Home / แฟนตาซี / 5/B สุสานมรณะ / การบุกเข้าสู่วิหารใต้ดิน

Share

การบุกเข้าสู่วิหารใต้ดิน

last update Last Updated: 2025-10-31 23:47:02

ยูเมะและเทนชิก้าวเข้าสู่ทางเข้าวิหารใต้ดิน อากาศภายในแห้งแล้งและเต็มไปด้วยกลิ่นอายของพลังงานมืดที่เข้มข้น พลังเวทที่ฟื้นคืนมาของยูเมะเปล่งประกายสีเขียวมรกตจางๆ รอบตัวเธอ ขณะที่มีดอาคมของเทนชิก็ส่องแสงสีฟ้าอ่อนๆ เพื่อนำทาง

> ยูเมะ: "พลังงานที่นี่เข้มข้นมากค่ะเทนชิ...มันแตกต่างจากเงาปีศาจธรรมดา พวกมันกำลังรอเราอยู่"

> เทนชิ: "ปล่อยให้พวกมันรอไป! เราจะทำให้พวกมันรู้ว่าการดูถูกความเชื่อใจของเรามันผิดมหันต์! จำแผนไว้ให้ดี ยูเมะ! ฉันจะเปิดทางให้เธอจัดการกับ 'เงามายาแห่งการสะท้อน' ก่อน!"

>

พวกเขาวิ่งลึกเข้าไปในวิหารอย่างรวดเร็ว โครงสร้างภายในวิหารเป็นหินเก่าแก่ที่เต็มไปด้วยสัญลักษณ์แปลกๆ และรอยแตก เมื่อมาถึงห้องโถงใหญ่กลางวิหาร พวกเขาก็พบกับ โชรุส เงาปีศาจยักษ์ที่ยืนตระหง่านอยู่บนแท่นบูชาหิน

ข้างกายโชรุสคือเงาปีศาจสมุนทั้งสามตนที่แม่ชีเคยเตือนไว้: 1. เงามายาแห่งการสะท้อน (The Mirror Shade), 2. เงาผืนปฐพี (The Earth Shade), และ 3. เงาพายุ (The Storm Shade)

ผ้ายันต์ผืนที่สี่: ผ้ายันต์แห่งความสมดุล ถูกวางอยู่บนแท่นบูชาข้างโชรุส มันเรืองแสงสีทองอร่ามราวกับเป็นดวงดาวในความมืดมิด

> โชรุส: (เสียงคำรามก้องวิหาร) "ในที่สุดพวกเจ้าก็มา! เจ้าพวกเด็กโง่ที่ยึดติดกับความเชื่อใจที่ไร้สาระ! ข้าจะแสดงให้พวกเจ้าเห็นว่าพลังดิบเท่านั้นคือสิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุด!"

> เทนชิ: "หุบปากซะโชรุส! แกไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับพลังของพวกเรา! แกจะไม่ได้ผ้ายันต์ผืนที่สี่ไปหรอก!"

>

ส่วนที่ 2: การเผชิญหน้ากับสมุนทั้งสาม

เงามายาแห่งการสะท้อน (The Mirror Shade)

เงามายาแห่งการสะท้อนปรากฏตัวเป็นคนแรก ร่างกายของมันโปร่งแสงราวกับกระจก และมันสามารถสร้างสำเนาของตัวเองขึ้นมาทันทีถึงสองร่าง ทำให้มีเงามายาทั้งหมดสามร่างที่รายล้อมยูเมะ

> เงามายา: "จงดูสิ! พลังของเจ้า...จะย้อนกลับไปทำลายเจ้าเอง!"

>

> ยูเมะ: "มาเลย! คาถาแสงส่องทาง!"

>

ยูเมะร่ายคาถาแสงส่องทางที่เธอใช้ในการทดสอบ 10 ด่าน พลังงานแสงสีขาวบริสุทธิ์พุ่งเข้าใส่เงามายาทั้งสามร่าง ร่างกายของเงามายาตนแรกพยายามจะสะท้อนแสงกลับมา แต่แสงนั้นไม่ทำอันตรายทางกายภาพ แต่กลับทำให้เงามายาที่ถูกสะท้อนเกิดความสับสน

> เทนชิ: "ตอนนี้แหละยูเมะ! ผ้ายันต์แห่งการเบิกเนตร!"

>

ยูเมะใช้ผ้ายันต์แห่งการเบิกเนตรที่เธอถืออยู่ ผนึกพลังงานจากผ้ายันต์เข้ากับพลังเวทของเธอ ทำให้เธอสามารถมองเห็น เงามายาตัวจริง ได้อย่างชัดเจน ตัวจริงของมันคือเงาที่มีแกนกลางพลังงานส่องสว่างที่สุด

> ยูเมะ: "ตัวนั้นแหละเทนชิ! คาถาผนึกขั้นสูงสุด: โซ่ตรวนสีมรกต!"

>

ยูเมะปล่อยโซ่ตรวนสีมรกตที่แข็งแกร่งจากพลังที่ฟื้นคืนมา พุ่งเข้าตรึงเงามายาตัวจริงไว้กับกำแพงวิหารทันที แกร๊ก!

> โชรุส: (ร้องอย่างตกใจ) "อะไรกัน! มันมองเห็นตัวจริงของข้าได้ยังไง!"

> เทนชิ: "ความเชื่อใจของเราไม่ใช่แค่เรื่องไร้สาระหรอกโชรุส! มีดอาคม!"

>

เทนชิพุ่งเข้าใส่เงามายาที่ถูกตรึงอย่างรวดเร็ว ปัก! การโจมตีเพียงครั้งเดียวก็ทำให้เงามายาแตกสลายไป สำเนาที่เหลือก็หายไปพร้อมกับมัน ยูเมะเก็บวิญญาณได้ทันที

เงาผืนปฐพี (The Earth Shade)

เงาผืนปฐพีเห็นเพื่อนถูกกำจัด ก็ก้าวออกมาข้างหน้า ร่างกายของมันขยายใหญ่ขึ้นทันที กลายเป็นยักษ์หินที่แข็งแกร่ง ผิวหนังเป็นสีดำหม่นและหนาแน่นราวกับแร่เหล็ก

> เงาผืนปฐพี: "ข้าจะไม่ปล่อยให้เจ้าเข้าถึงตัวนายท่านได้! พลังแห่งธรณีจะทำลายมีดอาคมของเจ้า!"

>

มันกระทืบเท้าอย่างรุนแรง ทำให้เกิด หนามหินสีดำ แหลมคมพุ่งขึ้นมาจากพื้นดินเพื่อโจมตีเทนชิและยูเมะ

> เทนชิ: "ให้ตายสิ! ร่างกายแข็งแกร่งขนาดนี้! มีดอาคมไม่น่าจะเข้าถึงจุดตายของมันได้!"

>

> ยูเมะ: "เทนชิ! อย่าพยายามทำลายมัน! ผ้ายันต์แห่งการชำระล้าง!"

>

ยูเมะใช้ผ้ายันต์ผืนที่สาม ผ้ายันต์แห่งการชำระล้าง เธอร่ายคาถาโดยใช้พลังงานบริสุทธิ์จากผ้ายันต์โจมตีเงาผืนปฐพี

> ยูเมะ: "ลำแสงแห่งการชำระล้าง: การคืนสภาพ!"

>

ลำแสงสีขาวบริสุทธิ์พุ่งเข้าใส่เงาผืนปฐพี ลำแสงนั้นไม่ได้ทำลายทางกายภาพ แต่กลับทำให้โครงสร้างของร่างกายมัน คลายตัว ออกอย่างรวดเร็ว

> เงาผืนปฐพี: (ร้องอย่างเจ็บปวด) "ไม่! ร่างกายของข้ากำลังอ่อนแอลง! พลังแห่งความบริสุทธิ์!"

>

> เทนชิ: "ยอดเยี่ยม! มันกำลังกลับคืนสู่สภาพโคลน! ยูเมะ! ตรึงมันด้วยคาถาผนึกขั้นที่ 1!"

>

ยูเมะใช้คาถาผนึกพื้นฐานตรึงร่างของเงาผืนปฐพีที่อ่อนนุ่มลงไว้กับพื้นดินทันที เทนชิพุ่งเข้าใส่ เขาใช้มีดอาคมแทงเข้าที่จุดศูนย์กลางของร่างที่อ่อนนุ่มอย่างง่ายดาย

ฉัวะ! เงาผืนปฐพีแตกสลายออกเป็นโคลนสีดำมืด ยูเมะเก็บวิญญาณได้สำเร็จ

เงาพายุ (The Storm Shade)

เมื่อเห็นเพื่อนร่วมรบพ่ายแพ้ เงาพายุก็โกรธเกรี้ยว ร่างกายของมันปกคลุมด้วยกระแสไฟฟ้าสีดำ และมันเริ่มเคลื่อนที่ด้วยความเร็วที่เหนือกว่าสายตา มันไม่ได้เข้าโจมตี แต่ลอยอยู่บนอากาศรอบตัวโชรุสเพื่อเป็นโล่มนุษย์

> เงาพายุ: "ข้าคือความเร็วที่เจ้าไม่สามารถตามทัน! ข้าจะทำลายพวกเจ้าด้วยพลังแห่งสายฟ้า!"

>

เงาพายุปล่อย กระแสสายฟ้าสีดำ พุ่งเข้าใส่ยูเมะอย่างไม่หยุดหย่อน มันรู้ดีว่ายูเมะคือจุดสำคัญของทีม

> ยูเมะ: "เร็วมากค่ะเทนชิ! ฉันไม่สามารถใช้คาถาผนึกมันได้ทัน! และสายฟ้ากำลังทำลายสมาธิของฉัน!"

>

> เทนชิ: "ไม่เป็นไรยูเมะ! ผ้ายันต์แห่งการรวมจิต!"

>

เทนชิส่งพลังงานจากผ้ายันต์แห่งการรวมจิตที่เขาถืออยู่ไปยังยูเมะ และใช้ตัวเองเป็นโล่ป้องกันสายฟ้าชั่วคราว

> เทนชิ: "ยูเมะ! ใช้พลังของผ้ายันต์แห่งการรวมจิตเพื่อเชื่อมโยงจิตของฉันกับมัน! ฉันจะอ่านการเคลื่อนไหวของมันให้ได้!"

> ยูเมะ: "อันตรายเกินไปค่ะเทนชิ! ถ้าพลังของมันทะลุเกราะไปได้ จิตวิญญาณของคุณจะถูกทำลาย!"

> เทนชิ: "ไม่มีทางเลือกแล้ว! ฉันเชื่อในตัวเธอ!"

>

ยูเมะตัดสินใจใช้พลังของผ้ายันต์แห่งการรวมจิต ส่งกระแสจิตของเทนชิเข้าไปเชื่อมโยงกับเงาพายุที่กำลังเคลื่อนไหวอย่างบ้าคลั่ง วูบ! เทนชิรู้สึกได้ถึงกระแสไฟฟ้าที่ไหลผ่านจิตใจของเขา ทำให้เขารู้สึกถึงความเจ็บปวดอย่างรุนแรง แต่เขาก็สามารถ มองเห็นรูปแบบการเคลื่อนไหว ของเงาพายุได้!

> เทนชิ: (กัดฟัน) "เห็นแล้ว! มันจะหยุดนิ่งแค่เสี้ยววินาทีเพื่อชาร์จสายฟ้า! ยูเมะ! ตอนนี้!"

> ยูเมะ: "คาถาผนึกขั้นสูงสุด: อัมพาตแห่งมรกต!"

>

ยูเมะร่ายคาถาที่รุนแรงที่สุด พลังเวทสีมรกตพุ่งเข้าใส่จุดที่เงาพายุจะหยุดชาร์จไฟทันที แคร้ง! เงาพายุถูกตรึงไว้กลางอากาศในสภาพที่กำลังชาร์จสายฟ้า

> โชรุส: (ตะลึง) "เป็นไปไม่ได้! พวกเจ้าทำลายสมุนที่แข็งแกร่งที่สุดของข้าได้ยังไง!"

> เทนชิ: "เพราะเราทำงานเป็นทีม! มีดอาคมปิดผนึก!"

>

เทนชิใช้แรงทั้งหมดพุ่งเข้าใส่เงาพายุที่ถูกตรึงด้วยสายฟ้าที่กำลังชาร์จไฟ ปัก! มีดอาคมแทงทะลุร่างที่เต็มไปด้วยพลังงานไฟฟ้า ทำให้เกิดระเบิดพลังงานขนาดเล็ก ร่างของเงาพายุแตกสลาย ยูเมะเก็บวิญญาณได้สำเร็จ

ส่วนที่ 3: การต่อสู้กับโชรุส และการล่าถอย

สมุนทั้งสามถูกกำจัดไปแล้ว เหลือเพียง โชรุส เงาปีศาจยักษ์ที่ยืนอยู่บนแท่นบูชาพร้อมผ้ายันต์ผืนที่สี่ มันโกรธแค้นจนร่างสั่นเทิ้ม

> โชรุส: "เจ้าพวกเด็กเหลือขอ! ข้าจะทำลายพวกเจ้าเอง!"

>

โชรุสยกร่างกายขนาดใหญ่ของมันขึ้น และปล่อย คลื่นพลังงานมืดบริสุทธิ์ ออกมา คลื่นพลังงานนั้นรุนแรงจนทำให้ผนังวิหารเริ่มแตกร้าว

> เทนชิ: "ยูเมะ! นี่คือพลังงานมืดดิบๆ! เราต้องหลบ!"

>

> ยูเมะ: "ไม่ทันแล้วค่ะ! คาถาป้องกันสองชั้น!"

>

ยูเมะใช้พลังเวททั้งหมดที่เธอมีสร้างเกราะป้องกันสองชั้นไว้รอบตัวพวกเขา ปัง! ปัง! คลื่นพลังงานมืดเข้าปะทะกับเกราะป้องกันอย่างรุนแรง ทำให้เกราะชั้นแรกแตกสลายไปทันที แต่เกราะชั้นที่สองก็ยังคงอยู่ แม้จะสั่นไหวอย่างรุนแรง

> โชรุส: "พลังป้องกันที่ไร้ประโยชน์! ข้าจะส่งพวกเจ้าไปนรกพร้อมกัน!"

>

โชรุสกำลังจะปล่อยคลื่นพลังงานชุดที่สอง แต่เทนชิรู้ว่านั่นเป็นโอกาสสุดท้ายของพวกเขา

> เทนชิ: "ยูเมะ! ฉันจะใช้พลังทั้งหมดวิ่งเข้าหามัน! เธอร่ายคาถาที่ทำลายโครงสร้างภายในของมันได้เลย! ไม่ต้องห่วงฉัน!"

> ยูเมะ: "ไม่ค่ะ! พลังของหนูถูกใช้ไปกับการป้องกันจนหมดแล้ว! ฉันไม่มีพลังพอที่จะร่ายคาถาโจมตีที่รุนแรงได้อีกแล้ว!"

>

> เทนชิ: "งั้นก็แค่ผ้ายันต์แห่งการรวมจิต! ใช้พลังเชื่อมโยงจิตใจของฉันกับมัน! ฉันจะหาจุดอ่อนของมันให้ได้!"

>

ยูเมะทำตามคำสั่ง เทนชิใช้พลังจากการเชื่อมโยงจิตวิญญาณ พุ่งเข้าสู่โชรุสที่กำลังชาร์จพลังงาน โชรุสรู้สึกถึงพลังงานที่แปลกประหลาดนี้ จึงพยายามโจมตีเทนชิด้วยหมัดยักษ์

เทนชิหลบการโจมตีอย่างหวุดหวิด และในเสี้ยววินาทีนั้น เขาก็เห็นจุดอ่อนของโชรุส! มันคือ ผ้ายันต์ผืนที่สี่ ที่ถูกวางอยู่บนแท่นบูชา! โชรุสไม่ได้แข็งแกร่งด้วยตัวเอง แต่พลังทั้งหมดของมันมาจากผ้ายันต์!

> เทนชิ: (ตะโกน) "โชรุส! จุดอ่อนของแกคือผ้ายันต์ผืนที่สี่! แกกำลังใช้มันเป็นแหล่งพลังงาน!"

>

> โชรุส: (ตกใจ) "แก...แกมองเห็นได้ยังไง!"

>

เทนชิรู้ว่าเขาไม่มีทางต่อสู้กับมันได้ในตอนนี้ เขารวบรวมพลังวิญญาณทั้งหมด พุ่งมีดอาคมเข้าใส่แท่นบูชาหินที่ผ้ายันต์วางอยู่ ไม่ให้แทงโชรุส แต่แทงแท่นบูชา!

ปัง! แท่นบูชาหินแตกสลายทันที ทำให้ผ้ายันต์แห่งความสมดุลร่วงลงพื้น

ทันทีที่ผ้ายันต์ร่วงลง โชรุสก็อ่อนแอลงอย่างเห็นได้ชัด ร่างกายที่ใหญ่โตของมันหดตัวลง และพลังงานมืดที่เคยรุนแรงก็หายไป

> โชรุส: "ไม่! พลังของข้า! พวกเจ้าทำลายมัน!"

>

> เทนชิ: "นี่แหละพลังของพวกเรา! การวิเคราะห์และทีมเวิร์ค!"

>

เทนชิพุ่งตัวไปคว้าผ้ายันต์ผืนที่สี่: ผ้ายันต์แห่งความสมดุล ขึ้นมาไว้ในมือ

> โชรุส: (คำรามอย่างเจ็บปวดและเกรี้ยวกราด) "เจ้าพวกไร้ค่า! แกคิดว่าจะหนีไปได้ง่ายๆ งั้นเหรอ! ข้าจะตามไปทำลายพวกแกทุกคน!"

>

โชรุสไม่ได้ตามโจมตี แต่กลับใช้พลังที่เหลืออยู่สร้าง กำแพงหิน ปิดทางเข้าออกวิหารใต้ดินทั้งหมด

> ยูเมะ: "เทนชิ! มันกำลังปิดทางออก! เราต้องไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด!"

>

> เทนชิ: "ฉันรู้แล้ว! ผ้ายันต์แห่งความสมดุล!"

>

เทนชิใช้ผ้ายันต์ผืนที่สี่ที่อยู่ในมือ เขาใช้พลังของผ้ายันต์ทำให้เกิด การระเบิดพลังงานแห่งความสมดุล ที่ไม่ได้ทำลาย แต่กลับ เปิดทาง ในส่วนที่อ่อนแอที่สุดของกำแพงหิน

ฟู่ม! ช่องทางขนาดเล็กถูกเปิดออก ทั้งสองคนรีบพุ่งตัวออกไปจากวิหารที่กำลังพังทลายทันที

ส่วนที่ 4: การล่าถอยและพักฟื้น

ยูเมะและเทนชิวิ่งออกมาจากวิหารใต้ดินที่ตอนนี้กลายเป็นซากปรักหักพัง พวกเขามุ่งหน้ากลับไปยังโบสถ์ด้วยร่างกายที่บาดเจ็บและอ่อนล้า แต่ในมือของพวกเขามีผ้ายันต์ศักดิ์สิทธิ์ถึง 4 ผืนแล้ว!

เมื่อกลับถึงโบสถ์ ชาวบ้านและแม่ชีต่างมารอรับด้วยความเป็นห่วง

> แม่ชี: "เด็กๆ! พวกเจ้าปลอดภัยแล้ว! และพวกเจ้าก็ได้ผ้ายันต์มาแล้วถึงสี่ผืน!"

> เทนชิ: "เรา...เราได้มาแล้วครับแม่ชี...แต่ผ้ายันต์ผืนสุดท้าย...เราไม่รู้ว่ามันอยู่ไหน"

> ยูเมะ: "และโชรุส...มันไม่ได้ตายค่ะ มันแค่อ่อนแอลง และตอนนี้มันคงโกรธแค้นเรามาก...เราต้องรีบหาทางผนึกมันให้ได้ก่อนที่มันจะฟื้นตัว"

>

ยูเมะและเทนชิทรุดตัวลงกับพื้นด้วยความอ่อนเพลียอย่างถึงที่สุด

> แม่ชี: "พอแล้วจ้ะลูก...พวกเจ้าทำหน้าที่ได้ดีเกินกว่าที่ทุกคนคาดหวังไว้เสียอีก ตอนนี้จงพักผ่อนซะ...แม่จะดูแลพวกเจ้าเอง"

>

แม่ชีนำพวกเขาไปยังห้องพักฟื้นพิเศษข้างคริสตัลมรกตอีกครั้ง ยูเมะและเทนชิหลับไปอย่างอ่อนเพลีย แต่ผ้ายันต์ทั้งสี่ผืนที่ถูกวางไว้ข้างคริสตัลก็เรืองแสงอย่างพร้อมเพรียงกัน มันกำลังรอคอยผืนสุดท้ายเพื่อผนึกพลังความมืดทั้งหมด...

เนื้อหานี้ได้บรรยายฉากการต่อสู้ที่ซับซ้อนกับโชรุสและสมุนทั้งสามตน และการล่าถอยเพื่อพักฟื้นตามที่คุณต้องการแล้วค่ะ

ตอนนี้ยูเมะและเทนชิกำลังพักฟื้นหลังการต่อสู้ครั้งใหญ่ และมีผ้ายันต์อยู่ในมือ 4 ผืน

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • 5/B สุสานมรณะ   พร้อม

    แสงสีฟ้าอ่อนนวลตาห่อหุ้มร่างของ ฮานา และ โกฮัน ลอยขึ้นช้าๆ ผ่านโพรงถ้ำที่เต็มไปด้วยหินงอกหินย้อยเรืองแสง พวกเขาสัมผัสได้ถึงพลังงานบริสุทธิ์ของโลกใต้บาดาลที่ยังคงไหลเวียนอยู่ในกาย พลังงานที่ได้จากการฝึกฝนอย่างหนักในห้องต่างๆ ภายใต้การชี้แนะของเหล่าวิญญาณภูมิ “เรากลับมาแล้วฮานา…” โกฮันพึมพำ ดวงตาของเขาฉายแววความมุ่งมั่น “ใช่… ถึงเวลาที่เราจะต้องทำในสิ่งที่ต้องทำแล้วโกฮัน” ฮานาตอบ เสียงของเธอหนักแน่น ไม่มีความลังเลอีกต่อไป ผ้ายันต์ศักดิ์สิทธิ์ทั้งเจ็ดผืนในมือของเธอเปล่งแสงสีเทาอ่อนๆ ที่แสดงถึงพลังแห่งแสงและความมืดที่หลอมรวมกันอย่างสมบูรณ์แบบ เมื่อร่างของพวกเขาพ้นจากปากโพรงถ้ำ แสงแดดที่เจิดจ้าก็สาดส่องกระทบดวงตา ทำให้พวกเขาต้องหรี่ตาลง สวนสนุกร้างที่เคยดูมืดมิดและน่ากลัว บัดนี้กลับมีแสงสว่างสลัวๆ ส่องเข้ามาจากด้านบน เผยให้เห็นซากปรักหักพังที่น่าเศร้าและบรรยากาศที่เงียบงันราวกับถูกทิ้งร้างมานานหลายศตวรรษ “พวกเจ้ากลับมาแล้ว…” เสียงใสราวระฆังแก้วของ ภูติแห่งวารี ดังขึ้น เบื้องหน้าพวกเขา ภูติแห่งวารีกำลังลอยอยู่เหนือพื้นดิน รายล้อมด้วยพลังงานแสงสีฟ้าอ่อนโยน “ท่านภูติแห่งวารี!” ฮานาและโกฮ

  • 5/B สุสานมรณะ   การฝึก

    ฮานาและโกฮันก้าวเข้าสู่ ห้องแห่งการควบคุม ด้วยหัวใจที่เต้นระรัว นี่คือบททดสอบสุดท้ายของการฝึกฝนในโลกใต้บาดาล แสงภายในห้องนี้แตกต่างจากทุกห้องที่ผ่านมาอย่างสิ้นเชิง มันไม่ใช่แสงสีเดียว แต่เป็นแสงสีขาวดำที่สลับกันไปมาอย่างรวดเร็วราวกับชีพจรของจักรวาล พื้นห้องเป็นเหมือนตารางหมากรุกขนาดใหญ่ที่ช่องสี่เหลี่ยมสีขาวและดำเคลื่อนไหวและสลับตำแหน่งกันไม่หยุด กำแพงห้องทอดยาวขึ้นไปสูงลิบตาจนมองไม่เห็นเพดาน และมีกระแสพลังงานที่มองไม่เห็นไหลวนไปมา ทำให้รู้สึกถึงความสมดุลที่เปราะบางและพร้อมจะแตกหักได้ทุกเมื่อ บรรยากาศเงียบสงัดไร้เสียงใดๆ มีเพียงเสียงการเคลื่อนไหวของแสงและเงาที่สร้างความรู้สึกแปลกประหลาดและกดดัน “ห้องนี้… มันดูน่ากลัวยังไงก็ไม่รู้ฮานา” โกฮันกระซิบเสียงแผ่ว เขากำมีดอาคมแน่น แสงสีเทาที่เปล่งออกมาจากผ้ายันต์และมีดอาคมของพวกเขาส่องสว่างตัดกับแสงขาวดำในห้อง “ใช่… เหมือนมันกำลังเตือนว่าทุกอย่างมันต้องอยู่ในความสมดุล” ฮานาตอบ เธอพยายามตั้งสติ ผ้ายันต์ในมือของเธอกำแน่น ทันใดนั้นเอง! แสงสีขาวดำที่สลับกันไปมาก็พลันรวมตัวกันเป็นร่างโปร่งแสงสีเทาอ่อน รูปร่างของเขาดูคล้ายชายชราผู้ทรงภูมิ มีเคราย

  • 5/B สุสานมรณะ   สมดุล

    ฮานาและโกฮันก้าวเข้าสู่ ห้องแห่งการแยกสมาธิ ด้วยความรู้สึกที่ผสมปนเปกันระหว่างความมั่นใจที่เพิ่มขึ้นและความกังวลที่ยังคงหลงเหลืออยู่ แสงภายในห้องนี้แตกต่างออกไปอีกครั้ง ที่นี่มืดมิดเกือบสนิท มีเพียงแสงสลัวๆ สีฟ้าอมเขียวคล้ายแสงออโรร่าที่เต้นระริกบนเพดานและผนังห้อง ทำให้เกิดเงาที่เคลื่อนไหวไปมาอย่างรวดเร็ว พื้นห้องเต็มไปด้วยแท่นหินเล็กๆ นับไม่ถ้วนที่เรียงรายอยู่ไม่เป็นระเบียบ แต่ละแท่นมีอักขระโบราณที่ส่องแสงริบหรี่จารึกไว้ เสียงกระซิบแผ่วเบาที่ไม่สามารถจับใจความได้ดังแว่วมาเป็นระยะๆ ชวนให้รู้สึกรบกวนสมาธิ “ห้องนี้ดูประหลาดกว่าห้องอื่นอีกนะฮานา” โกฮันพึมพำ เขากวาดสายตามองไปรอบๆ อย่างระแวดระวัง มีดอาคมในมือของเขาส่องแสงสีเทาอ่อนๆ “ใช่… บรรยากาศมันชวนให้รู้สึกสับสนยังไงก็ไม่รู้” ฮานาตอบ เธอพยายามตั้งสติ ผ้ายันต์ในมือของเธอเปล่งแสงสีเทาเช่นกัน ทันใดนั้นเอง! แสงสลัวๆ บนเพดานก็พลันรวมตัวกันเป็นร่างโปร่งแสงสีม่วงเข้ม รูปร่างของเขาดูสง่างามคล้ายนักปราชญ์โบราณ เขามีผมสีขาวยาวสลวยผูกเป็นมวยไว้ด้านหลัง ดวงตาของเขาสุกใสราวกับดวงดาวที่มองเห็นทะลุปรุโปร่งทุกสิ่ง ในมือถือคัมภีร์เล่มเก่าที่เปล่งแสง

  • 5/B สุสานมรณะ   สัมผัสแยก

    ฮานาและโกฮันก้าวเข้าสู่ ห้องแห่งการแยกสัมผัส ท่ามกลางความงุนงง แสงสว่างภายในห้องนี้ดูแปลกประหลาด มันเป็นแสงสีรุ้งที่หมุนวนไปมาอย่างช้าๆ ทำให้ภาพที่เห็นบิดเบี้ยวและพร่าเลือน ผนังห้องทำจากวัสดุโปร่งแสงที่ไม่สามารถระบุได้ว่าคืออะไร ทุกอย่างในห้องดูเลือนลางและไม่แน่นอน กลิ่นหอมแปลกๆ ลอยคละคลุ้งในอากาศ ชวนให้รู้สึกเคลิบเคลิ้มและมึนงง “นี่มัน… ห้องอะไรกันเนี่ย?” ฮานาพึมพำ เธอรู้สึกเวียนหัวเล็กน้อยเมื่อมองแสงสีรุ้งที่หมุนวนไม่หยุด “ฉันก็ไม่แน่ใจฮานา… แต่บรรยากาศมันประหลาดมาก” โกฮันตอบ เสียงของเขามีอาการมึนงงเล็กน้อย เขากำมีดอาคมแน่น พยายามตั้งสติ ทันใดนั้นเอง! แสงสีรุ้งก็พลันรวมตัวกันเป็นร่างโปร่งแสงสีขาวบริสุทธิ์ รูปร่างคล้ายหญิงสาวงดงามราวกับนางฟ้า เธอมีปีกสีรุ้งโปร่งแสงขนาดใหญ่ ผมยาวสลวยสีเงินระยิบระยับ ดวงตาของเธอเป็นสีฟ้าใสราวกับท้องฟ้าไร้เมฆ และมีรัศมีอ่อนโยนแผ่ออกมาจากตัวเธอ “ยินดีต้อนรับ… ผู้กล้าทั้งสอง” เสียงใสราวกับเสียงกระดิ่งแก้วดังขึ้นในห้อง “ข้าคือ วิญญาณแห่งดารา ผู้พิทักษ์ห้องแห่งการแยกสัมผัส… ข้าจะทดสอบความสามารถในการแยกแยะของพวกเจ้า… ทั้งการแยกแยะประสาทสัมผัส… และการแยกแ

  • 5/B สุสานมรณะ   วิญญาน

    ฮานาและโกฮันก้าวเข้าสู่ ห้องแห่งพละกำลัง ด้วยความตื่นเต้นระคนความเหนื่อยล้าจากการฝึกฝนในห้องแห่งความเร็ว แสงสว่างภายในห้องนี้แตกต่างจากห้องก่อนหน้าอย่างสิ้นเชิง ที่นี่สว่างไสวด้วยแสงสีส้มอมแดงที่ดูอบอุ่นและมั่นคง ผนังห้องเป็นหินแกรนิตสีเข้มแข็งแกร่ง มีรอยจารึกรูปค้อนและขวานโบราณประดับอยู่ทั่วไป กลิ่นดินและแร่ธาตุที่คุ้นเคยในโลกใต้บาดาลกลับเข้มข้นขึ้นในห้องนี้ ให้ความรู้สึกดิบและทรงพลัง “ดูเหมือนว่าห้องนี้จะไม่ได้เน้นความเร็วแล้วนะฮานา” โกฮันกล่าว เขากำหมัดแน่น รู้สึกถึงพละกำลังที่ไหลเวียนอยู่ในร่างกายหลังจากได้รับการเยียวยาจากบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ “ฉันก็ว่างั้น… บรรยากาศมันต่างกันลิบลับเลย” ฮานาตอบพลางกวาดตามองไปรอบๆ เธอยกผ้ายันต์ในมือขึ้น มันเปล่งแสงสีขาวนวลตัดกับแสงสีส้มอมแดงของห้อง ทันใดนั้นเอง! เสียงฝีเท้าที่หนักแน่นราวกับแผ่นดินไหวก็ดังขึ้นมาจากมุมมืดของห้อง ร่างสูงใหญ่กำยำปรากฏตัวขึ้นช้าๆ มันเป็นร่างโปร่งแสงสีน้ำตาลเข้ม มีกล้ามเนื้อเป็นมัดๆ ผมของเขาสั้นเกรียน ใบหน้าเต็มไปด้วยหนวดเคราดกดำ ดวงตาคมกริบราวกับหินผา ในมือถือค้อนขนาดมหึมาที่ดูหนักอึ้ง “ยินดีต้อนรับ… ผู้กล้าทั้งสอง” เ

  • 5/B สุสานมรณะ   ความเร็ว

    แสงสีฟ้าอ่อนนุ่มนวลจากแร่ธาตุเรืองแสงส่องสว่างไปทั่วโถงถ้ำขนาดใหญ่ใน โลกใต้บาดาล ฮานา และ โกฮัน ยืนอยู่เบื้องหน้าทางเข้าที่สลักลวดลายวิจิตรบรรจง ด้านบนของทางเข้ามีอักขระโบราณเรืองแสงเขียนไว้ว่า "ห้องแห่งการฝึกฝน" พลังงานบริสุทธิ์ที่แผ่ออกมาจากบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ทำให้ร่างกายของพวกเขาสดชื่น แต่จิตใจก็ยังคงเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและกังวล “เอาล่ะเด็กๆ” ภูติแห่งวารี กล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนแต่แฝงความจริงจัง “นี่คือสถานที่ที่พวกเจ้าจะฝึกฝนพลัง… และเตรียมพร้อมสำหรับสิ่งที่รออยู่เบื้องหน้า” ฮานาก้มมองผ้ายันต์ศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่ผืนในมือที่ตอนนี้กลับมาเป็นสีขาวบริสุทธิ์อีกครั้ง “เราต้องควบคุมพลังของผ้ายันต์ที่ถูกแปดเปื้อนใช่ไหมคะ?” “ใช่แล้ว” ภูติแห่งวารีพยักหน้า “ผ้ายันต์เหล่านั้นได้ดูดซับพลังงานทั้งสองด้าน… หากพวกเจ้าสามารถควบคุมสมดุลของแสงและความมืดในตัวพวกมันได้… พวกมันก็จะกลายเป็นอาวุธที่ทรงพลังอย่างแท้จริง” โกฮันมองเข้าไปในความมืดมิดของทางเข้าห้องฝึกฝน “แล้วเราต้องทำอะไรในนั้นบ้างครับ?” “ห้องฝึกฝนแห่งนี้แบ่งออกเป็นห้าส่วน แต่ละส่วนจะทดสอบความสามารถที่แตกต่างกัน” ภูติแห่งวารีอธิบาย “และใ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status