Bad Love รักร้ายของนายลีโอ

Bad Love รักร้ายของนายลีโอ

last update최신 업데이트 : 2026-01-19
에:  เฌอร์ริตา_방금 업데이트되었습니다.
언어: Thai
goodnovel18goodnovel
평가가 충분하지 않습니다.
43챕터
18조회수
읽기
서재에 추가

공유:  

보고서
개요
목록
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

จากเพื่อนกลายเป็นคนรัก จากรักกลายเป็นเกลียด รักแรกของลีโอรักฝังใจเจ็บ ถ้าเขาเจอเธออีกครั้งเขาจะขย้ำเธอให้จมเตียง " หนีได้หนีไปแต่อย่าหวังว่าจะหนีได้อีก"

더 보기

1화

บทที่1:เธอคนนั้น

ปึก ปึก

เสียงกระแทกกระทั้นเข้าออกของอวัยวะช่วงล่างดิบเถื่อนแบบไม่ออมแรง

" อึก! พะ...พอแล้วลีโอ ฉัน!จะ...จุก "

เสียงอ้อนวอนขอร้องด้วยความน่าสงสารมือเรียวขยุ้มผ้าปูเตียงใว้แน่นใบหน้าหวานฟุ่บหน้าลงบนที่นอนเปล่งเสียงร้องครวญครางอู้อี้ในลำคอ

" อื้อ เมื่อไหร่นายจะพอใจ "

" หึ! พอหรอ! ฉันจะทำจนกว่าเธอจะสลบ "

" นายมันคนใจร้าย "

" เธอต่างหากที่ร้ายกับฉันก่อน นี้คือบทลงโทษ แล้วจำเอาใว้เธอไม่วันหนีฉันพ้นถ้าฉันไม่อนุญาติ "

ปึก ปึก

" อ๊ะ! อึก "

ใบหน้าหวานเหยเกแสดงออกเป็นระยะถึงแม้จะพยายามบอกให้เขาพอแต่คนเอาแต่ใจก็ยังไม่คิดที่จะออมแรง

" หันหน้ามา แล้วอ้าปาก "

" อื้อ "

ริมฝีปากฉกฉวยเข้าหาอีกคนด้วยความเอาแต่ใจถึงเธอแม้จะพยายามปิดกลั้นไม่ให้เขาล้วงล้ำแต่ยิ่งฝืนก็ยิ่งรู้สึกเหนื่อยเธอยอมเปิดปากให้เขาได้ส่งลิ้นร้อนเข้ามาทักทายเสียงส่งผ่านน้ำลายเฉะแฉะดังเป็นระยะ

" ขอลิ้น อืม "

เสียงพอใจครางกระเส่าในยามที่เธอโอนอ่อน ถึงแม้จะแข็งกร้าวในบางครั้งแต่ก็แฝงด้วยความอ่อนโยนแสดงอยู่ในท่าที ถุงยางถูกใช้งานถุงแล้วถุงเล่าจนในที่สุดมันก็หมดกล่อง

" พอใจนายหรือยัง "

เธอหายใจเข้าออกเสียงดังด้วยความหมดแรงปล่อยให้ร่างกายฟุ่บเข้าหาเตียงนุ่มร่างบางขดงอ อยู่บนที่นอนก่อนจะควานหาผ้าห่มเพื่อนำมาคลุมร่างกาย สายตาที่เธอมองเขามีแต่ความปวดร้าวทั้งเจ็บทั้งเสียใจ

" หึ! ทำไมมองฉันด้วยสายตาแบบนั้นคนที่ควรโกรธคือฉันไม่ใช่เธอ "

"ฉันขอโทษนายไปตั้งกี่ครั้งแล้ว ฉันขอโทษลีโอ "

" คิดว่าขอโทษแล้วฉันจะยกโทษให้ง่ายๆ อย่างงั้นหรอ "

" ถ้านายเกลียดฉันขนาดนั้นก็ปล่อยฉันไปสิจะรั้งฉันใว้ทำไม "

" ถ้าทำแบบนั้นมันก็ง่ายไป ตอบฉันมาทำไมเธอถึงทิ้งฉันไปโดยไม่อธิบายสักคำทั้งที่ฉัน....ช่างเถอะ "

คำพูดที่เคยเปล่งออกมาตั้งแต่หลายปีก่อนได้หายไป ลีโอเก็บงำคำพูดนั้นใว้ที่เดิมคำพูดที่เธอได้ฟังทุกครั้งแล้วต้องยิ้มตาม

" คือ...ฉัน! บอกนายไม่ได้จริงๆ "

" หึ! เธอก็ยังคงเป็นเธอคนเดิมมีเรื่องอะไรก็มักเก็บมันเอาใว้คนเดียว หลังจากนี้อย่าหาว่าฉันร้าย ความลับไม่มีในโลก.... "

ตึก!

เท้าที่กำลังจะก้าวขาออกจากห้องชะงักงัน "อีกอย่างห้ามคิดที่จะหนีฉันอีก เธอไม่วันหนีฉันพ้น "

คำพูดทิ้งท้ายพร้อมกับสายตาเกี้ยวกราดมันแทบจะเผาเธอให้มอดไหม้ถ้าหากเธอยังคิดจะฝืนทำ

******

บทที่1:เธอคนนั้น

ตึก! ตึก!

เสียงฝีเท้ากำลังเดินมุ่งตรงไปยังกลุ่มผองเพื่อนที่นั่งรอที่โต๊ะหน้าคณะวิศวะหลังจากลีโอเดินกลับจากเข้าห้องน้ำ แต่แล้วสายตาเฉียวคมก็สะดุดกึก!เข้ากับหญิงสาวคนหนึ่งร่างบางอรชรคล้ายกับใครคนนั้นที่เขารู้จักมักคุ้น แต่ตอนนี้เขาทำได้แค่มองเธอจากที่ไกลๆ เธอมากับกลุ่มเพื่อนอีกสองคนน่าจะเป็นคณะบริหารและกำลังยืนพูดคุยกันด้วยท่าทีเฮฮา

" เธอ...คงไม่ใช่หรอกมั้ง "

แค่เพียงความคิดฉับพลันและความรู้สึกที่กำลังรวนตีกันอยู่ภายในสมอง สองขายาวก็ก้าวเดินฉับ ฉับ เข้าไปหมายจะเห็นหน้าคร่าตา

" เอ่อ!...ขอโทษนะครับ ผู้หญิงอีกคนที่ยืนอยู่ตรงนี้ไปไหนแล้วครับ "

เสียงเข้มเอ่ยแทรกขึ้นขั้นกลางขัดจังหวะระหว่างการพูดคุยที่กำลังออกรสของสาวๆ สีหน้า แววตาของพวกเธอดูเหล๋อหล่าด้วยความตกใจ อยู่ๆ ก็มีหนุ่มหล่อเดินเข้ามาทักทายถามกลางวงแถมเขายังดูถูกใจตรงตามสเปคของพวกเธอ แถมหล่อออร่าพุ่งจนสาวๆ แทบจะละสายตาหนีไม่ได้

" อืม! สวัสดีค่ะ ชื่อเนยนะคะ "

" ชื่อ เมย์ค่ะ "

สองสาวยิ้มแย้มทักทายเสนอตัวออกนอกหน

" ไม่ใช่พวกเธอสองคน แต่เป็นผู้หญิงอีกคนที่ก่อนหน้านั้นฉันเห็นยืนอยู่ตรงนี้ "

" อ๋อ ยัยขะ...!"

อุ๊บ!

มือเรียวของเนยดึงร่างของเพื่อนสาวชื่อเมย์เข้ามาปิดปากกอดเธอเอาใว้ก่อนจะส่งยิ้มเเหย๋ๆ กับไป

" ไม่มีนิคะ มีแค่เราสองคนใช่ไหมเมย์ "

เสียงกัดฟันถามพร้อมกับสายตาดุของเพื่อน จนหญิงสาวอีกคนต้องพยักหน้าตามงึกงัก

" ตอนนี้มีแค่เราสองคนสงสัยนายคงตาฝาดว่าแต่ชื่ออะไรหรอคะ ฉันคิดว่าอายุเราน่าจะเท่ากัน "

" งั้นหรอ! สงสัยฉันคงตาฝาด "

ลีโอพูดพลางก้าวขาเดินออกไปจากตรงนั้น ในมุมหนึ่งของตึกบุคคลที่สี่กำลังหลบมุมจะเง้อมองตามแผ่นหลังของเขาที่เดินห่างออกไปจนไกลลับสายตา

ฟู่ว์!!!

เสียงพ่นลมหายใจแผ่วเบาด้วยความปลงตกก่อนจะก้าวขาเข้ามาร่วมวงเดียวกันกับเพื่อนอีกสองคน

" ทำไมแกต้องหลบด้วยยัยขนม " เสียงของเนยเอ่ยถามด้วยความไม่เข้าใจ

" นั่นสิ! เมย์ก็ไม่เข้าใจเลย แกรู้จักเขาอย่างั้นหรอผู้ชายหน้าหล่อคนนั้น ฉันชอบอ่า หล่อมากหุ่นก็ล้ำ"เมย์ทำสายตาวิบวับด้วยความรู้สึกถูกใจ

" ป่าว!นิ ฉันจะรู้จักได้ยังไง "

" แล้วแกหลบเขาทำไม "เนยยังคงถามต่อพร้อมกับชักสีหน้าสงสัยพร้อมกับสายตาซักไซ้ใคร่อยากจะรู้

" เหอะน่า! บอกว่าไม่รู้จักก็คือไม่รู้จักรีบไปจากตรงนี้กันเถอะแถวนี้คนมันเถื่อน "

สองสาวถูกขนมดันหลังให้รีบเดินออกไปจากตึกวิศวะเพราะกลัวว่าผู้ชายคนนั้นจะเดินกลับมาที่นี้อีกครั้ง

ขนมสาวสวยหน้าหวานผู้มีใบหน้ารูปไข่รับกับริมฝีปากได้รูปแต่ดวงตาของเธอดูเศร้าเหมือนกับมีเรื่องในใจให้ครุ่นคิดตลอดเวลา

ไม่มีใครล่วงรู้ได้ว่าเธอเจออะไรมาบ้างขนมบอกได้แค่เพียงว่าตอนนี้เธอตัวคนเดียวไม่เหลือใครอีกแล้วแม้กระทั่งแม่ที่เคยเป็นเหมือนที่พึ่งสุดท้ายในชีวิตของเธอ

ตึก ตึก

ปึก!

เสียงย้ำเท้าเดินเข้ามาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าเพื่อนมือเรียวตบฉาดลงบนมุมโต๊ะม้าหินอ่อนพร้อมกับย้ำเสียงหนักแน่น

" พวกมึงกูหมดอารณ์จะเตะบอลแล้วกูจะไปแข่งรถ ถ้าใครจะไปด้วยก็รีบตามมา "

ลีโอเอ่ยพูดตัดบทแล้วเดินนำหน้าออกไปทั้งสามหนุ่มหนึ่งสาวได้แต่มองตามด้วยความไม่เข้าใจถึงแม้จะสงสัยแต่กลุ่มแก๊งก็เดินตามเขาออกไปด้วยเช่นกัน

สนามแข่งรถ

บรึ๊น! บรึ๊น!

เสียงเบิ้นรถดังระงมทั่วทั้งสนามถึงแม้เพื่อนๆ จะเอ่ยห้ามเพราะอารมณ์ของลีโอตอนนี้ที่กำลังร้อนและเริ่มคุกกรุ่นมันก็ลุกพรึ่บ!ขึ้นมาเอาดื้อๆ แต่เขาก็ไม่ฟังเพราะความหัวดื้อและรั้น ถ้าคิดจะทำไม่มีอะไรที่ลีโอทำไม่ได้

เพราะความบังเอิญหุ่นเหมือนหรือว่าเป็นเธอจริงๆ กันแน่เขามัวแต่คิดถึงเรื่องของเธอคนนั้นผู้หญิงที่เคยเป็นอดีตของเขา อดีตฝังใจเจ็บ แฟนเก่าที่ลีโอรักมากรักจนยอมทิ้งแม้กระทั่งทุกอย่างเพื่อเธอได้

ผู้หญิงคนนั้นที่เข้ามาเติมเต็มทุกอย่างในชีวิต

เธอเป็นเหมือนน้ำเย็นที่ช่วยลูบเวลาที่เขาร้อน เป็นเซพโซนที่ดีแม้กระทั่งพ่อแม่ก็ยังให้เขาไม่ได้ จากคนแปลกหน้ากลายเป็นคนรู้จัก จากเพื่อนกลายเป็นคนรัก

แต่อยู่ๆ เธอกับทิ้งเขาไปโดยไม่ทราบสาเหตุแม้แต่คำอธิบายหรือแม้แต่คำร่ำลาก็ไม่มีเขาไม่รู้ว่าเขาทำอะไรผิดทั้งที่รักกันอยู่ดีๆ ความเจ็บปวดที่ยังคงเป็นคำถามถูกฝังลึกอยู่ในใจ

เธอคือรักแรก และลีโอรักเธอมาก ถึงแม้จะมีความต่างของชนชั้นเข้ามาเกี่ยวข้องแต่เขาก็ไม่เคยมองเธออยู่ต่ำจากตัวเอง เขาพร้อมที่จะดึงมือเธอก้าวข้ามผ่านไปด้วยกัน พร้อมที่จะดูแลถึงแม้เธอจะมีแค่ตัวก็ตามทีคำสัญญาที่เคยให้ใว้ต่อกัน ถึงแม้เขาจะไม่เหลืออะไรเราจะไม่ทิ้งกัน แต่สุดท้ายมันก็เป็นแค่เพียงคำพูดสวยหรู

และเธอทิ้งจดหมายเอาใว้ดูต่างหน้าแค่เพียงว่า

คำว่ารักมันกินเข้าไปไม่ได้

"เหอะ! นี้ตัวกูเป็นบ้าไปแล้วหรือยังไงว่ะ บ้าชิบ"

ลีโอ สบทกับตัวเองภายในรถ สายตามุ่งมั่นมองตรงออกไปยังข้างหน้าพร้อมกับความเกรี้ยวกราดที่พร้อมจะปลดปล่อยออกมา

"หึ! กูแพ้ได้แค่คนเดียวคนอื่นอย่าหวังว่าจะชนะกู"

บรึ๊น! บรึ๊น!

เสียงจากท่อรถยังคงเบิ้นเสียงดังต่อเนื่องก่อนที่รถจะสตาร์ทออกตัวความแรงที่พุ่งปี๊ดแทบจะมิดเข็มไมล์ เหมือนกับใจของลีโอที่กำลังลุ่มร้อนสุมทรวงอกอยู่ในตอนนี้

เพียงแค่ออกตัวรถของลีโอก็วิ่งนำโด่ง ก่อนที่คู่กรณีจะตีสูสีไปพร้อมๆ กัน ไม่มีใครยอมใครเข็มไมล์แทบจำคันเร่งในจังหวะที่เข้าโค้งลีโอหักหลบป๊าดนำโด่งออกไป ถึงแม้เหมือนจะเสียหลักแหกโค้งบ้างในบางครั้งแต่คนที่เจนสนามมาอย่างชำชองเเละฝึกฝนในการแข่งรถมาแต่เด็กทำให้ลีโลปาดหน้านำเข้าเส้นชัยได้อย่างหวุดหวิด

คนอื่นจะชนะได้อย่างไรในเมื่อสนามแข่งรถแห่งนี้เป็นพื้นที่ของเขาความช่ำชองฝึกฝนจนกลายเป็นความเคยชิน ยังไม่มีใครล้มเขาได้ในเมื่อพื้นที่ในสนามแห่งนี้คือพื้นที่ของลีโอ

" เก่งมากเพื่อน "

ทันทีที่ลงจากรถพายุและเพื่อนๆ ก็ต่างเข้ามาร่วมแสดงความยินดี แต่ใบหน้าที่บูดเหมือนตูดลิงในตอนนี้ก็คงไม่พ้นไอ้คอปเตอร์ และ นานาที่กำลังทำหน้าหล๋าเหมือนกับว่ามีเรื่องทะเลาะกันมา

แต่พอเขาได้ปลดปล่อยก็ลีโอก็เริ่มรู้สึกดีขึ้นมาบ้างเขาคงจะบ้าไปแล้วแน่ๆ ถ้ามัวแต่คิดถึงเรื่องผู้หญิงคนนั้น

เขาสาบานกับตัวเองถ้าเจอเธออีกครั้งเขาจะขย้ำให้เธอจ่มเตียง ให้เธอมาชดใช้กับความรู้สึกที่เหลือที่ค้างคามันอยู่ตอนนี้

รักที่เธอบอกว่ามันกินเข้าไปไม่ได้

ถ้าอย่างนั้นเขาจะชดใช้มันด้วยเงินและ....เซ็กส์แทนก็แล้วกัน

펼치기
다음 화 보기
다운로드

최신 챕터

더보기
댓글 없음
43 챕터
บทที่1:เธอคนนั้น
ปึก ปึก เสียงกระแทกกระทั้นเข้าออกของอวัยวะช่วงล่างดิบเถื่อนแบบไม่ออมแรง " อึก! พะ...พอแล้วลีโอ ฉัน!จะ...จุก " เสียงอ้อนวอนขอร้องด้วยความน่าสงสารมือเรียวขยุ้มผ้าปูเตียงใว้แน่นใบหน้าหวานฟุ่บหน้าลงบนที่นอนเปล่งเสียงร้องครวญครางอู้อี้ในลำคอ " อื้อ เมื่อไหร่นายจะพอใจ " " หึ! พอหรอ! ฉันจะทำจนกว่าเธอจะสลบ " " นายมันคนใจร้าย " " เธอต่างหากที่ร้ายกับฉันก่อน นี้คือบทลงโทษ แล้วจำเอาใว้เธอไม่วันหนีฉันพ้นถ้าฉันไม่อนุญาติ " ปึก ปึก " อ๊ะ! อึก " ใบหน้าหวานเหยเกแสดงออกเป็นระยะถึงแม้จะพยายามบอกให้เขาพอแต่คนเอาแต่ใจก็ยังไม่คิดที่จะออมแรง " หันหน้ามา แล้วอ้าปาก " " อื้อ " ริมฝีปากฉกฉวยเข้าหาอีกคนด้วยความเอาแต่ใจถึงเธอแม้จะพยายามปิดกลั้นไม่ให้เขาล้วงล้ำแต่ยิ่งฝืนก็ยิ่งรู้สึกเหนื่อยเธอยอมเปิดปากให้เขาได้ส่งลิ้นร้อนเข้ามาทักทายเสียงส่งผ่านน้ำลายเฉะแฉะดังเป็นระยะ " ขอลิ้น อืม " เสียงพอใจครางกระเส่าในยามที่เธอโอนอ่อน ถึงแม้จะแข็งกร้าวในบางครั้งแต่ก็แฝงด้วยความอ่อนโยนแสดงอยู่ในท่าที ถุงยางถูกใช้งานถุงแล้วถุงเล่าจนในที่สุดมันก็หมดกล่อง " พอใจนายหรือยัง " เธอหายใจเข้าออกเสียง
last update최신 업데이트 : 2026-01-06
더 보기
บทที่2 :ครอบครัวไม่ใช่เซฟโซน
คฤหาสตร์ตระกูลอัคระวัฒนา บ้านหลังโตที่ดูโออ่า มโหฬารเครื่องเรือนหรูหราราคานับร้อยล้าน สังคมภายนอกที่คนอื่นอาจจะเห็นแล้วรู้สึกอิจฉา แต่ว่าภายในบ้านกับดูเหมือนว่าจะรู้สึกขาดอะไรไปบางอย่าง ตึก ตึก " กลับมาบ้านได้สักทีนะ พ่อตัวดี" ทันทีที่ก้าวขาข้ามผ่านประตูเข้ามาในตัวบ้านเสียงของผู้เป็นมารดาก็ดังขึ้นทักท้วงในทันท่วงที ลีโอชะงักงันยืนนิ่งอยู่กับที่ด้วยท่าทีเรียบเฉยสายตาเฉียวคมเหล่หางตาไปมองแม่ มีแต่ความเงียบที่เข้ามาเกาะกุมในตอนนี้ " นึกว่าจะไม่กลับมาแล้วซะอีก มาแล้วก็ดีพ่อแกรอออกงานในคืนนี้ไปเเต่งตัวแล้วก็หัดทำตัวให้มันดีๆ ซะบ้าง รู้จักเข้าสังคมอย่าทำให้เสียชื่อเสียงวงค์ตระกูลได้ยินที่แม่พูดไหม " เสียงบ่นพึมพำของผู้เป็นมารดาที่หุ้นหูและดูชินชา แต่ลีโอก็ยังคงยืนนิ่งงันเขามองแม่ด้วยสายตาราบเรียบ " แกจะไปไหนฉันยังพูดไม่จบ " " ก็แม่บอกให้ผมออกงานกับพ่อคืนนี้ผมก็จะไปเตรียมตัวอยู่นี้ไงครับ " " หึ! พูดง่ายแบบนี้ก็ดี ยังไงมันก็ดีต่อตัวแกในอนาคต... เดี๋ยว! ฉันลืมบอกไปวันนี้น้องอิงดาวก็มางานวันนี้ด้วยอย่าลืมทำความรู้จักน้องจะได้รู้จักมักคุ้นกันใว้ เผื่อวันหน้าแกอาจจะได้เป็นดองท
last update최신 업데이트 : 2026-01-06
더 보기
บทที่3 :ขาดความอบอุ่น
แก้วไวท์ยังคงถูกยกขึ้นจิบทีละนิดจนมันหมดขวดในตาสีน้ำตาลเพ่งมองลงไปยังเบื้องล่างเรื่อยๆ เพื่อสำรวจความเรียบร้อยจนดวงตาเฉียวคมต้องไปหยุดกึกเข้ากับหญิงสาวชุดแดงคนหนึ่งที่หันหลังพูดคุยอยู่กับผู้ชายอีกคนสัญชาตญานความรู้สึกมันกำลังบอกว่าเป็นเธอคนนั้นมันต้องใช่แน่ๆ " ขนม " เสียงอุทานเปล่งออกมาเบาๆ หญิงสาวที่เคยเป็นรักแรกของเขารักที่ไม่สมหวัง รักที่ยังรอคอยคำตอบถึงแม้จะผ่านไปนานหลายปีแต่ลีโอก็ไม่เคยลืมเธอ ขาเรียวยาวก้าวลงไปยังชั้นล่างจากเดินกลายเป็นวิ่ง เขาสำรวจมองไปรอบๆ ผับแต่ไม่เจอเธอ หายไปอีกแล้วทำไมนะเวลาเราถึงไม่เคยมาบรรจบกันสักที " เชี้ย! แม่งเอ้ย " คำอุทานพร้อมกับลมหายใจเข้าออกที่หอบรุนแรงลีโอหัวเสียทั้งที่ไม่อยากจะคิดถึงเธอแต่ใจกับสมองมันก็ไม่เคยฟังสักครั้ง " จะเล่นกับใจกูไปถึงเมื่อไหร่ บ้าชิบ " คำถามเหล่านี้ย่อมไม่มีคำตอบถ้าตัวของลีโอไม่คิดเขาก็จะไม่สามรถมองเห็นภาพสะท้อนที่เคยเกิดขึ้นมาก่อนหน้านี้ได้ พรึ่บ! ร่างบางอรชรในชุดเดรทสีแดงหย่อนก้นลงนั่งบนเบาะ หลังจากโบกรถเรียกแท็กซี่เธอนัดกับเพื่อนใว้ว่าจะมาเที่ยวไนท์คลับในคืนนี้แต่แล้วยัยเพื่อนสาวตัวดีสองคนกับบอกว่ามาไม
last update최신 업데이트 : 2026-01-06
더 보기
บทที่4:กฏเกณฑ์
เอี๊ยด! รถยนต์คันหรูวิ่งตรงเข้ามายังบ้านคฤหาสตร์หลังใหญ่ ทันทีที่ลีโอลงจากรถก็มีลูกน้องออกมาคอยรับใช้ต้อนรับเปิดประตูให้ คุณนายเขมจิราโทรตัดบทเร่งรัดเด็จขาดว่าต้องมาให้ได้แกมบังคับในตัว ผู้ที่เป็นลูกก็ได้แต่ทำตามและไม่เคยถูกถามว่าเต็มใจหรือไม่ " เชิญข้างในครับคุณชาย คุณนายกำลังรออยู่ " คนรับใช้ผ่ายมือเชื้อเชิญเป็นเชิงบอกกล่าวใบหน้าเรียบนิ่งพร้อมกับดวงตาว่างเปล่ามองตรงเข้าไปยังข้างในตัวบ้านไม่มีคำพูดไม่มีคำถามมีแต่สายตาเย็นชาก่อนที่ขาเรียวยาวจะก้าวตรงดิ่งเข้าไปข้างใน ตึก ตึก ลีโอเดินมาหยุดยืนอยู่ปลายโต๊ะที่เต็มไปด้วยอาหารมากมายพร้อมกันนั้นก็มีหญิงสาว น้องอิงดาวที่เขาเคยเจอกันแล้วเมื่อคืนหันมองลีโอด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม " ตาลีโอ มาแล้วหรอนั่งฝั่งตรงข้ามหนูอิงดาวสิแม่เตรียมที่นั่งใว้ให้แล้ว " " ครับ " " พี่ลีโอ สวัสดีค่ะ " ทุกอย่างถูกเตรียมเอาใว้โดยที่ผู้ถูกกระทำได้แต่ทำตามคำสั่งเขาตอบปฏิเสธไม่ได้ว่าเต็มใจหรือไม่เต็มใจ อิงดาวยังคงทักทายลีโออย่างเช่นเคย แต่คนเงียบขรึมก็ได้แต่นั่งตรงเพ่งมองไปยังคนนั่งฝั่งตรงข้ามด้วยสายตาราบเรียบ " กินเยอะๆ นะคะ " ปลาราดพริดถูกตักวางลงบน
last update최신 업데이트 : 2026-01-06
더 보기
บทที่5:ระยะเผาขน
พึ่บ! ร่างบางของขนมได้ฟุ่บลงบนไหล่ของเนยไปแล้วสองสาวได้แต่ส่ายหัว ถึงแม้จะรู้ว่าขนมมีเรื่องให้คิดมากอยู่ในใจอาจจะเป็นเรื่องของความรักแต่บางครั้งถ้าเพื่อนไม่พูดพวกเธอก็ไม่อยากจะวุ่นวาย " เอาไงดียัยเนย จนได้สินะยัยขนม " " คงต้องกลับแล้วมั้งสภาพนี้สนุกต่อไม่ไหวแล้ว " " ถึงจะดูตัวเล็กแต่มันหนักมากเลยนะเมย์ " " งั้นแกกับฉันหิ้วปีกยัยขนมคนละข้างวันนี้สงสัยต้องพึ่งห้องแกก่อนแล้วแหละ เนย" " อืม! ก็คงงั้น "เสียงเพลงยังคงดังกระหึ่มส่วนข้างบนห้องVIPก็กำลังสนุกได้ที่ " พวกมึงกินไปก่อนละกัน เดี๋ยวกูมา " " มึงจะไปไหน ลีโอ " " กูจะลงไปดูดบุหรี่ข้างล่าง " ชั้นล่าง " สวัสดีครับคุณลีโอ " " พี่นที ผมฝากเอาแชมเปญขึ้นไปที่ห้องหนึ่งชั้นบนหน่อยนะครับ " " ได้ครับคุณลีโอ " ควันบุหรี่ลอยคละคลุ้งไปทั่วบริเวณลานกว้างสายตาเฉียวคมเพ่งสำรวจมองไปรอบๆ ปกติลีโอจะไม่ค่อยดูดบุหรี่หนักถ้าไม่มีเรื่องให้ต้องคิดมาก เขาเคยเลิกสูบมันไปแล้วเพราะมีคนไม่ชอบกลิ่นแต่ลีโอก็กับมาสูบมันอีกครั้งเมื่อคนที่ห้ามไม่ได้อยู่ข้างกายเขาอย่างเช่นเคย ฟู่ว์!! ควันสีขาวถูกดูดอัดเข้าปอดครั้งแล้วครั้งเล่าก่อนจะถูกพ
last update최신 업데이트 : 2026-01-06
더 보기
บทที่6:เรื่องบังเอิญ
มหาลัย ร่างกำยำในชุดเสื้อชอ็ปสีแดงกำลังเดินตรงไปยังคณะวิศวะกรรมศาสตร์ผ่านตึกคณะบริหาร แต่แล้วเสียงเจื้อยแจ้วที่คุ้นหูเมื่อหลายวันก่อนก็ลอยดังมาเข้าหู " ยัยเนย ฉันแวะซื้อยาแก้แฮงค์มาให้แล้วว่าแต่ยัย... " " เดินสวนแกออกไปเมื่อกี้กลับไปดูของที่ห้องน้ำเห็นบอกว่าสร้อยหายและเป็นของสำคัญมากด้วย " " ว่าแต่ขนมนี้กินได้ใช่ไหม " " อืม! ฉันก็ซื้อมาให้พวกแกกินนั้นแหละ " เสียงพูดคุยทุกการกระทำทุกคำพูดลีโอได้ยินมันทุกอย่างเขากระตุกยิ้มมุมปากพร้อมกับแสยะยิ้ม " หึ! ของสำคัญมากอย่างงั้นหรอสร้อยเส้นนี้ นึกว่าเธอจะทิ้งมันแล้วสะอีก " ใบหน้าคมคายจ้องมองไปยังกลุ่มผองเพื่อนของขนมพร้อมกับหันมาดูสร้อยที่อยู่ในมือก่อนจะเดินหันหลังออกมาจากตรงนั้น พรึ่บ!!! " ฉันหาไม่เจอไม่รู้ว่าหายไปตั้งแต่ตอนไหน "ขนมทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้ตัายาว " งั้น! แกก็ทิ้งมันไปเถอะ เดี๋ยวค่อยซื้อเอาใหม่ " เนยพูดเสริมเพื่อปลอบเพื่อน " มันซื้อด้วยเงินไม่ได้ " " แล้วแกจะหายังไง ไม่รู้ตกหายที่ไหน " เมย์ยังคงพูดเสริมทัพ " ไม่รู้เหมือนกัน "ขนมส่ายหน้าไปมาใบหน้าหวานมีสีหน้าเศร้าสร้อยด้วยความคิดไม่ตก " แกดีขึ้นหรือยั
last update최신 업데이트 : 2026-01-06
더 보기
บทที่7: เผชิญหน้า
" ก็ยังจำได้นิ มานี่ "ลีโอกระชากแขนเรียวให้เดินตามเข้าไปในห้องน้ำชายก่อนจะปิดประตูลงกลอน " นาย...ปล่อยฉันนะ " ขนมดีดดิ้นพยายามดันตัวออกห่าง " ไม่ได้เจอกันตั้งนานไม่คิดถึงผัวหน่อยหรอ " " ใคร! เมียนาย " " ยังจะต้องให้พูดอีก หรืออยากทบทวนความจำ " " ลี...อื้อ! " ลีโอผลักร่างขนมเข้าหากำแพงก่อนจะตามเข้าไปประชิดกักร่างของเธอเอาใว้ใบหน้าหล่อก้มเข้าไปซุกไซ้ซอกคอขาว ขนมพยายามดันร่างลีโอเอาใว้แต่เพราะเขาแรงเยอะทำให้ขนมไม่สามารถต้านแรงลีโอเอาใว้ได้ " หยุดนะ นี้มันมหาลัยจะทำแบบนี้ไม่ได้ " " อยู่ไหนก็ทำได้ทั้งแหละ เธอไม่เคยได้ยินหรอเอ้าดอ นอกสถานที่ " " ลีโอ...! " ขนมตะหวาดเสียงดังสีหน้าเธอมีความรู้สึกเสียใจบวกกับหวาดกลัวดวงตากลมโตเริ่มมีน้ำตาคลอหน่วยแต่ดวงตาของอีกคนกับมีท่าทีนิ่งเฉยเหมือนไม่รับรู้หรือไม่รู้สึกอะไร " ขอร้องฉันสิ เผื่อฉันจะยอมปล่อยเธอ " เสียงลีโอยังคงหนักแน่นและเรียบเฉยแต่วินาทีต่อมาความแข็งกร้าวก็อ่อนลง "ไปอยู่ที่ไหมมาฉันตามหาเธอตั้งนาน " ลีโอเอ่ยเสียงแผ่วเบาแต่ไม่ละสายตาจากใบหน้าของขนมแม้แต่วินาทีเดียว คนที่หลบสายตากับเป็นขนมที่หันหน้าหนีไปอีกทาง " นายไม่จ
last update최신 업데이트 : 2026-01-06
더 보기
บทที่8:เมินเฉย
บรึ๊น! บรึ๊น! เสียงเบิ้นรถดังระงมภายในสนามแข่งที่เต็มไปด้วยผู้คนในช่วงเย็นในยามที่ฟ้าเริ่มมืดดำ ขนม หญิงสาวในชุดเดทเกาะอกรัดรูปสีดำยืนโบกธงสไหวกลางสนามท่ามกลางผู้คนมากมายพร้อมเป็นคนปล่อยสัญญาณในการเริ่มต้นแข่งความเร็ว เรซควีนสาว หรือเพื่อนๆ ของเธอชอบเรียกพิตตี้ ขนมรับงานทั้งกลางแดดและในร่มไม่ว่าจะเป็นพิตตี้มอเตอร์โชว์ หรือเรซควีนสาว อย่างเช่นตอนนี้ ธงเเดงเริ่มชูสะบัดขึ้นตรงเพื่อส่งสัญญาณในการเริ่มแข่งในวินาทีต่อมาเสียงสัญญาณของนักบิดก็ได้เริ่มต้นขึ้น ปี๊ด!!!! บึ๊น! เสียงเหยียบคันเร่งดังสนั่นไปทั่วสนามพร้อมกับเสียงเชียร์ดังกึกก้อง ขนมยังคงทำหน้าที่ของเธอได้ดีแม้ว่าจะมีสายตาเลาะเลมจากพวกหนุ่มๆ ที่พากันมองมาที่เธอ " ร้อนชะมัด " ท่ามกลางสายตานับร้อยขนมต้องปั้นหน้ายิ้มปั้นหน้าสวยอยู่ตลอดทั้งที่จริงขนมก็ไม่ได้ชอบที่มีสายตาผู้ชายหันมองมาที่เธอคล้ายกับกำลังคิดในใจในทางที่ไม่ดี ระหว่างขั้นเวลาเพื่อรอโบกธงในเเมทซ์ต่อไปอยู่ๆ สายตาเจ้ากรรมก็มองไปเห็นใบหน้าหล่อของผู้ชายที่เธอหนีเขามานานหลายปี " นี่เขามาแข่งด้วยหรอ " ระหว่างที่กำลังลุกลี้ลุกลนเพื่อจะหาที่หลบซ่อนแต่ดูเหมือนอี
last update최신 업데이트 : 2026-01-06
더 보기
บทที่9: นับหนึ่งใหม่ NC+
" นี้! ปล่อยฉันนะ ลีโอ " ขนมยื้อยุดพยายามสะบัดแขนออกที่ลีโอนัดเธอให้ไปเจอที่ห้องน้ำเก่าเธอจำได้แต่คิดว่าไม่จำเป็นที่จะต้องทำตามในเมื่อลีโอก็มีคู่หมั้นอยู่แล้วเธอควรจะตัดขาดจากเขาจริงๆ เสียที " ปล่อยนะ " " จะเดินตามมาดีๆ หรือต้องให้อุ้ม " ลีโอหัวเสียที่ขนมชอบดื้อกับเขาลีโอเอ่ยคำพูดด้วยความแข็งกร้าวจับข้อแขนขนมใว้แน่นเพราะกลัวว่าเธอจะหนีไป ภายในความมืดที่ผู้คนต่างเริ่มทยอยกลับไม่มีใครสนใจหรือสงสัยในท่าทีของสองคนด้วยแรงของผู้ชายที่เยอะกว่าเพียงแค่ออกแรงดึงร่างของขนมก็เซไปตามแรงของลีโอโดยง่ายดาย พรึ่บ! ด้านหลังห้องน้ำเก่าที่ไม่ค่อยมีผู้คนเดินผ่านไปมา " นายจะพูดอะไรก็รีบพูด ฉันจะได้กลับ " ขนมพยายามไม่สบตาลีโอเพราะกลัวว่าเขาจะเห็นความรู้สึกข้างในใจของเธอ " รีบกลับขนาดนั้นเชียวหรือมีใครรออยู่ " สายตาราบเรียบยังคงนิ่งเหมือนกับหน้าของเขาตอนนี้ " จะมีหรือไม่มี มันก็ไม่เกี่ยวกับนาย " ขนมพยายามเถียงเพื่อปกปิดความรู้สึกทั้งที่จริงแล้วเธอยังต้องการอ้อมกอดของเขาอยู่ " เดี๋ยวนี้เถียงเก่งขึ้นนิ " " ถ้าจะพาฉันมาเพื่อเถียงแค่นี้ ถ้านายพอใจแล้วฉันจะได้กลับ " " ฉันจะไปส่งเธอพักอยู่ไหน " เสีย
last update최신 업데이트 : 2026-01-09
더 보기
บทที่10: ข้อตกลง
รุ่งเช้าเเสงจากแดดสาดส่องลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาร่างบางเริ่มรู้สึกตัวตื่นขนมขยับพลิกร่างที่รู้สึกระบบจากการร่วมรักยาวนานเธอลืมตาขึ้นมามองไปรอบๆ ห้องไม่มีร่างหนานอนอยู่ข้างๆ มีเพียงข้อความที่ถูกเขียนเอาใว้ว่า.... [ฉันซื้อโจ๊กมาใว้ให้แล้วรีบกินข้าวจะได้กินยารู้สึกว่าฉันทำแรงไปมันบวมนิดหน่อยถ้าไปเรียนไม่ไหวก็ไม่ต้องไป ฉันต้องรีบกลับไปที่บ้านกะทันหันเสร็จธุระฉันจะรีบกลับมาหา ลีโอ] ข้อความถูกติดเอาใว้ที่โต๊ะหัวเตียงพร้อมกับยาแก้อักเสบและยาทา ขนมได้แต่ถอนหายใจรอบแล้วรอบเล่าทั้งที่พยายามหนีเขาสุดท้ายมันก็คงเหมือนเดิม หนียังไงก็คงหนีไม่พ้น " เราไม่น่าเจอกันเลย " " อ๊ะ! เเสบชะมัด " ขนมพยุ่งตัวเองไปเข้าห้องน้ำอย่างทุลักทุเลเธอมีความรู้สึกแสบช่วงล่างอาจเป็นเพราะห่างหายจากเรื่องนี้มานานหลายปีแถมลีโอยังทำรุนแรงมันจึงเกิดอาการบวมเล็กน้อย " ไห้ตายสิ! " ภายในกระจกร่างเปลือยเปล่าถูกทิ้งร่องรอยช้ำรักเอาใว้หลายจุดโดยเฉพาะตรงช่วงอกแต่ดีที่ลีโอไม่ได้ฝากรอยเอาใว้บนคอของเธอไม่งั้นเพื่อนๆ คงเค้นถามเธอไม่เลิกแน่ ร่างผอมเพียวถูกสวมด้วยชุดนักศึกษากระโปรงทรงเอที่สั้นเลยเข่าขึ้นมาแค่คืบบวกกับเอวคอด
last update최신 업데이트 : 2026-01-09
더 보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 책을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 책을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status