ระบบยอดหญิง ชาตินี้ข้าจะไม่ยอมถูกแลกด้วยข้าวสาร

ระบบยอดหญิง ชาตินี้ข้าจะไม่ยอมถูกแลกด้วยข้าวสาร

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-04-03
Bahasa: Thai
goodnovel4goodnovel
10
1 Peringkat. 1 Ulasan
32Bab
4.3KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

ข้าวสารครึ่งกระสอบ... นั่นคือค่าตัวของข้าในชาติก่อนงั้นหรือ ชาติที่แล้ว ‘หลินเยี่ยนเยว่’ โง่เขลาจนถูกแม่เลี้ยงหลอกขายให้ชายแก่ตัณหากลับ แลกกับข้าวสารเพียงครึ่งกระสอบเพื่อประทังชีวิตคนในบ้าน ส่วนตัวเองต้องตายอย่างอนาถในกองหิมะ แต่สวรรค์ยังไม่ทอดทิ้ง ส่งนางย้อนเวลากลับมาในร่างเดิมของอดีตชาติ พร้อมกับ "ระบบยอดหญิง" ที่ปากคอเราะร้ายยิ่งกว่าแม่เลี้ยง ภารกิจแรกคือต้องหาทางรอดจากการถูกขาย แต่ระบบเจ้ากรรมดันมอบทางเลือกให้แค่สองทางระหว่าง กราบหลิวเหมยเซียงสามครั้ง หรือจูบขอความช่วยเหลือจากบุรุษแปลกหน้าหน้าตายด้านนอก

Lihat lebih banyak

Bab 1

บทนำ ตัวข้ามีค่าแค่ข้าวครึ่งกระสอบ

Chapter 1

Third Person POV

“I've been looking forward to prom, and I can't imagine going with anyone but you. Would you like to be my date?” Lucas gazed at Selena, his puppy pleading to be fed.

There was an undeniable longing in his gaze, a silent plea for her attention and affection. His eyes spoke volumes, silently conveying the depth of his desire at that moment.

“Of course, how long I waited for you to ask,” Selena said as she leaned forward, feeling Lucas breathe on her face.

Time stood still as their lips met in a gentle, tender kiss. It started softly, a delicate exploration of each other's warmth. The kiss deepened, As Lucas's tongue gently traced the outline of Selena's lips, seeking entrance.

A surge of desire coursed through Selena's veins as she opened her mouth, granting him access. Their tongues met in a dance of sweet surrender, their mouths becoming a symphony of sensations. At that moment, they felt an electric connection, an undeniable chemistry that seemed to transcend the physical world.

Their kiss was a blend of innocence and passion, an intoxicating fusion of emotions that left them both breathless. As they finally broke apart, their foreheads resting against each other's, their eyes locked in a shared understanding.

“I've been waiting to do that for so long,” Lucas admitted, his voice filled with wonder.

Selena's lips curved into a blissful smile. “Me too,” she confessed, her eyes sparkling with newfound joy. She could hardly believe that this long-awaited moment had finally arrived. Every daydream, every stolen glance, and every flutter of her heart had led to this very moment. It was as if all the stars had aligned, granting her the wish she had secretly harbored.

“Alexa!” Selena's voice reverberated through the room, a mix of excitement and anticipation. Her hand gripped the doorknob tightly as she twisted it, flinging the door wide open with a burst of energy. Her eyes widened as they landed upon Alexa, who sat on her bed, a curious expression etched across her face.

“What happened?” Alexa asked, her voice laced with genuine curiosity as she watched Selena with an amused glint in her eyes.

A wide grin spread across Selena's face, her eyes sparkling with joy. “You won't believe who kissed me today!” she exclaimed, her voice carrying a mix of awe and disbelief.

“Someone kissed you?” Alexa asked, a hint of playful mockery lingering in her voice.

Breathing in deeply, Selena mustered the words, her voice filled with a proud undertone. “It was Lucas,” she declared, her tone reflecting the sense of accomplishment she felt. It was as if she had conquered her life's mission, and the pride in her voice was hard to miss.

“In your dreams,” Alexa responded, her laughter erupting spontaneously. A mixture of playful teasing and genuine disbelief. The idea of Lucas, reciprocating her feelings, seemed almost too good to be true.

Selena's face flushed with a mix of annoyance, She narrowed her eyes, meeting Alexa's gaze with a firm resolve. “You want a shoe flying at you next, right?” she retorted, her voice laced with a playful threat.

“No girl,” Alexa replied, chuckling. As her tone shifted to one of genuine curiosity.

“Wait, so you're serious? He really kissed you?” Her skepticism lingering in the air.

A surge of warmth spread across Selena's cheeks as she nodded earnestly. “Yes, Alexa, he really kissed me,” she affirmed, her voice filled with a mix of exhilaration and awe. The memory of his lips on hers flooded her mind, and a shiver of delight coursed through her.

The disbelief in Alexa's eyes gradually transformed into astonishment.

“He even asked me to be his date for prom,” she continued, her voice carrying a subtle tremor of excitement. The words hung in the air, laden with the weight of newfound happiness.

Alexa's eyes widened in response, her face a canvas of joy and surprise. “Woah, congrats, dear!” she exclaimed, her voice filled with genuine happiness. The room seemed to radiate with their shared jubilation, an eruption of pure elation that transcended their close friendship.

For Selena, this moment was particularly meaningful. Being in her second year of high school and living as a boarder in the school hostels, she hadn't formed many close friendships. Alexa was not only her roommate, but also her seatmate, and their connection had blossomed into a bond that extended beyond the ordinary.

• • • • • • • • • • • •

It was prom night, a momentous occasion that held the promise of unforgettable memories and endless possibilities. However, there was a tinge of sadness amidst the excitement for Selena, as Alexa didn't have a date of her own, but she had made up her mind to attend the event, determined to make the most of the evening regardless.

Selena's phone buzzed, a wave of anticipation washed over her. With trembling hands, she glanced at the screen, and her heart skipped a beat when she read the message from Lucas: “Look out your window.” her imagination soared with the possibilities that awaited her outside.

Without uttering a word, Selena slowly makes her way to the window, the glow of the moon casting a gentle illumination on her face.

She reaches for the curtain and with a swift pull, the curtain dances aside, revealing the world outside. Selena's breath hitched as her eyes met a breathtaking sight. There, standing beneath the moonlit sky, was Lucas, his silhouette framed by the soft glow of the night.

“Go, I know my way to the hall you know,” Alexa said with a smirk on her face.

“Thanks dear” Selena said as she picked her bag and headed for the door.

*******

Selena's heart skipped a beat as she stepped out of the building, she saw Lucas standing there, his eyes sparkling with admiration. His voice, infused with tenderness and genuine affection, sent a shiver down her spine. He greeted her with “Hey beautiful,” caressing the air with his words and leaving a trail of warmth in their wake.

“You look stunning,” Lucas complimented, his voice filled with admiration and appreciation. The warmth in his smile mirrored the genuine affection he held for her. Returning the compliment, Selena's voice carried a gentle sincerity. “You look good as well,” she said, her eyes meeting him as she adjusted his tie with delicate fingers.

They headed for the Hall not too far away and once they were inside, swallowed up by the crowd, the music pounding in their ears. Lucas pulled her close, his arms around her waist as they danced and drank the night away.

The crowd was energetic, and the lights were flashing in time with the beat. Lucas and Selena were on the dance floor, Their bodies moving together in perfect sync.

She looked up at Lucas, but his gaze had wandered, and he was looking over her shoulder at something or someone. She turned around to see what had caught his attention, and her heart sank even further.

Lucas' attention had been captured, and she turned around with curiosity. As her eyes scanned the surroundings, despair settled deep within her chest.

Across the dance floor was a tall and striking blonde whose eyes were locked onto Lucas's. He stared back at her with intense interest.

Realization hit me as panic gripped me coldly. Someone had told me that I was the only one he wanted. However, it was now clear that his attention was elsewhere.

She tried focusing on the music and movement, but couldn't shake off the feeling of dread. Thoughts of what made the blonde girl catch Lucas' eye consumed her mind.

She tried to get his attention, to pull him back to her, but he was lost in his world, his gaze fixed on the blonde. She felt a sense of anger building within her, a sense of betrayal. “How could he do this to me? How could he be so careless with my heart?” she questioned within.

As the night wore on, she attempted to hold on to the feeling of happiness and excitement that brought her here. But it was no use. Lucas' attention was stolen, and with it.

She watched as the blonde girl made her way over to Them. Lucas' gaze never left her, his eyes drinking in every detail of her appearance. She felt sick to her stomach, a sense of foreboding washing over her like a cold wave.

The blonde approached us, her eyes locked onto Lucas'. “Hey,” she said, her voice low and sultry. “Can we get a drink?”

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya

Ulasan-ulasan

Yingluck Thalangdee
Yingluck Thalangdee
สนุกดีค่ะชอบมากๆๆ
2026-07-03 11:12:46
0
0
32 Bab
บทนำ ตัวข้ามีค่าแค่ข้าวครึ่งกระสอบ
บทนำ ตัวข้ามีค่าแค่ข้าวครึ่งกระสอบปี๊นนนเสียงแตรรถยนต์ดังลั่นไปทั่วถนน หลินเยี่ยนเยว่ผลักลูกแมวตัวน้อยที่ไม่รู้ว่าหลุดออกมาจากไหน ให้กระเด็นออกไป ทว่าตัวเธอกลับไม่โชคดีอย่างนั้นแรงกระแทกจากรถยนต์ชนเข้าที่บั้นเอว ร่างเพรียวบางกระเด็นลอยออกไป ก่อนจะตกกระแทกพื้น เสียงผู้คนโหวกเหวกโวยจนหูอื้อ ภาพตึกสูงตรงหน้าซ้อนทับกับภาพหิมะขาวโพลน ความหนาวเหน็บกัดกินไปถึงขั้วกระดูก ผสมกับความเจ็บปวดจนแทบขาดใจ“มีคนถูกรถชน เรียกรถพยายาบาลเร็วเข้า” เสียงตกใจของคนที่ผ่านมาตะโกนดังลั่น แต่มันกลับซ้อนทับกับเสียงที่ฟังดูแปลกประหลาด“เฮ้อ... ศพที่เท่าใดแล้ว นังหนูนี่คงเป็นสตรีของเถ้าแก่หวังกระมัง ถูกเล่นสนุกจนเบื่อแล้ว ก็ปล่อยให้ตาย เวรกรรมแท้ ๆ”“นี่มิใช่เด็กสาวจากหมู่บ้านชิงสุ่ยหรอกหรือ” คิ้วเรียวของหลินเยี่ยนเยว่ขมวดขึ้น เธอถูกรถชนและดูเหมือนจะถูกปล่อยให้ตายกลางหิมะด้วย นี่มันเรื่องอะไรกันท่ามกลางพายุหิมะสีขาวโพลน ร่างกายที่ซูบผอมจนแทบเหลือแต่หนังหุ้มกระดูกนอนขดตัวอยู่อย่างน่าเวทนาบนกองฟางแข็ง ๆลมหายใจของร่างกายนี้แผ่วเบาลงทุกที ทว่าสิ่งที่เจ็บปวดยิ่งกว่าความหนาว คือภาพความทรงจำที่ฉายวนซ้ำ ๆ ในหัว ภาพข
Baca selengkapnya
ตอนที่ 1 ข้าวสารครึ่งกระสอบกับละครฉากใหญ่
ตอนที่ 1 ข้าวสารครึ่งกระสอบกับละครฉากใหญ่อากาศภายนอกเรือนเก่า ๆ นั้นหนาวเหน็บยิ่งกว่าในความทรงจำ ทันทีที่หลินเยี่ยนเยว่ก้าวเท้าออกจากประตูไม้ผุพัง ลมหนาวก็พัดเข้ามาปะทะใบหน้าจนแก้มที่ซูบตอบรู้สึกเจ็บแสบ แต่ความเจ็บนั้นไม่ได้ทำให้ฝีเท้าของนางช้าลงแม้แต่น้อย ดวงตาคู่สวยที่เคยหม่นหมอง บัดนี้กลับทอประกายล้ำลึกและเย็นชายิ่งกว่าน้ำแข็งบนหุบเขาเหลียงซานภาพตรงหน้าคือลานดินหน้าบ้านที่ถูกปกคลุมด้วยหิมะบาง ๆ ชายร่างท้วมสวมชุดผ้าไหมราคาแพงยืนพุงโตอยู่ข้างเกวียนม้า ใบหน้าอัปลักษณ์เต็มไปด้วยน้ำมันเยิ้มและรอยยิ้มหื่นกระหายคนบัดซบนั่นคือเถ้าแก่หวังพ่อค้าหน้าเลือดที่นางจำได้ดี ถัดไปไม่ไกลคือแม่เลี้ยงสารเลวหลิวเหมยเซียง เด็กสาวที่อยู่ข้าง ๆ ก็คือหลินชวง น้องสาวต่างมารดาที่สวมชุดผ้าฝ้ายหนานุ่ม และหลินเป่า น้องชายคนเล็กที่กำลังเคี้ยวขนมเปี๊ยะเต็มปากจนแก้มป่องช่างเป็นภาพครอบครัวที่น่าบดขยี้ให้แหลกเสียจริง(ตรวจพบเป้าหมายศัตรูระดับต่ำ แม่เลี้ยงจอมเสแสร้ง และพ่อค้าบ้ากาม คำแนะนำจากระบบ โฮสต์ควรแสดงละครตบตา หรือไม่ก็หาไม้หน้าสามฟาดสักทีเพื่อความสะใจ)เสียงระบบที่แสนจะกวนประสาทดังขึ้นในหัวอีกครั้ง หลินเยี
Baca selengkapnya
ตอนที่ 2 ทวงคืนสินเดิม
ตอนที่ 2 ทวงคืนสินเดิมชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ในชุดนายพรานเก่า ๆ ยืนกอดอกพิงต้นไม้อยู่ตรงนั้น ใบหน้าคมเข้มหล่อเหลาแต่เย็นชา มีรอยแผลเป็นจาง ๆ ที่หางคิ้วเพิ่มความดุดัน ดวงตาคมกริบดุจพญาเหยี่ยวกวาดมองเหตุการณ์ตรงหน้า ก่อนจะมาหยุดอยู่ที่ร่างบางของหลินเยี่ยนเยว่(ตรวจพบเป้าหมายพิเศษ บุรุษลึกลับผู้มีออร่ารุนแรง คำเตือน ระดับความอันตราย ประเมินค่าไม่ได้)หลินเยี่ยนเยว่หรี่ตามองเขา เซียวจวินเหอ นายพรานป่าผู้สันโดษที่อาศัยอยู่ท้ายหมู่บ้าน ในชาติก่อนเขาเป็นเพียงคนผ่านทางที่นางไม่เคยใส่ใจ แต่ทำไมชาตินี้เขาถึงเข้ามายุ่งเรื่องของนาง“ข้าวสารครึ่งกระสอบ...” เซียวจวินเหอเอ่ยเสียงเรียบ ก่อนจะโยนไก่ป่าสองตัวในมือลงบนพื้นหิมะ “ข้าให้ไก่ป่าสองตัวนี้ แลกกับการที่พวกเจ้าไสหัวไปให้พ้นหน้าบ้านนางเดี๋ยวนี้”“ไก่ป่าสองตัว...” เถ้าแก่หวังมองไก่ที่นอนแน่นิ่งอยู่บนพื้นสลับกับใบหน้าคมเข้มของชายหนุ่ม ก่อนจะแค่นหัวเราะออกมาเสียงดัง “เจ้าหนุ่มหน้าละอ่อน เจ้าคิดว่าไก่ผอมโซสองตัวนี้ จะมีค่าเท่ากับหญิงงามอย่างหลินเยี่ยนเยว่หรือ ข้าว่าเจ้ากลับไปล่าสัตว์เงียบ ๆ อย่ามาแส่เรื่องผู้อื่นจะดีกว่า”เซียวจวินเหอไม่ตอบโต้ เพียงแต่
Baca selengkapnya
ตอนที่ 3 หลักฐานบนข้อมือและตู้ไม้ที่ถูกงัด
ตอนที่ 3 หลักฐานบนข้อมือและตู้ไม้ที่ถูกงัดสายลมหนาวพัดหอบเอาเกล็ดหิมะสีขาวโพลนปลิวว่อนไปทั่วลานหน้าบ้านตระกูลหลิน แต่ทว่าความเย็นยะเยือกของอากาศนั้น ยังมิอาจเทียบได้กับความเย็นชาในแววตาของหลินเยี่ยนเยว่ ที่กำลังจ้องมองไปที่ข้อมือของน้องสาวต่างมารดาอย่างไม่วางตาหลิวซื่อหน้าซีดเผือด รีบเอาตัวเข้าบังบุตรสาวของตนไว้ พลางส่งสายตากลิ้งกลอกมองไปทางชาวบ้านที่ยังคงจับกลุ่มซุบซิบกันอยู่ไม่ห่าง แม้เถ้าแก่หวังจะจากไปแล้ว แต่งิ้วโรงใหญ่ที่หลินเยี่ยนเยว่กำกับการแสดง ดูท่าจะยังไม่จบลงง่าย ๆ“เจ้าพูดเรื่องเหลวไหลอันใด!!!” หลิวซื่อตวาดเสียงสูง พยายามข่มความตื่นตระหนกในน้ำเสียง “กำไลหยกอะไรกัน ข้าไม่เห็นรู้เรื่อง หลินชวง... รีบพาเป่าเอ๋อร์เข้าบ้านเดี๋ยวนี้ อย่าไปฟังคำพูดเพ้อเจ้อของนาง”หลินชวงที่ยืนหลบอยู่หลังมารดา เม้มปากแน่น นางรีบดึงแขนเสื้อลงมาปิดข้อมือด้วยความร้อนรน ก่อนจะทำท่าจะหันหลังหนีเข้าเรือนตามคำสั่งแม่“หยุดเดี๋ยวนี้นะ!!!”น้ำเสียงของหลินเยี่ยนเยว่ไม่ได้ตะคอก แต่มันกังวานและทรงอำนาจอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน น้ำเสียงนั้นกดข่มให้ปลายเท้าของน้องต่างมารดาต้องหยุดชะงัก ถึงแม้ร่างของหลินเยี่ยนเ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 4 มิติช่องว่างกับซาลาเปาอุ่นหัวใจ
ตอนที่ 4 มิติช่องว่างกับซาลาเปาอุ่นหัวใจหลังจากเหตุการณ์วุ่นวายหน้าเรือนสงบลง หลินเยี่ยนเยว่ก็หอบกล่องไม้จันทน์หอมกลับเข้ามาในห้องนอนเล็ก ๆ ของตนเองที่อยู่ติดกับห้องเก็บฟืนเสียงกรีดร้องโวยวายของหลิวซื่อ ยังคงดังแว่วมาให้ได้ยินอยู่ตลอด นางคงกำลังระบายอารมณ์กับข้าวของ หรือไม่ก็กำลังก่นด่าฟ้าดินด้วยความเจ็บแค้นที่ถูกฉีกหน้าและเสียทรัพย์ก้อนโตไปต่อหน้าต่อตาชาวบ้าน แต่หลินเยี่ยนเยว่หาได้สนใจไม่ นางลงกลอนประตูห้องที่แม้จะดูไม่ค่อยแข็งแรงนัก แต่ก็พอจะกั้นความเป็นส่วนตัวจากสายตาเกลียดชังเหล่านั้นได้บ้าง“เฮ้อ... ถึงจะช้าไปถึงสองชาติ แต่ท่านแม่ สมบัติของท่าน ลูกทวงกลับคืนมาได้แล้วเจ้าค่ะ”หญิงสาววางกล่องสมบัติลงบนเตียงไม้ไผ่เก่า ๆ ที่ปูด้วยฟางแห้ง ก่อนจะทรุดตัวลงนั่งด้วยความอ่อนล้า ร่างกายนี้ช่างอ่อนแอเหลือเกิน เพียงแค่ออกแรงทะเลาะตบตีเล็กน้อยก็รู้สึกหอบเหนื่อยจนตัวโยนเสียแล้ว(ตรวจพบระดับพลังงานของโฮสต์ต่ำกว่าเกณฑ์ คำแนะนำ กรุณาเติมพลังงานด่วน มิเช่นนั้นโฮสต์อาจจะเป็นลมหน้ามืด แล้วระบบจะขำไม่ออก... เอ้ย จะลำบากเอานะ)หลินเยี่ยนเยว่ส่ายหน้าเบา ๆ ให้กับความกวนประสาทของระบบ ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่า
Baca selengkapnya
ตอนที่ 5 มารยาหญิงกับยาวิเศษ
ตอนที่ 5 มารยาหญิงกับยาวิเศษคำประกาศก้องของหลินเยี่ยนเยว่ทำให้บรรยากาศในลานบ้านเงียบกริบไปชั่วพริบตา หลินเฉิงมองบุตรสาวคนโตสลับกับภรรยาใหม่ด้วยแววตาสับสน ความเชื่อมั่นในตัวหลิวซื่อที่เคยมีเต็มเปี่ยมเริ่มสั่นคลอน เพราะหลักฐานเรื่องกำไลหยกของอดีตภรรยาผู้เป็นที่รัก มันชัดเจนจนยากจะปฏิเสธได้หลิวซื่อเห็นท่าไม่ดี นางรู้จักสามีนางดีกว่าผู้ใด หลินเฉิงแม้จะรักนาง แต่เขาก็ยังมีความรู้สึกผิดต่อหยุนรุ่ยหลาน ภรรยาเก่าฝังอยู่ในใจลึก ๆ หากปล่อยให้หลินเยี่ยนเยว่ขุดคุ้ยเรื่องนี้ต่อไป ความลับเรื่องเงินทองที่นางยักยอกไว้อาจจะถูกเปิดเผยจนหมดเปลือกในเมื่อใช้เหตุผลสู้ไม่ได้ ก็ต้องใช้มารยา!!!“ฮึก ท่านพี่...” หลิวซื่อส่งเสียงสะอื้นไห้ ร่างกายอวบอัดเริ่มโอนเอนราวกับต้นไม้ไร้ราก มือไม้อ่อนปวกเปียกยกขึ้นกุมหน้าอก “ข้าทำเพื่อครอบครัวมาตลอด แต่กลับถูกลูกเลี้ยงมองเจตนาเป็นร้าย ข้า... ข้าเสียใจเหลือเกิน โอ๊ย... หัวใจข้า”“เหมยเซียง!! เจ้าเป็นอะไรไป” หลินเฉิงร้องเสียงหลง รีบถลันเข้าไปรับร่างของภรรยาที่ทำท่าจะล้มพับลงไปกองกับพื้นหิมะ“ท่านแม่!!!” หลินชวงกรีดร้องเสริมบทบาท รีบวิ่งเข้าไปบีบนวดแขนขาให้มารดาด้วยความ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 6 ตอบแทนซาลาเปา
ตอนที่ 6 ตอบแทนซาลาเปาหลินเยี่ยนเยว่ตื่นแต่เช้าเหมือนอย่างทุกวัน หรืออาจจะตื่นเช้ากว่าทุกวันเสียด้วยซ้ำ เผลอเพียงชั่วอึดใจ นางก็ข้ามมิติมาอยู่ในร่างเดิมในอดีตชาติของตนเองร่วมเดือนแล้วชีวิตในบ้านตระกูลหลินยังคงดำเนินไปอย่างกระท่อนกระแท่น หลิวซื่อและหลินชวงยังคงหาเรื่องจิกกัดนางทุกครั้งที่มีโอกาส แต่ด้วยไหวพริบและระบบปากแจ๋วที่คอยเป็นกุนซือและตัวป่วน ทำให้หลินเยี่ยนเยว่เอาตัวรอดมาได้ทุกครั้งกิจวัตรประจำวันของนางเปลี่ยนไปจากการตรากตรำทำงานบ้านหนัก ๆ มาเป็นการแอบออกไปที่สวนผักท้ายหมู่บ้านตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง โดยอ้างว่าจะไปเร่งฟื้นฟูที่ดินเพื่อปลูกผักขาย แต่ความจริงแล้วนางมีจุดประสงค์อื่นแอบแฝงในตะกร้าสานใบเก่าที่นางสะพายหลังมา มีแป้งสาลีที่นางแอบแบ่งออกมาจากเสบียงในมิติ ผสมกับไข่ไก่ป่าและต้นหอมซอยที่หาได้แถวนั้น วันนี้นางตั้งใจจะทำแป้งจี่ต้นหอมร้อน ๆ ส่งกลิ่นหอมฉุยจนน้ำลายสอเป้าหมายไม่ใช่ใครที่ไหน แต่คือนายพรานหนุ่มผู้มีพระคุณคนนั้น ก็บอกแล้วว่าในโลกใบนี้ คนที่ดีกับนางตั้งแต่วันที่ข้ามมิติมาก็คือนายพรานผู้นั้น นางเองก็จดจำเอาไว้แล้ว แต่ก็แปลกนักเหตุใดนางในชาติเดิม ถึงไม่เคยเจอคนผู้นี้
Baca selengkapnya
ตอนที่ 7 ห้องครัวจำเป็นและแมลงหวี่ที่คอยตาม
ตอนที่ 7 ห้องครัวจำเป็นและแมลงหวี่ที่คอยตามวันที่สามของการแลกเปลี่ยนเสบียงลับ ๆขณะที่หลินเยี่ยนเยว่เดินกลับเข้าบ้านหลังจากนำวัตถุดิบไปซ่อนในมิติเรียบร้อยแล้ว หลิวซื่อที่กำลังนั่งแทะเมล็ดแตงโมอยู่หน้าเรือนก็ทำจมูกฟุดฟิด ส่วนหลินเป่าน้องชายคนเล็กวัยเจ็ดขวบที่กำลังนั่งเล่นดินอยู่ข้าง ๆ ก็เงยหน้าขึ้นทันควัน“ท่านแม่ หอมจังเลย” หลินเป่าร้องขึ้น พลางลุกขึ้นวิ่งเข้ามาดมฟุดฟิดรอบตัวพี่สาวราวกับสุนัขที่ได้กลิ่นกระดูก “พี่ใหญ่ ตัวท่านมีกลิ่นน้ำมันหมู ข้าได้กลิ่นเนื้อ ข้าอยากกินเนื้อ”หลิวซื่อหูผึ่งทันที นางลุกขึ้นเดินวนรอบตัวลูกเลี้ยง สายตาจับจ้องราวกับจะมองให้ทะลุปรุโปร่ง ทว่าสีหน้าของหลินเยียนเยว่ก็คงยังเรียบเฉย ทว่าในใจกำลังด่าบรรพบุรุษฝั่งมารดาหลินเป่าสามชั่วโคตร “เดี๋ยวก่อน จริงอย่างที่อาเป่าว่า ทำไมตัวเจ้าถึงมีกลิ่นน้ำมันหมู แถมยังมีกลิ่นแป้งหอม ๆ อีก นังตัวดี เจ้าแอบไปขโมยของกินที่ไหนมา”หลินเยี่ยนเยว่ใจหายวาบ แต่ยังคงตีหน้าตาย นางปัดฝุ่นที่เสื้อผ้าเบา ๆ เพื่อกลบเกลื่อน “ท่านน้าคงจมูกเพี้ยนแล้วกระมังเจ้าคะ หรือไม่ก็คงหิวจนตาลาย ข้าไปขุดดินถางหญ้ามาทั้งวัน จะไปมีของดี ๆ กินได้อย่างไร”
Baca selengkapnya
ตอนที่ 8 ภารกิจหาสามี
ตอนที่ 8 ภารกิจหาสามีกลิ่นหอมของหมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดง ลอยอบอวลไปทั่วห้องครัวเล็ก ๆ หลินเยี่ยนเยว่กำลังง่วนอยู่กับการเคี่ยวน้ำซอสให้เข้าที่อยู่ตั้งอกตั้งใจ สีหน้าของนางดูเคร่งเครียดผิดปกติ จนแม้แต่เซียวจวินเหอที่นั่งเหลาลูกธนูอยู่หน้าประตูก็ยังสังเกตได้“วันนี้เจ้าดูอารมณ์ไม่ดี”ชายหนุ่มเอ่ยทักเสียงเรียบหลินเยี่ยนเยว่ถอนหายใจยาว วางทัพพีลง “จะไม่ให้อารมณ์เสียได้อย่างไรเจ้าคะ วันนี้ข้าแอบได้ยินหลิวซื่อคุยกับแม่สื่อจากหมู่บ้านข้าง ๆ นางรับสินสอดจากตระกูลโจวมาแล้ว”“ตระกูลโจว” เซียวจวินเหอเลิกคิ้ว“เจ้าค่ะ ตระกูลโจวที่มีลูกชายปัญญาอ่อน ชอบนั่งน้ำลายยืดอยู่หน้าบ้านนั่นแหละ หลิวซื่อหน้าเงินคิดจะขายข้าไปเป็นเมียคนปัญญาอ่อน เพื่อแลกกับเงินห้าตำลึง” นางพูดด้วยความคับแค้นใจ มือเล็กกำหมัดแน่น(ระบบแจ้งเตือน สถานการณ์วิกฤต โฮสต์กำลังจะถูกจับใส่ตะกร้าล้างน้ำขาย สรุปภารกิจใหม่ หาสามีเป็นตัวเป็นตนด่วน เพื่อตัดหน้าหลิวซื่อ)‘หุบปากไปเลยเจ้าระบบอนุบาลหมีน้อยปากมาก’ หลินเยี่ยนเยว่สวนกลับในความคิด ‘ข้ากำลังเครียดอยู่นะ’(ข้าแค่เตือนด้วยความหวังดี ก็บุรุษตรงหน้าท่านไง เกรดพรีเมี่ยมขนาดนี้ ท่านยังจะมองหาใ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 9 วิวาห์อลเวงและคืนเข้าหอที่ผิดคาด
ตอนที่ 9 วิวาห์อลเวงและคืนเข้าหอที่ผิดคาดข่าวเรื่องการแต่งงานสายฟ้าแลบระหว่างสาวงามอาภัพกับพรานป่าอดีตนักโทษ ดังไปทั่วหมู่บ้านจนมีคนรีบวิ่งไปตามหลินเฉิง พ่อของหลินเยี่ยนเยว่ที่ไปรับจ้างในอำภอให้รีบกลับมาทันทีที่หลินเฉิงมาถึงบ้าน เขาก็โวยวายลั่นด้วยความโกรธจัด“ข้าไม่ยอม!!! “ ชายวัยกลางคนหน้าดำคร่ำเครียด ตบโต๊ะดังปัง“เจ้าจวินเหอนั่นมันเป็นใคร มันเคยเป็นนักโทษต้องคดีมาก่อน จะให้ลูกสาวข้าไปอยู่กินกับคนเช่นนั้นได้อย่างไร” ดีชั่วอย่างรักเยว่เอ๋อร์ก็เป็นบุตรสาวเพียงคนเดียวที่อาหลานทิ้งไว้ให้เขา“ท่านพี่ใจเย็น ๆ ก่อนสิเจ้าคะ” หลิวซื่อรีบเข้ามาบีบนวดไหล่สามี พยายามพูดหว่านล้อม “อดีตก็คืออดีต ตอนนี้เขาก็เป็นพรานขยันขันแข็ง แถมสินสอดที่เขาให้มา... ก็มากมาย พอจะให้หลินเป่าเรียนหนังสือ และให้หลินชวงแต่งออกไปดี ๆ ได้เลยนะเจ้าคะ”“เงิน!!! เจ้าเห็นแก่เงินมากกว่าความสุขลูกเช่นนั้นหรือ” หลินเฉิงตวาดลั่น “ข้าจะไปยกเลิกงานแต่งเดี๋ยวนี้ คืนเงินมันไปเสีย”หลินเฉิงทำท่าจะลุกออกไป แต่หลิวซื่อเอาตัวขวางไว้ ทั้งสองยื้อยุดฉุดกระชากกัน จนกระทั่งหลินเยี่ยนเยว่เดินออกมาจากห้อง“ท่านพ่อเจ้าคะ... หยุดเถอะเจ้าค่ะ
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status