ปราบรักรหัสร้อน NC 25+ ซีรีส์ Strong Heart 2

ปราบรักรหัสร้อน NC 25+ ซีรีส์ Strong Heart 2

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-12-23
โดย:  เอลยาจบแล้ว
ภาษา: Thai
goodnovel18goodnovel
คะแนนไม่เพียงพอ
235บท
3.0Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

เขาคือ...เจ้าพ่อกาสิโนที่สุดซ่าและบ้าระห่ำ เธอคือ...ผู้หญิงที่บังอาจลูบเหลี่ยมเขาครั้งแล้วครั้งเล่า "ฤทธิ์มากเหลือเกิน หาตัวมาฉันให้ได้!...บังอาจมากที่ขโมยปืนจากเอวฉัน ด้ามที่อยากให้ลูบให้กำไม่เอา ดันเอาของจริงไป คงไม่รู้ว่ากำลังเล่นกับใครอยู่ ยัยตัวแสบ!"

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

บทที่ 1 ขอยืมไหล่หน่อย...

「久遠さん!しっかり!」

ストレッチャーに載せられ、救急車へ運ばれる私は、腹部を襲う激しい痛みに、不安はますます募っていく。スマホの画面に付いた血の跡に構う余裕もなく、発信音を聞きながら、視界が少しずつ滲んでいく……足の間を伝わる生温い感覚、止めどなく流れているであろう体内から排出される血。それと対比して私の体温は下がって行く。救急車の中の医療スタッフの切迫した声が響く。

プツ……

電話が繋がった。

「……用件は?」

スマホから聞こえて来る冷たい声。夫の久遠湊の声だ。その声は落ち着き払っていて、私とは少しでも言葉を交わしたくないという感情がその声のトーンで読み取れる。

「湊……大変なの……私、血が、出て……赤ちゃんが……」

一瞬の静寂。答えが返って来ないその数秒は私にとって何よりも長く感じた。

「血……? 赤ちゃん?」

湊の声は“私が何を言っているのか全く分からない”といった雰囲気だ。そして大きな溜息が聞こえ、湊が冷たく言う。

「同じ手口を何度使うつもりだ?」

スマホの向こうからガヤガヤと声がしている。

「俺は忙しいんだ、君も知っているだろう? 君の芝居に付き合っている暇は無いんだよ」

私は涙を流しながら言う。

「違うの……本当に……!」

そこまで言って痛みが走る。言葉が切れてしまう。それでも伝えなくちゃいけないと思い、言う。

「今、救急車で……運んで貰ってて……」

その時だった。

「湊さん、誰と話してるの?」

スマホの向こうから女性の声がする。柔らかく甘えた口調、そしてその声の主を私は知っている。その声を聞いた瞬間、思わず息を呑み、心臓が強く跳ねる。

柔らかく甘えた口調、そしてその声……まさか、彼女……?

―——そんなはず、ない……

「くるみ……何でも無いんだ。大丈夫」

湊の言葉は重い一撃のように、私がずっと目を背けてきた予感を容赦なく裏づけた。

――くるみ……やはり、彼女だった。我が家の家政婦の娘の名前。

(湊は今、彼女と一緒に居る……どうして彼女と一緒に居るの?)

「ねぇ、湊さん、一緒に検査結果を聞きに行ってくれない?」

甘えるような声でそういう彼女に湊がふわっと笑うのがスマホ越しでも分かる。“何でも無いんだ”その一言を聞いただけでも分かる。私と話す時と彼女と話す時の声のトーンやその態度の違い。あんなに優しい声で話す湊は、私はもう何年も見ていない。

(でも、どうして……?湊は今……なぜ彼女と一緒にいるの?)

その疑問が、頭の中でグルグル回る。鼓動が激しくなり、息が苦しい。流産の危機に瀕しているから、鼓動が激しいのだと自分に言い聞かせる。私は震える体で息を吸い込み、血のついたスマホを握り締め、何度となく浮かんでは消える同じ質問を言葉にする。

「湊……何でくるみと……どうして……」

直後、スマホの向こうでアナウンスが流れる。

「愛沢くるみさん、妊婦検診でお待ちの愛沢さん、診察室三番へどうぞ~」

それが聞こえて来た次の瞬間にはプツッと通話が切れ、ツーツーツーと冷たい電子音が響いていた。

妊婦検診――

その言葉が私の心を引き裂く。

乾いた笑いが込み上げて来る。笑っている筈なのに涙が溢れて止まらない。もう手に力が入らなかった。手からスマホが滑り落ち、救急車の床にスマホが乾いた音を立てて、転がった。

(……そうだったのね)

両脚の間に温かい感触が伝わり、体内の血液は止めどなく流れ出す。それに反して私の体温は少しずつ下がっていく。

なんて、滑稽なんだろう。

私が流産の危機に瀕している時。

私の夫は他の女の妊婦検診に付き添っている。

しかもその女は、私の家の家政婦の娘だ。

「久遠さん、点滴をしますよ」

医療スタッフがそう言い、私の腕に針を刺す。痛い筈のその感覚を私はもう無くしていた。

乾いた笑いが込み上げる。すぐに痛みが走って笑っていられなくなる。手が冷たくなっていき、感覚が無くなっていく。医師である自分でもこの状態が良くない事は分かっている。

(きっと、もう、ダメ、なのよね……)

意識が朦朧とする中で、私はもう二度と目覚めたくない、と心から思った。

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ
ไม่มีความคิดเห็น
235
บทที่ 1 ขอยืมไหล่หน่อย...
​สองปีที่แล้วเบอร์นาโด คอสต้า ชายหนุ่มลูกครึ่งอเมริกัน-อิตาเลี่ยนเจ้าของกาสิโนแกรนด์คอสต้าในมหานครลาสเวกัสและนักธุรกิจเก็งกำไรอสังหาริมทรัพย์ นั่งอยู่หลังรถเก๋งคันหรูที่มีเมอร์ฟีและไทสัน บอดี้การ์ดคนสนิทนั่งคู่กันอยู่ด้านหน้าคืนนี้เป็นคืนงานเลี้ยงที่บ้านของซานโต้ โอเนียล นักธุรกิจเจ้าของบริษัทก่อสร้าง ลูกค้าประจำที่กาสิโนของเขา งานเลี้ยงฉลองลูกสาวคนเล็กเรียนจบ ฟังดูไร้สาระสิ้นดี แต่เบอร์นาโดรู้ดีว่าวัตถุประสงค์ของงานนี้นั้น ก็เป็นเพราะซานโต้ต้องการเปิดตัวลูกสาวคนเล็กให้ผู้ชายกระเป๋าหนักทั้งหลายมาดูตัวนั่นเอง ชื่ออะไรนะ...อมิน่า หรืออมิตา หรืออมิยา อะไรสักอย่างนี่แหละร่างสูงใหญ่นั่งไขว่ห้างเอนตัวพิงเบาะรถอย่างผ่อนคลาย ยกมือขึ้นเสยผมสีน้ำตาลดาร์กช็อกโกแล็ต ใบหน้าคมสันหล่อเข้มตามสายเลือดอิตาเลี่ยนผสมผสานกับอเมริกันอย่างลงตัว เคราเพียงบางเบากันเป็นระเบียบส่งให้ใบหน้าดูคมเข้มเซ็กซี่ขึ้นไปอีก ดวงตาคมกริบซ่อนประกายแห่งเสน่ห์บางอย่างที่ทำให้คนหลงจ้องมองตารู้สึกเหมือนดั่งติดบ่วงลึกล้ำ อยากดำดิ่งเข้าไปค้นหาความลับนั้นจนถึงก้นบึ้งลึกสุดบุคลิกน่ามอง ลักษณะผึ่ง
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 2 ขอยืมไหล่หน่อย...
"มินดี้จะอมแล้วดูดทั้งหมดให้คุณร้องครางไม่หยุดเลย...ชอบไซส์บิ๊กไบท์ของคุณเหลือเกินค่ะที่รัก” จ๊วบๆๆ“อ่าส์...เยส ดีมากมินดี้...โอว เลียอีก เยส...โอว...รูดเร็วเลย...โอวว ก๊อด...ฟัค”“โอ๊ย!”เสียงร้องเจ็บดังมาจากทางด้านหลัง ทำให้มินดี้หยุดชะงักกิจกรรมดูดไอติมยักษ์ทันควัน“โอวว...อย่าหยุดๆ...ต่อเถอะ...มินดี้เร็วๆ ผมกำลังจะเสร็จแล้ว...โอวว...ฟัค”ชายหนุ่มกดศีรษะมินดี้ให้กลับไปจัดการกับเจ้าท่อนเอ็นใหญ่ต่อเพราะอีกเพียงแค่สองรูดก็จะเรียบร้อยถึงสวรรค์ที่เห็นอยู่ไม่ไกลนั้นแล้ว แต่มินดี้หน้าตื่นรีบลุกขึ้นจัดเสื้อผ้าหน้าผม“เอ่อ...ไม่ได้แล้วค่ะดาร์ลิ้ง มินดี้ไปก่อนนะคะ ขืนใครมาเห็นเข้ามินดี้กลัวเป็นข่าวค่ะ แล้วเจอกันนะคะที่รัก จุ๊บๆ”กล่าวเสร็จมินดี้ก็รีบวิ่งหายกลับเข้าไปในงาน เบอร์นาโดสบถออกมาอย่างหงุดหงิดและหัวเสีย อารมณ์ค้างเติ่งอย่างที่ไม่อาจทำอะไรได้ เจ้าแท่งปืนยังคงแข็งปั๋งชี้โด่ ชายหนุ่มกดมันเข้าไปในกางเกง ก้าวเดินออกจากมุมสลัวไปตามเสียงร้องเจ็บที่เพิ่งได้ยินร่างเพรียวห้อยโหนอยู่กับเชือกเส้นเล็กตรงระเบียงหลัง สวมเสื้อยืดสีดำมีแจ็คเก็ตหนังสวมทับ สวมหมวกแก๊ปปิดผมทั้งหมด กางเกงยีนส์สีเข้มกล
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 3 ขอยืมไหล่หน่อย...
ปึ๊ก! ตุ๊บ! โอ้ย!เสียงแรกคือเสียงปลายเท้าที่เตะเสยเข้าที่ไหล่อย่างไม่ได้ตั้งใจ เบอร์นาโดรวบร่างเพรียวได้ทั้งหมดก่อนจะเซและหงายหลังล้มตึงกระทบพื้นเสียงดังตุ๊บ! หนักแน่น เน้นๆ หล่อนนอนเกยทับอยู่บนร่างสูงใหญ่แลนดิ้งได้ซอฟต์และปลอดภัยดี หากคนตัวโตกลับร้องโอยเพราะแบกรับน้ำหนักไปเต็มๆอมิยารีบตะเกียกตะกายจะลุกขึ้น แต่ถูกมือใหญ่คว้าเอวไว้ ใบหน้าคร้ามคมสันที่หล่อนเห็นชัดในระยะประชิดทำให้หัวใจกระตุกนิดหนึ่ง...หุ่นเป๊ะและหน้าเป๊ะมาก...คือ...มากๆๆๆ... อมิยารีบกระพริบตาตื่นจากอาการตะลึงหน้าพระเอกขี่ม้าขาว“ปล่อย...อ้อ ขอบคุณ...ปล่อยฉันเถอะ ฉันต้องรีบทำเวลา”หล่อนบอกเสียงร้อนรนพร้อมกับพยายามแกะมือเขาออก เบอร์นาโดได้กลิ่นหอมกรุ่นเหมือนดอกไม้จากร่างนุ่มที่นอนทับร่างของเขาอยู่ หล่อนหอมสดชื่นปนหอมละมุนแปลกๆ และกะจากสายตาแล้วร่างเพรียวนี้ซ่อนรูป หน้าอกอวบอิ่มที่กดทับนุ่มหยุ่น...ไซส์ซี...ไม่ต่ำกว่าไซซีส์...คนช่ำชองเรื่องไซส์ของผู้หญิงคิดกะอยู่ในใจ“เดี๋ยวก่อนสิ...ไม่ใช่ขโมยแน่นะ ฉันไม่อยากได้ชื่อว่าช่วยโจรให้หนีไปได้ ฉันจะเอาตัวเธอไปให้ซานโต้ยืนยัน”“โอ...โน่ โน่...ไม่ได้เด็ดขาด...คุณเชื่อฉันเถอะ ฉันขอ
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 4 ปืนเล็กจูบปืนใหญ่...
​เบอร์นาโดยกมุมปากยิ้มนิดหนึ่ง เลื่อนปิดกระจกระหว่างคนขับกับเบาะหลังเพื่อความเป็นส่วนตัว รถแล่นเข้าสู่เมืองมาเรื่อยๆ ร่างเพรียวของหญิงสาวทอมบอยนามแอมแปร์นั่งชิดไปกับประตูรถอีกด้าน หล่อนกอดอกทำท่าระวังตัวแจ เบอร์นาโดยังไม่เข้าใจว่าทำไมซานโต้ถึงต้องจับเจ้าหล่อนเพื่อนำไปสังเวยแก่สเตฟาน ถ้าหากเรื่องที่เจ้าหล่อนเล่านั้นเป็นความจริง“เดี๋ยวจอดให้ฉันลงตรงแยกข้างหน้าก็ได้” อมิยาหันไปบอกเขา“จอดไม่ได้หรอกตรงนั้น รถแล่นเลนกลางแบบนี้จะจอดยังไงรถวิ่งเต็มถนน”ชายหนุ่มเอ่ยตอบ ดวงตาคมซ่อนประกายเจ้าเล่ห์เอาไว้อย่างมิดชิด อมิยาถอนหายใจ สงสัยหล่อนจะไว้ใจคนผิดเสียแล้ว คุณยายสอนเสมอว่าอย่าไว้ใจทางอย่าวางใจผู้ชาย โดยเฉพาะผู้ชายท่าทางหื่นกระหายอย่างไอ้คนที่นั่งไขว่ห้างใช้สายตาเปลื้องผ้าหล่อนอยู่ในขณะนี้... หญิงสาวมองไปตามทางที่รถวิ่ง เห็นรถติดไฟแดง“ฉันลงตรงนี้ก็ได้”อมิยารีบเอ่ยบอก หากเขาทำเฉยไม่สั่งลูกน้อง ท่าทางเช่นนี้ก็หมายความว่า เขากำลังจะพาหล่อนไปทำมิดีมิร้ายอย่างแน่นอน อมิยาสอดส่ายสายตาหาทางหนีทีไล่ทันทีอย่างเงียบๆ ไม่ทำท่ากระโตกกระตากออกไปให้เขาตื่นตัว“ขยับมาใกล้ๆ ซิ”ชายหนุ่มสั่ง คืนนี้ไม่ได้เสร
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 5 ปืนเล็กจูบปืนใหญ่...
“สนใจสิคะ...คุณหล่อจัง...เอ่อ...แต่ตัวหนักชะมัด ฉันชอบอยู่ข้างบนมากกว่า...อืม”กล่าวเสียงหวานพร้อมกับลูบไปมาบนแผ่นหลังที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม เบอร์นาโดยิ้มกว้างขยับลุกขึ้น เขาทิ้งน้ำหนักไปบนร่างของหล่อนจริงๆ แหละร่างสูงนั่งพิงไปกับเบาะ ดึงร่างของอมิยามานั่งคร่อมบนตัก สองมือบีบเคล้นสะโพกพร้อมกับกดไปบนเจ้าปืนใหญ่ที่แข็งผงาดภายใต้กางเกง อมิยาแกล้งลูบไปบนหน้าอก เรื่อยลงมาถึงเอว... อะฮ่า... มือสัมผัสกระบอกปืนที่ไอ้หื่นเหน็บไว้ที่เอว หญิงสาวยิ้มหวานส่งตาฉ่ำให้ ยื่นหน้าไปใกล้ริมหู“คุณเซ็กซี่มากค่ะ อูย...ล่ำบึก...อา...กล้ามเป็นมัดๆ...โอ...แข็งแกร่ง...อาว์”ทำเสียงยั่วกระซิบ สายตามองเห็นว่ารถจอดติดไฟติด มือบางกระตุกปืนออกจากเอวของเบอร์นาโดทันที ชายหนุ่มกำลังเพลินกับการขยำกดสะโพกกลมกลึงให้ขยับเสียดสีกับความแกร่งอย่างเมามัน ก็ต้องสะดุ้งเฮือกเมื่อปลายปืนถูกกดไปบนเจ้าน้องชายระหว่างขาที่กำลังแข็งขันผงาดหัวอยู่ใต้กางเกง ปืนจริงกับปืนประจำตัวจูบปากกันอย่างเหมาะเจาะน่าเสียวไส้ยิ่งนัก“เฮ้ย...อย่าเล่นแบบนี้สิคนสวย ปืนนั่นของจริงมันลั่นได้นะ เฮ้ย...อย่ากดแรง...อย่ากดๆ ฟัค!”เบอร์นาโดร้องห้ามเสียงหลงพร้อ
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 6 หนีไม่พ้น...
​อมิยาหนีมาพักอยู่โรงแรมขนาดเล็กแห่งหนึ่ง โชคดีที่เป็นคนรอบคอบเตรียมทั้งเงินและพาสปอร์ตพร้อมเดินทางเรียบร้อยแล้ว หญิงสาวยังไม่อยากติดต่อกับแซร่าพี่สาวต่างมารดา เพราะคิดว่าผู้เป็นบิดาก็คงกำลังตามหาตัวหล่อนอยู่ให้วุ่นเช่นกันและแน่นอนว่าท่านก็ต้องจับตาดูแซร่าด้วย คิดว่าอมิยาจะต้องติดต่อไปหาพี่สาวสักวันหนึ่งอมิยาอยู่ที่โรงแรมนานพอดู ยังตัดสินใจไม่ถูกว่าจะเอาอย่างไรกับชีวิตดี จะกลับไปอังกฤษนั้นก็คิดว่าอยู่มานานหลายปีจนเบื่อเหลือเกินแล้ว จะกลับเมืองไทยก็เกรงว่าจะนำความเดือดร้อนไปให้คุณตากับคุณยายอีกเดือนต่อมาหญิงสาวมีโอกาสได้รู้จักกับวีรตาและสเตฟานด้วยความบังเอิญเหมือนชะตาฟ้าลิขิต ปรากฏว่าวีรตากับสเตฟานรักกันมากและกำลังจะแต่งงานกัน อมิยารู้สึกโล่งใจไปในเรื่องที่บิดากำลังจะจับหล่อนไปขัดดอกกับสเตฟาน หล่อนกับวีรตากลายเป็นเพื่อนสนิทกันในเวลาต่อมาพูดถึงบิดาก็ให้รู้สึกผิดหวังในตัวท่านยิ่งนัก ตั้งแต่มารดาเสียชีวิตเมื่ออมิยาอายุได้สิบสองปี ท่านก็ไม่ได้เลี้ยงดูเอาใจใส่หล่อนมากมายอะไรนัก คุณตาคุณยายจึงมารับไปอยู่เมืองไทยจนอมิยาอายุสิบห้าปีก็ได้เดินทางไปอยู่อังกฤษจนกระทั่งจบปริญญาตรีในเวลานี้เวลา
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 7 หนีไม่พ้น...
“ไม่ต้องมาทำปากหวานน่า แอมยังไม่รู้ว่าจะไปอยู่ได้นานเท่าไหร่ที่เมืองไทย เฮ้อ คือคนไม่มีจุดหมายชีวิตน่ะเฮีย ต้องเข้าใจ”“ก็เราเป็นพวกขี้เบื่อ แล้วกลับไปจะไปทำอะไรหือ”แลนซ์ ปกติเป็นชายหนุ่มที่มีบุคลิกค่อนไปทางเคร่งขรึม แต่หากเวลาอารมณ์ดีก็จะพูดเล่นพูดหัวและแพรวพราวเจ้าเล่ห์จากระดับน้อยไปถึงมากตามแต่ความพอใจของเจ้าตัว“ก็คงไปดูๆ ก่อน คุณตาอยากให้ช่วยดูบริษัท แต่แอมไม่ชอบทำงานนั่งโต๊ะ น่าเบื่อจะตาย”ตอบพลางย่นจมูก แลนซ์ส่ายหน้า แน่ล่ะสิ ก็เจ้าหล่อนออกจะโลดโผนโจนทะยาน ชอบกีฬาที่ได้เหงื่อและเจ็บตัวแบบนี้ หล่อนอึดอย่างที่แลนซ์ยังแอบทึ่งเสมอเวลาซ้อมมือกันหล่อนไม่ชอบเวลาเขาออมแรงให้ หาว่าเขาดูถูกหล่อนไปเสียอีก ชายหนุ่มคลี่ยิ้มเอ็นดูหญิงสาวสวยตรงหน้า เอื้อมมือไปจับศีรษะแกล้งโยกไปมา“ไปทำงานเดินแบบสิ ไม่ได้นั่งแน่ หึหึ”เขาแนะนำด้วยความหวังดี รูปร่างสูงเพรียวได้สัดส่วนกับใบหน้าสวยเก๋ชนิดต้องมองเหลียวหลัง ทำไมชอบอะไรที่ต้องใช้กำลังนักก็ไม่รู้“โอย...เคยทำเล่นๆ แล้ว ตอนอยู่อังกฤษ ไม่เห็นสนุก เดินบิดตูดจนเอวเคล็ด”“อ้าว เวลาโดนจับทุ่มไม่เห็นบ่น” ชายหนุ่มแย้ง“ไม่ได้โดนทุ่มอย่างเดียว ได้ทุ่มและเตะ
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 8 เข้าถ้ำเสือ...หิว
ไทสันขับรถเลยอมิยาแล้วปาดจอดห่างไปทางด้านหน้าหญิงสาว ร่างสูงเปิดประตูกระโดดลงไปทันที อมิยาชะงักเท้าเมื่อเห็นรถมาจอดดักหน้า ดวงตาเบิกกว้างเมื่อเห็นว่าเป็นใครที่กระโดดลงมาจากรถ!หญิงสาวหันหลังวิ่งกลับไปทางเดิมทันที เบอร์นาโดวิ่งตามอย่างไม่ยอมให้ห่าง อมิยาวิ่งเข้าไปในซอกตึกลัดเลาะไปอย่างชำนาญทางเพราะอยู่แถวนี้มาสองปีแล้ว หันไปดูข้างหลังร่างสูงวิ่งตามมาติดๆ ราวกับหมาบ้าหญิงสาวหักเลี้ยวฉับเมื่อถึงทางแคบด้านซ้าย เบอร์นาโดวิ่งตามเข้าไปหากก็ต้องกระเด็นกลับออกมาทันทีเมื่อเจอเท้าหนักที่ยกรออยู่ถีบเข้าอย่างแรงตรงหน้าท้อง ชายหนุ่มเซถอยไปข้างหลังหากไม่ล้ม“ฤทธิ์มากนักนะ หยุดเดี๋ยวนี้อมิยา ถ้าไม่อยากเห็นพี่สาวเธอเดือดร้อน”เสียงเข้มร้องสั่ง อมิยาชะงักเท้ากึกทันที แซร่า? ร่างเพรียวหันมามอง เห็นเบอร์นาโดยกมือขึ้นปัดรอยเท้าของหล่อนตรงหน้าท้องของเขา หญิงสาวเลิกคิ้วขึ้น“คุณต้องการอะไร ทำไมถึงตามรังควานฉันไม่เลิกแบบนี้ฮะ!”หล่อนกระชากเสียงถามออกไปทันที ร่างเพรียวแข็งแรงอย่างนักกีฬายืนปักหลักพร้อมสู้ เขารู้แล้วหรือนี่ว่าหล่อนเป็นใคร เบอร์นาโดเดินเข้าไปในซอกเล็ก อมิยาขยับถอยห่างอย่างระวังตัว“พ่อเธอเป็นห
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 9 เข้าถ้ำเสือ...หิว
อมิยายืนนิ่งฟังไอ้มาเฟียใจสกปรกพล่ามจนจบ หญิงสาวยักไหล่“ฟังให้ดีนะเบอร์นาโด... อย่าตามหาฉันอีกถ้าหากคุณไม่อยากเดือดร้อน ปืนคุณฉันจะส่งไปให้ที่กาสิโนในวันพรุ่งนี้ เรื่องหนี้พ่อฉัน ก็เป็นเรื่องของพ่อฉัน ฉันไม่ขอรับผิดชอบใดๆ ทั้งสิ้น”“เธอใจดำกับพ่อเธอกว่าที่ฉันคิดไว้”เสียงห้าวกล่าวแสร้งทำหน้าผิดหวัง ร่างสูงค่อยขยับเดินเข้าไปใกล้อมิยาทีละน้อย พยายามไม่ให้หล่อนสังเกตว่าเขาขยับเข้าไปใกล้ทุกที“หยุดอยู่แค่นั้นแหละ ถ้าคุณไม่อยากเจ็บตัว”เสียงเข้มมั่นคงสั่งสั้นๆ เบอร์นาโดหยุดเท้า หล่อนตาดีและช่างสังเกตกว่าที่เขาให้เครดิตหล่อน ร่างสูงกระโจนใส่ทันทีหมายจะรวบร่างหล่อนไว้ หากอมิยารู้ทันจึงรีบเบี่ยงตัวหลบแล้วยกเข่าเสียบเข้าหน้าท้องของเขาเสียงดังปึ๊ก!เบอร์นาโดจุกจนตัวงอ ความคิดที่ว่าหล่อนเป็นผู้หญิงไม่อยากใช้แรงรังแก ชายหนุ่มจึงไม่โต้ตอบ ต้องการเพียงจะจับตัวหล่อนให้ได้เท่านั้นเองอมิยาสะบัดกำปั้นอย่างเร็วไปบนแก้มขวา ชายหนุ่มทันเบี่ยงหลบในวินาทีสุดท้ายจึงโดนเฉียดสันจมูกไปนิดหนึ่ง แต่ความเจ็บชาก็พุ่งจี๊ดขึ้นทันตาเห็น“โธ่โว้ย!...หยุดเดี๋ยวนี้! เพราะฉันเห็นเธอเป็นผู้หญิงนะอมิยา ถึงไม่อยากโต้ตอบ”เบ
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 10 เข้าถ้ำเสือ...หิว
***เมื่ออมิยากลับมาถึงอพาร์ตเม้นต์ หญิงสาวเปิดประตูเข้าไปก็ต้องสะดุ้ง ร่างทะมึนในความมืด อมิยาขยับร่างทันทีแต่เสียงคุ้นหูทำให้ชะงัก“ผมเอง ล็อกประตูซะ”“ฟอกซ์...คุณเข้ามาได้ยังไง”อมิยาถามเสียงเบาโล่งอกออกไป เดินไปกดสวิทช์ไฟดวงเล็กที่หน้าห้องน้ำพอให้เห็น ร่างสูงโปร่งของกันเนอร์ โกลด์ ตำรวจสายลับวัยยี่สิบเก้าปี หรือรหัสแทนตัวว่า "ฟอกซ์" พี่ชายของเพื่อนสนิทที่อมิยาเคยทำงานแฮกข้อมูลให้ ยืนพิงเคาน์เตอร์ครัวอยู่“แล้วคุณหาแอมเจอได้ยังไง” หญิงสาวถามต่อพลางเดินไปรินน้ำใส่แก้วมาส่งให้เขา“ยังต้องถามอีกหรือ”ชายหนุ่มเอ่ยตอบก่อนจะเดินไปหย่อนตัวลงนั่งที่โซฟา อมิยาเดินไปนั่งข้างๆ เขา ใช่สิ...เขาเป็นสปายนี่นา อมิยาก็รู้ดีว่ามันไม่ใช่เรื่องยากถ้าหากเขาต้องการสืบหาตัวหล่อน“ผมมีเรื่องรบกวนให้คุณช่วยหน่อย”เขากล่าวพุ่งประเด็นสู่ธุระทันทีด้วยไม่มีเวลามานั่งคุยเล่นเหมือนคนทั่วไป“ทางเรากำลังสืบเรื่องการค้าอาวุธสงครามและค้ามนุษย์อยู่ มีคนทางนี้เกี่ยวข้องด้วย พอดีรู้ว่าคุณอยู่ที่นี่ ผมเลยขอให้ช่วยได้ไหม”“แอมจะกลับเมืองไทยอีกสองวันนี้แล้ว”หญิงสาวบอกเขาไปตามความเป็นจริง“เรื่องนี้มันเกี่ยวกับการค้าเด็กแ
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status