แผนที่สู่ผืนน้ำและคำเตือน

หลังจากกลับมาถึงโบสถ์พร้อมผ้ายันต์แห่งการรวมจิต พลังป้องกันของโบสถ์ก็ยิ่งมั่นคงขึ้น ดวงวิญญาณของชาวบ้านที่ถูกกักขังอยู่ในห้องใต้ดินก็ดูสงบขึ้นอย่างเห็นได้ชัด แม่ชีรู้สึกยินดีกับความสำเร็จของทั้งสอง

> แม่ชี: "ผ้ายันต์แห่งการรวมจิต ทำให้พลังของพวกเจ้าเชื่อมโยงกันอย่างสมบูรณ์แล้ว ไม่ว่าเจ้าจะอยู่ไกลกันแค่ไหน จิตวิญญาณของพวกเจ้าก็จะสามารถสื่อสารกันได้"

> ยูเมะ: "มันช่วยเราได้มากจริงๆ ค่ะ เราสามารถใช้พลังของกันและกันได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น"

> เทนชิ: "แล้วผ้ายันต์ผืนที่สามล่ะครับ? มันอยู่ที่ไหน?"

>

แม่ชีดึงแผนที่ออกมาอีกครั้ง คราวนี้แผนที่เรืองแสงเป็นสีฟ้าเย็นตาตรงตำแหน่งของจุดต่อไป

> แม่ชี: "ผ้ายันต์ผืนที่สามคือ ผ้ายันต์แห่งการชำระล้าง มีพลังในการกำจัดพิษและชำระล้างพลังงานที่แปดเปื้อน ตำนานกล่าวว่ามันถูกซ่อนไว้ในบึงมรณะ ที่อยู่ลึกเข้าไปในป่าหลังสุสาน มันเป็นสถานที่ที่เต็มไปด้วยความชื้นและพิษร้าย และถูกปกป้องโดยจอมพิษแห่งบึง (The Swamp Venom Shade)"

> ยูเมะ: "บึงมรณะ...ฟังดูอันตรายมากค่ะ โดยเฉพาะเรื่องพิษ"

> แม่ชี: "จงระวังเงาปีศาจที่นั่น พวกมันสามารถควบคุมน้ำและปล่อยพิษร้ายออกมาได้ การต่อสู้บนผืนน้ำจะทำให้การเคลื่อนไหวของเจ้าทำได้ยาก เทนชิ! และอาคมที่เกี่ยวกับไฟหรือความร้อนอาจจะถูกลดประสิทธิภาพลง ยูเมะ! พวกเจ้าต้องใช้ความว่องไวและความสามารถในการปรับตัวให้มากที่สุด"

>

เทนชิและยูเมะเตรียมตัวอย่างรวดเร็ว พวกเขาตัดสินใจสวมรองเท้าบูทที่แข็งแรงเพื่อป้องกันพิษ และเทนชิได้นำผ้าพันแผลมาพันรอบมีดอาคมเพื่อเพิ่มการยึดเกาะ

ส่วนที่ 2: การต่อสู้บนพื้นผิวที่ไม่มั่นคง

การเดินทางสู่บึงมรณะเป็นไปอย่างยากลำบาก พวกเขาต้องเดินผ่านพื้นที่ที่เต็มไปด้วยโคลนและพงหญ้ารกชัน อากาศในบึงนั้นหนักอึ้งไปด้วยไอน้ำและกลิ่นเหม็นเน่า เมื่อมาถึงบึง พวกเขาก็ต้องตกตะลึง

บึงน้ำมีขนาดใหญ่ปกคลุมด้วยหมอกสีเขียวอ่อนๆ ที่เกิดจากพิษที่ระเหยออกมา พื้นผิวของบึงเต็มไปด้วยต้นกกและพืชน้ำที่ลอยปะปนกับซากศพของสัตว์ต่างๆ ที่ตายเพราะพิษ ผ้ายันต์แห่งการชำระล้างเรืองแสงจางๆ อยู่บนเกาะเล็กๆ กลางบึง

ทันทีที่พวกเขามาถึง จอมพิษแห่งบึง ก็ปรากฏตัวขึ้น มันมีรูปร่างเหมือนกบยักษ์ที่เต็มไปด้วยหนามแหลมคม ผิวหนังของมันเป็นสีดำมันวาว และมีของเหลวสีเขียวเหนียวหนืดไหลเยิ้มออกมาตลอดเวลา มันไม่ได้อยู่ตัวเดียว แต่ถูกล้อมรอบด้วยเหล่าสมุนที่ลอยอยู่ในน้ำ

การต่อสู้ระลอกที่ 1: การจำกัดขอบเขตและการสร้างพื้นผิว (เงาพิษ 3 ตน)

เงาปีศาจสมุนสามตนแรกที่เข้ามาโจมตีคือ เงาพิษ มีรูปร่างผอมเพรียวและสามารถเคลื่อนที่ใต้น้ำได้อย่างรวดเร็ว

> จอมพิษ: (เสียงร้องคำรามแหบพร่า) "พวกเจ้ากล้าเข้ามาในอาณาเขตของข้า! จงกลายเป็นปุ๋ยให้กับบึงนี้ซะ!"

>

เงาพิษทั้งสามพุ่งขึ้นจากน้ำอย่างรวดเร็ว และพ่นของเหลวสีเขียวใส่พวกเขา

> เทนชิ: "ระวังพิษนะยูเมะ! อย่าให้โดนผิว!"

>

เทนชิใช้ความว่องไวของเขากระโดดถอยหลัง แต่พื้นผิวของบึงที่เต็มไปด้วยโคลนทำให้เขาลื่นไถลเล็กน้อย

> ยูเมะ: "เราต้องสร้างพื้นผิวที่มั่นคงก่อนค่ะ! คาถาผนึกขั้นที่ 3: กำแพงแห่งดิน!"

>

ยูเมะร่ายคาถาที่เธอปรับปรุงใหม่ โดยใช้พลังงานวิญญาณรวมกับความชื้นในอากาศเพื่อสร้างกำแพงดินแข็ง ขึ้นมาเป็นวงกลมล้อมรอบตัวพวกเขา ทำให้พวกเขามีพื้นผิวที่แห้งและมั่นคงในการต่อสู้

> เงาพิษ: "โง่เง่า! กำแพงดินแค่นี้จะทำอะไรข้าได้!"

>

เงาพิษพุ่งเข้าใส่กำแพงดินและพ่นพิษเข้าใส่ แต่มันกลับไม่สามารถทะลุทะลวงเข้าไปได้

> เทนชิ: "กำแพงนี้แข็งแกร่งมากยูเมะ! เรามีฐานที่มั่นแล้ว! แต่พวกมันอยู่ใต้น้ำ! ฉันเข้าถึงพวกมันไม่ได้!"

>

> ยูเมะ: "เทนชิ! ใช้มีดอาคมของคุณเป็นตัวนำ! คาถาปีกแห่งอาคม: การโจมตีระยะไกล!"

>

ยูเมะใช้พลังงานจากปีกแห่งอาคมที่เธอฝึกมา ส่งผ่านไปยังมีดอาคมของเทนชิ ทำให้มีดอาคมเรืองแสงสีเขียวมรกตจางๆ

> เทนชิ: "เข้าใจแล้ว! ฉันจะโยนมันไป!"

>

เทนชิใช้พละกำลังทั้งหมดโยนมีดอาคมเข้าใส่เงาพิษตนแรกที่ลอยอยู่กลางน้ำ วูบ! มีดอาคมที่ได้รับการเสริมพลังจากอาคมของยูเมะพุ่งทะลุผืนน้ำและแทงเข้าที่หัวของเงาพิษตนแรกทันที ปัก! มันแตกสลาย

เงาพิษอีกสองตนตกใจ และพยายามดำน้ำหนี แต่ยูเมะไม่ปล่อยให้พวกมันทำได้ง่ายๆ

> ยูเมะ: "ไม่ให้หนีหรอก! คาถาผนึกขั้นที่ 4: การตรึงในผืนน้ำ!"

>

ยูเมะใช้พลังเวทมัดน้ำรอบตัวเงาพิษทั้งสองตน ทำให้พวกมันไม่สามารถเคลื่อนที่ได้ เทนชิวิ่งไปหยิบมีดอาคมที่อยู่ใกล้มือ แล้วโยนใส่เงาพิษที่ถูกตรึงไว้อีกสองตน ฉึก! ฉึก!

> เทนชิ: "สามตัวเรียบร้อยแล้วยูเมะ! แต่เราเสียเวลาไปมากเกินไป!"

>

การต่อสู้ระลอกที่ 2: การเผชิญหน้ากับจอมพิษ (ปีศาจ 1 ตน)

ทันทีที่สมุนถูกกำจัด จอมพิษแห่งบึงก็ส่งเสียงร้องคำรามอย่างโกรธแค้น ผืนน้ำรอบๆ เริ่มปั่นป่วนอย่างรุนแรง และหมอกพิษก็หนาแน่นขึ้นอย่างรวดเร็ว

> จอมพิษ: (เสียงดังลั่น) "พวกเจ้าทำลายสมุนของข้า! พวกเจ้าจะต้องชดใช้!"

>

จอมพิษยักษ์พุ่งเข้าใส่กำแพงดินที่พวกเขาใช้เป็นที่มั่น และปล่อยของเหลวสีเขียวที่มีฤทธิ์กัดกร่อนใส่กำแพง ฟู่มมม!

> ยูเมะ: "กำแพงดินกำลังถูกกัดกร่อนค่ะเทนชิ! เราต้องออกไปจากตรงนี้!"

>

> เทนชิ: "ไม่ได้! ถ้าเราออกไป เราจะตกเป็นเป้าโจมตีบนผืนน้ำที่ลื่น! เราต้องทำลายมันให้เร็วที่สุด!"

>

จอมพิษยักษ์ใช้ลิ้นที่ยาวและเหนียวหนืดของมันพยายามคว้าตัวเทนชิและยูเมะ

> จอมพิษ: "มาให้ข้ากินซะดีๆ! พลังวิญญาณของพวกเจ้าจะทำให้ข้าแข็งแกร่งขึ้นเป็นสิบเท่า!"

>

เทนชิหลบลิ้นที่พุ่งเข้ามาอย่างหวุดหวิด แคว่ก! ลิ้นของมันขูดกับกำแพงดินอย่างรุนแรง และกำแพงก็เริ่มทรุดตัวลง

> เทนชิ: "ยูเมะ! ฉันจะล่อมันออกไปที่น้ำ! เธอต้องใช้คาถาที่สามารถทำลายโครงสร้างภายในของมันได้!"

>

> ยูเมะ: "แต่พลังเวทของฉันยังไม่ฟื้นตัวเต็มที่ค่ะ! และคาถาทำลายล้างก็ต้องใช้พลังงานสูงมาก!"

>

> เทนชิ: "จำสิ่งที่ซาโตโกะสอนสิ! ใช้สิ่งที่อยู่รอบตัว! ใช้ธาตุดินจากกำแพงที่กำลังจะพัง! ผสมกับพลังชำระล้างของผ้ายันต์ที่เรากำลังจะไปเอา!"

>

เทนชิพูดจบก็ตัดสินใจพังกำแพงดินส่วนหนึ่งแล้วพุ่งออกจากฐานที่มั่น เขาใช้ความว่องไวของเขาวิ่งไปบนพืชน้ำที่ลอยอยู่บนผิวน้ำอย่างบ้าคลั่ง โดยมีจอมพิษยักษ์ไล่ตามหลัง

> จอมพิษ: "มานี่ซะไอ้หนู! แกหนีข้าไม่พ้นหรอก!"

>

ขณะที่เทนชิกำลังล่อจอมพิษออกไป ยูเมะก็รวบรวมเศษดินที่เหลือจากการพังทลายของกำแพง เธอหลับตาลง และใช้พลังวิญญาณของเธอเชื่อมโยงกับผ้ายันต์แห่งการรวมจิตที่เธอพกติดตัว

> ยูเมะ: "พลังงานแห่งการรวมจิต จงสถิตในธาตุดิน! คาถาผนึกขั้นสูงสุด: หอกแห่งปฐพี!"

>

ยูเมะปล่อยเศษดินและโคลนที่ถูกอาบด้วยพลังงานศักดิ์สิทธิ์และพลังรวมจิตของเธอ พุ่งเข้าสู่ร่างของจอมพิษยักษ์ที่กำลังไล่ล่าเทนชิอย่างรวดเร็ว

ฟึ่บฟั่บ! ดินและโคลนไม่ได้ทำอันตรายมัน แต่พวกมันเข้าไปอุดตันรูขุมขนและช่องว่างบนผิวหนังของจอมพิษยักษ์ ทำให้ของเหลวสีเขียวเหนียวหนืดไม่สามารถไหลออกมาได้

> จอมพิษ: (เสียงร้องโหยหวน) "ไม่! พิษของข้า! ข้าหายใจไม่ออก!"

>

การอุดตันของพิษทำให้จอมพิษเกิดอาการแพ้พิษตัวเอง ร่างกายของมันเริ่มบวมและเปลี่ยนเป็นสีดำคล้ำ

> เทนชิ: "ยูเมะ! มันคือโอกาสเดียว! จุดอ่อนของมันคือความร้อน!"

>

เทนชิที่วิ่งอยู่บนผืนน้ำ สังเกตเห็นว่าไอน้ำรอบตัวจอมพิษเริ่มหนาแน่นขึ้น เทนชิรู้ว่าเขาต้องทำให้เกิดปฏิกิริยาความร้อนทันที

> เทนชิ: "ยูเมะ! ปีกแห่งอาคม! สร้างพลังงานที่แข็งแกร่งที่สุดของคุณ และส่งมาที่ฉัน! ไม่ว่ามันจะเป็นพลังงานอะไรก็ตาม!"

>

ยูเมะเชื่อมั่นในเทนชิอย่างที่สุด เธอใช้พลังทั้งหมดที่เหลืออยู่สร้างปีกแห่งอาคม และส่งพลังงานบริสุทธิ์ของเธอผ่านผ้ายันต์แห่งการรวมจิตไปยังเทนชิ

เทนชิรวบรวมพลังงานบริสุทธิ์จากยูเมะที่เข้ามาในตัวเขาอย่างรวดเร็ว เขาพุ่งตัวขึ้นสู่ฟ้าอย่างบ้าคลั่ง และใช้มีดอาคมแทงเข้าสู่กึ่งกลางของร่างจอมพิษยักษ์ที่กำลังบวมอย่างรุนแรง

ฟู่มมมมมมม!

พลังงานบริสุทธิ์ที่รุนแรงปะทะกับพิษที่ถูกอุดตันในตัวจอมพิษอย่างรวดเร็ว เกิดปฏิกิริยาไอน้ำและระเบิดความร้อนที่รุนแรง ทำให้ร่างของจอมพิษยักษ์แตกสลายออกเป็นชิ้นๆ อย่างรวดเร็ว

ส่วนที่ 3: ผ้ายันต์แห่งการชำระล้าง

จอมพิษสลายไปในพริบตา หมอกพิษสีเขียวอ่อนๆ รอบบึงก็สลายหายไปด้วย เผยให้เห็นบึงที่กลับมาใสสะอาดอีกครั้ง ดวงวิญญาณสีเทาของจอมพิษถูกยูเมะเก็บไว้

บนเกาะเล็กๆ กลางบึง ผ้ายันต์แห่งการชำระล้าง ก็ส่องแสงอย่างเจิดจ้า

> ยูเมะ: "เทนชิ! เราทำสำเร็จแล้ว! บึงสะอาดขึ้นแล้ว!"

> เทนชิ: (ยิ้มอย่างอ่อนล้า) "เราชนะเพราะเราเชื่อในกันและกัน ยูเมะ! ฉันรู้ว่าเธอจะหาทางใช้พลังงานที่เหมาะสมที่สุดมาให้ฉันเสมอ!"

>

พวกเขาเดินไปที่เกาะกลางบึงและหยิบผ้ายันต์ผืนที่สามขึ้นมา ผ้ายันต์แห่งการชำระล้าง มันเป็นสีขาวบริสุทธิ์และมีพลังงานที่สงบและเยือกเย็น

ขณะที่พวกเขากำลังชื่นชมผ้ายันต์ ทันใดนั้น เสียงหัวเราะเยือกเย็น ก็ดังขึ้นจากพงหญ้าที่รกชันที่สุด

> เสียงปริศนา: "น่าประทับใจ...เจ้าพวกเด็กๆ...พวกเจ้าจัดการกับสมุนของข้าได้ถึงสามตนแล้ว...แต่ผ้ายันต์ผืนที่สี่...มันไม่ใช่ของที่พวกเจ้าจะสัมผัสได้ง่ายๆ หรอก...มันถูกเก็บไว้ในที่ที่พวกเจ้าไม่มีทางจะไปถึงได้...จนกว่าพวกเจ้าจะเอาชนะข้าได้..."

>

วูบ! ร่างเงาที่ใหญ่โตปรากฏตัวขึ้นจากพงหญ้า มันคือ เงาปีศาจยักษ์ผู้บงการ ที่พวกเขาเคยเห็นมาก่อน มันไม่ได้พุ่งเข้าโจมตี แต่เพียงแค่จ้องมองพวกเขาด้วยดวงตาสีแดงฉาน

> เงาปีศาจยักษ์: "ข้าคือโชรุส...และผ้ายันต์ผืนสุดท้ายจะไม่มีวันเป็นของพวกเจ้า...เพราะข้าจะใช้มันเพื่อปลุกเจ้านายของข้าให้ตื่นขึ้น! ถ้าพวกเจ้าอยากได้มัน...จงตามข้ามาที่รังของข้า...ที่วิหารใต้ดิน!"

>

เงาปีศาจยักษ์กล่าวจบก็สลายตัวหายไปในความมืดมิด ทิ้งไว้เพียงคำท้าทายและการเรืองแสงของผ้ายันต์ผืนที่สี่ที่ปรากฏขึ้นบนแผนที่โบราณ: วิหารใต้ดิน