การเดินทางสู่ผืนป่าอาถรรพ์

หลังจากได้ผ้ายันต์แห่งการเบิกเนตรมา ยูเมะและเทนชิก็กลับไปที่โบสถ์เพื่อแจ้งข่าวดีให้แม่ชีทราบ ผ้ายันต์ผืนแรกที่ถูกนำมาวางคู่กับคริสตัลมรกต ทำให้พลังป้องกันของโบสถ์แข็งแกร่งขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

> แม่ชี: "ผ้ายันต์แห่งการเบิกเนตรจะช่วยเปิดทางให้พวกเจ้ามองเห็นสิ่งที่ถูกซ่อนเร้นได้ แต่ผ้ายันต์ผืนที่สอง...คือผ้ายันต์แห่งการรวมจิต มันมีพลังในการเชื่อมโยงจิตวิญญาณของผู้ใช้ และทำลายพลังงานที่แบ่งแยก ตำนานกล่าวว่ามันถูกซ่อนไว้ในป่าหลังสุสาน ซึ่งเป็นสถานที่ที่พลังงานมืดและพลังงานวิญญาณปะปนกันมากที่สุด และมันถูกปกป้องโดยจอมแบ่งแยก (The Separator Shade)"

> ยูเมะ: "พลังที่แบ่งแยก...หมายถึงพลังที่ทำให้คนเห็นภาพลวงตาหรือแตกคอกันใช่ไหมคะ?"

> แม่ชี: "มากกว่านั้นจ้ะ มันคือพลังที่ทำให้ทุกอย่างแยกออกจากกัน รวมถึงความเชื่อใจระหว่างพวกเจ้าด้วย จงระวังการถูกแบ่งแยกออกจากกัน หรือการถูกโจมตีด้วยความกลัวของอีกฝ่าย"

> เทนชิ: "เราจะไม่ปล่อยให้มันแบ่งแยกเราได้หรอกครับแม่ชี! เราเพิ่งฝึกฝนการทำงานเป็นทีมมา!"

>

ทั้งสองมุ่งหน้าไปยังป่าหลังสุสานตามที่แผนที่ระบุ เมื่อก้าวเข้าสู่เขตป่า บรรยากาศก็เปลี่ยนไปทันที อากาศเย็นยะเยือก กลิ่นอายของความตายและพลังงานมืดเข้าปกคลุมทุกตารางนิ้ว ต้นไม้ในป่าบิดเบี้ยวผิดรูปจนดูน่ากลัว

ส่วนที่ 2: การจมดิ่งสู่เขาวงกตปีศาจ

เมื่อพวกเขาเดินลึกเข้าไปเรื่อยๆ เส้นทางที่พวกเขาเดินผ่านก็ค่อยๆ เลือนหายไปอย่างน่าประหลาดใจ ต้นไม้ทุกต้นดูเหมือนกันหมด ทางเดินก็วนกลับมาที่เดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่า

> เทนชิ: "ให้ตายสิ! เราวนกลับมาที่ต้นไม้ต้นเดิมอีกแล้ว! ฉันจำรอยมีดอาคมที่ฉันฟันไว้ได้ชัดเจน! นี่มันเขาวงกตนี่นา!"

> ยูเมะ: "ผ้ายันต์แห่งการเบิกเนตรก็ช่วยไม่ได้ค่ะ! มันไม่ได้ซ่อนทางออก แต่มันกำลังเปลี่ยนทางเข้าไปเรื่อยๆ! นี่ไม่ใช่เขาวงกตทางกายภาพ แต่มันคือเขาวงกตที่ถูกสร้างด้วยพลังงานมืด!"

> เทนชิ: "แล้วเราจะออกไปได้ยังไง!?"

> ยูเมะ: "ดูเหมือนว่าเราจะถูกขังไว้จนกว่าจะทำภารกิจสำเร็จค่ะ..."

>

ทันใดนั้น เสียงกระซิบก็ดังขึ้นจากทุกทิศทุกทาง และมีเงาปีศาจจำนวนมากปรากฏตัวขึ้นจากเงาไม้ พวกมันไม่ได้เข้าโจมตีทันที แต่ยืนล้อมรอบพวกเขาไว้ เผยให้เห็นทางออกทางเดียว: การต่อสู้

> เสียงจากความมืด: "จงสังหาร...จงทำลาย...ถ้าเจ้าต้องการทางออก...จงสู้เพื่อมัน...แต่เจ้าจะทำได้หรือไม่...เมื่อเจ้าถูกแบ่งแยก..."

>

การต่อสู้ระลอกที่ 1: การทดสอบความแม่นยำและการตรึง (ปีศาจ 3 ตน)

เงาปีศาจสามตนแรกที่พุ่งเข้ามาคือ เงาจู่โจมรวดเร็ว (The Fast Attackers) พวกมันมีร่างกายที่เล็กกว่าตัวอื่นๆ แต่เคลื่อนไหวด้วยความเร็วที่เหนือกว่าสายตาของมนุษย์ พวกมันพยายามโจมตีจากหลายทิศทางเพื่อทำลายสมาธิของทั้งสอง

> เทนชิ: "ยูเมะ! เราต้องร่วมมือกัน! ฉันจะใช้ทักษะ 'เงา' ล่อพวกมันให้เข้ามารวมกลุ่มกัน! เธอต้องใช้คาถาตรึง!"

>

เทนชิใช้ความเร็วที่ได้จากการฝึกฝน วิ่งวนรอบบริเวณอย่างบ้าคลั่ง เงาปีศาจทั้งสามพุ่งตามเขามาอย่างไม่ลดละ แต่พวกมันไม่สามารถเข้าถึงตัวเทนชิได้ทัน

> ยูเมะ: "พร้อมแล้วเทนชิ! คาถาผนึกขั้นที่ 2: ตรวนแห่งเงา!"

>

ยูเมะร่ายคาถาที่ได้รับการปรับปรุงใหม่ พลังวิญญาณจากคริสตัลที่เธอสามารถดึงมาใช้ได้เล็กน้อยผสมกับพลังเวทของเธอ สร้างตรวนอาคมสีขาว พุ่งเข้าพันรอบเงาปีศาจทั้งสามที่กำลังพุ่งตามเทนชิ แกร๊ก! เงาปีศาจถูกตรึงติดกับพื้น

> เทนชิ: "ยอดเยี่ยม! มีดอาคม!"

>

เทนชิไม่รอช้า พุ่งเข้าสังหารเงาปีศาจทั้งสามอย่างรวดเร็ว ปัก! ปัก! ปัก! มีดอาคมทำงานอย่างแม่นยำตามคำสอนของฮิโระ ร่างของพวกมันแตกสลาย ยูเมะเก็บดวงวิญญาณทันที

> ยูเมะ: "สามตัวแรกไปแล้วค่ะ! แต่ดูเหมือนว่าเขาวงกตนี้จะไม่มีกำแพง! มันมีแต่ต้นไม้และทางเดินที่หลอกลวงเรา!"

>

> เทนชิ: "ไม่ว่าจะเป็นเขาวงกตแบบไหน! เราจะใช้มีดอาคมของฉันเป็นเข็มทิศ! ถ้าฉันจัดการพวกมันได้หมด! ทางออกจะต้องปรากฏขึ้น!"

>

การต่อสู้ระลอกที่ 2: การเผชิญหน้ากับความกลัว (ปีศาจ 4 ตน)

ทันทีที่สามตนแรกหายไป เงาปีศาจชุดที่สองก็ปรากฏตัวขึ้นมา พวกมันมีรูปร่างที่แปลกประหลาด มันคือ เงาเสียงสะท้อนแห่งความกลัว (The Echoes of Fear) สี่ตน พวกมันยืนหันหลังชนกัน และเริ่มปล่อยเสียงกระซิบที่คุ้นเคยออกมา

> เงาเสียงสะท้อน: (เสียงเลียนแบบพ่อของเทนชิ) "เทนชิ! ลูกมันก็แค่นักกีฬาที่ไม่มีอนาคต! ลูกมันก็แค่อ่อนแอเกินกว่าจะปกป้องใครได้! อย่ามายุ่งกับเรื่องนี้เลย!"

>

> เงาเสียงสะท้อน: (เสียงเลียนแบบอาจารย์ที่โรงเรียน) "ยูเมะ! เธอมีความรับผิดชอบที่จะต้องอยู่แต่ในห้องสมุด! ไม่ใช่มาเสี่ยงชีวิตในป่า! เธอไม่เหมาะกับการเป็นนักเวทย์พิทักษ์!"

>

คลื่นเสียงนั้นเข้าโจมตีจิตใจของทั้งสองคน ทำให้พวกเขาเริ่มลังเลและหยุดนิ่ง

> เทนชิ: (สั่นเล็กน้อย) "ไม่จริง! ฉันไม่ได้อ่อนแอ! ฉันฝึกมาอย่างหนัก!"

> ยูเมะ: (หน้าซีด) "ฉัน...ฉันทำได้! ฉันต้องปกป้องเพื่อนๆ ของฉัน!"

>

> จอมแบ่งแยก (เสียงกระซิบจากเขาวงกต): "เห็นไหม? ความกลัวและความไม่เชื่อมั่นในตัวเองของพวกเจ้ากำลังจะแบ่งแยกพวกเจ้าออกเป็นเสี่ยงๆ พวกเจ้าไม่คู่ควรกับผ้ายันต์แห่งการรวมจิต!"

>

เงาเสียงสะท้อนทั้งสี่พุ่งเข้าโจมตีทันที พวกมันพุ่งเข้าโจมตีจุดอ่อนทางจิตใจของเหยื่อ

> ยูเมะ: "เทนชิ! ตั้งสติค่ะ! จำคำพูดของซาโตโกะไว้! ความกลัวคืออาหารของปีศาจ! เราต้องใช้คาถาที่สว่างที่สุดที่เรามี!"

>

> เทนชิ: "ฉันรู้แล้วยูเมะ! คาถาสกัดกั้นแสง!"

>

เทนชิจำได้ว่ายูเมะเคยสอนคาถาสกัดกั้นแสงที่ใช้พลังงานน้อยแต่มีประสิทธิภาพในการป้องกันการมองเห็น เขาใช้พลังวิญญาณที่ถูกฝึกฝนมาสร้างกำแพงแสงขึ้นมาตรงหน้าเขา

> ยูเมะ: "คุณทำได้ด้วยเหรอคะเทนชิ!?"

> เทนชิ: "มันคือคาถาพื้นฐาน! ฉันฝึกไว้เพื่อป้องกันเธอ! แต่นี่คือการใช้มันเพื่อสกัดกั้นจิตใจของตัวเอง!"

>

กำแพงแสงที่เทนชิสร้างขึ้นไม่ได้แข็งแกร่งทางกายภาพ แต่มันตัดขาดเขาออกจากคลื่นเสียงสะท้อนชั่วคราว ทำให้เขามีเวลาหายใจและรวบรวมสติ

> เทนชิ: "ยูเมะ! พวกมันกำลังสับสนเพราะฉันไม่ตอบสนองต่อเสียงพวกมัน! จัดการเลย!"

> ยูเมะ: "ได้เลยค่ะ! คาถาปีกแห่งอาคม!"

>

ยูเมะใช้คาถาปีกแห่งอาคมที่ฝึกมาอย่างหนัก สร้างปีกแสงสีขาวขนาดใหญ่ขึ้นด้านหลังเธอ พลังงานจากปีกนั้นแผ่ออกไปอย่างรวดเร็ว ทำให้เงาเสียงสะท้อนทั้งสี่ถูกตรึงไว้กลางอากาศ! พวกมันพยายามดิ้นรนแต่ไม่สามารถหลุดพ้นจากพลังงานแห่งการพิทักษ์ของยูเมะได้

> เทนชิ: "เป้าหมายชัดเจน! มีดอาคม!"

>

เทนชิพุ่งเข้าใส่เงาปีศาจทั้งสี่ที่ถูกตรึงไว้ ฟึ่บฟั่บ! มีดอาคมในมือของเขาสังหารพวกมันทีละตัวอย่างรวดเร็วและเด็ดขาด ยูเมะเก็บดวงวิญญาณทันที

การต่อสู้ระลอกที่ 3: การเผชิญหน้ากับจอมแบ่งแยก (ปีศาจ 3 ตนสุดท้าย)

เมื่อเงาเสียงสะท้อนหายไป ทางเดินในเขาวงกตก็เริ่มบิดเบี้ยวรุนแรงขึ้นกว่าเดิม ต้นไม้เริ่มหลอมรวมกัน และทางเดินก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เผยให้เห็นทางตันที่เต็มไปด้วยเงาปีศาจสามตนสุดท้ายที่รออยู่ พวกมันคือ "จอมแบ่งแยก" สามร่างที่ถูกรวมเข้าด้วยกันอย่างน่ากลัว

> ยูเมะ: "เทนชิ! พวกมันคือ...จอมแบ่งแยก! มันมาพร้อมกันสามร่างเลย!"

> เทนชิ: "พวกมันกำลังสร้างกำแพงป้องกันไว้! ไม่ยอมให้เราเข้าใกล้ผ้ายันต์แน่ๆ!"

>

จอมแบ่งแยกทั้งสามยืนอยู่ข้างหน้ากำแพงหมอกสีดำมืดที่ถูกสร้างขึ้นอย่างรวดเร็ว ซึ่งเป็นที่ที่ผ้ายันต์แห่งการรวมจิตซ่อนอยู่

> จอมแบ่งแยก: "เจ้าไม่สามารถเข้าถึงผ้ายันต์ได้หรอก! ผนึกนี้จะแบ่งแยกพลังของพวกเจ้า และทำให้พวกเจ้าอ่อนแอลง! ข้าจะแสดงให้เห็นถึงความไม่สมบูรณ์แบบของพวกเจ้า!"

>

จอมแบ่งแยกตนแรกปล่อย คลื่นความเย็นยะเยือก ที่สามารถตรึงทุกอย่างให้แข็งตัวได้ ตนที่สองปล่อย คลื่นความร้อนสูง ที่ทำลายอาคมใดๆ ก็ตามที่ยูเมะพยายามจะร่าย ส่วนตนที่สามปล่อย คลื่นสนามพลังแม่เหล็ก ที่ดึงดูดมีดอาคมของเทนชิไว้กับพื้น

> เทนชิ: "ให้ตายสิ! มีดของฉันถูกตรึง! ฉันเข้าใกล้ไม่ได้! พลังแม่เหล็กนี่รุนแรงมาก!"

> ยูเมะ: "คลื่นความร้อนของมันกำลังทำลายคาถาของฉันค่ะ! ฉันร่ายคาถาที่รุนแรงกว่านี้ไม่ได้!"

>

พวกเขากลับสู่สภาวะคับขันอีกครั้ง พวกเขาถูกแบ่งแยกด้วยพลังที่แตกต่างกันของปีศาจทั้งสามตน

> จอมแบ่งแยก: "ยอมแพ้เสีย! พวกเจ้าไม่ใช่คู่หูที่สมบูรณ์แบบ! พวกเจ้าคือความผิดพลาด!"

>

> เทนชิ: "ไม่จริง! ฉันไม่ยอมแพ้หรอก! ยูเมะ! คาถากระจกสะท้อน! จำได้ไหมที่เธอสอนฉัน!"

>

> ยูเมะ: "แต่ฉันสอนคุณแค่พื้นฐาน! มันสะท้อนพลังงานไม่ได้!"

>

> เทนชิ: "ไม่! ฉันไม่ได้จะสะท้อนพลัง! ฉันจะสะท้อนจิตวิญญาณ!"

>

เทนชิใช้พลังวิญญาณทั้งหมดที่เขามี สร้างแผ่นกระจกป้องกันขึ้นมาตรงหน้าเขา เขาเล็งไปยังคลื่นความร้อนที่มาจากจอมแบ่งแยกตนที่สอง

> ยูเมะ: "เทนชิ! คุณบ้าไปแล้ว! คลื่นความร้อนจะทำลายแผ่นกระจกและเผาคุณนะ!"

>

> เทนชิ: "ไม่เป็นไร! มันจะทำลายแค่พลังที่มากับคลื่นเท่านั้น! ฉันต้องการให้มันสะท้อนไปที่คลื่นความเย็นยะเยือกที่มาจากตนที่ 1!"

>

ปัง! คลื่นความร้อนชนเข้ากับแผ่นกระจกที่เทนชิสร้างอย่างรุนแรง แผ่นกระจกแตกเป็นเสี่ยงๆ แต่พลังงานความร้อนถูกสะท้อนไปปะทะกับคลื่นความเย็นยะเยือกทันที

ฟู่มมมมม! การปะทะกันของพลังงานสองชนิดสร้าง กลุ่มไอน้ำสีขาวหนาทึบ เข้าปกคลุมพื้นที่ทันที ทำให้จอมแบ่งแยกทั้งสามตัวมองไม่เห็นอะไรเลย

> ยูเมะ: "สุดยอดเลยเทนชิ! คุณ...คุณเอาพลังของศัตรูมาใช้ทำลายกันเอง!"

> เทนชิ: "ใช่! มันคือบทเรียนสุดท้ายจากฮิโระและซาโตโกะ! ใช้สิ่งที่อยู่ในมือ! ยูเมะ! คาถาผนึก!"

>

> ยูเมะ: "ได้เลย! คาถาผนึกขั้นสูงสุด: ผนึกแห่งจิตวิญญาณ!"

>

ยูเมะร่ายคาถาสุดท้ายที่เธอเรียนรู้มา เธอใช้ผ้ายันต์แห่งการเบิกเนตรที่เพิ่งได้มาเป็นตัวนำพลังงาน เพื่อดึงเอาพลังงานจากคริสตัลมรกตที่ยังคงแผ่ออกมาจากโบสถ์แม้จะอยู่ไกลก็ตาม

วูบบบบ! พลังงานสีเขียวมรกตพุ่งตรงมาจากโบสถ์สู่มือของยูเมะ กลายเป็น โซ่ตรวนสีมรกต ที่แข็งแกร่งที่สุด มันพุ่งทะลุกลุ่มไอน้ำเข้าพันรอบจอมแบ่งแยกทั้งสามตนอย่างรวดเร็ว แกร๊กๆๆ!

จอมแบ่งแยกพยายามดิ้นรนอย่างบ้าคลั่ง แต่โซ่ตรวนนั้นแข็งแกร่งเกินกว่าที่พวกมันจะทำลายได้

> เทนชิ: "ถึงตาฉันแล้ว! ทักษะ 'เงา' ครั้งสุดท้าย!"

>

เทนชิใช้พลังวิญญาณที่เหลืออยู่ทั้งหมด พุ่งเข้าสู่เงาปีศาจทั้งสามที่ถูกตรึงไว้ เขาใช้มีดอาคมที่ได้รับการเสริมพลังจากโซ่ตรวนสีมรกต แทงเข้าที่จุดศูนย์กลางของเงาปีศาจทั้งสามพร้อมกันอย่างรวดเร็วและแม่นยำ

ปัก! ปัก! ปัก!

เงาปีศาจทั้งสามระเบิดออกเป็นกลุ่มควันดำมืดพร้อมกัน ยูเมะเก็บดวงวิญญาณของพวกมันเข้าขวดได้สำเร็จ

ทันทีที่เงาปีศาจหายไป เขาวงกตที่เต็มไปด้วยต้นไม้บิดเบี้ยวก็สลายหายไปในพริบตา เผยให้เห็นทางเดินที่ชัดเจนเบื้องหน้า ตรงทางออกนั้น คือ ผ้ายันต์อาคมโบราณผืนที่สอง: ผ้ายันต์แห่งการรวมจิต ที่กำลังเรืองแสงอย่างแผ่วเบา

> ยูเมะ: "เราทำสำเร็จแล้วเทนชิ! เราออกจากเขาวงกตได้แล้ว!"

> เทนชิ: "ผ้ายันต์แห่งการรวมจิต...มันกำลังรอให้เราไปหยิบมันมา!"

>

ทั้งสองก้าวเข้าสู่พื้นที่ว่างโล่งเบื้องหน้า พวกเขากุมมือกันแน่น ผ้ายันต์ผืนที่สองอยู่ในมือของพวกเขาแล้ว พวกเขารู้สึกได้ถึงความเชื่อมโยงที่ลึกซึ้งระหว่างพวกเขาที่เพิ่มขึ้นอย่างชัดเจน

ตอนนี้ยูเมะและเทนชิได้ผ้ายันต์มาแล้ว 2 ผืน