Novels by bashiranakahara

Ang calling card na ito na gawa sa Swiss metal at may dilaw na mga letra sa itim na background na nilagyan pa ng mga dyamante at may isang set ito na ay may gumamit ng mahigit na 30 carats ng diyamante.Sa madaling salita, ang isang calling card katumbas ng 10,000 dollars o higit pa!At imposibleng ang isang calling card lang ang ipagawa, Dahil espesyal ang mga ito sa Walker Group ang buong set neto at tanging kay Ethan lang ang isang set na iyon. Sapat na para makabili ng bahay sa isang third tier na lungsod.Agad na kinuha ni Director Chan ang calling card at halos napatulala nang makita ang kumikislap na dyamante rito.At nakasulat ang pangalan niya sa Calling card.Muli niyang sinuri ang kontrata at nakasaad doon ang mga shares ng dating presidente at opisyal na nailipat sa kanya.“Director, posible na peke ang mga ito?” takang tanong ng kasama niya pulis.“Ang mga kontrata at calling card ay maaring pekein. Hindi na bago iyon sa atin bilang mga pulis” sabi ni Director Chan.“Maki

Magkasama kahapon nagcheck in sa iisang kwarto sina Sapphire at Clarence dahil sa wakas ay permanente na wala na sila ni Ethan. Nang aksidente silang naabutan ni Ethan.Gusto sana pumasok ni Ethan pera saktan si Clarence, pero sinabi ni Sapphire ma ang mga paa neto ay hindi karapat dapat sa isang Five star hotel.Ngunit ngayon, hindi lang basta nakatayo si Ethan kundi nakatira na ito bilang guest. Hindi lang yan, nanunuluyan siya sa isang presidential suite na binigay sa kanya ni Don Maximus na lolo niya.Kahit parehong nasa iisang gusali ang presyo ng kwarto sa hotel ay mas mahal nang ilang beses kumpara sa ibang hotel.Nakatayo ito sa harapan ni Sapphire at bigla niyang naalala ang isang linyang sa sikat na pelikula noon na— “Nakatayo ako sa harapan mo, at pinagmasdan ka ng maigi. Ngunit, mukha ba akong tulad ng dati?” “Sige, ayaw mo akong papasukuhin ba.” matapos tanggihan, nagngingitngit sa galit si Sapphire.“Gusto ko lang naman sanang pagbigyan sa pangalawang pagkakataon na umuw

Inutusan ni Ethan ang isang Delivery boy na magdala ng regalo, ngunit hindi alam ng lahat na ang butler niya si Fernando yun.May lakas ng loob ang pamilya De Valle na ipagkatiwala ang mga bagay na nagkakahalaga ng 10 milyon sa isang delivery person.“Mrs. Walker, ang Jade bracelet na ito ay bigay ni President De Valle para sa kaarawan mo” Sa birthday party, lahat ng mga bisita ay nagulat sa regalong ito.“Ang bracelet na yan! Ang pinakamahal sa lahat ng mga regalo ngayon!”“Madam Gloria, napakagalante naman ni Mr De Valle, nais ko siya makaharap ng personal” Lumapit ang lahat ng tao at nagtanong kay Madam Gloria.Sa katunayan, nalilito na rin ang matandang Walker ngayon na hindi lubos maisip kung sino ba talaga si President De Valle? “Nagtataka ako dahil lahat ng pamilyang may pakikipagkaibigan sa pamilya Luiz ay narito ngayon, ngunit ni isa sa De Valle Family ay wala?” Nagkatinginan ang mga miyembro ng Pamilya Luiz.Tinignan ni Ashanti ang bracelet na nagkakahalaga ng sampung mi

Matapos itong marinig ng pamilya Luiz, napatayo silang lahat.“Ethan, ano ka ba! Napakawalang kwenta mo naman, Bodyguard na nga inaalok sayo tapos aayaw ka pa? Alam mo naman na wala kang pagkakataon na makahanap ng maayos na trabaho dito sa Salvacion noh” Malakas na tumawa si Sapphire.Bagama’t naawa si Ashanti kay Ethan, mayabang pa rin nitong itinaas ang kanyang ulo at lihim na sinabi sa kanyang puso.“Kasalanan mo ang lahat ng ito! Dapat mong tiisin ang lahat ng ginagawa ko sayo!” Gayumpaman, nanatiling kalmado si Ethan at tinanong si Shin.“Ms Shin, ang sinabi mo ba ngayon ay kinakatawan ka lang ba nang personal o ng Walker Group?” “Syempre, kinakatawan nito ng kumpanya” sabi niya.Nagpatuloy sa pagtanong si Ethan.“Ikaw ang Vice President ng Walker Group, hindi ang Presidente. Ano ang karapatan mong katawanin ang posisyon ng Walker Group?” Napahiya si Shin sa pagtatanong ni Ethan.Bagama’t kinikilala ng lahat ang kakayahan ni Shin hindi nga ang pinakamataas ang kanyang posisy

Halos mahimatay sina Rheagan, Basque at iba pa. Ang daming lighters dito, hindi mo ba alam kung paano manghiram ng isa?Walang apoy?Talagang tinanggihan niya si Shin—ang nangungunang Diyosa—sa harap ng maraming tao.Natigilan din si Shin at ibinalik sa lalagyan ang sigarilyong nasa labi niya.Pagkatapos ay tumayo siya mula sa kanyang upuan at lumapit kay Ethan.Matangkad si Shin at naka high heels, kaya halos kasing tangkad na niya si Ethan.Tinignan niya ito ng mabuti mula ulo hanggang paa at napansing medyo gwapo ito. Kaya nakaramdam siya ng kaunting tuwa.“Pangalan?” tanong niya.“Anong pangalan?”“Pangalan mo” “May problema ba ang tenga mo? Hindi ba’t sinabi lang ni Rheagan ang pangalan ko, ako si Ethan De Valle” “Bastos ng bibig mo! Hindi ka ba marunong rumespeto kay Ms. Shin?” galit na sigaw ni Basque kay Ethan.Kusa namang ikinaway ni Shin ang kanyang kamay at sinabi.“Ethan De Valle, alang alang sa pagkakaroon mo ng kaparehong apelyido ng bagong presidente ng Walker Group,

Sa pag iisip tungkol kay Ethan, na madaling nagapi ang mga propesyonal na maton na ipinadala ni Rheagan. Nagsimula nang mabahala ang pamilya Luiz sa aspetong ito.“Mga kasama, si Ethan ang walang puso at basurang ito! Ay may alam sa Kung Fu at may pambihirang galing, sa tingin ko may pinuntahan siya na isang mayaman na tao upang mag apply bilang personal na bodyguard. Sinong makakaharang sa landas niya?” sabi ni Rheagan.Nanahimik ang paligid. Masyadong maraming mayaman sa Salvacion at walang sinuman ang naglakas loob na sabihing kilala nilang lahat o may impluwensya sila sa harap ng mga ito.Sa sandaling iyon, isang babaeng kanina pa tahimik sa kanyang upuan, ang biglang nagpakawala ng isang mapang akit na tawa.Lumingon ang lahat sa pinagmulan ng tunog at nakita ang isang babaeng nakasuot ng pulang CEO suit habang naka de kwatro—napakalakas ng karisma. Nasa edad na 30, ngunit umaapaw ang ganda at alindog bilang isang mature na babae.Maputi ang kanyang balat, mapang akit ang kanyan

Ngunit noong sandaling nag aalala siya, inalis ni Ethan ang kanyang tingin, sumandal sa katad ng upan at bahagyang gumalaw ang Adam’s apple niya.“Sumakay ka na sa kotse.”Yumuko si Celeste at sumakay sa kotse nang tahimik. Nang sumara ang pinto ng kotse na nagpahiwalay sa kanila mula sa mainit at mahalumigmig na hangin ng hapon sa Airport. Mulusad nang maayos ang itim na Mayback na sumasabay sa bilis ng daloy ng trapiko ng airport, habang mabilis na lumalampas ang mga karatula sa daan sa labas ng bintana.Hindi ito dumiretso sa bahay ni Celeste at hindi na rin ito dumaan patungo sa bahay ng mga Lorenzo.Bagamat dalawang taon siyang hindi nakabalik ng Pilipinas, malinaw pa rin sa kanyang alaala ang direksyon ng pangunahing daan.Tumingin nang patingkayad si Celeste sa lalaking nasa tabi niya. Nahulog si Ethan nang nakapikit ang mga mata, at ang mga guhit sa gilid ng kanyang mukha ay lalong nagiging matalas sa salit salit ng liwanag sa silid at mga anino nito. Ang kuwelyo ng kanyang

Kadarating pa lang ni Celeste sa Manila Airport nang biglang mag-vibrate ang phone niya."Hello, Rayven?" tanong ni Celeste pagkasagot ng tawag."Celeste, tumawag lang sa akin ang JG Entertainment mula sa Montenegro. Sinabi nilang si Jerick Flores ang pinili nilang general manager," narinig ang banayad na boses ni Rayven sa kabilang linya, na may kasamang tawa na parang walang magawa.Napatigil sandali si Celeste, bago nagpatuloy sa paglalakad habang hila-hila ang kanyang suitcase. "Really?"Mukhang nagulat naman si Rayven sa kalmado niyang reaksyon. Natigilan ito ng isang segundo bago siya biniro. "Ano? Hindi mo ba ako ipagtatanggol? Ako kaya ang nirekomenda mo, tapos inagaw lang ng iba nang ganoon kadali, pero hindi ka man lang galit?"Bahagyang ngumiti si Celeste. "Rayven, tumawag ka ba para mang-kompronta tungkol dito?""Wala akong ganoong karaming oras," seryosong sumagot si Rayven habang nawawala ang tawa sa kanyang boses. "Tumawag ako para paalalahanan mo si Zachary na hindi ma

Pagkalipas ng dalawang araw, halos magaling na ang mga sugat ni Celeste, at bumalik na rin sa normal ang kanyang boses.Sa buong panahong ito, hindi man lang siya dinalaw ni Zachary kahit isang beses.Nakatanggap naman siya ng isang package mula sa kanyang ina sa Cebu. Sa loob nito ay ang ID card ni Chloe.Nakatayo siya sa tabi ng bintana ng ospital, pinapanood ang abalang trapiko sa ibaba, habang may manipis na ngiti sa kanyang mga labi, isang ngiti na tila nang-uuyam at parang walang magawa.Eksakto namang bumukas ang pinto.Pumasok si Tyler. Hindi niya suot ang kanyang white coat ngayon, kundi isang dark gray na shirt na nakatupi ang mga manggas hanggang sa braso. Mas mukha siyang madaling lapitan ngayon kumpara sa madalas niyang malamig na aura."Tapos na ang mga papeles," sabi ni Tyler, sabay abot sa kanya ng mga dokumento. "Pwede ka nang umalis."Kinuha ito ni Celeste, sinulyapan, at mahinang nagsalita."Salamat, Dr. Tyler," pasasalamat ni Celeste.Hindi sumagot si Tyler, nakata

Sa pakiusap ng iba? Si Zachary kaya?Napatigil si Celeste, habang bitbit ang kanyang ballpen sa ere.Sa nakalipas na isang taon, nakita niya kung paano walang pagod na naghanap ng medikal na tulong si Zachary para sa kanya, pero laging walang nangyayari.Noon lang anim na buwan ang nakalipas, nang si Tyler na ang pumalit, unti-unting bumuti ang pandinig niya.Pero sa hindi malamang dahilan, naramdaman ni Celeste na may mali.Ganoon ba talaga kalapit sina Zachary at Dr. Tyler?Kung ganoon, bakit ni minsan ay hindi niya nakita si Dr. Tyler na magpakita ng kahit kaunting pagiging magiliw kay Zachary tuwing nagpapa-check up siya?Tumingala siya kay Tyler, at bakas sa kanyang mga mata ang maraming katanungan.Ngunit hindi na itinuloy ni Tyler ang usapan."Sige, hindi ko na muna iistorbohin ang pahinga mo. Alagaan mo nang mabuti ang sarili mo," habilin ni Dr. Tyler."Thank you, Dr. Tyler," bulong ni Celeste.Sumara ang pinto.Muling binalot ng katahimikan ang ward.Biglang nag-vibrate nang

Mabilis na gumuhit ang limang bakas ng daliri sa mukha ni Franchesca.Nanlaki ang mga mata niya sa hindi kapani-paniwalang pangyayari habang hawak ang nagbabaga niyang pisngi, at matagal bago siya nakapagsalita."Ikaw... ang lakas ng loob mong saktan ako!" sigaw ni Franchesca.Tinaas niya ang kamay niya para gumanti ng sampal, pero mas mabilis na hinawakan ni Celeste ang wrist niya.Sa sumunod na segundo, isa pang sampal ang lumanding.Isang malakas na tunog ng sampal ang umalingawngaw.Napabaling ang ulo ni Franchesca sa gilid, at ang maayos niyang kulot na buhok ay nagulo at humarang sa kanyang pisngi.Nanlaki ang mga mata niya, na tila hindi pa rin nag-sisink-in sa kanya na dalawang beses na siyang nasampal.Tahimik ang buong private room.Lahat ng mata ay nakatitig sa kanilang dalawa.Si Zachary ang unang nakabawi sa gulat, pero napatigil siya at nanlaki ang kaniyang mga mata.Naririnig siya ni Celeste?Bahagyang tumigil ang tibok ng puso ni Zachary, at ang kanyang tingin ay awtom

"Zachary, dinala mo talaga pabalik sa Pilipinas ang adopted sister mo? Hindi ka ba natatakot na magalit si Celeste?" tanong ng isa sa mga kaibigan ni Zachary. Nakatayo si Celeste sa labas ng private room ng club. Isang taon siyang naging bingi at kakabalik lang ng pandinig niya, kaya biglang naging estatwa ang ngiti niya at nanigas ang buong katawan niya sa narinig. Bumalik na si Franchesca sa Pilipinas? "Basta hindi kayo magsasalita, wala siyang malalaman. Saka higit isang taon na rin ang nakalipas, namimiss na ni Franchesca ang bahay," malamig at walang emosyong sagot ni Zachary. "Sa tingin ko hindi bahay ang namimiss niya, kundi ikaw," hirit ng isa pa niyang kaibigan. Agad na nagtawanan ang mga tao sa loob ng private room dahil doon. "Anong pinagsasabi niyo? Kapatid lang talaga ang tingin ko sa kanya," pagtatanggol ni Zachary. "Zachary, nakita ko kaya na hinalikan ka ni Franchesca, tsk tsk tsk... anong kapatid, parang little sister mo na may lihim na pagtingin!" panggatong p