แค้นระหว่างครอบครัวและประเทศ นิยาย & เรื่องราว

“มึงใช้อารมณ์ อารมณ์ของมึงทำให้ครอบครัวมึงพัง” “กูเคยพยายามอยากสร้างครอบครัวกับซานิ กูพยายามมากพวกมึงก็เห็น แต่ไม่ว่ายังไงกูกับนิก็ไม่สามารถเป็นครอบครัวอย่างที่เราทั้งคู่อยากให้เป็น นิมีงานของตระกูลที่ต้องรับผิดชอบ กูมีงานมีน้องสาวที่ต้องดูแล ทุกอย่างของเรามันเหมือนกัน จนไม่สามารถปรับเข้าหากันได้ ในเมื่อกูไม่มีความสุขแล้วทำไมกูต้องปล่อยให้ไอ้ไทมีโอกาสเข้าหาน้องสาวกูอีก”

"ทำไมละครับ'' "มันดูเป็นความคิดที่ไม่ฉลาดนักที่อยากมีลูกในช่วงนั้น แต่เราต้องการมีครอบครัวจริงๆ ชีวิตเราสองคนสามีภรรยาอุทิศให้ประเทศชาติมาโดยตลอดขอแค่ของขวัญสักชิ้นให้พวกเราก่อนตายก็ยังดี"

ตอนนี้มีสองครอบครัวที่กำลังโกรธและอีกสองครอบครัวที่กำลังร้อนเป็นไฟเพราะเดือดร้อนจากสิ่งที่ลูกหลานก่อ ฝั่งบ้านของเอก " ผัวะ ผัวะ มึงนี่มันสักแต่ใช้หัวล่าง หัวบนไม่เคยใช้ มึงรู้ไหมว่าสร้างความเดือดร้อนให้ครอบครัวแค่ไหน "

พี่น้องเป็นสายเลือดที่ใกล้ชิดและผูกพันกันมากไม่แพ้ความเป็นพ่อแม่ลูก ควรปลูกฝังให้พี่น้องรักกัน สมัครสมานสามัคคีกลมเกลียวกัน เมื่อมีปัญหา พ่อแม่ไม่สามารถรับฟังได้ ก็ยังมีพี่น้องที่วัยใกล้เคียงกันให้พูดคุยกันได้บ้าง สถาบันครอบครัวจึงเป็นสถาบันที่สำคัญที่สุดของสังคม ตอนพิเศ�

ครอบครัวของเราแทบจะได้ใช้ชีวิตร่วมกันจริงก็บนรถนี่แหละ ช่วงเวลาเดินทางและการพักผ่อนเป็นช่วงที่เราได้สลัดทิ้งทุกๆอย่างรอบๆตัวไป เหลือแค่พวกเราครอบครอบของเรา ครอบครัวที่.. เป็นครอบครัวในฝัน ของพวกเราจริงๆ “พี่มีเมียได้แล้วนะ อายุก็ขนาดนี้เเล้วเดี๋ยวท่อตัน” “ไม่มีเม ียท่อก็ไม่ตันเว้ย”

นี่คือข้อความเกี่ยวกับความรักและความรักในครอบครัว เป็นเรื่องราวครอบครัวเกี่ยวกับความรักระหว่างพ่อแม่และลูก เมื่อสวี่เนี่ยนชูเสียงของเขาชัดเจนมากและฟังดูสบายใจเป็นพิเศษ

ไห่หลิงไม่ปฏิเสธข้อเสนอของคุณยายจ้านอีกต่อไป เมื่อสองครอบครัวเป็นญาติกัน การพูดจาสุภาพเกินไปอาจทำให้ความสัมพันธ์ดูห่างเหิน "ย่า"

“ถ้าเป็นคนธรรมดาทั่วไป มันอาจจะแยกกันได้ แต่ถ้าแต่งงานกันเมื่อไร มันก็ไม่ใช่แค่เรื่องของคนสองคนอีกต่อไป แต่มันคือเรื่องของคนทั้งสองครอบครัว” “...” “และด้วยตำแหน่งของผมตอนนี้...มันคือเรื่องของคนทั้งประเทศด้วย”

นิพาเองก็เป็นแม่และมีครอบครัวเธอรู้ดีว่าลูกต้องการอะไร ‘ความอบอุ่นในครอบครัว’ เป็นเรื่องพื้นฐานที่ควรมีในทุกครอบครัว ไตรรัตน์ไม่พบหน้าลูกหนึ่งปีแล้ว ถ้าการห่างกันเป็นเพราะความจำเป็นอันนี้ก็เข้าใจได้ แต่นี่คือการห่างกันเพราะตั้งใจให้เป็น “ผมเข้าใจครับ” ไตรรัตน์เข้าใจดี เพียงแ ต่ระหว่างเขากับมินตรามันเหมือนมีอะไรบางอย่างขวางกั้นเอาไว้ ซึ่งเขาก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไร อาจจะเป็นช่องว่างเหมือนที่มารดาของเขาเคยบอกไว้ก็ได้ ช่องว่างที่ให้เราสองคนเชื่อมต่อกันไม่ได้

“หากทายาทถูกแทรกแซงทางความคิด มันจะเกิดรอยร้าวภายในตระกูลและไม่มีความเป็นกลางอีกต่อไป เพื่อขจัดปัญหาเหล่านั้นถึงรับมาต่างหาก” “ตอนนี้ไปแสดงฝีมือที่ตระกูลแล้วไม่ใช่เหรอ พวกแกสามตัวไปอาละวาดซะสิ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไรภายในตระกูลก็ตาม อย่าทำให้พวกมันครอบครองเกินเหตุจ นประชาชนเดือดร้อนไปด้วย เข้าใจไหม”