Partager

บทที่ 18

เขาหันมามองเพื่อนที่โตมาด้วยกันเต็มสองตา สีหน้าราวกับสงสัยว่าตัวเองฟังผิด

“เมื่อกี้เธอพูดว่าอะไรนะ”

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application
Chapitre verrouillé

Dernier chapitre

  • 18 อีกครั้ง    บทที่ 142

    “ค่ะ! วันนี้ฉันจะสั่งอาหารให้เต็มโต๊ะเลย!”สวี่เหยียนอวิ๋นพยักหน้ารับอย่างไม่เดือดร้อน “ได้สิ อยากกินอะไรก็สั่งเลย”“เห็นไหมคะแม่ พี่เหยียนใจดีจะตาย!”หลินซูอวี้ถึงกับต้องกลั้นยิ้ม ก่อนหันไปสบตาเหอจื้อเหวินที่ซึ่งเพิ่งเดินออกมาจากห้องครัว ทั้งสองไม่จำเป็นต้องพูดอะไรให้มากความก็เข้าใจตรงกันว่าชายหนุ่

  • 18 อีกครั้ง    บทที่ 141

    เมื่อได้ฟังเหตุผลของหลิงซี หญิงสาวเจ้าของกระเป๋าก็เริ่มลังเลขึ้นมา ก่อนหันกลับไปมองตรอกที่คนร้ายเพิ่งวิ่งหนีไปด้วยสีหน้าไม่สบายใจ เพราะหากเมื่อครู่เด็กสาวตรงหน้าไม่ได้เข้ามาช่วยเอาไว้ เธอเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะเกิดอะไรขึ้น โดยเฉพาะเมื่อคนร้ายมีอาวุธมีดติดตัวมาด้วยสุดท้ายหลังจากครุ่นคิดอยู่พักใหญ่

  • 18 อีกครั้ง    บทที่ 140

    “ช่วยด้วยค่ะ! ขโมย! ใครก็ได้ช่วยจับขโมยที!”หลิงซีหันขวับไปตามเสียง ก่อนพบชายหนุ่มรูปร่างผอมสูงคนหนึ่งกำลังวิ่งฝ่าฝูงชนออกมา โดยในมือของเขามีกระเป๋าสะพายสตรีสีดำใบหนึ่ง ขณะที่ด้านหลังเป็นหญิงสาวในชุดพนักงานขายซึ่งพยายามวิ่งตามอย่างสุดกำลัง เหตุการณ์เกิดขึ้นรวดเร็วเสียจนผู้คนบริเวณนั้นยังไม่ทันตั้งตั

  • 18 อีกครั้ง    บทที่ 139

    ขณะเดียวกัน อาจารย์ผู้สอนก็เปลี่ยนภาพบนเครื่องฉายเป็นแผนผังแสดงขั้นตอนการตรวจสารพันธุกรรม ตั้งแต่การเก็บตัวอย่าง การสกัดดีเอ็นเอ การเพิ่มปริมาณสารพันธุกรรม ไปจนถึงการวิเคราะห์และเปรียบเทียบผลตรวจ ซึ่งแต่ละขั้นตอนล้วนมีข้อควรระวังแตกต่างกันออกไป โดยเฉพาะปัญหาการปนเปื้อนที่อาจส่งผลให้ผลตรวจคลาดเคลื่อน

  • 18 อีกครั้ง    บทที่ 138

    เมื่อเข้าสู่ปีการศึกษาใหม่ บรรยากาศภายในมหาวิทยาลัยก็กลับมาคึกคักอีกครั้ง นอกจากนักศึกษาใหม่ที่เพิ่งเข้ามาเรียนแล้ว อาคารเรียนหลายแห่งยังได้รับการปรับปรุงอุปกรณ์การเรียนการสอนเพิ่มเติม โดยเฉพาะห้องปฏิบัติการคอมพิวเตอร์ซึ่งเริ่มเข้ามามีบทบาทสำคัญกับการศึกษาระดับมหาวิทยาลัยมากขึ้นเรื่อย ๆในปี ค.ศ. 20

  • 18 อีกครั้ง    บทที่ 137

    “ก็ของใช้จำเป็นทั้งนั้นไม่ใช่เหรอ? แม่กลัวว่าลูกจะขาดเหลืออะไร”“แต่ทางสถาบันมีรายการของที่ต้องเตรียมไปแล้วนะครับ!”“แม่รู้แล้ว แต่เตรียมเผื่อเอาไว้หน่อยจะเป็นอะไรไป”“ผมไปเรียนตำรวจนะครับ ไม่ได้ไปเปิดร้านขายของ!”คำพูดนี้ทำให้เหอจื้อเหวินที่กำลังดื่มน้ำเต้าหู้อยู่แทบสำลัก ขณะที่หลิงซีซึ่งนั่งอยู่ฝั

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status