ระบบยอดหญิง ชาตินี้ข้าจะไม่ยอมถูกแลกด้วยข้าวสาร

ระบบยอดหญิง ชาตินี้ข้าจะไม่ยอมถูกแลกด้วยข้าวสาร

last updateHuling Na-update : 2026-04-03
Language: Thai
goodnovel4goodnovel
10
1 Rating. 1 Rebyu
32Mga Kabanata
4.3Kviews
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

ข้าวสารครึ่งกระสอบ... นั่นคือค่าตัวของข้าในชาติก่อนงั้นหรือ ชาติที่แล้ว ‘หลินเยี่ยนเยว่’ โง่เขลาจนถูกแม่เลี้ยงหลอกขายให้ชายแก่ตัณหากลับ แลกกับข้าวสารเพียงครึ่งกระสอบเพื่อประทังชีวิตคนในบ้าน ส่วนตัวเองต้องตายอย่างอนาถในกองหิมะ แต่สวรรค์ยังไม่ทอดทิ้ง ส่งนางย้อนเวลากลับมาในร่างเดิมของอดีตชาติ พร้อมกับ "ระบบยอดหญิง" ที่ปากคอเราะร้ายยิ่งกว่าแม่เลี้ยง ภารกิจแรกคือต้องหาทางรอดจากการถูกขาย แต่ระบบเจ้ากรรมดันมอบทางเลือกให้แค่สองทางระหว่าง กราบหลิวเหมยเซียงสามครั้ง หรือจูบขอความช่วยเหลือจากบุรุษแปลกหน้าหน้าตายด้านนอก

view more

Kabanata 1

บทนำ ตัวข้ามีค่าแค่ข้าวครึ่งกระสอบ

Aprils pov.

I wake up with a huge smile on my face, and when I look at the alarm, I see that I woke up ten minutes before it rang. It must be the excitement. It's finally here—I'm finally eighteen!

I get up from bed, Open my curtains, and the beautiful sunrise rays instantly fill the room, illuminating it with its golden glow, damn! I could stare at the sunrise all day. Are you more of a sunrise lover or a sunset lover?

I quickly make my bed and head to the shower to freshen up. After I am done, I get dressed and make my way through the house, finally getting to the kitchen.

I am greeted with the fantastic scent of pastries, and when I step into the kitchen, the scene of a hearty breakfast welcomes me:  I see pancakes, slices of bacon, fried eggs, freshly baked muffins,  cupcakes, and coffee nicely arranged on the dining table.

Aaaww, isn't my Mum the absolute sweetest?

"Good Morning Mom," I say as I give her a kiss on the cheek.

"Good Morning  Darling." She says.

"Happy birthday, my sweet, beautiful daughter," she adds excitedly as she places a kiss on my forehead and hugs me tightly. My little girl is growing up. I can't believe you are now eighteen."

"Thanks, Mom," I say.

"Well, sit down and have some breakfast before you get late for school." She says as she grabs a plate and serves me a little bit of everything.

"Today you might find your mate, are you excited?" She says as she hands me the plate

"Honestly Mum I'm not. What if I don't find him?  I don't want to be too disappointed." I say and start devouring the yummy food as she pours me a cup of coffee.

I meant what I said, though. Some people don't find their mate until way later in life, while some find them immediately, while others never do and wander the world without having ever experienced being with their mate. There is really no formula for these things. For all I know, my mate is not even in this pack.

"Don't be too negative; you don't know what the Moon Goddess may have in store for you. Any man would be blessed and lucky to have you as their mate." She said, causing my eyes to tear up.

"Thank You so much, Mom. I love you, and I am so blessed to have you as my mother. The Moon Goddess did me well." I say, get up, find my way to her, hug her, and give her a kiss on the cheek, only to find her cheek already wet with tears.

Damn, This morning was turning out to be one of those emotional mornings that happens every other week. I love this woman to death.

"Thank You for the yummy breakfast," I add.

"You're always welcome. I love you too, my sweetheart, " she says, and that warms my heart to the core.

"You better hurry before you get late, Your father is still out on patrols and will probably get in by lunchtime,"

"Alright, Mom. Hug him for me when he gets back." I say and kiss her one more time." Have a good day."

"Have a great birthday sweetheart,"

"Thank You," I say as I dash out to the living room to get my bag and head out the door.

I get my backpack from the living room, dash out of the front door, get in my car, and head to school.

Well, I realize now that you don't know anything about me. Maybe I should tell you just a little bit.

My name is April Robinson, and I'm a werewolf. You might be thinking, "What? A werewolf?" But it's true we actually exist.

Today, I hope to find my mate. A mate is a werewolf's soul mate, a significant other. Mates are supposed to love and care for you like no other person does or ever will.

At the age of eighteen, most werewolves find their mates.

I know I was all negative earlier, but some part of me kinda wished I would find my mate today; after all, who would not want a happily ever after? To have someone love and understand you so profoundly?

Am I delusional for actually being excited about that?

"No love. Can you imagine us being with our mate? In his arms and him just loving on us?" My wolf Snow says, and I just smile at the possibility of that, and I find myself daydreaming the rest of the way driving to school.

I reach school and make my way towards my locker.

I have always been an outsider; I never understood why, yet I was born here and have lived here all my life.

It hurt when I was younger, but I kind of just got used to it and started to keep to myself. Eventually, I just ended up being a loner. It was hard at first because wolves are social creatures most of the time and treat each member of the pack like family, but at the end of the day, it is what it is.

Lunch comes quickly, and since I have no friends at school, I always eat my lunch in the library.

I have yet to find my mate (if you were wondering!) And I don't think I will.

The bell rings, and I make my way to class.

The teacher called in sick, so we had a substitute today. They just gave us a few revision questions and told us we were free to do whatever we wanted as long as we kept quiet.

Therefore, I just decided to read my novel and do the questions later because Math was easy for me, and I would finish it fast. Also, this book has such a grip on me that I can't even explain it.

Just as I was about to continue reading "All the Bright Places," I heard a knock on the door.

'Yes, come in!" The substitute says.

When the door opens, I am hit with the most amazing scent. It smells woodsy, and it makes my hormones turn haywire!

"Mate! Mate! Mate!" Snow (my wolf) screams in excitement.

I am happy, too, but that is before I see who it is. No! No! No! It can't be! The future Alpha of this pack can't be my mate!

The look of disgust he gives me lets me know that my mate feels the same.

"The principal wants to see April Robinson," his voice stirred something in me.

Wait what? What did I do?

I stand up and make my way to the principal's office.

It is just him and me in the hallways. I start walking toward the principal's office, but I'm stopped when something—or rather someone—pulls me back.

"April, I know you are my mate," he says.

"I know that too.  Could this day get any better? "I ask, half hoping he feels the same way despite the look of disgust he gave me earlier.

"Actually it can. I Jake Currington future Alpha of the Dark Moon pack reject you April Robinson as my mate and future Luna of this pack," he says with no emotion.

I feel my heart breaking, and the tears start flowing of their own accord.

"Wh-Why?" I stammer.

"I need a female to bear me strong Alpha pups. And honestly, you are not that female," he says coldly.

Well, if my heart had broken before, it sure as hell is shattered now.

"I April Robinson accept your rejection," I say and walk away from my supposed mate before I break down more in front of him.

I did not want him to see me at my lowest point to further prove his point about me being weak.

As I spoke those words, I felt the mate bond shatter; it may not have had a chance to take root, but it was still there, and Oh my Goddess, did it fucking hurt.

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata

Rebyu

Yingluck Thalangdee
Yingluck Thalangdee
สนุกดีค่ะชอบมากๆๆ
2026-07-03 11:12:46
0
0
32 Kabanata
บทนำ ตัวข้ามีค่าแค่ข้าวครึ่งกระสอบ
บทนำ ตัวข้ามีค่าแค่ข้าวครึ่งกระสอบปี๊นนนเสียงแตรรถยนต์ดังลั่นไปทั่วถนน หลินเยี่ยนเยว่ผลักลูกแมวตัวน้อยที่ไม่รู้ว่าหลุดออกมาจากไหน ให้กระเด็นออกไป ทว่าตัวเธอกลับไม่โชคดีอย่างนั้นแรงกระแทกจากรถยนต์ชนเข้าที่บั้นเอว ร่างเพรียวบางกระเด็นลอยออกไป ก่อนจะตกกระแทกพื้น เสียงผู้คนโหวกเหวกโวยจนหูอื้อ ภาพตึกสูงตรงหน้าซ้อนทับกับภาพหิมะขาวโพลน ความหนาวเหน็บกัดกินไปถึงขั้วกระดูก ผสมกับความเจ็บปวดจนแทบขาดใจ“มีคนถูกรถชน เรียกรถพยายาบาลเร็วเข้า” เสียงตกใจของคนที่ผ่านมาตะโกนดังลั่น แต่มันกลับซ้อนทับกับเสียงที่ฟังดูแปลกประหลาด“เฮ้อ... ศพที่เท่าใดแล้ว นังหนูนี่คงเป็นสตรีของเถ้าแก่หวังกระมัง ถูกเล่นสนุกจนเบื่อแล้ว ก็ปล่อยให้ตาย เวรกรรมแท้ ๆ”“นี่มิใช่เด็กสาวจากหมู่บ้านชิงสุ่ยหรอกหรือ” คิ้วเรียวของหลินเยี่ยนเยว่ขมวดขึ้น เธอถูกรถชนและดูเหมือนจะถูกปล่อยให้ตายกลางหิมะด้วย นี่มันเรื่องอะไรกันท่ามกลางพายุหิมะสีขาวโพลน ร่างกายที่ซูบผอมจนแทบเหลือแต่หนังหุ้มกระดูกนอนขดตัวอยู่อย่างน่าเวทนาบนกองฟางแข็ง ๆลมหายใจของร่างกายนี้แผ่วเบาลงทุกที ทว่าสิ่งที่เจ็บปวดยิ่งกว่าความหนาว คือภาพความทรงจำที่ฉายวนซ้ำ ๆ ในหัว ภาพข
Magbasa pa
ตอนที่ 1 ข้าวสารครึ่งกระสอบกับละครฉากใหญ่
ตอนที่ 1 ข้าวสารครึ่งกระสอบกับละครฉากใหญ่อากาศภายนอกเรือนเก่า ๆ นั้นหนาวเหน็บยิ่งกว่าในความทรงจำ ทันทีที่หลินเยี่ยนเยว่ก้าวเท้าออกจากประตูไม้ผุพัง ลมหนาวก็พัดเข้ามาปะทะใบหน้าจนแก้มที่ซูบตอบรู้สึกเจ็บแสบ แต่ความเจ็บนั้นไม่ได้ทำให้ฝีเท้าของนางช้าลงแม้แต่น้อย ดวงตาคู่สวยที่เคยหม่นหมอง บัดนี้กลับทอประกายล้ำลึกและเย็นชายิ่งกว่าน้ำแข็งบนหุบเขาเหลียงซานภาพตรงหน้าคือลานดินหน้าบ้านที่ถูกปกคลุมด้วยหิมะบาง ๆ ชายร่างท้วมสวมชุดผ้าไหมราคาแพงยืนพุงโตอยู่ข้างเกวียนม้า ใบหน้าอัปลักษณ์เต็มไปด้วยน้ำมันเยิ้มและรอยยิ้มหื่นกระหายคนบัดซบนั่นคือเถ้าแก่หวังพ่อค้าหน้าเลือดที่นางจำได้ดี ถัดไปไม่ไกลคือแม่เลี้ยงสารเลวหลิวเหมยเซียง เด็กสาวที่อยู่ข้าง ๆ ก็คือหลินชวง น้องสาวต่างมารดาที่สวมชุดผ้าฝ้ายหนานุ่ม และหลินเป่า น้องชายคนเล็กที่กำลังเคี้ยวขนมเปี๊ยะเต็มปากจนแก้มป่องช่างเป็นภาพครอบครัวที่น่าบดขยี้ให้แหลกเสียจริง(ตรวจพบเป้าหมายศัตรูระดับต่ำ แม่เลี้ยงจอมเสแสร้ง และพ่อค้าบ้ากาม คำแนะนำจากระบบ โฮสต์ควรแสดงละครตบตา หรือไม่ก็หาไม้หน้าสามฟาดสักทีเพื่อความสะใจ)เสียงระบบที่แสนจะกวนประสาทดังขึ้นในหัวอีกครั้ง หลินเยี
Magbasa pa
ตอนที่ 2 ทวงคืนสินเดิม
ตอนที่ 2 ทวงคืนสินเดิมชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ในชุดนายพรานเก่า ๆ ยืนกอดอกพิงต้นไม้อยู่ตรงนั้น ใบหน้าคมเข้มหล่อเหลาแต่เย็นชา มีรอยแผลเป็นจาง ๆ ที่หางคิ้วเพิ่มความดุดัน ดวงตาคมกริบดุจพญาเหยี่ยวกวาดมองเหตุการณ์ตรงหน้า ก่อนจะมาหยุดอยู่ที่ร่างบางของหลินเยี่ยนเยว่(ตรวจพบเป้าหมายพิเศษ บุรุษลึกลับผู้มีออร่ารุนแรง คำเตือน ระดับความอันตราย ประเมินค่าไม่ได้)หลินเยี่ยนเยว่หรี่ตามองเขา เซียวจวินเหอ นายพรานป่าผู้สันโดษที่อาศัยอยู่ท้ายหมู่บ้าน ในชาติก่อนเขาเป็นเพียงคนผ่านทางที่นางไม่เคยใส่ใจ แต่ทำไมชาตินี้เขาถึงเข้ามายุ่งเรื่องของนาง“ข้าวสารครึ่งกระสอบ...” เซียวจวินเหอเอ่ยเสียงเรียบ ก่อนจะโยนไก่ป่าสองตัวในมือลงบนพื้นหิมะ “ข้าให้ไก่ป่าสองตัวนี้ แลกกับการที่พวกเจ้าไสหัวไปให้พ้นหน้าบ้านนางเดี๋ยวนี้”“ไก่ป่าสองตัว...” เถ้าแก่หวังมองไก่ที่นอนแน่นิ่งอยู่บนพื้นสลับกับใบหน้าคมเข้มของชายหนุ่ม ก่อนจะแค่นหัวเราะออกมาเสียงดัง “เจ้าหนุ่มหน้าละอ่อน เจ้าคิดว่าไก่ผอมโซสองตัวนี้ จะมีค่าเท่ากับหญิงงามอย่างหลินเยี่ยนเยว่หรือ ข้าว่าเจ้ากลับไปล่าสัตว์เงียบ ๆ อย่ามาแส่เรื่องผู้อื่นจะดีกว่า”เซียวจวินเหอไม่ตอบโต้ เพียงแต่
Magbasa pa
ตอนที่ 3 หลักฐานบนข้อมือและตู้ไม้ที่ถูกงัด
ตอนที่ 3 หลักฐานบนข้อมือและตู้ไม้ที่ถูกงัดสายลมหนาวพัดหอบเอาเกล็ดหิมะสีขาวโพลนปลิวว่อนไปทั่วลานหน้าบ้านตระกูลหลิน แต่ทว่าความเย็นยะเยือกของอากาศนั้น ยังมิอาจเทียบได้กับความเย็นชาในแววตาของหลินเยี่ยนเยว่ ที่กำลังจ้องมองไปที่ข้อมือของน้องสาวต่างมารดาอย่างไม่วางตาหลิวซื่อหน้าซีดเผือด รีบเอาตัวเข้าบังบุตรสาวของตนไว้ พลางส่งสายตากลิ้งกลอกมองไปทางชาวบ้านที่ยังคงจับกลุ่มซุบซิบกันอยู่ไม่ห่าง แม้เถ้าแก่หวังจะจากไปแล้ว แต่งิ้วโรงใหญ่ที่หลินเยี่ยนเยว่กำกับการแสดง ดูท่าจะยังไม่จบลงง่าย ๆ“เจ้าพูดเรื่องเหลวไหลอันใด!!!” หลิวซื่อตวาดเสียงสูง พยายามข่มความตื่นตระหนกในน้ำเสียง “กำไลหยกอะไรกัน ข้าไม่เห็นรู้เรื่อง หลินชวง... รีบพาเป่าเอ๋อร์เข้าบ้านเดี๋ยวนี้ อย่าไปฟังคำพูดเพ้อเจ้อของนาง”หลินชวงที่ยืนหลบอยู่หลังมารดา เม้มปากแน่น นางรีบดึงแขนเสื้อลงมาปิดข้อมือด้วยความร้อนรน ก่อนจะทำท่าจะหันหลังหนีเข้าเรือนตามคำสั่งแม่“หยุดเดี๋ยวนี้นะ!!!”น้ำเสียงของหลินเยี่ยนเยว่ไม่ได้ตะคอก แต่มันกังวานและทรงอำนาจอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน น้ำเสียงนั้นกดข่มให้ปลายเท้าของน้องต่างมารดาต้องหยุดชะงัก ถึงแม้ร่างของหลินเยี่ยนเ
Magbasa pa
ตอนที่ 4 มิติช่องว่างกับซาลาเปาอุ่นหัวใจ
ตอนที่ 4 มิติช่องว่างกับซาลาเปาอุ่นหัวใจหลังจากเหตุการณ์วุ่นวายหน้าเรือนสงบลง หลินเยี่ยนเยว่ก็หอบกล่องไม้จันทน์หอมกลับเข้ามาในห้องนอนเล็ก ๆ ของตนเองที่อยู่ติดกับห้องเก็บฟืนเสียงกรีดร้องโวยวายของหลิวซื่อ ยังคงดังแว่วมาให้ได้ยินอยู่ตลอด นางคงกำลังระบายอารมณ์กับข้าวของ หรือไม่ก็กำลังก่นด่าฟ้าดินด้วยความเจ็บแค้นที่ถูกฉีกหน้าและเสียทรัพย์ก้อนโตไปต่อหน้าต่อตาชาวบ้าน แต่หลินเยี่ยนเยว่หาได้สนใจไม่ นางลงกลอนประตูห้องที่แม้จะดูไม่ค่อยแข็งแรงนัก แต่ก็พอจะกั้นความเป็นส่วนตัวจากสายตาเกลียดชังเหล่านั้นได้บ้าง“เฮ้อ... ถึงจะช้าไปถึงสองชาติ แต่ท่านแม่ สมบัติของท่าน ลูกทวงกลับคืนมาได้แล้วเจ้าค่ะ”หญิงสาววางกล่องสมบัติลงบนเตียงไม้ไผ่เก่า ๆ ที่ปูด้วยฟางแห้ง ก่อนจะทรุดตัวลงนั่งด้วยความอ่อนล้า ร่างกายนี้ช่างอ่อนแอเหลือเกิน เพียงแค่ออกแรงทะเลาะตบตีเล็กน้อยก็รู้สึกหอบเหนื่อยจนตัวโยนเสียแล้ว(ตรวจพบระดับพลังงานของโฮสต์ต่ำกว่าเกณฑ์ คำแนะนำ กรุณาเติมพลังงานด่วน มิเช่นนั้นโฮสต์อาจจะเป็นลมหน้ามืด แล้วระบบจะขำไม่ออก... เอ้ย จะลำบากเอานะ)หลินเยี่ยนเยว่ส่ายหน้าเบา ๆ ให้กับความกวนประสาทของระบบ ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่า
Magbasa pa
ตอนที่ 5 มารยาหญิงกับยาวิเศษ
ตอนที่ 5 มารยาหญิงกับยาวิเศษคำประกาศก้องของหลินเยี่ยนเยว่ทำให้บรรยากาศในลานบ้านเงียบกริบไปชั่วพริบตา หลินเฉิงมองบุตรสาวคนโตสลับกับภรรยาใหม่ด้วยแววตาสับสน ความเชื่อมั่นในตัวหลิวซื่อที่เคยมีเต็มเปี่ยมเริ่มสั่นคลอน เพราะหลักฐานเรื่องกำไลหยกของอดีตภรรยาผู้เป็นที่รัก มันชัดเจนจนยากจะปฏิเสธได้หลิวซื่อเห็นท่าไม่ดี นางรู้จักสามีนางดีกว่าผู้ใด หลินเฉิงแม้จะรักนาง แต่เขาก็ยังมีความรู้สึกผิดต่อหยุนรุ่ยหลาน ภรรยาเก่าฝังอยู่ในใจลึก ๆ หากปล่อยให้หลินเยี่ยนเยว่ขุดคุ้ยเรื่องนี้ต่อไป ความลับเรื่องเงินทองที่นางยักยอกไว้อาจจะถูกเปิดเผยจนหมดเปลือกในเมื่อใช้เหตุผลสู้ไม่ได้ ก็ต้องใช้มารยา!!!“ฮึก ท่านพี่...” หลิวซื่อส่งเสียงสะอื้นไห้ ร่างกายอวบอัดเริ่มโอนเอนราวกับต้นไม้ไร้ราก มือไม้อ่อนปวกเปียกยกขึ้นกุมหน้าอก “ข้าทำเพื่อครอบครัวมาตลอด แต่กลับถูกลูกเลี้ยงมองเจตนาเป็นร้าย ข้า... ข้าเสียใจเหลือเกิน โอ๊ย... หัวใจข้า”“เหมยเซียง!! เจ้าเป็นอะไรไป” หลินเฉิงร้องเสียงหลง รีบถลันเข้าไปรับร่างของภรรยาที่ทำท่าจะล้มพับลงไปกองกับพื้นหิมะ“ท่านแม่!!!” หลินชวงกรีดร้องเสริมบทบาท รีบวิ่งเข้าไปบีบนวดแขนขาให้มารดาด้วยความ
Magbasa pa
ตอนที่ 6 ตอบแทนซาลาเปา
ตอนที่ 6 ตอบแทนซาลาเปาหลินเยี่ยนเยว่ตื่นแต่เช้าเหมือนอย่างทุกวัน หรืออาจจะตื่นเช้ากว่าทุกวันเสียด้วยซ้ำ เผลอเพียงชั่วอึดใจ นางก็ข้ามมิติมาอยู่ในร่างเดิมในอดีตชาติของตนเองร่วมเดือนแล้วชีวิตในบ้านตระกูลหลินยังคงดำเนินไปอย่างกระท่อนกระแท่น หลิวซื่อและหลินชวงยังคงหาเรื่องจิกกัดนางทุกครั้งที่มีโอกาส แต่ด้วยไหวพริบและระบบปากแจ๋วที่คอยเป็นกุนซือและตัวป่วน ทำให้หลินเยี่ยนเยว่เอาตัวรอดมาได้ทุกครั้งกิจวัตรประจำวันของนางเปลี่ยนไปจากการตรากตรำทำงานบ้านหนัก ๆ มาเป็นการแอบออกไปที่สวนผักท้ายหมู่บ้านตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง โดยอ้างว่าจะไปเร่งฟื้นฟูที่ดินเพื่อปลูกผักขาย แต่ความจริงแล้วนางมีจุดประสงค์อื่นแอบแฝงในตะกร้าสานใบเก่าที่นางสะพายหลังมา มีแป้งสาลีที่นางแอบแบ่งออกมาจากเสบียงในมิติ ผสมกับไข่ไก่ป่าและต้นหอมซอยที่หาได้แถวนั้น วันนี้นางตั้งใจจะทำแป้งจี่ต้นหอมร้อน ๆ ส่งกลิ่นหอมฉุยจนน้ำลายสอเป้าหมายไม่ใช่ใครที่ไหน แต่คือนายพรานหนุ่มผู้มีพระคุณคนนั้น ก็บอกแล้วว่าในโลกใบนี้ คนที่ดีกับนางตั้งแต่วันที่ข้ามมิติมาก็คือนายพรานผู้นั้น นางเองก็จดจำเอาไว้แล้ว แต่ก็แปลกนักเหตุใดนางในชาติเดิม ถึงไม่เคยเจอคนผู้นี้
Magbasa pa
ตอนที่ 7 ห้องครัวจำเป็นและแมลงหวี่ที่คอยตาม
ตอนที่ 7 ห้องครัวจำเป็นและแมลงหวี่ที่คอยตามวันที่สามของการแลกเปลี่ยนเสบียงลับ ๆขณะที่หลินเยี่ยนเยว่เดินกลับเข้าบ้านหลังจากนำวัตถุดิบไปซ่อนในมิติเรียบร้อยแล้ว หลิวซื่อที่กำลังนั่งแทะเมล็ดแตงโมอยู่หน้าเรือนก็ทำจมูกฟุดฟิด ส่วนหลินเป่าน้องชายคนเล็กวัยเจ็ดขวบที่กำลังนั่งเล่นดินอยู่ข้าง ๆ ก็เงยหน้าขึ้นทันควัน“ท่านแม่ หอมจังเลย” หลินเป่าร้องขึ้น พลางลุกขึ้นวิ่งเข้ามาดมฟุดฟิดรอบตัวพี่สาวราวกับสุนัขที่ได้กลิ่นกระดูก “พี่ใหญ่ ตัวท่านมีกลิ่นน้ำมันหมู ข้าได้กลิ่นเนื้อ ข้าอยากกินเนื้อ”หลิวซื่อหูผึ่งทันที นางลุกขึ้นเดินวนรอบตัวลูกเลี้ยง สายตาจับจ้องราวกับจะมองให้ทะลุปรุโปร่ง ทว่าสีหน้าของหลินเยียนเยว่ก็คงยังเรียบเฉย ทว่าในใจกำลังด่าบรรพบุรุษฝั่งมารดาหลินเป่าสามชั่วโคตร “เดี๋ยวก่อน จริงอย่างที่อาเป่าว่า ทำไมตัวเจ้าถึงมีกลิ่นน้ำมันหมู แถมยังมีกลิ่นแป้งหอม ๆ อีก นังตัวดี เจ้าแอบไปขโมยของกินที่ไหนมา”หลินเยี่ยนเยว่ใจหายวาบ แต่ยังคงตีหน้าตาย นางปัดฝุ่นที่เสื้อผ้าเบา ๆ เพื่อกลบเกลื่อน “ท่านน้าคงจมูกเพี้ยนแล้วกระมังเจ้าคะ หรือไม่ก็คงหิวจนตาลาย ข้าไปขุดดินถางหญ้ามาทั้งวัน จะไปมีของดี ๆ กินได้อย่างไร”
Magbasa pa
ตอนที่ 8 ภารกิจหาสามี
ตอนที่ 8 ภารกิจหาสามีกลิ่นหอมของหมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดง ลอยอบอวลไปทั่วห้องครัวเล็ก ๆ หลินเยี่ยนเยว่กำลังง่วนอยู่กับการเคี่ยวน้ำซอสให้เข้าที่อยู่ตั้งอกตั้งใจ สีหน้าของนางดูเคร่งเครียดผิดปกติ จนแม้แต่เซียวจวินเหอที่นั่งเหลาลูกธนูอยู่หน้าประตูก็ยังสังเกตได้“วันนี้เจ้าดูอารมณ์ไม่ดี”ชายหนุ่มเอ่ยทักเสียงเรียบหลินเยี่ยนเยว่ถอนหายใจยาว วางทัพพีลง “จะไม่ให้อารมณ์เสียได้อย่างไรเจ้าคะ วันนี้ข้าแอบได้ยินหลิวซื่อคุยกับแม่สื่อจากหมู่บ้านข้าง ๆ นางรับสินสอดจากตระกูลโจวมาแล้ว”“ตระกูลโจว” เซียวจวินเหอเลิกคิ้ว“เจ้าค่ะ ตระกูลโจวที่มีลูกชายปัญญาอ่อน ชอบนั่งน้ำลายยืดอยู่หน้าบ้านนั่นแหละ หลิวซื่อหน้าเงินคิดจะขายข้าไปเป็นเมียคนปัญญาอ่อน เพื่อแลกกับเงินห้าตำลึง” นางพูดด้วยความคับแค้นใจ มือเล็กกำหมัดแน่น(ระบบแจ้งเตือน สถานการณ์วิกฤต โฮสต์กำลังจะถูกจับใส่ตะกร้าล้างน้ำขาย สรุปภารกิจใหม่ หาสามีเป็นตัวเป็นตนด่วน เพื่อตัดหน้าหลิวซื่อ)‘หุบปากไปเลยเจ้าระบบอนุบาลหมีน้อยปากมาก’ หลินเยี่ยนเยว่สวนกลับในความคิด ‘ข้ากำลังเครียดอยู่นะ’(ข้าแค่เตือนด้วยความหวังดี ก็บุรุษตรงหน้าท่านไง เกรดพรีเมี่ยมขนาดนี้ ท่านยังจะมองหาใ
Magbasa pa
ตอนที่ 9 วิวาห์อลเวงและคืนเข้าหอที่ผิดคาด
ตอนที่ 9 วิวาห์อลเวงและคืนเข้าหอที่ผิดคาดข่าวเรื่องการแต่งงานสายฟ้าแลบระหว่างสาวงามอาภัพกับพรานป่าอดีตนักโทษ ดังไปทั่วหมู่บ้านจนมีคนรีบวิ่งไปตามหลินเฉิง พ่อของหลินเยี่ยนเยว่ที่ไปรับจ้างในอำภอให้รีบกลับมาทันทีที่หลินเฉิงมาถึงบ้าน เขาก็โวยวายลั่นด้วยความโกรธจัด“ข้าไม่ยอม!!! “ ชายวัยกลางคนหน้าดำคร่ำเครียด ตบโต๊ะดังปัง“เจ้าจวินเหอนั่นมันเป็นใคร มันเคยเป็นนักโทษต้องคดีมาก่อน จะให้ลูกสาวข้าไปอยู่กินกับคนเช่นนั้นได้อย่างไร” ดีชั่วอย่างรักเยว่เอ๋อร์ก็เป็นบุตรสาวเพียงคนเดียวที่อาหลานทิ้งไว้ให้เขา“ท่านพี่ใจเย็น ๆ ก่อนสิเจ้าคะ” หลิวซื่อรีบเข้ามาบีบนวดไหล่สามี พยายามพูดหว่านล้อม “อดีตก็คืออดีต ตอนนี้เขาก็เป็นพรานขยันขันแข็ง แถมสินสอดที่เขาให้มา... ก็มากมาย พอจะให้หลินเป่าเรียนหนังสือ และให้หลินชวงแต่งออกไปดี ๆ ได้เลยนะเจ้าคะ”“เงิน!!! เจ้าเห็นแก่เงินมากกว่าความสุขลูกเช่นนั้นหรือ” หลินเฉิงตวาดลั่น “ข้าจะไปยกเลิกงานแต่งเดี๋ยวนี้ คืนเงินมันไปเสีย”หลินเฉิงทำท่าจะลุกออกไป แต่หลิวซื่อเอาตัวขวางไว้ ทั้งสองยื้อยุดฉุดกระชากกัน จนกระทั่งหลินเยี่ยนเยว่เดินออกมาจากห้อง“ท่านพ่อเจ้าคะ... หยุดเถอะเจ้าค่ะ
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status