โสเภณี...ที่ไม่อยากเป็น

โสเภณี...ที่ไม่อยากเป็น

last updateÚltima actualización : 2025-07-06
Idioma: Thai
goodnovel18goodnovel
No hay suficientes calificaciones
97Capítulos
2.0Kvistas
Leer
Agregar a biblioteca

Compartir:  

Reportar
Resumen
Catálogo
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP

เพราะความจำเป็น...ทำให้เธอต้องก้าวเดินบนเส้นทางสายราคี แต่แล้ววันหนึ่งบุพเพก็นำพา ให้เขาได้มาพบเธอ พาเธอออกจากวังวนของการใช้เรือนร่างแลกกับเงิน

Ver más

Capítulo 1

ตอนที่ 1 ก้าวแรกของการทำงานเป็นผู้หญิงกลางคืน

Punto de vista de Eloise Stern

Antes de irse, Vincent Hartwell volvió a recalcarlo, como si temiera que yo no entendiera:

—A Madison Laurent le gusta la comida ligera. Asegúrate de cocinar a su gusto.

—Y cuando entres a su habitación, hazlo en silencio. No le gusta que la molesten.

Hacía mucho que no lo escuchaba decir tantas palabras seguidas. Desde que Madison apareció en nuestras vidas, sus frases hacia mí rara vez superaban las cinco palabras.

Me quedé allí, sin expresión. La poca luz que aún quedaba en mis ojos se apagó un poco más. Luego lanzó un bolso de edición limitada al sofá, sin ningún cuidado.

—Madison es buena, no es rencorosa —dijo con ligereza—, pero tienes que disculparte bien con ella. Esto es tu compensación.

Me quedé mirando el bolso un largo rato antes de hablar, completamente vacía por dentro.

—Vincent, mi mamá murió. Y fue por nosotros. Se alteró tanto que le dio un infarto.

Su mano se detuvo un instante mientras aflojaba la corbata, pero enseguida soltó una risa baja.

—Eloise, cada vez dices cosas más absurdas. Vino a verte hace tres días, ¿no? Se veía perfectamente bien.

No me dio oportunidad de responder. Se dio la vuelta y caminó hacia la puerta. Al pasar a mi lado, se detuvo un segundo.

—No me culpes por ser cruel. Si tienes que culpar a alguien, culpa a tu propio cuerpo inútil.

Después, me sujetó el rostro —aún húmedo por las lágrimas— y sonrió con despreocupación.

—Compórtate. Sé obediente. Cuando ella tenga al bebé, todo lo que es tuyo va a volver a ti.

Y se fue.

En cuanto la puerta se cerró, el informe de embarazo que tenía en la mano cayó al suelo.

No reaccioné hasta que tocaron la puerta.

—Señorita Stern, el auto está listo.

Para complacer a Madison, Vincent había ordenado que todos los sirvientes la llamaran “señora Hartwell”. Y yo, que alguna vez lo besé bajo el arco de la iglesia, ahora solo era “señorita Stern”.

No respondí. Solo empecé a recoger las cosas de mi madre.

Pero no pasó mucho tiempo antes de que la puerta se abriera a la fuerza. Varios guardaespaldas entraron y me arrastraron directamente al auto.

Cuando me empujaron fuera en la villa, Madison Laurent me recorrió con la mirada y soltó una risa burlona. Luego me lanzó un menú.

—Quiero comer esto esta noche. Me lo llevas a mi habitación en una hora.

El menú cayó al suelo. Lo miré unos segundos, me agaché, lo recogí y caminé hacia la cocina.

Madison se quedó congelada. No esperaba esa reacción de mí. Después de todo, el día anterior le había dado una bofetada.

Pero ella no sabía que, en el momento en que el corazón de mi madre dejó de latir, yo también había soltado a Vincent.

Él me había quitado a la última persona que amaba.

“Yo solo quería aguantar estos tres días… y desaparecer por completo de su vida”, pensé para mis adentros.

Preparé los platos tal como indicaba el menú. Sin embargo, Madison apenas probó un par de bocados antes de llevarse la mano al estómago y empezar a vomitar con violencia.

Ni diez minutos después, Vincent regresó a toda prisa. Me apartó de un empujón, cargó a Madison en brazos y salió corriendo.

Afuera de la sala de emergencias, el médico explicó que Madison era alérgica a los mariscos y que la estaban atendiendo de urgencia. Pero el menú que ella misma me había dado incluía varios platos con mariscos.

Vincent se giró de golpe hacia mí.

—¿No te dije que no puede comer mariscos? ¡Si le pasa algo a mi hijo, no te lo voy a perdonar!

Con un gesto brusco llamó al mayordomo, Jason Smith.

—¡Sáquenla al jardín! No la dejen salir sin mi permiso.

Instintivamente me cubrí el abdomen.

Yo era alérgica al polen. Cuando Vincent me cortejaba, una vez mandó un camión lleno de rosas… y yo me desmayé en el acto. Ese día golpeó la pared con tanta fuerza que se lastimó los nudillos. Desde entonces, nunca más hubo flores en la casa, excepto en el jardín.

Pero ahora… ya no tuve fuerzas para explicar nada.

—Vincent, estoy embarazada. Si haces esto, el bebé va a morir.

Vincent sonrió, lleno de burla.

—Eloise, todos conocemos tu condición. Si sigues inventando lo del embarazo, olvídate de salir de ahí en toda tu vida.

Los guardaespaldas se acercaron, pero levanté la mano para detenerlos.

—No hace falta —murmuré.

Los seguí por mi cuenta.

Vincent Se quedó inmóvil al ver la expresión en mis ojos. Dio un paso hacia mí, casi por instinto, pero en ese momento el médico abrió la puerta.

Se giró de inmediato. Solo cuando escuchó que el bebé de Madison estaba bien, su ceño finalmente se relajó. Entró a consolarla.

Y al mismo tiempo, yo caí sobre el césped del jardín.

Mi cuerpo empezó a temblar violentamente. El sudor frío me empapaba. Un dolor punzante atravesó mi vientre y mi visión se volvió cada vez más borrosa.

Las rosas estaban en plena floración.

Esas flores que alguna vez significaron amor… ahora eran testigo de su final.

No sé cuánto tiempo pasó hasta que la reja se abrió lentamente.

El hombre al que amé durante tantos años corrió hacia mí con desesperación.
Expandir
Siguiente capítulo
Descargar

Último capítulo

Más capítulos
Sin comentarios
97 Capítulos
ตอนที่ 1 ก้าวแรกของการทำงานเป็นผู้หญิงกลางคืน
แพรวา สาวน้อยวัยยี่สิบปีเก็บกระเป๋าจากบ้านเกิดเมืองนอนในภาคเหนือเข้าสู่เมืองพัทยา จังหวัดชลบุรีตามคำชวนของรุ่นพี่ในหมู่บ้าน แพรวาเรียนจบเพียงชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น ครอบครัวของเธอยากจนและมีหนี้สินมากมายจากการลงทุนทำนาของบิดามารดา บ้านที่เคยมีกินมีใช้ต้องกลายเป็นไม่มีอันจะกินถึงแม้จะทำงานห้างสรรพสินค้าหรืองานรับจ้างทั่วไปภายในจังหวัดที่เธออาศัยอยู่ก็ไม่อาจเพียงพอกับรายจ่ายที่เธอต้องเป็นฝ่ายหา เพราะตั้งแต่ที่บิดามารดาสูญเสียที่นาซึ่งเป็นสถานที่ที่ใช้ทำมาหากิน พวกท่านก็ไม่มีงานทำรวมไปถึงมารดาของเธอก็ป่วยกระเสาะกระแสะตั้งแต่ที่เธอเกิด ภาระทุกอย่างจึงตกอยู่ที่เธอ“แพรวาใช่ไหมลูก” มาม่าซังเอ่ยถามเด็กสาวผิวขาวหน้าตาสะสวยตรงหน้าที่ยืนสะพายกระเป๋าเพียงหนึ่งใบไว้ข้างหลัง เด็กสาวหันหน้ามามองก่อนยกมือไหว้“สวัสดีค่ะ...ใช่แม่จินใช่ไหมคะ หนูแพรวาค่ะ” ความนอบน้อมและรอยยิ้มหวานของสาวน้อยตรงหน้าทำให้มาม่าซังวัยห้าสิบปียิ้มออกมาอย่างเอ็นดู“ใช่จ้ะ...เดินทางมาไกล เหนื่อยไหมลูก” เธอเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน“ก็เหนื่อยอยู่ค่ะ ว่าแต่หนูเริ่มงานได้วันไหนคะ พอดีหนูต้องรีบหาเงินส่งให้ทางบ้าน” เธอตอบก่อนที่จะเอ
Leer más
ตอนที่ 2 เรื่องบนเตียงครั้งแรกกับลูกค้าคนแรก
ระหว่างที่รอลูกค้าคนแรกมาร่วมหลับนอนกับเธอ แพทตี้หรือแพรวาก็ได้แต่ปลอบใจตนเอง เธอห่างหายจากการมีเพศสัมพันธ์มานานเกือบสองปีแล้ว ซึ่งมันก็นานพอที่จะทำให้เธอรู้สึกหวาดหวั่นและตื่นเต้นไปในคราวเดียวกันเธอเคยได้ยินพวกพี่ๆ ที่ทำงานอยู่ที่อะโกโก้ที่เธอทำงานอยู่เล่าให้ฟังว่าการมีเซ็กส์กับชาวต่างชาตินั้นแตกต่างจากการมีเซ็กส์กับผู้ชายไทยด้วยขนาดและการเล้าโลม ตอนนั้นเธอยังแอบรู้สึกสงสัยว่ามันเป็นอย่างไร แต่วันนี้และเร็วๆ นี้เธอกำลังจะได้เปิดประสบการณ์เรื่องบนเตียงกับชาวต่างชาติเป็นครั้งแรกแล้วผ่านไปไม่นานร่างสูงโปร่งกำยำที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามและซิกแพคลอนสวยก็ออกมาจากห้องน้ำด้วยผ้าเช็ดตัวเพียงผืนเดียวที่ติดกายทำเอาแพทตี้แทบลืมหายใจ เขาสาวเท้าก้าวย่างมาใกล้กับเธอก่อนที่จะปลดผ้าเช็ดตัวที่มันปิดบังช่วงล่างของเขาอยู่“คุณช่วยทำให้น้องชายของผมตื่นหน่อยได้ไหมแพทตี้”หญิงสาวตาเบิกโพลงด้วยความตกใจกับขนาดของน้องชายของเขา ขนาดที่ว่ายังหลับใหลอยู่มันยังยิ่งใหญ่อลังการขนาดนี้แล้วมันจะเข้าไปข้างในตัวเธอได้ไหมนะ“ทำยังไงคะแดนเนียล ฉันไม่ได้มีเซ็กส์มานานมากแล้วค่ะ”คำตอบของสาวอะโกโก้ทำให้ชายหนุ่มฉีกยิ้มออกมาแล
Leer más
ตอนที่ 3 ภาระทางบ้าน
แพทตี้ไม่ได้จบการนั่งดื่มกับหนุ่มเกาหลีเพียงแค่นั้น เพราะคืนนั้นทั้งคืนเธอต้องวนเวียนอยู่กับลูกค้าอีกหลายโต๊ะที่เลี้ยงดื่มเพราะพวกเขาอยากพูดคุยกับเธอถึงแม้ดงชิกจะพยายามขอบาร์ฟายเธอ ให้ออกไปพักขา แต่ทว่าสาวสวยดาวอะโกโก้ก็ไม่ยอมเพราะเธอเอาแต่บอกเขาว่ากลัวเขาจะเสียเปรียบ เพราะเสียเงินพาเธอออกไปแต่ไม่ได้มีอะไรกันบอกตามตรงดงชิกยังไม่เคยเจอผู้หญิงแบบเธอมาก่อนเลยตั้งแต่เริ่มเที่ยวอะโกโก้ที่พัทยามานานถึงห้าปี เธอเป็นคนแรกที่ทำให้เขาอยากจะดูแลและห่วงใย“มองน้องมันขนาดนี้สนใจจริงๆ หรือเปล่าคะคุณดงชิก” มาม่าซังเอ่ยถามขณะที่เดินเข้ามาหาระหว่างที่ดงชิกนั่งรอหญิงสาวให้กลับมานั่งกับตนอีกครั้ง“สนใจก็สนใจอยู่นะครับ แต่ดูแพทตี้จะไม่สนใจใครเลยนอกจากหาเงิน” หนุ่มเกาหลีตอบตามตรงก่อนที่จะตัดพ้อคนร่างเล็กที่เอาแต่สนใจหาดื่ม ทั้งๆ ที่เขาอุตส่าห์จะพาเธอออกไปพักผ่อนแต่เธอก็เลือกที่จะปฏิเสธ“ถ้าน้องมันไม่เดือดร้อน น้องมันไม่ออกไปกับแขกหรอกค่ะ ช่วงนั้นคุณแดนเนียลคนอเมริกาเข้ามาได้จังหวะพอดี แพทตี้เลยยอมออกไปค้างด้วย”มาม่าซังบอกพร้อมทั้งเล่าถึงเหตุผลของการออกไปกับแขกครั้งแรกของสาวสวยดาวอะโกโก้ให้เขาฟัง ดงชิกร
Leer más
ตอนที่ 4 กว่าจะได้เงิน...
หลังจากรับประทานอาหารมื้อดึกเสร็จ ดงชิกก็พาแพทตี้กลับคอนโดของเขา ชายหนุ่มลงทุนซื้อคอนโดเอาไว้ที่พัทยาเพื่อเอาไว้พักผ่อนเวลาที่มาเที่ยวคอนโดสุดหรูใจกลางเมืองพัทยาทำให้แพทตี้รู้สึกหายใจไม่ทั่วท้อง เป็นคนอื่นอาจจะดีใจที่มีลูกค้ามีเงินมาใช้บริการ แต่เธอนั้นรู้ดีว่าลูกค้าพวกนี้นั้นเอาแต่ใจตัวเองมากขนาดไหน และเธอก็ยังไม่แน่ใจว่าดงชิกคนนี้จะแสนดีแบบที่แสดงออกมาจริงไหม“ดงชิก...คุณอยู่ที่นี่คนเดียวหรือคะ” เสียงหวานเอ่ยถามทันทีที่ประตูลิฟต์เปิดออก“ใช่สิ... ผมยังโสดนะแพทตี้ ไม่ต้องกังวลหรอก รับรองว่าไม่มีใครมาต่อว่าคุณแน่นอน”ดงชิกบอกพร้อมทั้งดึงร่างบางให้เดินตามเขาไป ห้องของหนุ่มเกาหลีอยู่ชั้นยี่สิบ มือหนาแตะคีย์การ์ดด้วยมือที่ว่างอยู่ส่วนอีกมือหนึ่งก็จับมือบางเอาไว้ไม่ยอมปล่อย“คุณอยากอาบน้ำก่อนไหมแพทตี้” เขาเอ่ยถามหลังจากที่พาเธอเดินเข้าไปในห้องเรียบร้อยแล้ว“อยากเห็นหน้าสดฉันใช่ไหมดงชิก” เธอเอ่ยออกมาติดตลก เพราะครั้งที่แดนเนียลเขาก็ให้เธอไปอาบน้ำล้างหน้าก่อนเพียงเพราะอยากเห็นหน้าสด ดงชิกยิ้มก่อนที่จะยอมรับออกมา“ใช่สิแพทตี้ คุณสวยมากเลยนะเวลาแต่งหน้า แต่ผมก็อยากเห็นคุณเวลาหน้าสดเหมือนกัน”
Leer más
ตอนที่ 4 - 1 กว่าจะได้เงิน...
สองหนุ่มสาวนั่งดื่มด้วยกันจนพอกรึ่มๆ เขาจึงจูงมือเธอให้เดินไปนอนลงบนเตียง แพทตี้อดที่จะหวาดหวั่นและตื่นเต้นไม่ได้ เพราะเธอไม่รู้ว่าเขาชอบเรื่องบนเตียงแบบไหน แต่แล้วเธอก็ต้องแปลกใจที่ชายหนุ่มทำเพียงเดินไปปิดไฟ ก่อนที่จะล้มตัวลงนอนแล้วดึงเธอเข้าไปกอดเอาไว้ผ่านไปเกือบสิบห้านาทีมือของเขาก็ยังอยู่ที่เดิม และเสียงลมหายใจที่เข้าออกอย่างสม่ำเสมอ ทำให้แพทตี้รับรู้ได้ว่าชายเกาหลีคนนี้หลับไปแล้ว หญิงสาวจึงถอนลมหายใจออกมาอย่างโล่งใจถึงแม้ความรู้สึกบางอย่างมันตีตื้นขึ้นมาบ้างเวลาที่ได้กลิ่นของชายหนุ่ม แต่ในเมื่อเขาไม่ได้ต้องการใช้บริการร่างกายของเธอ เธอก็รู้สึกอบอุ่นใจและปลอดภัยจนหลับตามเขาไปเช่นกันเช้าวันใหม่ในเวลาที่แสงสุริยันยังไม่ทำงาน ร่างบางที่ยังอยู่ในชุดคลุมอาบน้ำเริ่มขยับตัวไปมาในอ้อมกอดของดงชิกจนเขาเริ่มที่จะสะกดกลั้นความต้องการเอาไว้ไม่ไหวมือหนาจับร่างบางให้นอนหงายก่อนที่เขาจะสำรวจใบหน้าสวยยามหลับใหลของเธอจากนั้นจึงกระตุกปมชุดคลุมออกเผยให้เห็นทรวงอกอวบที่มียอดถันสีสวย ริมฝีปากร้อนอดรนทนไม่ไหวก้มลงไปชกชิมจนกายสาวสั่นสะท้านแพทตี้ลืมตาขึ้นมามองเห็นเส้นผมสีดำสนิทกำลังเคลื่อนไหวอยู่ช่วง
Leer más
ตอนที่ 5 ผ่านเข้ามาแล้วก็ผ่านไป
หลังจากผ่านคืนเร่าร้อนมาสามคืน ดงชิกก็ได้รู้แล้วว่าแพทตี้เป็นผู้หญิงที่ยังสดใหม่ของวงการผู้หญิงกลางคืน แต่เขาก็ไม่สามารถเลี้ยงดูเธอได้เพราะครอบครัวของเขาไม่อนุญาตให้เขาเลี้ยงดูผู้หญิงคนไหน ถ้าหากจะใช้เงินซื้อมาครอบครองแล้วจบแบบนั้นครอบครัวของเขาไม่ว่า ถึงแม้ว่าจะเสียดายในความสดใหม่ของหญิงสาวที่มีรูปร่างและหน้าตาที่สวย เซ็กซี่ น่าครอบครอง แต่ผู้ชายคนนั้นก็คงไม่ใช่เขา“เรายังเป็นเพื่อนกันได้ใช่ไหม...แพทตี้” เสียงทุ้มของดงชิกเอ่ยถามในค่ำคืนสุดท้ายที่เขาได้ร่วมรักกับเธอ“แน่นอนสิดงชิก ขอบคุณนะที่ไม่รังเกียจที่จะเป็นเพื่อนกับผู้หญิงกลางคืนแบบแพทตี้” หญิงสาวบอกหลังจากที่นั่งลงบนเตียง เธอเพิ่งจะอาบน้ำเสร็จหลังจากร่วมรักกับเขาครั้งสุดท้ายในเช้านี้“คุณจะรับงานออฟอีกไหม... ถ้ารับอีกแล้วผมยังอยู่ไทย คุณเลือกผมได้ไหม”เขายังคงเสียดายความสดใหม่ของเธอ ถึงแม้จะไม่ได้เลี้ยงดูแต่อย่างน้อยได้กลายเป็นลูกค้าประจำของเธอก็ยังดี“เรื่องนั้นฉันยังไม่แน่ใจค่ะดงชิก แต่ฉันไม่อยากจะรับเลยสักนิด” ใบหน้าสวยหันไปมองสมาร์ทโฟนเครื่องเก่าของตนก่อนที่จะนึกขึ้นได้ว่าต้องรีบไปโอนเงินให้มารดา“เงินนี้ถึงจะไม่มาก แต่ผมก็ค
Leer más
ตอนที่ 5 - 1 ผ่านเข้ามาแล้วก็ผ่านไป
“แพทตี้ กลับมาแล้วหรอ” แอมมี่เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงงัวเงีย“อืม... เราเสียงดังทำเธอตื่นหรอ... ขอโทษนะแอมมี่” แพทตี้เอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเกรงใจ“เห้ย!! เปล่า เราแค่ผล็อยหลับไปน่ะ ว่าแต่ดงชิกเป็นไงบ้าง เขาดีกับเธอใช่เปล่า”แอมมี่อดที่จะถามถึงคนที่พาเพื่อนเธอออกไปไม่ได้ กลัวอีกฝ่ายจะทำให้แพทตี้หวั่นไหวอีกครั้ง“อืม... ก็ดีนะ แอมมี่ไม่ต้องห่วงเราหรอก เราโอเคร กับดงชิกเรายังเป็นเพื่อนกันได้ เขาบอกถ้าเขายังอยู่พัทยาเขาจะมาเลี้ยงดื่มเราอีก แต่เราก็ไม่ได้สนใจหรอกนะ เขาจะมาไม่มาก็เป็นเรื่องของเขา เพราะการที่เขาผ่านเข้ามาในชีวิตของเราเดี๋ยวเขาก็ผ่านไป” แพทตี้เอ่ยออกมาให้เพื่อนสนิทสบายใจ เธอรุ้ดีว่าแอมมี่เป็นห่วงเธอถึงเอ่ยถามออกมาแบบนั้น“ถ้าอย่างนั้นง่วงเปล่า ง่วงก็มานอนด้วยกันสิ”แอมมี่เอ่ยถาม เมื่อเห็นเพื่อนสาวพยักใบหน้างามที่แววตาดูร่วงโรยเหมือนกับคนอดหลับอดนอนมาหลายคืน หญิงสาวจึงเอ่ยชวนเพื่อนให้ขึ้นมานอนข้างๆ แพทตี้ฉีกยิ้มออกมาก่อนที่จะกระโดดขึ้นเตียงแล้วล้มตัวลงนอนข้างๆ เพื่อนสนิท แอมมี่คว้าเอาร่างบางของแพทตี้เข้ามากอดจนสาวสวยนอนตัวเกร็ง“ฝันดีแพทตี้ เย็นนี้ทำงานช่วยเราหาดื่มด้วยนะ เมื่อวานได
Leer más
ตอนที่ 6 หนุ่มเมืองเบียร์
สตีเว่นราวกับว่ากำลังถูกมนต์สะกดของหญิงสาวที่มีเรือนร่างเซ็กซี่เย้ายวน ผิวกายที่ขาวผ่องของเธอไม่น่าจะดึงดูดชายหนุ่มฝรั่งแบบเขาที่เห็นสาวๆ ผิวขาวมาจนชินให้สนใจได้ แต่รอยยิ้มที่เธอแจกจ่ายไปทั่วทั้งอะโกโก้แห่งนี้มันทำให้เขาต้องเดินเข้ามานั่งที่โต๊ะในตอนนี้สองหนุ่มเพื่อนซี้เดินตามมานั่งลงข้างๆ เขาก่อนที่สายตาของสองหนุ่มจะมองตามสายตาคมสีฟ้าน้ำทะเลของเพื่อนไป และสองหนุ่มก็ได้แต่ร้องอ๋อ...ออกมาอยู่ภายในใจ เพราะรู้แล้วว่าอะไรที่สามารถดึงดูดคนแบบสตีเว่นให้เดินเข้ามาในสถานที่ที่อึดอัดและมีแต่กลิ่นน้ำหอมตลบอบอวลได้เช่นนี้“น้องคนที่เต้นอยู่ด้านหน้าสุดนั่นเธอชื่ออะไรครับ”ทันทีที่สาวๆ พีอาร์เดินถือราคาของแอลกอฮอล์เข้ามาให้หนุ่มๆ ได้ดูเสียงของโอเว่นเอ่ยถามเธอขึ้นมาทันที“คนไหน อ๋อ.... น้องแพทตี้ค่ะ เธอเป็นดาวของอะโกโก้เราเลยนะคะ เธอทำงานที่นี่มาเกือบปีแล้วค่ะ แต่เพิ่งออกไปกับลูกค้าแค่สี่คน ให้ดื่มน้องไหมคะ”เสียงหวานตอบขณะที่สายตามองไปยังร่างระหงในชุดบิกินีสีแดงเพลิงสุดเซ็กซี่ด้วยสายตาชื่นชม ก่อนที่จะหันกลับมาเอ่ยถามสามหนุ่มเสียงหวาน“เอาไหมสตีเว่น น้องเขาไม่ค่อยออกลูกค้าด้วย ลองเรียกมานั่งคุยก่อ
Leer más
ตอนที่ 6 - 1 หนุ่มเมืองเบียร์
“ฉันชื่อแพทตี้ค่ะ และนั่นแอมมี่ เธอเป็นเพื่อนสนิทและรูมเมทของฉันเอง”แพทตี้พูดเป็นภาษาเยอรมันจนสามหนุ่มพากันอึ้ง พวกเขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเธอที่ทำงานกลางคืนจะพูดภาษาเยอรมันและภาษาอังกฤษได้ฉะฉานขนาดนี้ ความสามารถของเธอไปหางานทำดีๆ ได้สบาย หรือเธอจะยากจนเหมือนสาวๆ พวกนั้น“ยินดีที่ได้รู้จักนะครับแพทตี้”และนี่เป็นประโยคแรกที่สตีเว่นพูดออกมาพร้อมส่งมือหนาออกมารอจับมือเธอ มือบางยื่นออกไปและจับกับเขา ทันทีที่ทั้งสองหนุ่มสาวสัมผัสกันก็เกิดมีความรู้สึกที่เหมือนกับว่ามีกระแสไฟบางอย่างความต้องการบางอย่างที่แผ่ความร้อนและเย็นออกมาในคราเดียวกัน สตีเว่นเผยรอยยิ้มออกมาน้อยๆ เมื่อเห็นสาวสวยข้างๆ หน้าแดง เธอเป็นคนขาวและแต่งหน้าไม่จัดมากเลยทำให้เขามองเห็นได้ไม่ยาก“สวัสดีครับแอมมี่ ผมเป็นคนเลี้ยงดื่มคุณเอง ผมชื่อโอเว่น”โอเว่นเมื่อเห็นว่าเพื่อนสนิทของเขาเริ่มจะทำความรู้จักกับสาวดาวเต้นคนสวยข้างกาย ฝรั่งหนุ่มจึงทักทายหญิงสาวคนที่เขาเลี้ยงดื่มบ้าง แอมมี่ส่งยิ้มน้อยๆ ให้เขา และรอยยิ้มของเธอก็ทำเอาฝรั่งหนุ่มตาพร่าอยู่ไม่น้อย เธอสวยคมมาก ถ้าเธอยิ้มให้มากกว่านี้เขารับประกันได้ว่าเธอจะต้องกลายเป็นคนที่มีล
Leer más
ตอนที่ 7 นอนกับผมได้ไหม
หลังจากที่เต้นได้เข้ากลางเพลง ดาวเต้นสาวก็ลงจากเวทีเพื่อไปนั่งดื่มกับแขกที่ให้ดื่มเธอสูงถึงสิบดื่มในค่ำคืนนี้ หญิงสาวบอกมาม่าซังว่าขอเป็นน้ำเปล่าบ้าง เพราะเตกิลานั้นเป็นเหล้าที่มีสีใส แต่ทว่ามีฤทธิ์แรง หากลูกค้าไม่สังเกตก็จะไม่รู้ว่านั่นไม่ใช่เหล้า กลโกงนี้จะเป็นการช่วยไม่ให้สาวๆ ที่ได้ดื่มนั้นเมาเร็วขึ้น แพทตี้นั่งลงข้างๆ กับสตีเว่น เขาจับขาเธอมาก่อนที่จะบีบนวดให้จนหญิงสาวตกใจเกือบจะชักกลับ“สตีเว่น คุณไม่ต้องนวดให้ฉันหรอกค่ะ” หญิงสาวบอกด้วยความเขินอาย เธอนั่งกับโต๊ะอื่นๆ ก็ไม่ได้ถึงเนื้อถึงตัวขนาดนี้“ไม่เป็นไรผมเห็นคุณแอบนวดขาอยู่บ่อยๆ นี่คุณต้องเต้นแบบนี้ทั้งคืนเลยหรอ แล้วถ้าไม่ได้ดื่มคุณต้องเต้นนานกว่านี้หรือเปล่า”สตีเว่นเอ่ยถามออกมาเป็นภาษาอังกฤษ น้ำเสียงที่แสดงออกมาถึงความห่วงใยทำให้หัวใจของหญิงสาวที่เริ่มจะด้านชากลับมาเต้นแรงอีกครั้ง สองเพื่อนซี้ที่ได้ฟังก็อดที่จะอมยิ้มออกมาให้สตีเว่นเช่นกัน เขาไม่เคยแสดงความห่วงใยผู้หญิงคนไหนที่ทำงานแบบนี้มาก่อนเลย ดูดาวอะโกโก้คนสวยคนนี้จะถูกใจสตีเว่นเข้าอย่างจังเสียแล้ว“ก็เป็นแบบที่คุณคิดนั่นแหละค่ะ ถ้าวันไหนไม่ได้ดื่มก็ต้องเต้นจนจบรอบ พอถ
Leer más
Explora y lee buenas novelas gratis
Acceso gratuito a una gran cantidad de buenas novelas en la app GoodNovel. Descarga los libros que te gusten y léelos donde y cuando quieras.
Lee libros gratis en la app
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP
DMCA.com Protection Status