Alle Kapitel von 18 อีกครั้ง : Kapitel 1 – Kapitel 10

ท่ามกลางเสียงฟ้าร้องคำรามและสายฟ้าแลบเป็นสายยาวตัดกับท้องนภายามราตรี เมฆฝนสีดำทะมึนได้ปกคลุมเมืองตงหนานเอาไว้ราวกับลางร้ายบางอย่างกำลังคืบคลานเข้ามาอย่างเงียบงัน สายฝนกระหน่ำตกลงมาราวกับต้องการชะล้างทุกสิ่งบนโลกใบนี้ กลิ่นชื้นเย็นของคอนกรีตเก่าลอยปะปนอยู่ในอากาศ ขณะที่แสงนีออนสีแดงจากร้านรวงริมถนนสะ

เสียงฝีเท้าของหลิงซีดังตึงตังไปทั่วบ้านไม้หลังขนาดกลาง ขณะที่เธอวิ่งลงบันไดอย่างรีบร้อนจนเสี่ยวเป่าที่ลงมาถึงก่อน กำลังนั่งกินปาท่องโก๋อยู่แทบสำลัก“พี่ใหญ่! จะรีบไปไหนเนี่ย!”คนเป็นพี่ไม่ตอบ เธอคว้าเสื้อคลุมสีซีดที่แขวนอยู่ข้างประตูขึ้นมาสวมลวก ๆ ก่อนหันมองรอบบ้านด้วยหัวใจที่สั่นรัว ทุกอย่างยังเหมื

“ไม่ลำบากเลยค่ะแม่ หนูแบ่งเวลาได้” หลิงซียืนยันด้วยน้ำเสียงเด็ดเดี่ยว แววตาของเธอในตอนนี้มั่นคงจนคนเป็นแม่สัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลง“หนูอยากให้ครอบครัวเราดีขึ้น และตั้งแต่วันนี้หนูไม่อยากเห็นใครต้องเจ็บป่วยหรือเสียสละเพื่อหนูฝ่ายเดียวอีกแล้ว”คนเป็นแม่มองลูกสาวคนโตอยู่นานก่อนจะค่อย ๆ คลี่ยิ้มออกมา

เด็กวัยรุ่นคนนั้นเดินปะปนมากับกลุ่มลูกค้าอย่างแนบเนียน สีหน้าของเขาไม่ได้แตกต่างจากคนทั่วไปแม้แต่น้อย เขาหยุดอยู่ท้ายแถว มือทั้งสองล้วงกระเป๋ากางเกงพลางกวาดสายตามองสินค้าบนรถเข็นเป็นระยะหลิงซีแสร้งไม่สังเกตเห็น มือของเธอยังคงพลิกหมูย่างบนตะแกรงต่อไป กลิ่นหอมของน้ำผึ้งที่เคลือบอยู่บนเนื้อหมูค่อย ๆ ล

หลังสิ้นเสียงของเหอจื้อเหวิน บรรยากาศภายในบ้านก็เงียบลงชั่วขณะ มีเพียงเสียงช้อนกระทบถ้วยโจ๊กเบา ๆ เท่านั้นที่ดังเป็นระยะ หลิงซีก้มมองเพจเจอร์อีกครั้ง[เวลาคงเหลือก่อนเหตุการณ์ลักพาตัว: 7 ชั่วโมง 55 นาที]เวลาที่เหลือจะว่ามากก็ไม่ได้จะว่าน้อยก็ไม่ได้อีกเหมือนกัน แต่หากลงมือไม่ทันทุกอย่างอาจเกิดการผล