Novels by Naranin

บรรยากาศภายในห้องนั่งเล่นบนคอนโดมิเนียมของกลิ่นแก้วตึงเครียดจนแทบหายใจไม่ออก แอร์ที่เปิดไว้เย็นฉ่ำไม่ได้ช่วยลดอุณหภูมิความร้อนรุ่มในใจของทั้งสองคนลงได้เลย เอกสารแผนงานและแล็ปท็อปที่เปิดค้างไว้ถูกวางระเกะระกะอยู่บนโต๊ะกระจกกลางห้องจู่ๆ โทรศัพท์ของพริมมี่ก็แผดเสียงดังแทรกความเงียบ หน้าจอโชว์ชื่อ ‘เฮียสมภพ โรงงานขวดแก้ว’ ซัพพลายเออร์รายใหญ่ที่รับผลิตบรรจุภัณฑ์ทั้งหมดให้แคมเปญใหม่"เฮียสมภพโทรมา" พริมมี่หันมาบอกเพื่อน ก่อนกดรับสายพร้อมเปิดสปีกเกอร์โฟน "สวัสดีค่ะเฮีย พริมมี่กำลังจะโทรหาพอดีเลย เรื่องแพ็กเกจจิ้งขวดน้ำหอมลอตแรกที่จะส่งเข้าโกดังอาทิตย์หน้า ตอนนี้ถึงไหนแล้วคะ""คุณพริมมี่... เฮียขอโทษจริงๆ นะ" น้ำเสียงสั่นเครือและแหบแห้งตอบกลับมาทันที "เฮียผลิตขวดให้แบรนด์ร่ำต่อไม่ได้แล้ว เฮียต้องขอยกเลิกออเดอร์ทั้งหมดของพวกคุณ"คำพูดนั้นเหมือนฟ้าผ่าลงกลางวง กลิ่นแก้วเงยหน้าขวับและลุกพรวดขึ้นยืนทันที ส่วนพริมมี่เบิกตากว้าง รีบคว้าโทรศัพท์มาแนบหูแล้วกดปิดสปีกเกอร์โฟนเพื่อคุยสายต่อ"เดี๋ยวนะคะเฮีย ยกเลิกได้ยังไง!" พริมมี่รัวคำถาม เสียงเริ่มดังขึ้นตามระดับความตกใจ "เราเซ็นสัญญากันแล้วนะคะ เงินมั

เช้าวันถัดมา บรรยากาศที่ควรจะสงบกลับคุกรุ่นไปด้วยความริษยาภายในคอนโดมิเนียมหรู ‘ชลลดา’ นั่งจิบกาแฟอยู่บนโซฟาตัวสวยด้วยสีหน้าสะใจ นัยน์ตาเฉี่ยวฉายแววอาฆาตแค้นขณะกวาดมองภาพถ่ายหลายสิบใบในสมาร์ตโฟน ภาพแอบถ่ายที่แสดงให้เห็นความใกล้ชิดชวนคิดลึกระหว่างกลิ่นแก้วกับปรมัตถ์ในกองถ่ายเมื่อวาน ถูกส่งมาจากช่างภาพรับจ้างอย่างครบถ้วนในเมื่อสถานที่ทรงคุณค่าอย่างเรือนไทยแห่งนั้น ปฏิเสธคำขอเช่าของคนอย่างเธออย่างไม่ไยดี แล้วทำไมผู้หญิงอย่างกลิ่นแก้วถึงเข้าไปใช้พื้นที่ถ่ายทำได้ง่ายดายนัก!"ฉันจะจัดให้เป็นข่าวหน้าหนึ่งให้สมใจเลย!"เพียงไม่กี่ชั่วโมงต่อมา... ข่าวฉาวก็ถูกจุดติดและลุกลามราวกับไฟลามทุ่ง!เพจดังหลายเพจพร้อมใจกันปล่อยภาพหลุดในกองถ่ายแคมเปญ ‘ลูนาร์-สเปล’ พร้อมแคปชันปั่นกระแสสุดเผ็ดร้อน'วงในหลุด! ซีอีโอแบรนด์น้ำหอมน้องใหม่ ยอมเอาตัวเข้าแลกเพื่อยืมเรือนไทยของไฮโซหนุ่มใหญ่ หลังโดนเทมานับครั้งไม่ถ้วน งานนี้แนบเนื้อถึงขั้นกระซิบกระซาบกันข้างเซต!'ชาวเน็ตและเพจอวตารแห่เข้ามากดไลก์ กดแชร์ และคอมเมนต์โจมตีกลิ่นแก้วอย่างรุนแรง กระแสข่าวลุกลามอย่างรวดเร็ว ก่อนที่แฮชแท็ก #เจ้าของแบรนด์เต้าไต่ จะถูกสร้าง

การถ่ายทำลุล่วงไปได้ด้วยดีในช่วงเย็น ทว่าทันทีที่ผู้กำกับสั่งเลิกกองและทีมงานเริ่มเก็บอุปกรณ์ชิ้นสุดท้าย ท้องฟ้าที่เคยสว่างก็พลันมืดครึ้ม กลุ่มเมฆฝนสีดำทะมึนลอยต่ำเข้าปกคลุม ก่อนที่พายุฝนจะเทกระหน่ำลงมาอย่างรุนแรงในเวลาเพียงไม่กี่นาทีกลิ่นแก้วยืนกอดอกลูบต้นแขนตัวเองไปมาอยู่ใต้ชายคาเรือนไทยปีกขวา ลมกรรโชกแรงหอบเอาละอองฝนเย็นเฉียบสาดกระเซ็นจนชุดสูทเริ่มชื้น ร่างเพรียวบางสั่นสะท้าน บรรยากาศมืดสลัวรอบกายยิ่งขับเน้นความรู้สึกอ้างว้างให้เพิ่มทวีคูณหญิงสาวหยิบสมาร์ตโฟนขึ้นมากดเข้าแอปพลิเคชันเรียกรถด้วยมือที่สั่นเทา วันนี้เธอไม่ได้ขับรถมาเองเพราะสภาพจิตใจที่ย่ำแย่เมื่อเช้า ส่วนพริมมี่ก็ติดรถหมอวินออกไปเคลียร์คิวงานล่วงหน้าตั้งแต่ครึ่งชั่วโมงก่อน ทิ้งให้เธอต้องยืนรอรถกลับคอนโดเพียงลำพัง"ไม่มีรถกดรับงานเลยเหรอเนี่ย..."กลิ่นแก้วบ่นอุบอิบอย่างหงุดหงิด ปลายนิ้วเรียวกดรีเฟรชหน้าจอซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทว่าแอปพลิเคชันก็ยังหมุนคว้าง พายุฝนตอนเลิกงานทำให้รถติดหนึบจนไม่มีแท็กซี่คันไหนหลงเหลือมารับผู้โดยสารในย่านนี้เลยยิ่งเวลาผ่านไป อุณหภูมิรอบกายก็ยิ่งลดต่ำ ความเหนื่อยล้าจากงานและความเครียดสะสมมาทั้งวันท

ช่วงบ่าย การถ่ายทำแคมเปญ ลูนาร์-สเปล ดำเนินต่อไป ทว่าบรรยากาศกลับอวลไปด้วยมวลความร้อนระอุที่คุกรุ่นอยู่ในอกของกลิ่นแก้ว หญิงสาวพยายามสวมเกราะความเย่อหยิ่งและทำตัวเป็นมืออาชีพเต็มร้อย เธอตั้งป้อมไว้แล้วว่านับจากนี้จะพูดคุยกับปรมัตถ์เฉพาะเรื่องงานและขอบเขตสถานที่เท่านั้นแต่ดูเหมือนเจ้าของบ้านรูปหล่อจะไม่คิดให้ความร่วมมือกับกำแพงที่เธอสร้างขึ้นมาเลยสักนิด...เมื่อเห็นว่าการถ่ายทำกำลังจะย้ายเซตไปที่มุมสวนหย่อมด้านข้างเรือนไทย กลิ่นแก้วจึงจำใจเดินเข้าไปหาเขาเพื่อแจ้งรายละเอียดตามหน้าที่ เธอรักษาระยะห่างและพยายามปั้นหน้าให้เรียบนิ่งที่สุด"คุณปรมัตถ์คะ เซตสวนหย่อมตรงนั้นพวกเราอาจจะขอขยับเข้าไปถ่ายลึกกว่านี้อีกหน่อยนะคะ" เสียงหวานเอ่ยบอกอย่างเป็นทางการปรมัตถ์ที่นั่งไขว่ห้างรออยู่ก่อนแล้วเงยหน้าขึ้นมอง นัยน์ตากลมโตที่พยายามตีหน้าเคร่งขรึมของเธอทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะยกยิ้มมุมปากอย่างนึกสนุก กวาดสายตามองคนตัวเล็กอย่างพิจารณา"ได้เลยครับ ไม่มีปัญหา..." ชายหนุ่มรับคำเสียงทุ้ม ก่อนจะโน้มตัวเข้ามาใกล้เล็กน้อยแล้วกระซิบด้วยน้ำเสียงแพรวพราว"...แต่ห้ามเข้าใกล้ห้องทางปีกซ้ายเด็ดขาดนะครับ เพราะตรงนั้น

"แอ็กชัน!"สิ้นเสียงสั่งของผู้กำกับ บรรยากาศในกองถ่ายก็เข้าสู่โหมดจริงจัง ทุกคนต่างง่วนอยู่กับหน้าที่ของตัวเอง มีเพียง ‘กลิ่นแก้ว’ ที่รู้สึกว่ามวลอากาศรอบกายช่างอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออกหญิงสาวพยายามทำตัวให้วุ่นวายเข้าไว้ ทั้งเดินเช็กความเรียบร้อยของหน้าผมนางแบบ จัดวางขวดน้ำหอม และประสานงานกับทีมไฟ ทว่าไม่ว่าจะย้ายไปยืนหลบมุมไหน สายตาคมกริบของคนที่นั่งไขว่ห้างอยู่หลังมอนิเตอร์ก็ยังจับจ้องตามติดทุกฝีก้าวมันไม่ใช่การมองผ่านๆ แต่สายตาของปรมัตถ์ทั้งดุดัน หวงแหน และแฝงความเจ้าเล่ห์ ราวกับใช้สายตาตรึงร่างเธอไว้กับที่ ตอกย้ำความทรงจำเร่าร้อนเมื่อคืนที่เธอพยายามจะลืมทิ้งไปกลิ่นแก้วกัดริมฝีปากแน่น บังคับตัวเองไม่ให้หันไปมอง ทว่าความรู้สึกถูกคุกคามก็ทำให้เธอเผลอเหลือบไปปะทะกับนัยน์ตาทรงเสน่ห์คู่นั้นเข้าอย่างจัง ชายหนุ่มเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยคล้ายท้าทาย พวงแก้มใสร้อนผ่าวและซับสีเลือดขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่...ขณะที่ความตึงเครียดของทั้งคู่กำลังคุกรุ่น อีกมุมหนึ่งของกองถ่าย ร่างสูงโปร่งของหมอวิน นายแพทย์หนุ่มเพื่อนสนิทของปรมัตถ์ก็ปรากฏตัวขึ้นพร้อมแก้วกาแฟแบรนด์ดังเต็มสองมือ"อ้าว คุณพริมมี่ บังเอิญจ

ทันทีที่ประตูห้องชุดสุดหรูปิดลง ร่างเพรียวบางของกลิ่นแก้วก็ทรุดฮวบลงกับพื้นราวกับคนหมดเรี่ยวแรง เสียงสะอื้นที่พยายามกลั้นไว้ตลอดทางระเบิดออกมาอย่างไม่อาจอดกลั้นได้อีกต่อไปเธอคลานไปซุกหน้ากับโซฟาตัวยาว ร้องไห้จนตัวโยนด้วยความอับอายและโกรธแค้น... โกรธผู้ชายหน้าเนื้อใจเสือคนนั้นที่ใช้ความไว้ใจมาฉวยโอกาส และที่ยิ่งไปกว่านั้นคือโกรธตัวเอง ที่เผลอไผลไปกับสัมผัสลวงโลกจากเครื่องหอมบ้าๆ นั่นจนไร้สติเวลาล่วงเลยจนสาย กลิ่นแก้วขดตัวอยู่บนเตียงด้วยสภาพจิตใจที่พังทลาย เธอหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาด้วยมืออันสั่นเทา อยากจะทิ้งทุกอย่าง ไม่อยากกลับไปเหยียบสถานที่นั้นหรือเผชิญหน้ากับปรมัตถ์อีกแล้วในชีวิตทว่ายังไม่ทันจะได้พิมพ์ข้อความขอยกเลิกงาน หน้าจอก็สว่างวาบพร้อมสายเรียกเข้าจาก ‘พริมมี่’ เพื่อนสนิทและหัวหน้าฝ่ายการตลาดของแบรนด์"ฮัลโหลแก! ตื่นหรือยังเนี่ย ทีมงานสแตนด์บายพร้อมลุยแล้วนะ!" เสียงแหลมปรี๊ดสดใสของพริมมี่ดังทะลุลำโพง โดยไม่ทันสังเกตถึงความผิดปกติของปลายสาย"พริม... คือฉัน..." กลิ่นแก้วเค้นเสียงแหบพร่าออกมา "ฉันรู้สึกไม่ค่อยสบาย วันนี้เรายกเลิก...""ยกเลิกไม่ได้เด็ดขาดเลยนะแก!" พริมมี่เบรกห