Novels by VChaRin

เช้าวันใหม่มาเยือนพร้อมกับแสงแดดอ่อนๆ ที่สาดส่องเข้ามาทางหน้าต่าง บรรยากาศภายนอกดูสดใสและเงียบสงบ แต่สำหรับ หลี่ซูเซียว แล้ว มันกลับไม่สดใสเอาเสียเลย เธอนั่งหน้าบึ้งตึงอยู่บนเตียง พลางมองไปยังชายหนุ่มข้างกายที่กำลังยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ด้วยความขุ่นเคืองก็จะไม่ให้เธอหน้าบึ้งได้อย่างไร ในเมื่อตอนเช้าตรู่ที่เธอตื่นขึ้นมา เธอกลับพบว่าตัวเองเป็นฝ่ายนอนกอดเขาเสียเอง! แขนเรียวของเธอพาดไปบนแผงอกกว้างของ เฉินเฟยเทียน ขาเรียวยาวก็เกี่ยวรัดอยู่บนตัวเขาอย่างแนบแน่น และใบหน้าของเธอก็ซุกอยู่ตรงแก้มสากๆ ของเขาอย่างไม่รู้ตัวความตกใจทำให้เธอเบิกตากว้างขึ้นมาทันที และในจังหวะเดียวกันนั้นเอง เฉินเฟยเทียนก็พลันหันหน้ามา ทำให้ริมฝีปากของทั้งคู่แตะกันโดยไม่ได้ตั้งใจ!จูบแรกยามเช้าที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันและไม่คาดฝัน ทำให้หลี่ซูเซียวถึงกับผงะถอยออกมานั่งตัวตรงด้วยความตกใจและเขินอายสุดขีด ส่วนเฉินเฟยเทียนกลับยิ้มมุมปากอย่างพึงพอใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น'ให้ตายเถอะ! นี่มันอะไรกันเนี่ย!' หลี่ซูเซียวคิดในใจอย่างหัวเสีย ใบหน้าของเธอแดงก่ำด้วยความอับอายและไม่เข้าใจในสถานการณ์ที่เกิดขึ้น เธอมองเขาด้วยสายตาคาดโทษ แต่

หลังจากที่ เฉินเฟยเทียน เดินจากไป ทิ้งให้ หลี่ซูเซียว นั่งนิ่งอยู่คนเดียวที่โต๊ะไม้กลางบ้าน ความเงียบเข้าปกคลุมห้อง มีเพียงเสียงหัวใจของเธอที่เต้นระรัว 'ไม่หย่า? แถมยังให้ไปอยู่ด้วยกันในเมืองอีก!' แผนการที่เธอวางไว้อย่างดิบดีว่าจะหย่าเพื่อเป็นอิสระและเลี้ยง เปาเปา ด้วยตัวเองพังทลายลงในพริบตาเธอพยายามประมวลผลสิ่งที่เกิดขึ้น 'ทำไมเขาถึงไม่ยอมหย่า? ทั้งที่เมื่อก่อนรังเกียจเธอจะตายไป' ความเปลี่ยนแปลงของเฉินเฟยเทียนทำให้เธอสับสนอย่างมาก จากท่าทีเย็นชาและรังเกียจ บัดนี้กลับกลายเป็นคำสั่งที่เด็ดขาดและแววตาที่ยากจะคาดเดาหลี่ซูเซียวถอนหายใจเฮือกใหญ่ 'เอาเถอะ ในเมื่อเขาไม่ยอมหย่า และยังบังคับให้ไปอยู่ด้วยกันในเมือง ก็คงต้องตามน้ำไปก่อน' เธอคิดอย่างนักธุรกิจที่พร้อมปรับตัวให้เข้ากับสถานการณ์ เธอจะต้องใช้โอกาสนี้ในการสำรวจเมือง หาช่องทางทำมาหากิน และวางแผนชีวิตใหม่ให้มั่นคงกว่าเดิมคืนนั้น หลี่ซูเซียวแทบไม่ได้นอน เธอใช้เวลาส่วนใหญ่ในการคิดทบทวนแผนการใหม่ทั้งหมด การย้ายไปอยู่ในเมืองหมายถึงโอกาสที่มากขึ้นในการใช้ประโยชน์จาก กำไลมิติ และสินค้าใน ห้างสรรพสินค้า ของเธอ แต่ก็หมายถึงความเสี่ยงที่มากข

เฉินเฟยเทียน อ้าแขนรับ เปาเปา ลูกชายที่วิ่งเข้ามาหาอย่างเต็มอก เขากอดเจ้าก้อนซาลาเปาน้อยที่บัดนี้อ้วนจ้ำม่ำน่ารักขึ้นมาก จากที่เคยผอมซูบจนน่าสงสาร ตอนนี้กลับกลมป๊อกและยังมีผิวขาวผ่องขึ้นอีกด้วยหลังจากกอดลูกชายแน่นแล้ว เขาก็เงยหน้าขึ้นมองหญิงสาวตรงหน้าอีกครั้ง หลี่ซูเซียว กำลังมองเขาด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป มันไม่มีแววตาแห่งความคลั่งรักหรือความหลงใหลที่เคยมีให้เขาอีกแล้ว มีแต่ความว่างเปล่าที่มองมายังเขา แต่เมื่อเธอหันไปมองเด็กน้อยที่เขาอุ้มอยู่ แววตาคู่นั้นกลับเต็มไปด้วยความรักใคร่และอ่อนโยนอย่างสุดซึ้งชายหนุ่มมองสายตาที่หญิงสาวมองลูกชาย พร้อมกับรอยยิ้มบางๆ ที่ผุดขึ้นบนใบหน้าของเธอ หัวใจของเฉินเฟยเทียนถึงกับกระตุกวูบกับรอยยิ้มนั้นทันทีที่ได้เห็นมัน'สวย...' คำเดียวผุดขึ้นในความคิด ตอนนี้หัวใจของเขามันเต้นแรงเพียงแค่ได้มองหน้าเธอ ความรู้สึกนี้มันคืออะไรกัน? เมื่อก่อนเขาไม่เคยมีความรู้สึกแบบนี้เลย มีแต่ความรังเกียจ ไม่อยากเข้าใกล้ ยิ่งเธอร้ายกาจ เขายิ่งรังเกียจจนต้องแยกห้องนอนกัน แต่ตอนนี้... ทุกอย่างกลับตาลปัตรไปหมด… หลี่ซูเซียว เอ่ยถาม เฉินเฟยเทียน ด้วยน้ำเสียงที่พยายามทำให้เป็นปกติท

ฟางหรู แม่สามีจ้องมอง หลี่ซูเซียว ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจระคนสงสัย "เธอไปทำอะไรมาสะใภ้รอง!"หลี่ซูเซียวยิ้มแหยๆ "แฮ่ๆ ก็ลดอาหารลงกับออกกำลังกายไงคะ" เธอตอบเลี่ยงๆ"ออกกำลังกาย? ยังไง?" ซินอี๋ สะใภ้ใหญ่เอ่ยถามด้วยความไม่เข้าใจ'หือ? คนยุคนี้ไม่รู้จักการออกกำลังกายเหรอเนี่ย?' หลี่ซูเซียวคิดในใจอย่างสงสัย ก่อนจะตอบไปแบบง่ายๆ เพื่อให้พวกเขาเข้าใจ "เอ่อ... ก็วิ่งรอบบ้านน่ะค่ะ""อ๋อ... งั้นเหรอ" ฟางหรูพยักหน้าหงึกหงัก แม้จะยังไม่ปักใจเชื่อทั้งหมด แต่ก็ไม่ได้ซักไซ้ต่อ"อ้อ! ลืมไปเลยค่ะ นี่ของฝากจากแม่ของฉันค่ะ" หลี่ซูเซียวเปลี่ยนเรื่องทันควัน เธอโกหกไปทั้งๆ ที่ของเหล่านั้นเป็นผลผลิตสดใหม่จาก กำไลมิติ เธอหยิบ ผลไม้สด และ ผักสด ที่ดูน่ากินออกมาจากรถเข็นยื่นให้แม่สามี"ขอบใจมากนะ" ฟางหรูรับของมาด้วยท่าทีที่อ่อนลงกว่าเดิม "กินข้าวมาหรือยัง พวกเรากำลังจะกินข้าว เธอมากินพร้อมพวกเราไหมล่ะ จะได้ไม่เสียเวลา""เอ่อ... ก็ได้ค่ะ" หลี่ซูเซียวตอบรับอย่างยินดีหลังจากวันนั้น ความสัมพันธ์ระหว่างหลี่ซูเซียวกับครอบครัวสามีก็เริ่มดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด พวกเขาเริ่มมองเธอด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป ไม่ใช่แค

หลี่ซูเซียว เอ่ยทักทาย หลี่เฟยหลง พี่ชายของเธออย่างอบอุ่น และแนะนำ เปาเปา ลูกชายตัวน้อยให้พี่ชายรู้จัก หลี่เฟยหลงมองน้องสาวด้วยแววตาที่ยังคงเจือความประหลาดใจ แต่ก็พยักหน้ารับอย่างอ่อนโยน หลี่ซูเซียวบอกกับทุกคนว่าเธอจะมาพักอยู่กับแม่หนึ่งอาทิตย์ ก่อนจะกลับไปบ้านสามีพอถึงเวลาใกล้เที่ยง ลี่ซือ ผู้เป็นแม่ก็ขอตัวไปทำกับข้าวให้ลูกและหลานกิน นางดีใจจนเนื้อเต้นที่ลูกสาวมาหา เพราะคิดว่าชาตินี้คงจะไม่ได้เจอลูกสาวอีกแล้ว นางมองดูข้าวของที่ลูกสาวนำมาให้ มันมากมายเสียจนน่าตกใจ ไม่เคยมีของกินดีๆ แบบนี้มาถึงบ้านเลยระหว่างที่แม่กำลังง่วนอยู่ในครัว หลี่ซูเซียวก็ใช้เวลาพูดคุยกับหลี่เฟยหลง พี่ชายของร่างเดิม เธอพยายามทำความเข้าใจชีวิตความเป็นอยู่ของพี่ชายและแม่ให้มากขึ้น และยิ่งตอกย้ำความตั้งใจที่จะเปลี่ยนแปลงตัวเองให้สำเร็จไม่นานนัก กลิ่นหอมกรุ่นของอาหารก็ลอยโชยออกมาจากครัว ลี่ซือเดินออกมาเรียกทุกคนให้ไปช่วยกันยกสำรับกับข้าวมาวางตรงโต๊ะไม้เก่าๆ ที่ตั้งอยู่กลางบ้าน"อืม... หอมจังเลยค่ะ คิดถึงฝีมือแม่ที่สุดเลยค่ะ" หลี่ซูเซียวเอ่ยชมด้วยรอยยิ้มกว้าง ความรู้สึกอบอุ่นแผ่ซ่านไปทั่วหัวใจเมื่อได้ลิ้มรสอาหารบ้

เช้าวันหนึ่ง เมื่อหลี่ซูเซียวเข็นรถเข็นพร้อม เปาเปา ไปยังบ้านแม่สามีเพื่อรับอาหารตามที่ตกลงกันไว้ ฟางหรู แม่สามีที่กำลังยืนรออยู่หน้าบ้านก็สังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงนั้นทันที ดวงตาของเธอเบิกกว้างเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจ"นี่สะใภ้รอง... ผอมลงรึเปล่า?" ฟางหรูเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่เจือความสงสัยอย่างเห็นได้ชัดหลี่ซูเซียวยิ้มบางๆ อย่างมั่นใจ "ค่ะ ฉันผอมลง และจะผอมลงอีก แม่คอยดูตอนฉันสวยแล้วกันนะคะ" น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความมั่นใจที่ฟางหรูไม่เคยได้ยินจากหลี่ซูเซียวคนเดิมฟางหรูได้แต่หัวเราะหึๆ ในลำคอ เธอไม่เชื่อในสิ่งที่ลูกสะใภ้พูดเลยแม้แต่น้อย 'อย่างหล่อนน่ะรึจะสวย' ความคิดนั้นยังคงวนเวียนอยู่ในหัวของเธอ แต่ถึงอย่างนั้น เธอก็อดมองสำรวจร่างของหลี่ซูเซียวอีกครั้งไม่ได้ เพราะสิ่งที่เห็นนั้นมันแตกต่างไปจากเดิมจริงๆ...เช้าวันหนึ่ง หลี่ซูเซียว ไปบอก ฟางหรู แม่สามีว่าไม่ต้องทำกับข้าวเผื่อเธอในสัปดาห์นี้ เพราะเธอจะเดินทางไปเยี่ยมแม่ที่อีกหมู่บ้านหนึ่ง และจะพา เปาเปา ไปเที่ยวหายายด้วย ฟางหรูพยักหน้ารับอย่างแปลกใจเล็กน้อยกับท่าทีที่เปลี่ยนไปของลูกสะใภ้หลังจากนั้น หลี่ซูเซียวก็ไปจ้างรถสามล้อ