بيت / แฟนตาซี / 5/B สุสานมรณะ / การบุกเข้าสู่วิหารใต้ดิน

مشاركة

การบุกเข้าสู่วิหารใต้ดิน

last update تاريخ النشر: 2025-10-31 23:47:02

ยูเมะและเทนชิก้าวเข้าสู่ทางเข้าวิหารใต้ดิน อากาศภายในแห้งแล้งและเต็มไปด้วยกลิ่นอายของพลังงานมืดที่เข้มข้น พลังเวทที่ฟื้นคืนมาของยูเมะเปล่งประกายสีเขียวมรกตจางๆ รอบตัวเธอ ขณะที่มีดอาคมของเทนชิก็ส่องแสงสีฟ้าอ่อนๆ เพื่อนำทาง

> ยูเมะ: "พลังงานที่นี่เข้มข้นมากค่ะเทนชิ...มันแตกต่างจากเงาปีศาจธรรมดา พวกมันกำลังรอเราอยู่"

> เทนชิ: "ปล่อยให้พวกมันรอไป! เราจะทำให้พวกมันรู้ว่าการดูถูกความเชื่อใจของเรามันผิดมหันต์! จำแผนไว้ให้ดี ยูเมะ! ฉันจะเปิดทางให้เธอจัดการกับ 'เงามายาแห่งการสะท้อน' ก่อน!"

>

พวกเขาวิ่งลึกเข้าไปในวิหารอย่างรวดเร็ว โครงสร้างภายในวิหารเป็นหินเก่าแก่ที่เต็มไปด้วยสัญลักษณ์แปลกๆ และรอยแตก เมื่อมาถึงห้องโถงใหญ่กลางวิหาร พวกเขาก็พบกับ โชรุส เงาปีศาจยักษ์ที่ยืนตระหง่านอยู่บนแท่นบูชาหิน

ข้างกายโชรุสคือเงาปีศาจสมุนทั้งสามตนที่แม่ชีเคยเตือนไว้: 1. เงามายาแห่งการสะท้อน (The Mirror Shade), 2. เงาผืนปฐพี (The Earth Shade), และ 3. เงาพายุ (The Storm Shade)

ผ้ายันต์ผืนที่สี่: ผ้ายันต์แห่งความสมดุล ถูกวางอยู่บนแท่นบูชาข้างโชรุส มันเรืองแสงสีทองอร่ามราวกับเป็นดวงดาวในความมืดมิด

> โชรุส: (เสียงคำรามก้องวิหาร) "ในที่สุดพวกเจ้าก็มา! เจ้าพวกเด็กโง่ที่ยึดติดกับความเชื่อใจที่ไร้สาระ! ข้าจะแสดงให้พวกเจ้าเห็นว่าพลังดิบเท่านั้นคือสิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุด!"

> เทนชิ: "หุบปากซะโชรุส! แกไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับพลังของพวกเรา! แกจะไม่ได้ผ้ายันต์ผืนที่สี่ไปหรอก!"

>

ส่วนที่ 2: การเผชิญหน้ากับสมุนทั้งสาม

เงามายาแห่งการสะท้อน (The Mirror Shade)

เงามายาแห่งการสะท้อนปรากฏตัวเป็นคนแรก ร่างกายของมันโปร่งแสงราวกับกระจก และมันสามารถสร้างสำเนาของตัวเองขึ้นมาทันทีถึงสองร่าง ทำให้มีเงามายาทั้งหมดสามร่างที่รายล้อมยูเมะ

> เงามายา: "จงดูสิ! พลังของเจ้า...จะย้อนกลับไปทำลายเจ้าเอง!"

>

> ยูเมะ: "มาเลย! คาถาแสงส่องทาง!"

>

ยูเมะร่ายคาถาแสงส่องทางที่เธอใช้ในการทดสอบ 10 ด่าน พลังงานแสงสีขาวบริสุทธิ์พุ่งเข้าใส่เงามายาทั้งสามร่าง ร่างกายของเงามายาตนแรกพยายามจะสะท้อนแสงกลับมา แต่แสงนั้นไม่ทำอันตรายทางกายภาพ แต่กลับทำให้เงามายาที่ถูกสะท้อนเกิดความสับสน

> เทนชิ: "ตอนนี้แหละยูเมะ! ผ้ายันต์แห่งการเบิกเนตร!"

>

ยูเมะใช้ผ้ายันต์แห่งการเบิกเนตรที่เธอถืออยู่ ผนึกพลังงานจากผ้ายันต์เข้ากับพลังเวทของเธอ ทำให้เธอสามารถมองเห็น เงามายาตัวจริง ได้อย่างชัดเจน ตัวจริงของมันคือเงาที่มีแกนกลางพลังงานส่องสว่างที่สุด

> ยูเมะ: "ตัวนั้นแหละเทนชิ! คาถาผนึกขั้นสูงสุด: โซ่ตรวนสีมรกต!"

>

ยูเมะปล่อยโซ่ตรวนสีมรกตที่แข็งแกร่งจากพลังที่ฟื้นคืนมา พุ่งเข้าตรึงเงามายาตัวจริงไว้กับกำแพงวิหารทันที แกร๊ก!

> โชรุส: (ร้องอย่างตกใจ) "อะไรกัน! มันมองเห็นตัวจริงของข้าได้ยังไง!"

> เทนชิ: "ความเชื่อใจของเราไม่ใช่แค่เรื่องไร้สาระหรอกโชรุส! มีดอาคม!"

>

เทนชิพุ่งเข้าใส่เงามายาที่ถูกตรึงอย่างรวดเร็ว ปัก! การโจมตีเพียงครั้งเดียวก็ทำให้เงามายาแตกสลายไป สำเนาที่เหลือก็หายไปพร้อมกับมัน ยูเมะเก็บวิญญาณได้ทันที

เงาผืนปฐพี (The Earth Shade)

เงาผืนปฐพีเห็นเพื่อนถูกกำจัด ก็ก้าวออกมาข้างหน้า ร่างกายของมันขยายใหญ่ขึ้นทันที กลายเป็นยักษ์หินที่แข็งแกร่ง ผิวหนังเป็นสีดำหม่นและหนาแน่นราวกับแร่เหล็ก

> เงาผืนปฐพี: "ข้าจะไม่ปล่อยให้เจ้าเข้าถึงตัวนายท่านได้! พลังแห่งธรณีจะทำลายมีดอาคมของเจ้า!"

>

มันกระทืบเท้าอย่างรุนแรง ทำให้เกิด หนามหินสีดำ แหลมคมพุ่งขึ้นมาจากพื้นดินเพื่อโจมตีเทนชิและยูเมะ

> เทนชิ: "ให้ตายสิ! ร่างกายแข็งแกร่งขนาดนี้! มีดอาคมไม่น่าจะเข้าถึงจุดตายของมันได้!"

>

> ยูเมะ: "เทนชิ! อย่าพยายามทำลายมัน! ผ้ายันต์แห่งการชำระล้าง!"

>

ยูเมะใช้ผ้ายันต์ผืนที่สาม ผ้ายันต์แห่งการชำระล้าง เธอร่ายคาถาโดยใช้พลังงานบริสุทธิ์จากผ้ายันต์โจมตีเงาผืนปฐพี

> ยูเมะ: "ลำแสงแห่งการชำระล้าง: การคืนสภาพ!"

>

ลำแสงสีขาวบริสุทธิ์พุ่งเข้าใส่เงาผืนปฐพี ลำแสงนั้นไม่ได้ทำลายทางกายภาพ แต่กลับทำให้โครงสร้างของร่างกายมัน คลายตัว ออกอย่างรวดเร็ว

> เงาผืนปฐพี: (ร้องอย่างเจ็บปวด) "ไม่! ร่างกายของข้ากำลังอ่อนแอลง! พลังแห่งความบริสุทธิ์!"

>

> เทนชิ: "ยอดเยี่ยม! มันกำลังกลับคืนสู่สภาพโคลน! ยูเมะ! ตรึงมันด้วยคาถาผนึกขั้นที่ 1!"

>

ยูเมะใช้คาถาผนึกพื้นฐานตรึงร่างของเงาผืนปฐพีที่อ่อนนุ่มลงไว้กับพื้นดินทันที เทนชิพุ่งเข้าใส่ เขาใช้มีดอาคมแทงเข้าที่จุดศูนย์กลางของร่างที่อ่อนนุ่มอย่างง่ายดาย

ฉัวะ! เงาผืนปฐพีแตกสลายออกเป็นโคลนสีดำมืด ยูเมะเก็บวิญญาณได้สำเร็จ

เงาพายุ (The Storm Shade)

เมื่อเห็นเพื่อนร่วมรบพ่ายแพ้ เงาพายุก็โกรธเกรี้ยว ร่างกายของมันปกคลุมด้วยกระแสไฟฟ้าสีดำ และมันเริ่มเคลื่อนที่ด้วยความเร็วที่เหนือกว่าสายตา มันไม่ได้เข้าโจมตี แต่ลอยอยู่บนอากาศรอบตัวโชรุสเพื่อเป็นโล่มนุษย์

> เงาพายุ: "ข้าคือความเร็วที่เจ้าไม่สามารถตามทัน! ข้าจะทำลายพวกเจ้าด้วยพลังแห่งสายฟ้า!"

>

เงาพายุปล่อย กระแสสายฟ้าสีดำ พุ่งเข้าใส่ยูเมะอย่างไม่หยุดหย่อน มันรู้ดีว่ายูเมะคือจุดสำคัญของทีม

> ยูเมะ: "เร็วมากค่ะเทนชิ! ฉันไม่สามารถใช้คาถาผนึกมันได้ทัน! และสายฟ้ากำลังทำลายสมาธิของฉัน!"

>

> เทนชิ: "ไม่เป็นไรยูเมะ! ผ้ายันต์แห่งการรวมจิต!"

>

เทนชิส่งพลังงานจากผ้ายันต์แห่งการรวมจิตที่เขาถืออยู่ไปยังยูเมะ และใช้ตัวเองเป็นโล่ป้องกันสายฟ้าชั่วคราว

> เทนชิ: "ยูเมะ! ใช้พลังของผ้ายันต์แห่งการรวมจิตเพื่อเชื่อมโยงจิตของฉันกับมัน! ฉันจะอ่านการเคลื่อนไหวของมันให้ได้!"

> ยูเมะ: "อันตรายเกินไปค่ะเทนชิ! ถ้าพลังของมันทะลุเกราะไปได้ จิตวิญญาณของคุณจะถูกทำลาย!"

> เทนชิ: "ไม่มีทางเลือกแล้ว! ฉันเชื่อในตัวเธอ!"

>

ยูเมะตัดสินใจใช้พลังของผ้ายันต์แห่งการรวมจิต ส่งกระแสจิตของเทนชิเข้าไปเชื่อมโยงกับเงาพายุที่กำลังเคลื่อนไหวอย่างบ้าคลั่ง วูบ! เทนชิรู้สึกได้ถึงกระแสไฟฟ้าที่ไหลผ่านจิตใจของเขา ทำให้เขารู้สึกถึงความเจ็บปวดอย่างรุนแรง แต่เขาก็สามารถ มองเห็นรูปแบบการเคลื่อนไหว ของเงาพายุได้!

> เทนชิ: (กัดฟัน) "เห็นแล้ว! มันจะหยุดนิ่งแค่เสี้ยววินาทีเพื่อชาร์จสายฟ้า! ยูเมะ! ตอนนี้!"

> ยูเมะ: "คาถาผนึกขั้นสูงสุด: อัมพาตแห่งมรกต!"

>

ยูเมะร่ายคาถาที่รุนแรงที่สุด พลังเวทสีมรกตพุ่งเข้าใส่จุดที่เงาพายุจะหยุดชาร์จไฟทันที แคร้ง! เงาพายุถูกตรึงไว้กลางอากาศในสภาพที่กำลังชาร์จสายฟ้า

> โชรุส: (ตะลึง) "เป็นไปไม่ได้! พวกเจ้าทำลายสมุนที่แข็งแกร่งที่สุดของข้าได้ยังไง!"

> เทนชิ: "เพราะเราทำงานเป็นทีม! มีดอาคมปิดผนึก!"

>

เทนชิใช้แรงทั้งหมดพุ่งเข้าใส่เงาพายุที่ถูกตรึงด้วยสายฟ้าที่กำลังชาร์จไฟ ปัก! มีดอาคมแทงทะลุร่างที่เต็มไปด้วยพลังงานไฟฟ้า ทำให้เกิดระเบิดพลังงานขนาดเล็ก ร่างของเงาพายุแตกสลาย ยูเมะเก็บวิญญาณได้สำเร็จ

ส่วนที่ 3: การต่อสู้กับโชรุส และการล่าถอย

สมุนทั้งสามถูกกำจัดไปแล้ว เหลือเพียง โชรุส เงาปีศาจยักษ์ที่ยืนอยู่บนแท่นบูชาพร้อมผ้ายันต์ผืนที่สี่ มันโกรธแค้นจนร่างสั่นเทิ้ม

> โชรุส: "เจ้าพวกเด็กเหลือขอ! ข้าจะทำลายพวกเจ้าเอง!"

>

โชรุสยกร่างกายขนาดใหญ่ของมันขึ้น และปล่อย คลื่นพลังงานมืดบริสุทธิ์ ออกมา คลื่นพลังงานนั้นรุนแรงจนทำให้ผนังวิหารเริ่มแตกร้าว

> เทนชิ: "ยูเมะ! นี่คือพลังงานมืดดิบๆ! เราต้องหลบ!"

>

> ยูเมะ: "ไม่ทันแล้วค่ะ! คาถาป้องกันสองชั้น!"

>

ยูเมะใช้พลังเวททั้งหมดที่เธอมีสร้างเกราะป้องกันสองชั้นไว้รอบตัวพวกเขา ปัง! ปัง! คลื่นพลังงานมืดเข้าปะทะกับเกราะป้องกันอย่างรุนแรง ทำให้เกราะชั้นแรกแตกสลายไปทันที แต่เกราะชั้นที่สองก็ยังคงอยู่ แม้จะสั่นไหวอย่างรุนแรง

> โชรุส: "พลังป้องกันที่ไร้ประโยชน์! ข้าจะส่งพวกเจ้าไปนรกพร้อมกัน!"

>

โชรุสกำลังจะปล่อยคลื่นพลังงานชุดที่สอง แต่เทนชิรู้ว่านั่นเป็นโอกาสสุดท้ายของพวกเขา

> เทนชิ: "ยูเมะ! ฉันจะใช้พลังทั้งหมดวิ่งเข้าหามัน! เธอร่ายคาถาที่ทำลายโครงสร้างภายในของมันได้เลย! ไม่ต้องห่วงฉัน!"

> ยูเมะ: "ไม่ค่ะ! พลังของหนูถูกใช้ไปกับการป้องกันจนหมดแล้ว! ฉันไม่มีพลังพอที่จะร่ายคาถาโจมตีที่รุนแรงได้อีกแล้ว!"

>

> เทนชิ: "งั้นก็แค่ผ้ายันต์แห่งการรวมจิต! ใช้พลังเชื่อมโยงจิตใจของฉันกับมัน! ฉันจะหาจุดอ่อนของมันให้ได้!"

>

ยูเมะทำตามคำสั่ง เทนชิใช้พลังจากการเชื่อมโยงจิตวิญญาณ พุ่งเข้าสู่โชรุสที่กำลังชาร์จพลังงาน โชรุสรู้สึกถึงพลังงานที่แปลกประหลาดนี้ จึงพยายามโจมตีเทนชิด้วยหมัดยักษ์

เทนชิหลบการโจมตีอย่างหวุดหวิด และในเสี้ยววินาทีนั้น เขาก็เห็นจุดอ่อนของโชรุส! มันคือ ผ้ายันต์ผืนที่สี่ ที่ถูกวางอยู่บนแท่นบูชา! โชรุสไม่ได้แข็งแกร่งด้วยตัวเอง แต่พลังทั้งหมดของมันมาจากผ้ายันต์!

> เทนชิ: (ตะโกน) "โชรุส! จุดอ่อนของแกคือผ้ายันต์ผืนที่สี่! แกกำลังใช้มันเป็นแหล่งพลังงาน!"

>

> โชรุส: (ตกใจ) "แก...แกมองเห็นได้ยังไง!"

>

เทนชิรู้ว่าเขาไม่มีทางต่อสู้กับมันได้ในตอนนี้ เขารวบรวมพลังวิญญาณทั้งหมด พุ่งมีดอาคมเข้าใส่แท่นบูชาหินที่ผ้ายันต์วางอยู่ ไม่ให้แทงโชรุส แต่แทงแท่นบูชา!

ปัง! แท่นบูชาหินแตกสลายทันที ทำให้ผ้ายันต์แห่งความสมดุลร่วงลงพื้น

ทันทีที่ผ้ายันต์ร่วงลง โชรุสก็อ่อนแอลงอย่างเห็นได้ชัด ร่างกายที่ใหญ่โตของมันหดตัวลง และพลังงานมืดที่เคยรุนแรงก็หายไป

> โชรุส: "ไม่! พลังของข้า! พวกเจ้าทำลายมัน!"

>

> เทนชิ: "นี่แหละพลังของพวกเรา! การวิเคราะห์และทีมเวิร์ค!"

>

เทนชิพุ่งตัวไปคว้าผ้ายันต์ผืนที่สี่: ผ้ายันต์แห่งความสมดุล ขึ้นมาไว้ในมือ

> โชรุส: (คำรามอย่างเจ็บปวดและเกรี้ยวกราด) "เจ้าพวกไร้ค่า! แกคิดว่าจะหนีไปได้ง่ายๆ งั้นเหรอ! ข้าจะตามไปทำลายพวกแกทุกคน!"

>

โชรุสไม่ได้ตามโจมตี แต่กลับใช้พลังที่เหลืออยู่สร้าง กำแพงหิน ปิดทางเข้าออกวิหารใต้ดินทั้งหมด

> ยูเมะ: "เทนชิ! มันกำลังปิดทางออก! เราต้องไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด!"

>

> เทนชิ: "ฉันรู้แล้ว! ผ้ายันต์แห่งความสมดุล!"

>

เทนชิใช้ผ้ายันต์ผืนที่สี่ที่อยู่ในมือ เขาใช้พลังของผ้ายันต์ทำให้เกิด การระเบิดพลังงานแห่งความสมดุล ที่ไม่ได้ทำลาย แต่กลับ เปิดทาง ในส่วนที่อ่อนแอที่สุดของกำแพงหิน

ฟู่ม! ช่องทางขนาดเล็กถูกเปิดออก ทั้งสองคนรีบพุ่งตัวออกไปจากวิหารที่กำลังพังทลายทันที

ส่วนที่ 4: การล่าถอยและพักฟื้น

ยูเมะและเทนชิวิ่งออกมาจากวิหารใต้ดินที่ตอนนี้กลายเป็นซากปรักหักพัง พวกเขามุ่งหน้ากลับไปยังโบสถ์ด้วยร่างกายที่บาดเจ็บและอ่อนล้า แต่ในมือของพวกเขามีผ้ายันต์ศักดิ์สิทธิ์ถึง 4 ผืนแล้ว!

เมื่อกลับถึงโบสถ์ ชาวบ้านและแม่ชีต่างมารอรับด้วยความเป็นห่วง

> แม่ชี: "เด็กๆ! พวกเจ้าปลอดภัยแล้ว! และพวกเจ้าก็ได้ผ้ายันต์มาแล้วถึงสี่ผืน!"

> เทนชิ: "เรา...เราได้มาแล้วครับแม่ชี...แต่ผ้ายันต์ผืนสุดท้าย...เราไม่รู้ว่ามันอยู่ไหน"

> ยูเมะ: "และโชรุส...มันไม่ได้ตายค่ะ มันแค่อ่อนแอลง และตอนนี้มันคงโกรธแค้นเรามาก...เราต้องรีบหาทางผนึกมันให้ได้ก่อนที่มันจะฟื้นตัว"

>

ยูเมะและเทนชิทรุดตัวลงกับพื้นด้วยความอ่อนเพลียอย่างถึงที่สุด

> แม่ชี: "พอแล้วจ้ะลูก...พวกเจ้าทำหน้าที่ได้ดีเกินกว่าที่ทุกคนคาดหวังไว้เสียอีก ตอนนี้จงพักผ่อนซะ...แม่จะดูแลพวกเจ้าเอง"

>

แม่ชีนำพวกเขาไปยังห้องพักฟื้นพิเศษข้างคริสตัลมรกตอีกครั้ง ยูเมะและเทนชิหลับไปอย่างอ่อนเพลีย แต่ผ้ายันต์ทั้งสี่ผืนที่ถูกวางไว้ข้างคริสตัลก็เรืองแสงอย่างพร้อมเพรียงกัน มันกำลังรอคอยผืนสุดท้ายเพื่อผนึกพลังความมืดทั้งหมด...

เนื้อหานี้ได้บรรยายฉากการต่อสู้ที่ซับซ้อนกับโชรุสและสมุนทั้งสามตน และการล่าถอยเพื่อพักฟื้นตามที่คุณต้องการแล้วค่ะ

ตอนนี้ยูเมะและเทนชิกำลังพักฟื้นหลังการต่อสู้ครั้งใหญ่ และมีผ้ายันต์อยู่ในมือ 4 ผืน

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • 5/B สุสานมรณะ   พร้อม

    แสงสีฟ้าอ่อนนวลตาห่อหุ้มร่างของ ฮานา และ โกฮัน ลอยขึ้นช้าๆ ผ่านโพรงถ้ำที่เต็มไปด้วยหินงอกหินย้อยเรืองแสง พวกเขาสัมผัสได้ถึงพลังงานบริสุทธิ์ของโลกใต้บาดาลที่ยังคงไหลเวียนอยู่ในกาย พลังงานที่ได้จากการฝึกฝนอย่างหนักในห้องต่างๆ ภายใต้การชี้แนะของเหล่าวิญญาณภูมิ “เรากลับมาแล้วฮานา…” โกฮันพึมพำ ดวงตาของเขาฉายแววความมุ่งมั่น “ใช่… ถึงเวลาที่เราจะต้องทำในสิ่งที่ต้องทำแล้วโกฮัน” ฮานาตอบ เสียงของเธอหนักแน่น ไม่มีความลังเลอีกต่อไป ผ้ายันต์ศักดิ์สิทธิ์ทั้งเจ็ดผืนในมือของเธอเปล่งแสงสีเทาอ่อนๆ ที่แสดงถึงพลังแห่งแสงและความมืดที่หลอมรวมกันอย่างสมบูรณ์แบบ เมื่อร่างของพวกเขาพ้นจากปากโพรงถ้ำ แสงแดดที่เจิดจ้าก็สาดส่องกระทบดวงตา ทำให้พวกเขาต้องหรี่ตาลง สวนสนุกร้างที่เคยดูมืดมิดและน่ากลัว บัดนี้กลับมีแสงสว่างสลัวๆ ส่องเข้ามาจากด้านบน เผยให้เห็นซากปรักหักพังที่น่าเศร้าและบรรยากาศที่เงียบงันราวกับถูกทิ้งร้างมานานหลายศตวรรษ “พวกเจ้ากลับมาแล้ว…” เสียงใสราวระฆังแก้วของ ภูติแห่งวารี ดังขึ้น เบื้องหน้าพวกเขา ภูติแห่งวารีกำลังลอยอยู่เหนือพื้นดิน รายล้อมด้วยพลังงานแสงสีฟ้าอ่อนโยน “ท่านภูติแห่งวารี!” ฮานาและโกฮ

  • 5/B สุสานมรณะ   การฝึก

    ฮานาและโกฮันก้าวเข้าสู่ ห้องแห่งการควบคุม ด้วยหัวใจที่เต้นระรัว นี่คือบททดสอบสุดท้ายของการฝึกฝนในโลกใต้บาดาล แสงภายในห้องนี้แตกต่างจากทุกห้องที่ผ่านมาอย่างสิ้นเชิง มันไม่ใช่แสงสีเดียว แต่เป็นแสงสีขาวดำที่สลับกันไปมาอย่างรวดเร็วราวกับชีพจรของจักรวาล พื้นห้องเป็นเหมือนตารางหมากรุกขนาดใหญ่ที่ช่องสี่เหลี่ยมสีขาวและดำเคลื่อนไหวและสลับตำแหน่งกันไม่หยุด กำแพงห้องทอดยาวขึ้นไปสูงลิบตาจนมองไม่เห็นเพดาน และมีกระแสพลังงานที่มองไม่เห็นไหลวนไปมา ทำให้รู้สึกถึงความสมดุลที่เปราะบางและพร้อมจะแตกหักได้ทุกเมื่อ บรรยากาศเงียบสงัดไร้เสียงใดๆ มีเพียงเสียงการเคลื่อนไหวของแสงและเงาที่สร้างความรู้สึกแปลกประหลาดและกดดัน “ห้องนี้… มันดูน่ากลัวยังไงก็ไม่รู้ฮานา” โกฮันกระซิบเสียงแผ่ว เขากำมีดอาคมแน่น แสงสีเทาที่เปล่งออกมาจากผ้ายันต์และมีดอาคมของพวกเขาส่องสว่างตัดกับแสงขาวดำในห้อง “ใช่… เหมือนมันกำลังเตือนว่าทุกอย่างมันต้องอยู่ในความสมดุล” ฮานาตอบ เธอพยายามตั้งสติ ผ้ายันต์ในมือของเธอกำแน่น ทันใดนั้นเอง! แสงสีขาวดำที่สลับกันไปมาก็พลันรวมตัวกันเป็นร่างโปร่งแสงสีเทาอ่อน รูปร่างของเขาดูคล้ายชายชราผู้ทรงภูมิ มีเคราย

  • 5/B สุสานมรณะ   สมดุล

    ฮานาและโกฮันก้าวเข้าสู่ ห้องแห่งการแยกสมาธิ ด้วยความรู้สึกที่ผสมปนเปกันระหว่างความมั่นใจที่เพิ่มขึ้นและความกังวลที่ยังคงหลงเหลืออยู่ แสงภายในห้องนี้แตกต่างออกไปอีกครั้ง ที่นี่มืดมิดเกือบสนิท มีเพียงแสงสลัวๆ สีฟ้าอมเขียวคล้ายแสงออโรร่าที่เต้นระริกบนเพดานและผนังห้อง ทำให้เกิดเงาที่เคลื่อนไหวไปมาอย่างรวดเร็ว พื้นห้องเต็มไปด้วยแท่นหินเล็กๆ นับไม่ถ้วนที่เรียงรายอยู่ไม่เป็นระเบียบ แต่ละแท่นมีอักขระโบราณที่ส่องแสงริบหรี่จารึกไว้ เสียงกระซิบแผ่วเบาที่ไม่สามารถจับใจความได้ดังแว่วมาเป็นระยะๆ ชวนให้รู้สึกรบกวนสมาธิ “ห้องนี้ดูประหลาดกว่าห้องอื่นอีกนะฮานา” โกฮันพึมพำ เขากวาดสายตามองไปรอบๆ อย่างระแวดระวัง มีดอาคมในมือของเขาส่องแสงสีเทาอ่อนๆ “ใช่… บรรยากาศมันชวนให้รู้สึกสับสนยังไงก็ไม่รู้” ฮานาตอบ เธอพยายามตั้งสติ ผ้ายันต์ในมือของเธอเปล่งแสงสีเทาเช่นกัน ทันใดนั้นเอง! แสงสลัวๆ บนเพดานก็พลันรวมตัวกันเป็นร่างโปร่งแสงสีม่วงเข้ม รูปร่างของเขาดูสง่างามคล้ายนักปราชญ์โบราณ เขามีผมสีขาวยาวสลวยผูกเป็นมวยไว้ด้านหลัง ดวงตาของเขาสุกใสราวกับดวงดาวที่มองเห็นทะลุปรุโปร่งทุกสิ่ง ในมือถือคัมภีร์เล่มเก่าที่เปล่งแสง

  • 5/B สุสานมรณะ   สัมผัสแยก

    ฮานาและโกฮันก้าวเข้าสู่ ห้องแห่งการแยกสัมผัส ท่ามกลางความงุนงง แสงสว่างภายในห้องนี้ดูแปลกประหลาด มันเป็นแสงสีรุ้งที่หมุนวนไปมาอย่างช้าๆ ทำให้ภาพที่เห็นบิดเบี้ยวและพร่าเลือน ผนังห้องทำจากวัสดุโปร่งแสงที่ไม่สามารถระบุได้ว่าคืออะไร ทุกอย่างในห้องดูเลือนลางและไม่แน่นอน กลิ่นหอมแปลกๆ ลอยคละคลุ้งในอากาศ ชวนให้รู้สึกเคลิบเคลิ้มและมึนงง “นี่มัน… ห้องอะไรกันเนี่ย?” ฮานาพึมพำ เธอรู้สึกเวียนหัวเล็กน้อยเมื่อมองแสงสีรุ้งที่หมุนวนไม่หยุด “ฉันก็ไม่แน่ใจฮานา… แต่บรรยากาศมันประหลาดมาก” โกฮันตอบ เสียงของเขามีอาการมึนงงเล็กน้อย เขากำมีดอาคมแน่น พยายามตั้งสติ ทันใดนั้นเอง! แสงสีรุ้งก็พลันรวมตัวกันเป็นร่างโปร่งแสงสีขาวบริสุทธิ์ รูปร่างคล้ายหญิงสาวงดงามราวกับนางฟ้า เธอมีปีกสีรุ้งโปร่งแสงขนาดใหญ่ ผมยาวสลวยสีเงินระยิบระยับ ดวงตาของเธอเป็นสีฟ้าใสราวกับท้องฟ้าไร้เมฆ และมีรัศมีอ่อนโยนแผ่ออกมาจากตัวเธอ “ยินดีต้อนรับ… ผู้กล้าทั้งสอง” เสียงใสราวกับเสียงกระดิ่งแก้วดังขึ้นในห้อง “ข้าคือ วิญญาณแห่งดารา ผู้พิทักษ์ห้องแห่งการแยกสัมผัส… ข้าจะทดสอบความสามารถในการแยกแยะของพวกเจ้า… ทั้งการแยกแยะประสาทสัมผัส… และการแยกแ

  • 5/B สุสานมรณะ   วิญญาน

    ฮานาและโกฮันก้าวเข้าสู่ ห้องแห่งพละกำลัง ด้วยความตื่นเต้นระคนความเหนื่อยล้าจากการฝึกฝนในห้องแห่งความเร็ว แสงสว่างภายในห้องนี้แตกต่างจากห้องก่อนหน้าอย่างสิ้นเชิง ที่นี่สว่างไสวด้วยแสงสีส้มอมแดงที่ดูอบอุ่นและมั่นคง ผนังห้องเป็นหินแกรนิตสีเข้มแข็งแกร่ง มีรอยจารึกรูปค้อนและขวานโบราณประดับอยู่ทั่วไป กลิ่นดินและแร่ธาตุที่คุ้นเคยในโลกใต้บาดาลกลับเข้มข้นขึ้นในห้องนี้ ให้ความรู้สึกดิบและทรงพลัง “ดูเหมือนว่าห้องนี้จะไม่ได้เน้นความเร็วแล้วนะฮานา” โกฮันกล่าว เขากำหมัดแน่น รู้สึกถึงพละกำลังที่ไหลเวียนอยู่ในร่างกายหลังจากได้รับการเยียวยาจากบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ “ฉันก็ว่างั้น… บรรยากาศมันต่างกันลิบลับเลย” ฮานาตอบพลางกวาดตามองไปรอบๆ เธอยกผ้ายันต์ในมือขึ้น มันเปล่งแสงสีขาวนวลตัดกับแสงสีส้มอมแดงของห้อง ทันใดนั้นเอง! เสียงฝีเท้าที่หนักแน่นราวกับแผ่นดินไหวก็ดังขึ้นมาจากมุมมืดของห้อง ร่างสูงใหญ่กำยำปรากฏตัวขึ้นช้าๆ มันเป็นร่างโปร่งแสงสีน้ำตาลเข้ม มีกล้ามเนื้อเป็นมัดๆ ผมของเขาสั้นเกรียน ใบหน้าเต็มไปด้วยหนวดเคราดกดำ ดวงตาคมกริบราวกับหินผา ในมือถือค้อนขนาดมหึมาที่ดูหนักอึ้ง “ยินดีต้อนรับ… ผู้กล้าทั้งสอง” เ

  • 5/B สุสานมรณะ   ความเร็ว

    แสงสีฟ้าอ่อนนุ่มนวลจากแร่ธาตุเรืองแสงส่องสว่างไปทั่วโถงถ้ำขนาดใหญ่ใน โลกใต้บาดาล ฮานา และ โกฮัน ยืนอยู่เบื้องหน้าทางเข้าที่สลักลวดลายวิจิตรบรรจง ด้านบนของทางเข้ามีอักขระโบราณเรืองแสงเขียนไว้ว่า "ห้องแห่งการฝึกฝน" พลังงานบริสุทธิ์ที่แผ่ออกมาจากบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ทำให้ร่างกายของพวกเขาสดชื่น แต่จิตใจก็ยังคงเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและกังวล “เอาล่ะเด็กๆ” ภูติแห่งวารี กล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนแต่แฝงความจริงจัง “นี่คือสถานที่ที่พวกเจ้าจะฝึกฝนพลัง… และเตรียมพร้อมสำหรับสิ่งที่รออยู่เบื้องหน้า” ฮานาก้มมองผ้ายันต์ศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่ผืนในมือที่ตอนนี้กลับมาเป็นสีขาวบริสุทธิ์อีกครั้ง “เราต้องควบคุมพลังของผ้ายันต์ที่ถูกแปดเปื้อนใช่ไหมคะ?” “ใช่แล้ว” ภูติแห่งวารีพยักหน้า “ผ้ายันต์เหล่านั้นได้ดูดซับพลังงานทั้งสองด้าน… หากพวกเจ้าสามารถควบคุมสมดุลของแสงและความมืดในตัวพวกมันได้… พวกมันก็จะกลายเป็นอาวุธที่ทรงพลังอย่างแท้จริง” โกฮันมองเข้าไปในความมืดมิดของทางเข้าห้องฝึกฝน “แล้วเราต้องทำอะไรในนั้นบ้างครับ?” “ห้องฝึกฝนแห่งนี้แบ่งออกเป็นห้าส่วน แต่ละส่วนจะทดสอบความสามารถที่แตกต่างกัน” ภูติแห่งวารีอธิบาย “และใ

  • 5/B สุสานมรณะ   การเปิดเผยความจริงแห่งผนึก 5 ผืน

    หลังจากจบการฝึกฝน 5 วัน ยูเมะและเทนชิก็กลับมารวมตัวกับแม่ชีที่แท่นบูชา พวกเขายืนอยู่หน้าคริสตัลสีมรกตที่บัดนี้เปล่งแสงอย่างมั่นคง ทว่าความรู้สึกกังวลยังคงฉายชัดในสายตาของทั้งสองคน[บทสนทนา: ปริศนาของผ้ายันต์]> เทนชิ: "แม่ชีครับ ถึงแม้ตอนนี้คริสตัลจะป้องกันโบสถ์ได้ แต่เงาปีศาจยักษ์ไม่ได้หนีไปไหน พว

  • 5/B สุสานมรณะ   พักฟื้นและฝึกฝน

    หลังจากชัยชนะที่แลกมาด้วยความเหนื่อยล้าถึงขีดสุด ยูเมะและเทนชิก็ถูกพาตัวกลับเข้ามาในโบสถ์ แม่ชีดูแลพวกเขาอย่างใกล้ชิดด้วยสมุนไพรโบราณและอาหารอ่อนๆ ที่ทำจากเสบียงที่เหลืออยู่ของชาวบ้าน พวกเขาได้รับอนุญาตให้อยู่ในห้องเล็กๆ ข้างแท่นบูชา ซึ่งเป็นจุดที่พลังงานจากคริสตัลสีมรกตแผ่ซ่านออกมามากที่สุดวันที่

  • 5/B สุสานมรณะ   การต่อสู้

    เมื่อเงาปีศาจสลายไป ใยที่พันรอบตัวเทนชิก็สลายไปด้วย"ยูเมะ! เธอ...เธอใช้พลังงานจากวิญญาณในขวดได้ด้วยเหรอ!" เทนชิตะลึงยูเมะทรุดตัวลงกับพื้นอย่างหมดแรง การใช้พลังวิญญาณที่เก็บไว้ทำให้เธออ่อนล้าถึงขีดสุด "ฉัน...ฉันไม่รู้ค่ะ...มันเกิดขึ้นเอง...ฉันแค่ต้องการช่วยคุณ..."เงาปีศาจตนที่ 8: "ผู้สาปแช่งเสียง

  • 5/B สุสานมรณะ   การโต้กลับ

    เทนชิและยูเมะพุ่งทะยานออกจากประตูโบสถ์ทันทีที่แม่ชีเปิดมันออก เสียงกรีดร้องของชาวบ้านในห้องใต้ดินยังคงดังก้องอยู่ในหูของพวกเขา เป็นแรงผลักดันให้ต้องทำภารกิจนี้ให้สำเร็จ พื้นดินในสุสานเต็มไปด้วยร่องรอยการต่อสู้ และเงาปีศาจขนาดยักษ์ที่เคยปรากฏตัวเมื่อครู่ได้ล่าถอยไปแล้ว ทิ้งไว้เพียงทัพหน้าของพวกมันที

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status