Chapter: บทที่ 25 ยอมรับ25 ยอมรับเมื่อคุณหมอออกมาจากห้องฉุกเฉิน พลอยลินและบาสปรี่ตัวเข้าหาเพื่อสอบถามอาการ“อาการยังน่าเป็นห่วงครับ” คุณหมอแสดงสีหน้าหนักใจ“ถ้าหากอย่างนั้น ผมขอย้ายไปรักษาที่กรุงเทพได้ไหม โดยลำเลียงผ่านเฮลิคอปเตอร์ เพราะญาติของคนป่วยได้ติดต่อโรงพยาบาลและอาจารย์หมอที่เชี่ยวชาญไว้แล้วครับ”“นั้นเดี๋ยวผมขอปรึกษากับทางคณะแพทย์ก่อนนะครับ ว่าอย่างไร”ไม่นานทางคณะแพทย์ก็ลงมติให้สามารถเคลื่อนย้ายอธินไปรักษาต่อที่กรุงเทพได้ เพราะอาการของอธินตอนนี้ยังทรงตัว ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงขณะที่เคลื่อนย้าย“พลอยลินจองไฟล์กลับกรุงเทพไฟล์เร็วที่สุดหลังจากเก็บของเช็คเอ้าท์ที่โรงแรม บาสก็มาส่งพลอยลินที่สนามบิน“ขอโทษนะครับที่ผมไปด้วยไม่ได้ ผมจะรีบเคลียร์ทางนี้แล้วตามไป” บาสจอดรถส่งพลอยลินที่ด้านหน้าอาคารผู้โดยสารขาออก“ไม่เป็นไรค่ะ แค่นี้ก็ขอบคุณมากที่คุณบาสเป็นธุระจัดการให้ทุกอย่าง”เมื่อถึงกรุงเทพพลอยลินก็ตรงดิ่งไปยังโรงพยาบาลที่คุณแม่ของอ
Dernière mise à jour: 2026-06-02
Chapter: บทที่ 24 โดนยิง24 โดนยิง“พลอยกลับกรุงเทพได้หรือยังคะ พอดีพี่มีงานที่ต้องทำ” อธินซบไหล่คนน้องด้วยท่าทางออดอ้อน“มีงานที่ต้องทำหรืออยากจะไปไกล ๆ จากคุณบาสคะ” หญิงสาวเหลือบตามองบนเพราะรู้ทัน“ห๊า! ทำไมเมียพี่ถึงได้รู้ใจขนาดนี้ก็พี่กลัวว่าคนอื่นจะมาแย่งพลอยไปไง” อธินโอบกอดร่างเล็กไว้“ไม่มีใครแย่งไปได้หรอกค่ะ ถ้าหากวันหนึ่งพลอยไม่ได้รักพี่ก็แสดงว่า พี่ทำตัวของพี่เอง”“พลอยขา พี่ผิดไปแล้วยกโทษให้พี่ด้วยนะ นะคะ”“ยังไม่รู้ค่ะ ถ้าหากพี่ธินอยากกลับกรุงเทพ ไปก่อนก็ได้นะคะ พลอยยังไม่อยากกลับ”“ทำอย่างไรพลอยถึงจะหายโกรธคะ พี่ขอโทษแล้วไง สัญญานะว่าต่อไปนี้จะไม่โกหกพลอยอีก มีอะไรก็จะบอก”“พี่ธินไม่ต้องสัญญาหรอกค่ะ แล้วอีกอย่างพลอยก็ไม่ได้โกรธพี่ด้วย พี่จะพูดอะไรก็แล้วแต่ไม่ได้สนใจ”‘ใจแข็งยังกะหิน’ ดวงตาเข้มมองคนรักด้วยท่าทางอ่อนใจเช้าวันต่อมา&nbs
Dernière mise à jour: 2026-06-01
Chapter: บทที่ 23 ไม่สนว่ามีแฟน23 ไม่สนว่ามีแฟน“ห๊า! พี่อธินว่าอย่างไงนะ” บาสทำหน้าไม่เข้าใจ เหมือนหูดับไป“นี่เป็นอะไร พี่บอกว่า พลอยลินเป็นภรรยาของพี่ไง”“คุณพลอยเป็นเมียพี่ ๆ คิดอยากจะมีเมียตั้งแต่ตอนไหน” บาสไม่เข้าใจจริง ๆ อธินเป็นเสือผู้หญิงเขาไม่เคยคิดจริงจังกับใคร มองผู้หญิงเป็นของเล่น ไม่เคยให้ค่า หรือยกย่องให้เกียรติใครทั้งสิ้น ตั้งแต่รู้จักกันมา และนิสัยของอธินและพลอยลินต่างกันยังกะฟ้ากับเหว อย่างไรก็อยู่ด้วยกันไม่ได้ บาสยังคงทำหน้าไม่อยากจะเชื่ออธินเห็นสายตาบาสก็เดาออก จมูกโด่งจึงจรดเข้าที่แก้มของพลอยลิน“พี่ธินทำอะไร” พลอยลินตกใจจนหน้าซีด ขยับตัวออกห่าง“บาสไม่ยอมเชื่อว่า พลอยเป็นเมียของพี่ไง”อธินกล่าวด้วยใบหน้ายิ้มแย้มเหมือนมองว่าเป็นเรื่องตลก แต่ข้างในใจ เขาไม่ชอบผู้ชายหน้าไหนก็ตามที่มองเมียเขาด้วยสายตาหว่านเสน่ห์แบบนี้หลังจากทานอาหารเสร็จพลอยลินรู้สึกปวดหัวอยากกลับมาพัก ซึ่งบาสก็แสดงออกถึงความเป็นห่วงอย่างเห็นได้ชัด เขาให้พนักงานเตรียมอาหารให้เ
Dernière mise à jour: 2026-05-31
Chapter: บทที่ 22 ยอมเธอแค่คนเดียว22 ยอมเธอแค่คนเดียวเช้าวันต่อมาพลอยลินตื่นขึ้นในอ้อมกอดของอธิน เธอและเขาบรรเลงเพลงรักเกือบทั้งคืน ทั้ง ๆ ที่บอกตัวเองว่าให้เลิกชอบคนอย่างอธิน แต่ทุกครั้งที่อยู่ใกล้ ๆ เธอก็อดห้ามใจตัวเองไม่ได้ ด้วยความรู้สึกยังรักและผูกพันธ์ข้างในลึก ๆ“ตื่นแล้วเหรอจ้ะ เมียจ๋า” อธินหรี่ตาข้างเดียวมองใบหน้าที่งดงามของภรรยา“เลิกเรียกพลอยว่า เมียซะทีเถอะ ไม่ชอบ”“ไม่ให้เรียกเมียแล้วจะให้พี่เรียกว่าอะไร เอากันขนาดนี้แล้ว”“ใช่ว่าพี่ธินจะไม่เคยเอากับใครนี่ค่ะ สมัยก่อนพี่ธินก็ใช่เล่น” พลอยลินเด่าเล่น ๆ แต่รู้ว่าคนระดับอธินทั้งหล่อทั้งรวยมีผู้หญิงให้เข้ามาเลือกมากมาย“แต่ก่อนก็แต่ก่อนนี่ค่ะ ไม่ใช่ตอนนี้ ๆ พี่ไม่ได้อยากมีใครคนอื่นแล้ว พี่อยากมีแค่พลอยคนเดียว…นั่นพี่จะปล่อยข้างในเหรอ”“ห๊า! ใช่แล้วเธอต้องรีบไปซื้อยาคุมฉุกเฉิน พลอยลินเด้งตัวออกจากเตียงรีบตรงดิ่งเข้าห้องน้ำ เพื่ออาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า
Dernière mise à jour: 2026-05-30
Chapter: บทที่ 21 ถูกใจผัวใหม่เด็กกว่า21 ถูกใจผัวใหม่เด็กกว่าทันทีที่คีย์การ์ดเตะประตูห้อง ก็มีฝ่ามือใหญ่ปิดปากเธอไว้ แล้วรวบร่างเล็กจากด้านหลังเข้าไปในห้องพักก่อนใช้เท้าปิดประตู เสียงร้องอู้อี้พยายามดิ้นให้หลุดจากอ้อมแขนที่โอบไว้“ดิ้นทำไมนักหนา”น้ำเสียงไม่พอใจแต่ก็ยังฝืนทนเก็บอาการไว้ เขาไม่ชอบใจตั้งแต่ตามคนทั้งคู่ไปร้านอาหารเห็นคุยกันกระหนุงกระหนิง หัวเราะมีความสุข พลอยลินไม่เคยหัวเราะอย่างนี้เวลาอยู่กับเขาเลยเขาปล่อยร่างเล็กบนเตียงเบา ๆ“พี่ธิน!”ครั้งแรกเมื่อเห็นอธิน พลอยลินเผลอเรียกชื่อเขาอย่างตกใจ ไม่คิดว่าเขาจะยังตามหาเธออยู่“จำพี่ได้ด้วยเหรอ นึกว่าจำได้แต่ผัวเด็ก”“พี่ธินมาได้ไงคะ”“พี่นั่งเครื่องมา”“ไม่ใช่ พลอยหมายถึงว่า รู้ได้ไงว่าอยู่นี่”“พลอยเป็นเมียพี่ ไม่ว่าพลอยจะอยู่ไหน พี่ก็จะตามหาให้จนเจอ”“พลอยไม่ใช่เมียพี่ เลิกพูดมั่ว ๆ ได้แล้วและพี่ธินก็ออกไปจากห้องพลอยได้แล้
Dernière mise à jour: 2026-05-29
Chapter: บทที่ 20 จับตัวได้แล้ว20 จับตัวได้แล้วอธินยังคงอยากเห็นว่า ที่เธอหนีมาเป็นเพราะเธอมีคนอื่นหรือเปล่า เขายังคงนั่งนิ่งจ้องมองหญิงสาวอย่างเงียบ ๆ แต่ก็ไม่เห็นมีใครก็มีแต่พนักงานร้านจะว่าพนักงานร้านก็ไม่เชิงที่เทียวไล้เทียวขื่อ ยิ่งเห็นก็ยิ่งน่าหมั่นไส้จริง ๆ“เย็นนี้คุณพลอยว่างไหมครับ ผมอยากชวนคุณพลอยไปทานข้าว พอดีมีร้านมาเปิดใหม่อร่อยมากเลย”บาริสต้าหนุ่มรวบรวมความกล้าเดินมายันโต๊ะที่เธอนั่งก่อนเอ่ยปากชวน“ชวนพลอยเหรอคะ” เธอผละสายตาออกจากหน้าจอคอม“ใช่ครับ”“อืม”“ก็ได้ค่ะ” ไม่ใช่เพราะเห็นเขาหล่อ แต่อยากมีคนพื้นที่เป็นเพื่อน เพราะไม่แน่เธออาจจะอยู่ที่นี้ต่ออีกหลายเดือน มีเพื่อนอยู่นนี่ไว้ก็ไม่เสียหาย ใบหน้าหล่อเหล่ายิ้มไม่หุบเมื่อเห็นเธอตอบตกลง“ผมสามารถออกไปได้ตอนนี้” เขามองดูเวลาประมาณ 4 โมงเย็น“ไม่เป็นไรค่ะ รอให้คุณเลิกงานก่อนก็ได้ค่ะ พลอยยังไม่หิว”“ไม่เป็นไรครับ ผมอยากพาคุณพลอยนั่งรถชมวิวเกาะภูเก็ต
Dernière mise à jour: 2026-05-28