ใต้อาณัติมาเฟียร้าย

ใต้อาณัติมาเฟียร้าย

last updateÚltima atualização : 2025-11-11
Por:  DARINRATEm andamento
Idioma: Thai
goodnovel18goodnovel
Classificações insuficientes
52Capítulos
2.8Kvisualizações
Ler
Adicionar à biblioteca

Compartilhar:  

Denunciar
Visão geral
Catálogo
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP

เธอเป็นเพียงหญิงสาวธรรมดาคนหนึ่ง ที่ถูกฉุดกระชากเข้าไปในวังวนมืดของมาเฟียร้ายผู้ไร้หัวใจ ที่มองเธอเป็นของเล่นชั่วคราวเพียงเท่านั้น

Ver mais

Capítulo 1

ตอนที่ 1 สายตาน่ากลัว

"Pernikahan akan tetap dilaksanakan. Emily, anak bungsu si tua bangka itu, akan menjadi pengganti Marsha.”

Di tengah keramaian, Felix Anthony, pria tampan berusia tiga puluh tahun, seorang mafia yang terkenal kejam dan berkuasa di kota itu, dengan jas hitam elegan, berdiri tegak di depan altar.

Wajahnya terlihat dingin dan penuh amarah setelah mendengar pengakuan Marsha bahwa ia mencintai pria lain dan menolak melanjutkan pernikahan.

Felix mengarahkan pandangannya ke arah Emily, adik bungsu Marsha, yang berdiri tak jauh darinya. Emily, wanita berusia dua puluh tiga tahun itu, mengenakan gaun putih sederhana, awalnya hanya berniat hadir sebagai tamu. Namun, nasib berkata lain.

Emily sontak menoleh dengan mata membelalak. “Apa maksudmu?” tanyanya dengan nada tidak percaya. “Aku tidak mau menikah denganmu, Felix!”

Tatapan Felix semakin tajam. "Aku tidak memberi pilihan, Emily. Jika kau menolak, kau tahu apa yang akan terjadi pada keluargamu," desisnya pelan, tetapi cukup jelas untuk membuat Emily bergidik.

"Apa? Kau gila! Aku bukan barang yang bisa kau gunakan sesuka hati!"

Felix melangkah mendekat, ekspresinya tidak berubah sedikit pun. "Lagi pula," ujarnya sambil melirik gaun yang dikenakan Emily, "gaunmu sudah memperlihatkan bahwa kau bersedia menjadi pengantinku hari ini."

Emily menunduk, melihat gaunnya. Ia tidak pernah menyangka bahwa pakaian sederhana yang ia kenakan akan menjadi alasan bagi Felix untuk menyeretnya ke dalam mimpi buruk ini.

Harland, ayah tiri Emily, tiba-tiba menghampiri putri dari istri yang dia nikahi sepuluh tahun yang lalu. Wajahnya penuh kecemasan dan ketakutan.

"Emily, tolong," ucap Harland dengan suara bergetar. "Aku mohon, lakukan ini untuk keluarga kita. Perusahaan kita tidak akan bertahan jika kau tidak menikah dengannya."

"Tapi, Ayah…" Emily berbisik, suaranya nyaris tak terdengar. Air matanya mulai menggenang. Ia tidak percaya ayahnya memintanya untuk mengorbankan kebahagiaannya demi menyelamatkan perusahaan.

“Pendeta sudah tiba,” potong Felix tanpa memberi kesempatan Emily untuk membantah lebih jauh. Ia meraih tangan Emily dengan paksa dan membawanya ke altar.

Emily berusaha menarik tangannya. "Aku belum mengiyakan—"

“Kau ingin melihat keluargamu mati di tanganku?” bisik Felix dengan nada dingin, cukup dekat hingga hanya Emily yang mendengar.

Ancaman itu membuat tubuhnya kaku. Tangannya gemetar, dan napasnya tersengal. Ia tahu Felix bukan tipe pria yang hanya berbicara tanpa tindakan.

Semua mata tertuju pada mereka saat Felix dan Emily berdiri berdampingan di depan pendeta. Emily mencoba menahan tangis yang hampir pecah, tetapi matanya yang memerah menunjukkan betapa hancurnya hatinya.

Emily ingin berteriak, ingin melarikan diri dari tempat itu, tetapi ancaman Felix dan pandangan penuh permohonan dari ayahnya membuatnya tak berdaya.

Ketika pendeta menanyakan persetujuan, suara Felix terdengar tegas dan tanpa ragu, "Ya, saya bersedia."

Namun, saat giliran Emily, ada jeda panjang. Semua tamu menunggu dengan tegang. Bibir Emily bergetar, dan butiran air mata mulai jatuh di pipinya. Ia akhirnya berkata dengan suara yang hampir tak terdengar, "Ya, saya bersedia."

Pendeta pun melanjutkan prosesi. Beberapa saat kemudian, Felix dan Emily dinyatakan resmi sebagai suami istri.

Tepuk tangan menggema di aula, tetapi di hati Emily hanya ada kehancuran. Ia kini resmi menjadi Nyonya Anthony, istri dari pria yang sama sekali tidak ia cintai.

Perasaan terperangkap dan tak berdaya memenuhi dirinya. Felix, di sisi lain, tampak puas dengan hasilnya, seolah kemenangan telah ia raih tanpa peduli pada kehancuran yang ia tinggalkan di hati wanita yang kini menjadi istrinya.

**

“Lepaskan pakaianmu.”

Emily mendongak yang tengah duduk di tepi tempat tidur. Acara pernikahan sudah selesai dan kini mereka berdua sedang berada di dalam kamar hotel.

“A—apa maksudmu?” tanyanya dengan lirih. “Bukankah kau hanya ingin pernikahan ini tetap dilaksanakan?” sambungnya dengan mata menatap nanar wajah dingin Felix.

Pria itu menatap dingin wajah Emily yang tampak lebih cantik dari kakaknya yang sudah menipunya itu. Tidak terlalu buruk untuk dijadikan wanita penggantinya.

“Tidak usah pura-pura polos, Emily. Kau tahu apa yang akan dilakukan pasangan pengantin setelah resmi menjadi suami istri,” desisnya menatap tajam wajah Emily.

“Sekarang buka pakaianmu dan layani aku malam ini,” ucapnya membuat jantung Emily berdetak dengan sangat kencang.

Emily hanya bisa menelan ludah mendengar perintah dari suaminya itu. Ingin menolak, namun ia sadar jika Felix memang sudah menjadi suaminya.

Tidak ada perlawanan yang kuat dari Emily. Felix melihat Emily seperti mangsa yang siap disantap saat dirinya berhasil menanggalkan pakaian yang ada di tubuh Emily.

“Jangan bersikap seolah kau tidak pernah melakukannya, Emily,” desis Felix ketika melihat Emily yang membeku bagai robot.

“A—aku memang belum pernah melakukannya. Jadi, kumohon lakukan dengan hati-hati,” pinta Emily, matanya tertutup sangat rapat karena tidak mau melihat Felix yang akan menggagahinya.

Felix menyeringai menyeramkan. “Oh! Mainan yang sangat menyenangkan,” bisiknya kemudian melahap bibir wanita itu dengan rakus.

Emily kehabisan oksigen akibat ciuman panas yang dilakukan oleh Felix padanya. Tangannya memegang erat lengan berotot pria itu, menahan ciuman ganasnya.

“Akh! Aku mohon, lakukan dengan hati-hati. Ini sangat sakit,” lirih Emily sekali lagi memohon agar Felix bermain dengan hati.

“In your dream, Emily,” ucap Felix membuat kening Emily berkerut bingung.

“Memang ini yang harus dibayar atas apa yang telah kakakmu lakukan padaku,” ucapnya kemudian menyatukan tubuhnya kembali setelah berhasil membobol keperawanan Emily.

Sekali lagi Emily menjerit. Air mata akhirnya runtuh saat merasakan perih yang luar biasa menghantam tubuhnya.

“Dengar, Emily,” bisik Felix dengan suara beratnya. “Aku akan menciptakan neraka di hidupmu setelah ini. Bersiaplah menyambut amarahku atas apa yang telah keluargamu lakukan padaku!”

Expandir
Próximo capítulo
Baixar

Último capítulo

Mais capítulos
Sem comentários
52 Capítulos
ตอนที่ 1 สายตาน่ากลัว
“ไหนบอกว่างานนี้คนไม่เยอะไง”ลีอาห์ หันไปเอ่ยถามเพื่อนชายคนสนิทอย่าง เจษฎ์ เสียงแผ่วปนตำหนิเล็กน้อย ดวงตาหวานกวาดมองไปรอบห้องโถงใหญ่ของงานเลี้ยงของบรรดาเหล่าไฮโซ ผู้คนมากมายแต่งกายหรูหราต่างยืนจับกลุ่มพูดคุยสลับกับเสียงหัวเราะเบา ๆ และเสียงดนตรีแจซจากมุมเวทีที่นักดนตรีกำลังเล่นคลอ“ก็เห็นพ่อบอกว่าเป็นงานเลี้ยงธรรมดา”เจษฎ์ตอบพลางยักไหล่เล็กน้อยเหมือนไม่ได้ใส่ใจนัก แต่สายตาก็เหลือบมองรอบ ๆ อย่างเห็นด้วยโดยเขาเอื้อมมือมาจับมือเพื่อนสาวแล้วพาเดินแทรกผ่านกลุ่มแขกในงานไปหาบิดากับมารดาที่กำลังยืนสนทนาอยู่กับเพื่อนทางธุรกิจทว่าไม่นานเมื่อบิดากับมารดาเห็นลูกชายเดินเข้ามา ทั้งคู่ก็ต่างหันมาทางเขาทันที ใบหน้าที่เคยขรึมจากการสนทนากับแขกกลับคลายยิ้มอย่างอบอุ่น เจษฎ์รีบยกมือไหว้อย่างนอบน้อม และลีอาห์ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ก็ทำตามด้วยท่าทีสุภาพ แม้จะยังรู้สึกเกร็งที่ถูกจับจ้องจากสายตาหลายคู่ที่มองมาก็ตาม“มาซะทีเจ้าลูกชายตัวดี นึกว่าจะไม่มาเสียแล้ว”“ก็พ่อบังคับผมมา ผมปฏิเสธได้เหรอ”เจษฎ์เอ่ยตอบพร้อมกับรอยยิ้มบาง ก่อนจะหันไปยกมือไหว้แขกของบิดาอย่างสุภาพ ซึ่งเป็นภาพที่ชินตาของลีอาห์ เพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแ
Ler mais
ตอนที่ 2 มาเฟียบ้าอำนาจ
“มีอะไรหรือเปล่าลี แล้วนี่ใคร”ขณะที่เธอกำลังยืนพูดคุยอยู่กับเดวิด เจษฎ์ที่เพิ่งกลับมาหลังจากที่ไปหยิบน้ำก็เอ่ยพูดออกมา“ลูกน้องของเจ้านายพี่สาวลีน่ะเจษฎ์ พอดีบังเอิญเจอกันเลยทักทายนิดหน่อย เราไปจากตรงนี้กันเถอะ” ลีอาห์เอ่ยตอบเสียงสั่น พร้อมกับยื่นมือไปจับมือเพื่อนชายอย่างรีบร้อน ตั้งใจจะพาออกห่างจากตรงนี้ให้เร็วที่สุดทว่ายังไม่ทันจะก้าวพ้น ก็มีมือใหญ่มาขวางไว้เสียก่อน ซึ่งลีอาห์ก็หันขวับไปมองทันทีด้วยความไม่พอใจ“ผมเตือนคุณลีแล้วนะครับ” เดวิดเอ่ยเสียงเรียบลีอาห์จ้องกลับด้วยแววตาดื้อดึง ก่อนจะเอ่ยเสียงหนักแน่น “นี่มันชีวิตของลีค่ะ ลีตัดสินเองได้ว่าจะอยู่หรือจะกลับ ไม่ต้องให้คนอื่นมาตัดสินให้ ขอตัวก่อนนะคะ”หญิงสาวเอ่ยพูด จากนั้นก็เดินเลี่ยงไปอีกทาง แล้วไม่ลืมจูงมือเพื่อนชายไปนั่งยังเก้าอี้ว่างใกล้ ๆ โดยมีสายตาหลายคู่เริ่มหันมองตาม ทำให้บรรยากาศรอบตัวเหมือนถูกกดดันมากยิ่งขึ้น แต่เธอก็เลือกจะทำเป็นไม่สนใจ พยายามนั่งคุยเรื่องทั่วไปกับเพื่อนอย่างปกติโดยนั่งคุยอยู่แบบนั้นไปเรื่อย ๆ จนเวลาผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมง ลีอาห์ก็รู้สึกอยากเข้าห้องน้ำ เธอจึงเอ่ยบอกเพื่อนชาย จากนั้นก็ลุกขึ้นพร้อมกั
Ler mais
ตอนที่ 3 บังเอิญเจอ
“อรุณสวัสดิ์ตอนเช้าค่ะคุณลี”“อรุณสวัสดิ์ค่ะพี่อิ่ม” ลีอาห์เอ่ยทักทายกลับด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน หลังจากที่พี่แม่บ้านซึ่งกำลังยืนเช็ดราวบันไดเงยหน้าขึ้นมาทักเธอก่อน จากนั้นหญิงสาวก็ก้าวลงบันไดต่อ แล้วรีบตรงดิ่งไปยังห้องครัวทันที“กำลังทำอะไรกันอยู่เหรอคะ”ร่างเล็กโผล่หน้าเข้าไปทักทายบรรดาป้าแม่บ้านที่ยืนล้อมวงคุยกันอยู่ในครัว เสียงหัวเราะคิกคักของพวกเขาหยุดลงทันทีเมื่อเธอเอ่ยถามขึ้น สายตาหลายคู่หันมาทางเธอพร้อมรอยยิ้ม“ทำข้าวต้มค่ะ คุณลีจะกินตอนนี้เลยไหมคะ พวกป้าเพิ่งทำเสร็จร้อน ๆ เลยค่ะ” ป้าแม่บ้านคนหนึ่งรีบเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงใจดี“กินตอนนี้เลยก็ได้ค่ะ ลีหิวแล้ว” เธอตอบพร้อมกับยิ้มกว้างดวงตาเป็นสระอิ“งั้นคุณลีไปนั่งรอที่ห้องอาหารก่อนนะคะ เดี๋ยวป้าจะตักไปให้”“ค่ะ” ลีอาห์พยักหน้ารับ ก่อนจะหมุนตัวเดินไปยังห้องอาหารที่อยู่ติดกันกับห้องครัวโดยห้องอาหารยามเช้าดูเงียบสงบ แสงแดดอ่อน ๆ ลอดผ่านผ้าม่านสีครีมเข้ามา ทำให้บรรยากาศดูอบอุ่นน่านั่ง หญิงสาวเดินมานั่งลงที่นั่งประจำของตัวเอง จากนั้นก็หยิบโทรศัพท์จากกระเป๋ากางเกงยีนขาสั้นขึ้นมาไถเล่นแก้เบื่อ“ข้าวต้มร้อน ๆ มาแล้วค่ะคุณลี”ร่างเล็กที่นั่งเล
Ler mais
ตอนที่ 4 เบิกตากว้างด้วยความตกใจ
“นั่นมันลูกชายของ สส. ภูวนาถ ไม่ใช่เหรอคะ”เสียงหวานเอ่ยขึ้นทันทีหลังจากที่ลีอาห์กับเพื่อนชายของเธอเดินผ่านไป ชาล็อต หญิงสาวที่กำลังคล้องแขนเขาอยู่หันมองตามแผ่นหลังก่อนจะขมวดคิ้วเล็กน้อย“รู้จักด้วยเหรอ” มาเฟียหนุ่มเอ่ยถามพลางปรายตามองเธอด้วย สีหน้าดูไม่ใส่ใจนัก แต่แฝงด้วยความสงสัยเล็กน้อย“รู้จักค่ะ รู้จักดีด้วย พอดีพี่สาวน้องเขาเป็นนางแบบร่วมสังกัดเดียวกันกับชา เลยได้เจอกันบ่อย ๆ”โดยพอได้ยินคำตอบ เขาก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ เพียงหันหน้ากลับไปและก้าวเดินต่อไปข้างหน้าอย่างเงียบ ๆ จนมาหยุดยืนอยู่หน้าร้านอาหารไทยร้านหนึ่ง ซึ่งร้านนี้เป็นร้านที่เขามักพานางแบบสาวมากินด้วยกันเป็นประจำ“สวัสดีครับคุณมาโคร”พนักงานหนุ่มที่ยืนอยู่ พอเห็นเขาเดินก้าวเข้ามาในร้านก็รีบเดินออกมาต้อนรับทันที “วันนี้จะนั่งโต๊ะเดิมไหมครับ”“ว่างเหรอ”“ครับ”พอได้ยินพนักงานหนุ่มพูดเช่นนั้น มาโครก็พยักหน้า แล้วก้าวขาเดินตรงไปยังโต๊ะประจำของตัวเอง ซึ่งตั้งอยู่ในมุมค่อนข้างเป็นส่วนตัวเมื่อทิ้งตัวลงนั่งเรียบร้อย มาเฟียหนุ่มก็เอื้อมมือหยิบสมุดเมนูขึ้นมาเปิดดูอย่างเงียบ ๆ ก่อนจะเอ่ยสั่งอาหารที่ต้องการโดยสั่งเสร็จก็วางสมุดลง แ
Ler mais
ตอนที่ 5 เอาแต่ใจเก่งที่สุด
“ไม่ร้อนหรือไงคะคุณลี พี่ว่าเข้าบ้านดีกว่า เดี๋ยวถ้านายออกมาเจอ จะโดนดุเอานะคะ”เสียงของอิ่มดังขึ้นอย่างนุ่มนวล พลางยกถาดขนมและน้ำผลไม้ไปวางบนโต๊ะไม้กลางสวน สายตาเธอทอดมองหญิงสาวที่อยู่ในความดูแลของเจ้านายด้วยความเป็นห่วง เพราะตอนนี้เป็นช่วงบ่ายของวัน ซึ่งอากาศอบอ้าวร้อนจัด แต่กลับเห็นอีกฝ่ายนั่งหมกมุ่นกับการเปลี่ยนกระถางดอกไม้“ไม่ร้อนหรอกค่ะ มีลมพัดมาอยู่” ลีอาห์เงยหน้าขึ้นจากกระถางดอกไม้ ยิ้มบางให้กับพี่แม่บ้านที่คอยดูแลเธอเหมือนพี่สาวคนหนึ่ง“ถึงคุณลีไม่ร้อนก็เถอะ แต่ถ้านายออกมาเจอจะโดนดุนะคะ”น้ำเสียงจริงจังของอิ่ม ทำให้ลีอาห์หัวเราะเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยตอบกลับด้วยความมั่นใจ“เขาไม่มาตรงนี้หรอกค่ะ” ร่างเล็กตอบออกมาด้วยความมั่นใจ เพราะเกือบสามเดือนที่อยู่ในคฤหาสน์หลังนี้ เธอสังเกตได้ว่ามาเฟียหนุ่มเจ้าของบ้านไม่เคยเดินเข้ามาในสวนดอกไม้นี้เลยสักครั้ง ส่วนมากที่เขามักจะไป ก็มีเพียงลานด้านหลังซึ่งเป็นที่พักของบอดีการ์ดและแม่บ้าน หรือไม่ก็โรงยิมส่วนตัวของเขาเพียงเท่านั้น“เฮ้อ~ ดื้อจริง ๆ เลย มาค่ะ เดี๋ยวพี่ช่วย”อิ่มถอนหายใจออกมาเบา ๆ จากนั้นก็มานั่งลงข้าง ๆ หญิงสาวพลางหยิบถุงดินกับถุงป
Ler mais
ตอนที่ 6 ตามกลับบ้าน
ลีอาห์เดินลงบันไดมายังชั้นล่างของบ้านในเช้าวันใหม่ที่สดใส แสงแดดอ่อนส่องลอดผ่านผ้าม่านบาง ๆ เข้ามา ทำให้บรรยากาศภายในบ้านดูอบอุ่นทว่าทันทีที่สายตาของหญิงสาวเหลือบไปเห็นร่างสูงของมาเฟียหนุ่มที่กำลังนั่งเอนหลังอยู่บนโซฟาพร้อมกับถือแท็บเล็ตไว้ในมือ สีหน้ายิ้มแย้มที่มีมาตลอดตั้งแต่ตื่นนอน ก็แปรเปลี่ยนเป็นบูดบึ้งในชั่วพริบตาเพราะเธอยังคงจำได้ดีถึงเหตุการณ์เมื่อวานที่เขาไม่อนุญาตให้เธอเล่นน้ำ ซึ่งพอคิดถึงเรื่องนั้น ความหงุดหงิดเล็ก ๆ ก็ย้อนกลับมาอีกครั้งหญิงสาวสูดหายใจเฮือกหนึ่งอย่างพยายามควบคุมอารมณ์ ก่อนจะทำเป็นไม่สนใจใครบ้างคน แล้วรีบเดินสาวเท้าเพื่อจะออกไปจากบ้านให้เร็วที่สุด“จะไม่ทักทายฉันหน่อยเหรอ”เสียงทุ้มต่ำของมาโครดังขึ้น พร้อมกับสายตาคมที่ยังจับจ้องอยู่บนหน้าจอแท็บเล็ตโดยไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมามองลีอาห์ที่ได้ยินก็ชะงักฝีเท้า เธอหันกลับมามองเขาพร้อมย่นจมูกเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยตอบเสียงเรียบ“สวัสดีตอนเช้าค่ะ!”คราวนี้มาเฟียหนุ่มเงยหน้าขึ้นมาสบตาเธอโดยตรง “จะไปเรียนเหรอ”“ใส่ชุดขนาดนี้ ถ้าไม่มีเรียนจะใส่ทำไม ถามแปลก ๆ” เธอบ่นพึมพำออกมาอย่างไม่พอใจนักร่างเล็กเม้มปากแน่น ความรู้ส
Ler mais
ตอนที่ 7 เห็นสิ่งที่ไม่ควรเห็น
หลังจากที่วางสายจากมาเฟียหนุ่มแล้ว ร่างเล็กยกมือขึ้นกุมหน้าอย่างเหนื่อยใจ แล้วเอ่ยขอโทษกับเพื่อนว่าคืนนี้คงไปนอนด้วยไม่ได้ ซึ่งดาร์ลิ่งเองก็พยักหน้าเข้าใจ แต่ยังส่งสายตาเป็นห่วงให้ปรี๊ด! ปรี๊ด!แต่ขณะที่พูดคุยกับเพื่อนนั้น ก็เสียงบีบแตรจากด้านหลังทำให้ทั้งคันสะดุ้งเล็กน้อย ลีอาห์จึงรีบหันไปมองด้วยความสงสัย“แกว่ารถคันนั้นบีบแตรใส่รถเราไหม”“จากที่ดูน่าจะใช่นะ แต่เขาจะให้เราหยุดทำไมกัน” ดาร์ลิ่งบ่น พลางเบี่ยงรถเข้าจอดริมฟุตพาทโดยรถคันที่ขับตามมาจอดทางด้านหลัง สักพักประตูรถคันนั้นเปิดออกและคนในชุดสุภาพก้าวลงมา เขาเดินมาหยุดอยู่ตรงด้านที่เธอนั่งซึ่งร่างเล็กเห็นแบบนั้นก็หันไปมองเพื่อน จากนั้นก็หันกลับมากดเลื่อนกระจกลงเล็กน้อย แล้วถามออกไป“มีอะไรหรือเปล่าคะ”“ผมวศินครับ เป็นลูกน้องของคุณมาโคร”“.....” พอได้ยินชื่อของมาเฟียหนุ่ม หญิงสาวก็เลิกคิ้วด้วยความไม่เข้าใจ “ค่ะ ทำไมคะ”“นายให้ผมมารับคุณลีอาห์กลับบ้านครับ”“ฉันกำลังกลับค่ะ”“ลงมาเถอะครับ กลับกับผม”“แต่ฉันก็จะกลับเหมือนกัน คุณไปเถอะ เดี๋ยวฉันให้เพื่อนไปส่ง” ลีอาห์ยิ้มแห้ง พยายามให้เหตุผล แต่หัวใจเต้นแรงขึ้นทุกที“ไปกับผมเถอะนะครับ
Ler mais
ตอนที่ 8 ไม่ชอบเสียงร้องไห้ NC++
⚠️ คำเตือน ⚠️ เนื้อหาในนิยายตอนนี้ มีการบีบบังคับ ใช้ความรุนแรง และทำร้ายจิตใจ โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน ..... “น่ากลัวจัง” ลีอาห์พึมพำออกมาเสียงสั่น ขณะที่นั่งกอดเข่าตัวเองอยู่บนเตียงนอน หลังจากที่ขึ้นมาบนห้องได้เกือบหนึ่งชั่วโมงแล้ว แต่ภาพเหตุการณ์ตรงหน้าที่เธอเพิ่งเห็น ยังคงตามหลอกหลอนติดตาไม่หาย หัวใจเธอเต้นแรงไม่เป็นจังหวะ มือที่กำชายเสื้อของตัวเองสั่นระริกจนแทบจะจับได้ว่าเธอกลัวแค่ไหน “ก็รู้ว่าเขาไม่ใช่คนดี” เธอพูดกับตัวเองเบา ๆ พยายามกลืนก้อนสะอื้นลงคอ “แต่ไม่คิดว่าเขาจะฆ่าคนจริง ๆ” ร่างเล็กเงียบไปชั่วครู่ ปล่อยให้เสียงนาฬิกาในห้องดังแผ่ว ๆ แข่งกับเสียงลมหายใจตื่นกลัวของตัวเอง “ไม่อยากอยู่ที่นี่แล้ว” น้ำเสียงสั่นเครือ เธอไม่อยากอยู่ร่วมชายคากับคนที่ฆ่าคนอื่นราวกับฆ่าผักปลา มันไม่ใช่เรื่องไกลตัวอีกต่อไป มันคือความจริงที่อยู่ตรงหน้าเธอ ภาพเลือดที่ไหลนองกับสายตาเย็นชาไร้ความปรานีของมาเฟียหนุ่มผุดขึ้นมาในหัวซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนร่างเล็กรู้สึกเหมือนลมหายใจติดขัด “พรุ่งนี้ลองขอพี่เลอีกดีกว่า” ลีอาห์พึมพำเหมือนเป็นคำสัญญากับตัวเอง เพราะถึงแม้จะยังไม่ได้กลับไปอยู่ด้วยกัน แต่อย่างน
Ler mais
ตอนที่ 9 ไม่พร้อมเจอหน้า
ลีอาห์ลืมตาขึ้นมาในเช้าวันใหม่ด้วยร่างกายที่ยังคงอ่อนเพลียเหมือนคนแทบไม่มีแรง ขนตาที่ยังเปียกชื้นเล็กน้อยจากหยาดน้ำตาเมื่อคืนขยับกะพริบช้า ๆ ขณะที่แสงแดดยามเช้าส่องลอดผ้าม่านเข้ามากระทบใบหน้าเธอเธอขยับตัวเล็กน้อย แต่ทันทีที่เคลื่อนไหว ความเจ็บแปลบตรงช่วงล่างก็แล่นปราดขึ้นมาจนต้องขมวดคิ้วแน่น สายตาเลื่อนไปมองนาฬิกาที่แขวนบนผนังห้อง พบว่าตอนนี้เป็นเวลาหกโมงเช้าหญิงสาวถอนหายใจเบา ๆ ก่อนจะพยายามพยุงตัวเองลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียง แต่ตอนที่เธอขยับตัวนั้นทำให้รู้สึกเจ็บแสบตรงหว่างขามากขึ้นจนต้องหลุดเสียงครางออกมา“โอ๊ย ทำไมมันแสบจัง” หญิงสาวบ่นพึมพำออกมาพร้อมกับแสดงสีหน้าเจ็บแสบ จากนั้นเธอก็ค่อย ๆ พยุงตัวเองลุกขึ้น พร้อมกับเดินเข้าห้องน้ำเพื่อจะอาบน้ำชำระร่างกาย ความเย็นของสายน้ำที่กระทบผิวช่วยปลอบประโลมให้เธอรู้สึกโล่งขึ้นเล็กน้อย แม้จะยังแสบอยู่บ้างแต่ก็พอทนไม่นานนักลีอาห์ก็ออกมาจากห้องน้ำ เธอรีบเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้า หยิบเสื้อเชิ้ตสีขาวและกระโปรงยีนยาวมาสวมใส่อย่างลวก ๆ ก่อนจะคว้ากระเป๋าสะพายข้างขึ้นมาคล้องไหล่ เตรียมตัวจะออกจากห้องโดยเมื่อเดินลงมาถึงชั้นล่าง หญิงสาวก้าวเท้าเร็ว ๆ จะออกจ
Ler mais
ตอนที่ 10 ไม่อยากกลับก็ต้องกลับ
มาโครเดินลงมายังชั้นล่างของบ้าน ก่อนจะพบกับเดวิดลูกน้องคนสนิทที่ยืนรออยู่ตรงโถง เมื่อเห็นเจ้านายเดินลงมาจากบันได เดวิดก็รีบก้มหัวทักทายส่วนมาเฟียหนุ่มเพียงปรายตามองโดยไม่ได้เอ่ยอะไร ก่อนจะก้าวไปนั่งบนโซฟาภายในห้องรับแขกอย่างเงียบขรึม“กาแฟค่ะนาย”แม่บ้านรีบเดินเข้ามาพร้อมถ้วยกาแฟร้อน ก่อนจะวางลงตรงหน้าเขาอย่างนอบน้อม แล้วรีบเดินออกไป“ไปบอกแม่บ้านให้เรียกลีอาห์ลงมา ฉันมีเรื่องจะคุยกับเธอ”“คุณลีออกไปตั้งแต่เช้าแล้วครับ”“แต่เช้า?” คิ้วเข้มของมาเฟียหนุ่มขมวดเข้าหากันทันที“ครับ ผมเจอเธอตอนประมาณหกโมงเช้า”“รู้ไหมว่าเธอไปไหน”“เธอบอกว่าจะไปทำงานกลุ่มกับเพื่อนที่มหาวิทยาลัยครับ แต่จากรายงานของคนที่เราส่งให้ตามเธอ... ตอนนี้เธออยู่ที่โรงแรม XX ครับ”“เธอไปทำอะไรที่นั่น” น้ำเสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นอย่างเย็นเยียบ แววตาคมเข้มฉายแววไม่พอใจอย่างชัดเจน“ผมไม่ทราบเลยครับนาย” เดวิดตอบพลางก้มหน้าอย่างรู้สึกผิด “แต่ก่อนที่เธอจะไปโรงแรม เธอแวะร้านขายยาก่อนครับ”“แล้วเธอซื้ออะไร”“ยาคุมฉุกเฉินกับยาแก้อักเสบครับ”ทันทีที่ได้ยินคำตอบนั้น มาเฟียหนุ่มก็เคาะปลายนิ้วลงบนโต๊ะไม้ด้วยแรงกว่าปกติ เสียงกระทบสั้น ๆ
Ler mais
Explore e leia bons romances gratuitamente
Acesso gratuito a um vasto número de bons romances no app GoodNovel. Baixe os livros que você gosta e leia em qualquer lugar e a qualquer hora.
Leia livros gratuitamente no app
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP
DMCA.com Protection Status