Romans de จันทร์ดวงแรก

‘เวรล่ะสิ! ถ้ามาอยู่ในตำหนักตัวร้าย ชีวิตจบไม่สวยแน่!’เยว่ซินร้องครวญครางในใจ คาดไม่ถึงว่าจะเดินผิดพลาดตั้งแต่ก้าวแรกที่เลือก ซึ่งถ้ายึดตามเนื้อเรื่องเดิมของซีรีส์ อวี้หยางผู้เหี้ยมโหดจะก่อกบฏจนเกิดสงคราม ท้ายที่สุดชีวิตเขาจบลงด้วยความตายและถูกสลายกระดูกเซียนนางเดาว่าเซียนหนุ่มคนนี้ คงเป็นคนสนิทของอวี้หยางแน่ เพราะตลอดทางตั้งแต่เดินเข้ามา เซียนรับใช้ทุกคนล้วนดูเคารพยำเกรงเขากันทั้งนั้น....‘เป็นใหญ่ในฝั่งตัวร้ายนี่เอง มิน่าปากคอถึงร้ายกาจนัก!’หญิงสาวนึกค่อนแคะเอาคืนเขาในใจ และเพราะนางมัวหมกมุ่นอยู่กับความคิดในหัว จึงไม่รู้ตัวว่าเดินตามเขามาถึงไหนแล้ว กระทั่งเสียงดุเข้มของเซียนหนุ่มดังขึ้น“เดินอะไรของเจ้า! มีลูกตาก็หัดใช้บ้าง!”เยว่ซินเหลือบมองเห็นว่ากำลังจะเดินชนเขาจริงๆจึงรีบกระเด้งตัวถอยห่างออกมาตอนนี้นางพบว่าตัวเองกำลังยืนอยู่ในเรือนรับรองแห่งหนึ่ง เบื้องหน้ามีเซียนสตรีร่างเล็กยืนรอต้อนรับอยู่ก่อนแล้ว...“ครั้งนี้ท่านไปนานเลยนะเจ้าคะ” สตรีนางนั้นเดินเข้ามาทักทายเซียนหนุ่มด้วยท่าทีอ่อนน้อม“อืม ก็วุ่นวายอยู่พอดู” เซียนหนุ่มพยักหน้ารับ แล้วถามกลับว่า “ท่านพี่อยู่หรือไม่”“อยู่เ

‘ข้าชื่อ เยว่ซิน’สิ้นประโยคแนะนำตัวนั้น สีหน้าของเซียนหนุ่มกลับนิ่งเฉย จนคาดเดาได้ยากว่าเขาคิดอะไรอยู่ในหัวเยว่ซินที่ตั้งตารอฟังจึงยิ่งรู้สึกอึดอัด ราวกับพื้นที่รอบตัวถูกบีบอัดให้เหลืออากาศหายใจน้อยลงไปทุกที“ข้าขอสาบานต่อฟ้าดินบนสวรรค์แห่งนี้ สิ่งที่ข้าพูดไปเป็นความจริงทุกประการ ข้าเองก็ไม่รู้จะพิสูจน์อย่างไร หากท่านไม่เชื่อล่ะก็….”หญิงสาวยังสาธยายไม่ทันจะจบดี เซียนหนุ่มก็พูดสวนขึ้นมาว่า “ข้าเชื่อเจ้า!”“หา! ท่านเชื่อแล้วเหรอ” เยว่ซินยิ้มดีใจ นึกไม่ถึงว่าเขาจะยอมเชื่อง่ายดายเช่นนี้“อืม” เซียนหนุ่มพยักหน้าเล็กน้อย แล้วเอ่ยต่อว่า “ถ้าเจ้าไม่มีที่ไป งั้นก็ตามข้ากลับตำหนักก่อน ส่วนเรื่องอื่นค่อยว่ากัน”“กลับไปอยู่กับท่าน.… ตามลำพังเหรอ” เยว่ซินกลอกตามองกระบี่เขาด้วยความระแวง“ข้าไม่เชือดเจ้าทิ้งหรอก แล้วที่นั่นก็ไม่ได้มีแค่ข้าคนเดียว ยังมีเซียนสตรีอีกมากอาศัยอยู่ด้วย พวกนางจะช่วยดูแลเจ้าได้”“พวกนาง?” เยว่ซินชะงักเล็กน้อย ก่อนจะตัดสินใจยอมรับข้อเสนอ “ได้สิ ขอบคุณท่านมากที่ช่วยชีวิตข้าแล้วยังให้ที่พักอีก บุญคุณครั้งนี้ข้าจะต้องตอบแทนท่านแน่”“ไม่ล่ะ! อย่างเจ้าจะตอบแทนอะไรข้าได้ ต่อไปแ

“เจ้ามาจากที่ไหน เหตุใดถึงมาอยู่ในแดนบำเพ็ญเซียนใต้เขตพิภพสวรรค์” คำพูดจากปากเขา ทำเอาณจันทร์สมองขาวโพลนจนหูอื้อเลยทีเดียว ทั่วทั้งบริเวณพลันเงียบสงัดลงทันใด ณจันทร์เริ่มทำใจยอมรับแล้วว่าตัวเองคงทะลุมิติมาอยู่ในซีรีส์เรื่อง ‘ชะตารักจอมราชัน’ จริงๆ และเพราะความตกใจก่อนหน้าเธอจึงไม่เคยสังเกตเลยว่าพวกเขากำลังพูดภาษาจีนอยู่ จวบจนมาตั้งสติฟังเขาอีกครั้งในตอนนี้ นับเป็นโชคดีที่เธอทำงานเป็นไกด์นำเที่ยวให้กับทัวร์จีน จึงเข้าใจทั้งภาษาและวัฒนธรรมชาวจีนอย่างลึกซึ้ง สามารถสื่อสารได้อย่างคล่องแคล่ว แต่ถึงอย่างนั้น เรื่องราวก็ซับซ้อนเกินกว่าจะอธิบายออกไป เธอไม่รู้จะตอบคำถามเขาเช่นไร ได้แต่ยืนอ้ำอึ้งอยู่นานกระทั่งอีกฝ่ายต้องเอ่ยถามย้ำอีกรอบ “เจ้ามาจากไหน ได้ยินข้าหรือไม่?” “ได้ยินแล้ว… คือ… ข้า..” ณจันทร์พูดตะกุกตะกัก จ้องหน้าเขาไปพลางใช้ความคิดอย่างหนักหน่วง และในช่วงเวลานี้เอง เธอจึงเริ่มสังเกตชายตรงหน้าอย่างถี่ถ้วนเป็นครั้งแรก…. ภายใต้เนื้อตัวมอมแมมที่เปรอะเปื้อนคราบดินและรอยเลือดนั้น เห็นได้ชัดว่าผิวพรรณเขาผุดผ่องเกลี้ยงเกลา โครงหน้าหล่อเหลานั้นมีเสน่ห์ได้สัดส่วน ราวกับรูปปั้นที่เทพเจ้

ชิ้งงง! ชิ้งงง! ฟึ่บบบ! เสียงกึกก้องกังวานคล้ายเหล็กกระทบกันดังขึ้นเป็นจังหวะ สลับกับเสียงฝีเท้าของผู้คนดังวนอยู่ไม่ไกล ทำให้หญิงสาวที่กำลังนอนหลับใหล ต้องจำใจตื่นขึ้นมาดูความอึกทึกครึกโครมนี้ ‘ใครมาฟันดาบอยู่แถวนี้?’ ณจันทร์คิดในใจอย่างรำคาญ แต่เมื่อเธอฝืนลืมตาขึ้นมามองเต็มตื่น กลับทำเอาความง่วงสลายหายไปแทบจะในทันที สิ่งที่เธอเห็นอยู่เบื้องหน้านี้มันช่าง.... แปลกพิลึก! หนุ่มหน้ามนคนหนึ่ง กำลังควงกระบี่อย่างเอาจริงเอาจัง โดยมีเป้าหมายการจู่โจมคือชายผู้มีเขากระทิงบนหัว ลักษณะของทั้งคู่ดูคล้ายเซียนกำลังสู้รบกับปีศาจกระทิงในซีรีส์จีนมากทีเดียว ฉากพิสดารตรงหน้าทำเอาหญิงสาวต้องขยี้ตามองอีกครั้ง แทบไม่อยากเชื่อในสิ่งที่เห็น แต่โชคยังดีที่เธอตื่นขึ้นมาด้านหลังหินก้อนใหญ่ ชายแปลกหน้าทั้งสองที่กำลังต่อสู้กัน จึงยังไม่มีใครทันสังเกตเห็นเธอ ทว่าความแปลกไม่ได้จบลงเพียงเท่านี้... ณจันทร์พบว่า ตนเองกำลังสวมใส่ชุดสตรีจีนโบราณอยู่! โดยไม่รู้ว่ามันมาอยู่บนตัวเธอได้อย่างไร ซ้ำยังไม่รู้ว่าใครเป็นคนพาเธอมาที่นี่…. หากเปลี่ยนเป็นชุดไทยคงไม่น่าตกใจเท่านี้ จู่ๆ สาวไทยแท้อย่างเธอมานอน