Novels by DADDADDAD

“วันนั้นคุณมาหาผมเหรอ?”“เธอคิดว่าไงล่ะ?”คิมหันต์รีบยื่นหน้าไปจูบอย่างเอาใจทันที“บริษัทนั้นเป็นของฉันจริง แต่ฉันแทบไม่เคยไปเลย ตอนฉันสืบเรื่องเธอไปอยู่บนเตียงฉันได้ยังไง ฉันถึงรู้ว่าเธออยู่ที่นั่น รออยู่ว่าเมื่อไหร่เธอจะมา แต่รอแล้วรอเล่า รอจนโมโหเธอก็ยังเงียบ ฉันเลยรู้ว่าเธอไม่มีทางติดต่อฉันก่อนฉันก็เลยต้องหาเรื่องไปเอง แล้วไง เธอกระโดดเข้าพุ่มไม้ หึ! มันน่านัก” เขตคามไม่รู้จะทำยังไงเลยบีบจมูกเล็กๆได้รูปสวยนั้นเป็นการแก้แค้นย้อนหลังคิมหันต์ยอมแต่โดยดี แต่ก็ไม่วายแก้ตัว “วันนั้นผมบอกแล้วไงว่าตื่นเต้น”“เธออย่ามา”“คุณน่าเกรงขามจะตาย”“ฉันไม่หลงกลเธอหรอก”“เฮ้อ ก็บอกไปแล้วว่าผมขายหน้า”“เธอบอกฉัน อ้างว่าเข้าใจผิดเพราะฉันออกไปก่อนทิ้งไว้แต่เบอร์โทรฯ แต่ถึงฉันไปหา เธอก็ยังเหมือนเดิม เธอเออออไปกับฉัน แต่เธอไม่เคยคิดจะอยู่ด้วยกันอย่างจริงจังเลย”คิมหันต์ “....”“ฉันพูดถูกใช่มั้ย?”“ก็ตอนนั้นเราไม่รู้จักกันดีพอ” เขาแก้ตัวอย่างจนตรอก ตอนนั้นยังเชื่อว่าตัวร้ายจะต้องตกหลุมรักนางเอก แถมจะต้องตายกะทันหัน เขาไม่กล้าเอาใจไปผูกเลยขายผ้าเอาหน้ารอดไปเรื่อย หวังให้ผ่านพ้นไปวันๆเขตคามพยักหน้า “พูดย

ทั้งคู่แอบรู้สึกตื่นเต้นอยู่ในใจ คิดว่าจะนอนไม่หลับ ที่ไหนได้ ทิ้งหัวลงบนหมอนไม่นานก็หลับปุ๋ยรู้ตัวอีกทีก็ตอนที่ถูกคนกลุ่มหนึ่งมาปลุกให้ลุกจากที่นอนไปอาบน้ำแต่งตัวคิมหันต์กลับมาตื่นเต้นอีกครั้ง แต่พยายามไม่แสดงออก จัดการตัวเองไปตามขั้นตอนต่างๆ อาบน้ำ จัดแต่งทรงผม แต่งหน้าเล็กน้อยสวมชุดไทยประยุกต์ตัดเย็บจากผ้าไหมยกทองสั่งทอพิเศษ ออกแบบโดยนักออกแบบชุดแต่งงานชื่อดังที่ใช้เวลาหลายเดือนกว่าจะตัดออกมาสำเร็จเพราะเป็นพิธีแต่งงานแบบเจ้าบ่าวสองคนจึงตัดขบวนแห่ขันหมากออกไป แต่ขั้นตอนอื่นเริ่มตั้งแต่พิธีสงฆ์ เจ้าบ่าวทั้งสองและแขกร่วมกันทำบุญตักบาตรเพื่อความเป็นสิริมงคลการสู่ขอเปลี่ยนเป็นสองครอบครัวต่างฝากฝังลูกๆของตนไว้กับอีกฝ่ายโดยที่ต่างฝ่ายต่างมอบทรัพย์สินให้อย่างทัดเทียมกัน แต่ละอย่างที่เอาออกมาเหมือนจะอวดความรักลูกของคนเป๋นพ่อแม่ ซึ่งทำเอาผู้เป็นแขกถึงกับพูดไม่ออกรวยจนเจ็บอก อิจฉาจนพูดไม่ออกจากนั้นก็ตามมาด้วยพิธีสวมแหวนหมั้น เริ่มจากเขตคามเอากำไล สมบัติตกทอดประจำตระกูลศิขรินทร์ออกสวมลงบนข้อมือของคิมหันต์ก่อน คนเก่าคนแก่ถึงกับสูดหายใจลึกสมบัติอายุนับร้อยปีที่ตกทอดมาไม่อาจประเมินค่าได้ก็ย

“พี่คิม.....”ดาด้า กับน้ำปิงวิ่งฉิวมากอดแขนไอดอลคนละข้างอย่างกระดี๊กระด๊า ผ่านไปสามปีทั้งสองคนโด่งดัง เป็นดาราที่มีแฟนคลับเป็นของตัวเองจำนวนมาก แต่เบื้องหลังก็ยังคงเป็นไอศกรีมหวานฉ่ำที่อวยเมนอย่างเอิกเกริก ทั้งยังใช้บัญชีจริงของตัวเองที่เคยใช้มาตลอดได้แบบไม่เขินอายปีก่อนมีคนออกมาโจมตีว่าทั้งคู่เกาะแข้งเกาะขา เกาะกระแสคิมหันต์อย่างหน้าไม่อายถึงแม้ดาราหนุ่มสายฝีมือจะยึดหัวหาดตัวร้าย หรือตัวละครที่สำคัญโดยไม่เคยได้เป็นพระเอกเลยสักเรื่อง แต่ตัวร้ายที่ไหนจะหน้าตาดี มีเสน่ห์แพรวพราวได้เหมือนคิมหันต์ ไม่ว่าตัวร้ายที่เขารับบทจะร้าย ถูกสาปแช่งอย่างไร แต่ตัวคนนอกจอไม่เคยถูกคนดูเกลียดชังนอกจากจะได้รางวัลนักแสดงหน้าใหม่ยอดเยี่ยมมาครองอย่างง่ายดายจากภาพยนตร์เรื่องแรก สิ้นแสง หลังจากนั้นก็ยังได้รางวัลนักแสดงสมทบมาอีกแม้ในจอภาพยนตร์จะจิ้นเขากับตัวแสดงคนไหนไม่ได้เลย แต่กลับจิ้นบัญชีหลุมของเขตคามได้สุดฟิน เพราะแบบนี้ชายหนุ่มจึงโด่งดังมีกระแสไม่พักการร่วมหวีดของดาราวัยรุ่นสองคนจึงกลายเป็นจุดที่ทำให้ถูกโจมตีอย่างหนักดาด้า กับน้ำปิงคือติ่งตัวน้อยที่ไม่เคยรบกวนไอดอล มีทั้งกลุ่มที่ติดต่อกันได้ มีทั้ง

ทศทิศสะกดกลั้นความรู้สึกที่อยากกระชากอีกฝ่ายมาจูบปิดปากนั่นสักหลายๆที คำว่าสี่ปีทิ่มแทงไม่มากพอเลยตอกย้ำอยู่ได้ว่าไม่รู้เรื่อง มันน่านักจริงๆเลย“อยากให้ผมพูดจริงๆเหรอ?”“แน่นอน ไม่งั้นจะถามทำไม”ทศทิศลังเล “กลัวคุณโมโห”“แย่ขนาดนั้นเลย?”“ก็ไม่ได้นับว่าแย่หรอก...มั้ง สี่ปีแล้วนะคุณ บอกตรงๆว่าผมลืม” ทศทิศถอนใจเฮือก“เหมือนการจีบคุณเป็นความเคยชินในชีวิตผมไปแล้ว”“ความเคยชินเป็นเรื่องที่น่ากลัวจริงๆ” คุณผู้ช่วยอันดับหนึ่งพยักหน้าเห็นด้วย เบะปากจนบิดเบ้ตอนที่เอ่ยต่ออย่างไม่ค่อยพอใจนัก“ผมก็ชินกับการที่ต้องกินมื้อดึก ไม่งั้นนอนไม่หลับ ขี้เกียจขนาดไหนก็ต้องทำถ้าลืมซื้อไว้”“ผมทำอาหารเป็น ผมทำให้คุณได้”“คุณยังจีบผมไม่ติดเลยนะ”ทศทิศ “....” ถูกแทงใจดำจนพูดไม่ออก“ความเคยชินในการจีบฟังดูไม่น่าปลื้มเท่าไหร่เลย ถ้าสมมุติคุณจีบผมติด เราเป็นแฟนกันแล้ว ไม่ต้องจีบแล้วต่อไปจะเกิดอะไรขึ้น เป็นไปได้มั้ยว่าคุณจะไปจีบคนอื่นเพื่อสนองความเคยชิน”“พอ หยุด”คุณผู้ช่วยอันดับหนึ่ง “......”“คุณนึกว่าจีบคนๆหนึ่งจนเป็นความเคยชินมันง่ายมากเหรอครับ ทุกวันผมต้องหาข้ออ้างร้อยแปดพันเก้าเพื่อทำให้เราบังเอิญมาเจอกัน

คุณผู้ช่วยลุกพรวดจนเก้าอี้ล้มโครม เรียกสายตาของคนระดับบริหารที่นั่งตรงนั้นหย่อม ตรงนี้หย่อมอยู่ห่างๆ เพราะยังไม่ถึงเวลาอาหารกลางวันให้หันมองมาเป็นตาเดียวทศทิศเองก็ถึงกับเหวอ เพราะไม่คิดว่าปฏิกิริยาของคุณผู้ช่วยอันดับหนึ่งจะใหญ่โตขนาดนี้“คุณรอเดี๋ยว” เขาสั่งแล้วหมุนตัวผละไปอย่างเร่งรีบทนายความที่ประสบความสำเร็จที่สุดที่เอาลุงแท้ๆ และอดีตผู้จัดการส่วนตัวของคิมหันต์เข้าคุกได้แต่นั่งตัวแข็งทื่อ ทำอะไรไม่ถูกไปชั่วขณะนี่เขาทำอะไรลงไป?ชายหนุ่มถามตัวเองด้วยความรู้สึกเคว้งคว้างที่ตีตื้นขึ้นมาจนจุกคอหอย สี่ปีมันไม่ได้นานขนาดนั้น ทุกวันนี้ทั้งคู่ก็เป็นเพื่อนกัน ไปไหนมาไหนด้วยกันบ้างแล้ว ทำไมเขาถึงร้อนรนไม่เข้าเรื่องยิ่งคิดก็ยิ่งอยากตบตัวเองให้ตาย กำลังยกมือขึ้นก็เห็นคุณผู้ช่วยอันดับหนึ่งกลับมาอีกครั้งด้วยสภาพเนี้ยบกริบกว่าเดิมผมเผ้าที่ถูกลมตีจนเสียทรงเล็กน้อยถูกจัดแต่งใหม่ เขาโน้มลงยกเก้าอี้ที่ล้มเค้เก้ขึ้นมาตั้งแล้วนั่งลงอย่างสง่างาม“เอาล่ะ ผมพร้อมจะฟังแล้ว คุณเริ่มเลย”ทศทิศทำตาปริบๆคุณผู้ช่วยอันดับหนึ่งขมวดคิ้วเล็กน้อย “ตกลงจะพูดไม่พูด?”“จะให้ผมพูดอะไรอีก ผมก็บอกไปสองรอบแล้วว่าผมจีบ

“คุณคิมหันต์แสดงเก่งจริงๆ ไม่ว่าบทไหนก็เอาอยู่ ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ด้อมไอศกรีมหวานฉ่ำของพวกเราจะได้ฉลองลูกชายรับบทพระเอกบ้าง เล่นมาหมดทุกบทยกเว้นพระเอก อยากร้องไห้แต่ไม่มีน้ำตา”“เป็นพระเอกก็ต้องมีนางเอก คิดเหรอว่าคนๆนั้นจะยอม” คนพูดทำมือชี้ๆขึ้นข้างบทคุณผู้ช่วยอับดับหนึ่งเบะปาก ลดเสียงกระซิบ “ก็ไม่รู้จะหวงอะไรนักหนา แค่แสดงเอง ไม่รู้รึไงว่าในโลกภาพยนตร์มีสิ่งหนึ่งที่เรียกว่ามุมกล้อง”“พิธาน คุณนินทาท่านประธาน!”คุณผู้ช่วยอันดับหนึ่งสะดุ้งโหยง หันขวับไปมองเจ้าของเสียงคุ้นเคยที่โผล่หน้ามาแจมเงียบๆตั้งแต่ไหนก็ไม่รู้ พอเห็นระยะที่ใกล้เกินก็ถอยห่างทันที ตวัดสายตามองแรงอย่างไม่สบอารมณ์“มาก็ไม่ให้สุ้มให้เสียง ตกใจหมด”“ผมจะฟ้องท่านประธาน” ทศทิศขู่ยิ้มๆพวกที่จับกลุ่มคุยอย่างออกรสออกชาติเห็นท่าไม่ดีรีบชิ่งหนีไปก่อนอย่างนกรู้ ทิ้งคุณผู้ช่วยอันดับหนึ่งไว้อย่างไม่รู้สึกผิดเลยสักนิด“วันก่อนคุณก็นินทาเหมือนกันแหละ คุณบอกว่าท่านประธานเปลี่ยนเป็นคนไม่น่าเชื่อนับตั้งแต่มีเมีย แม้แต่บริษัทนึกอยากทิ้งก็ทิ้ง ตามเมียเก่ง”“ผมบันทึกไว้แล้ว เดี๋ยวผมไปตัดส่วนไม่จำเป็นออกแล้วเอาตรงที่คุณด่าไปฟ้อง”“คุณ!”