จ้าวเว่ยเว่ยสาวน้อยทะลุมิติพร้อมกระจกวิเศษ

จ้าวเว่ยเว่ยสาวน้อยทะลุมิติพร้อมกระจกวิเศษ

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-02-27
โดย:  primพริมโรสจบแล้ว
ภาษา: Thai
goodnovel18goodnovel
10
2 การให้คะแนน. 2 ความคิดเห็น
117บท
12.9Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

จ้าวเว่ยเว่ยหมอสาวยอดอัจฉริยะแห่งยุค2024วันหนึ่งชะตาชีวิตของเธอพลิกผันเมื่อเธอซื้อกระจกเก่าๆจากร้านขายของโบราณและทำมันบาดมือจากนั้นมีเสียงดังขึ้นมาว่า'นายหญิง.พรใดอันประเสริญจงเป็นของท่าน'..

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

บทที่ 1 ข้าคือกระจกวิเศษ

اليوم هو التجمع السنوي لعائلة فيليب الثرية، وقد امتلأ القصر بالضيوف ، وفى وسط الضحكات وتبادل الاحاديث بينهم ارتفعت صرخات سيدة من اتجاه الدرج مما ادى الى سرعة تجمع المتواجدين الى هناك ، كانت ماري منيب هى من سقطت من اعلى الدرج وهى تصرخ بيأس 

"أغيثوني! أنا أتعرض للهجوم!"

بينما ب اعلى الدرج وقفت هند الراوى  وعيناها مثبتتان على مارى الملقاة في الأسفل يملأ وجهها    نظرة الحيرة الشديدة وهي تحدق في يديها، في ذهول تام وبينما كانت نظرات الحشد عليها همست لنفسها    (كيف يمكن أن يحدث هذا... لماذا سقطت مارى  فجأة )

دوى أصوات الحشد الذي أحاط ب مارى فى الاسفل 

 "ما الذي يحدث هنا؟"

 "ما الذي يحدث؟ كيف انتهى بها الأمر بالسقوط؟"

"انظر إلى الأعلى. إنها..."

و برغم من  معاناة ماري من الألم، تمكنت  من رفع رأسها والنظر إلى حيث كانت هند تقف، عندها فقط أدرك الحشد المتجمع ما حدث وتبادلوا الاتهامات فيما بينهم 

"هند دفعت مارى !"

"يا إلهي! هند بغض النظر عن مشاعرك تجاه مارى، فإن هذه القسوة لا يمكن تصورها! وهي حامل!" 

"لقد تجاوزت الخط!" 

قالت هند بصوت خافض "لا، هذا غير صحيح..."

مع تصاعد الاتهامات، شحب وجه هند وهزت رأسها بشدة نافيةً كل ما قيل، حاولت التأكيد على براءتها، مصرّةً على أنها لم تدفع مارى، لكن توسلاتها لم تجد آذاناً صاغية.

قاطع صوت رجل جهوري الناس المتجمعة ، مؤكداً حضوره بسلطة (أفسحوا الطريق!)

كان ذلك الصوت يعود إلى عادل فيلين زوج هند  الجديد، على الرغم من أن زواجهما لم يدم إلا لفترة وجيزة.

همست هند باسمه "عادل ..."بينما انتابها  موجة من الارتياح وهي تلتفت إليه طلباً للدعم و لكن عندما التقت عينا عادل  بعينيها، كانتا حادتين ومتهمتين وقال "لقد آذيتها!"

اجابته بصوت مرتعش "لم أفعل!" احتجها شعور باليأس وهى تهز رأسها نافيةً بشدة  وقالت "لم أكن أنا..."

سألها عادل وقد بدا عليه عدم التصديق "إذن من فعل ذلك؟"

لقد كانت نظراته المليئة بالازدراء والغضب موجهة مباشرة إلى هند وملامحه مشوهة من الاشمئزاز قال بقسوة "هل تقولين  أن ماري ألقت بنفسها من أعلى الدرج؟ أنت معروفة بتسلطك، ألم تكوني تستفزها طوال هذا الوقت؟ هل يجب أن أذكرك بكل الحوادث؟" 

توقف هند فى مكانها و جعلتها حدة نبرة صوت زوجها عاجزة عن الكلام، بينما احتضنت مارى  معدتها، وانحنت على عادة  وكان صوتها خافتاً.

"عادل، أشعر بالألم الشديد !"

"مارى ؟" اقتربت جدة عادل ، نلى فيلين وهي تشعر بالقلق وقالت بغضب  " مارى ،ماذا حدث هنا؟" صرخ أحدهم من بين الحشد: "هناك دماء!"  

صاحت احدى السيدات المتواجدات فى الحشد "انظروا، إنها تنزف!"

 انتشر تحت مارى بقعة قرمزية كانت تتوسع بثبات، تشبثت مارى  برقبة عادل ثم انهارت بالبكاء.

"عادل ! طفلي! ساعد طفلي..."

"لا تقلقي!" حاول عادل  طمأنتها، لكن وجهه كشف عن خوفه عندما بدأ الذعر يتملكه وقال  "علينا الذهاب إلى المستشفى فوراً!"

ثم حملها  بسرعة بين ذراعيه، والتقت عيناه بعيني هند بنظرة قاسية مليئة بالاتهامات وقال"إذا حدث أي مكروه للطفل، فسوف تندمين على ذلك..."

ترك الجملة معلقة، ثم استدار بسرعة، حاملاً مارى نحو  المستشفى للبحث عن المساعدة، في تلك اللحظة، كان ضمان سلامة مارى وطفلها الذي لم يولد بعد هو الشغل الشاغل ل عادل.

نظرت نيلى  إلى هند بمزيج من خيبة الأمل وعدم التصديق، وهي تكافح لإيجاد الكلمات المناسبة.

"هند ، كيف تجرؤين؟"

"جدتى نيلى ..."

لم تكد هند  تبدأ بالرد حتى أدارت نيلى  ظهرها ورحلت، وفجأة، بدأ الحشد بالتفرق وبعد أن تجاهلها الجميع، وجدت هند نفسها تعود إلى غرفتها بلا هدف، تائهة في ضباب من الارتباك وانتظرت بفارغ الصبر عودة عادل، لم تكن قد دفعت مارى  وكانت بحاجة إلى تصفية الأجواء معه، ومع مرور الساعات في ظلمة الليل، لم يعد عادل بعد.

مع بزوغ أول خيوط الفجر، ترددت أصداء الأصوات من الأسفل.

"عادل!"

قفزت هند من على الأريكة وأسرعت نحو البابو توقفت عند أعلى الدرج، مترددة، عندما سمعت صوته.

"جدتي، أريد الطلاق!"

اخترق صوت  عادل الأجواء، وكانت نبرته لاذعة وحاسمة.

"تعالى  إلى هنا!"

مدت نيلى  يدها نحو حفيدها، وكان صوتها حازماً وآمراً واكملت "ماذا تقول؟ لقد قطعتُ وعداً لجدة هند بحمايتها، بالكاد تزوجتما، والآن أنتما على وشك الطلاق؟ إنها في العشرين من عمرها فقط. هل تريد تدمير حياتها؟"

قال بضحكة ساخرة "هل أنا من يدمر حياتها؟ أمر سخيف!"

كانت ضحكته قاسية، ونظراته تخترقها مشاعر الاستياء "جدتي، لقد فقدنا طفل مارى! هل تسمعينني؟ لقد رحل طفل أخي! ومع ذلك، هند لم يمسسها سوء! أخبريني، من الذي يسبب اليأس حقًا هنا؟"

لم تستطع نيلى  الكلام بينما اكمل عادل "لم أكن أرغب بالزواج منها أبداً، أنتِ من دفعتني إلى ذلك!"

كان إحباط عادل  واضحاً، وبدا على وشك فقدان أعصابه بسبب وضعه الزوجي، واكمل " كنتُ على استعدادٍ لقبولها إن كانت تُسعدك، لكنني لم أعد أطيق زوجةً كهذه! إن استمر هذا الوضع، أخشى أن أُقدم على فعلٍ مُتهوّر، لقد فقدتُ السيطرة على نفسي!"

صرخت نيلى  بصوت يملؤه الذعر وهي تتشبث بذراع عادل بقوة"توقف عن هذا!"

مع ثقل فقدان حفيدتها الكبرى مؤخراً على كاهلها، اشتدت ملامح نيلى تصميماً وعزيمة.

"حسنًا، لن تضطر لرؤيتها بعد الآن، سأرسلها بعيدًا، إلى الخارج، بعيدًا عن كل هذا، هل هذا مقبول؟"

صمت عادل  للحظة قبل أن يومئ برأسه موافقاً وقال "إذا كان هذا ما تعتقدين أنه الأفضل."

سمعت هند الحوار، فاستدارت وعادت مسرعة إلى غرفتها، وما إن دخلت حتى أغلقت الباب، وارتخت ركبتاها تحت وطأة الصدمة،انهارت على الأرض، وانهمرت الدموع على خديها وهى تهمس باسمه 

"عادل، عادل..."

كان الكشف عن استيائه من زواجهما - وأنه كان رغماً عنه - أمراً صادماً، لم تكن هند على علم، بل كانت غافلة تماماً عن مدى تردده، بعد أن فقدت والديها في سن مبكرة وتربّت على يد جدتها، التي توفيت هي الأخرى في حادث سيارة عندما كانت هادلي في الخامسة عشرة من عمرها فقط، تُركت لتشق طريقها في العالم بمفردها، بينما رحّبت نيلى  بها  في منزلها بسبب صداقتها الوثيقة مع جدة هند.

كانت نيلى  تعتز بها، وكثيراً ما كانت تسألها بمرح: "هند، هل ستصبحين زوجة حفيدي عندما تكبرين؟"

"بالتأكيد"، هكذا كانت هند تجيب دائماً، وهكذا، نشأت وهي تحلم بالزواج من عادل وأن تصبح زوجته، لقد كرست حياتها حوله، فصممت تعليمها بما يتناسب مع اهتماماته، وارتدت ملابس تلفت انتباهه، وبقيت دائماً بجانبه، دافعة إياه عن نفسه ضد أي منافسين محتملين، في قلبها، كانت عروسه بالفعل؛ كان مقدراً له أن يكون عروسها، لكن هذه لم تكن سوى خيالاتها الخاصة.

انتقدها ووصفها بالمتسلطة، وأعرب عن رغبته في عدم رؤيتها مرة أخرى، انتاب هند شعورٌ طاغٍ بالظلم فانفجرت بالبكاء في النهاية.

صوت طرقات اوقف انهيارها ،كان هناك شخص ما على الباب لقد جاء صوت الجدة "هند، هل أنت مستيقظ؟"

اجابت بعد ان مسحت دموعها بسرعة  "اجل ، أنا هنا!"

 ثم نهضت، ومشطت شعرها، وفتحت الباب وقالت بابتسامة مصطنعة  "جدتى نيلى ".

فحصتها الجدة  ولاحظت عينيها الحمراوين المنتفختين، ما يدل على ليلة قضتها في البكاء، ورغم تفهمها لضيق هند ، إلا أنها كافحت لتجاهل تصرفاتها الأخيرة، جلست نلى  على الأريكة، وأشارت إلى هند لتجلس هي الأخرى قائلة 

"اجلس معي."

"حسنًا." استعدت هند  لما سيحدث؛ لقد شعرت بتغير في سلوك نيلى  تجاهها.

قالت الجدة  "أتذكرين أنكِ ذكرتِ ذات مرة رغبتكِ في الدراسة بالخارج؟ أنا أرتب لكِ ذلك، ستغادرين في أقرب وقت ممكن."

 كان قرار إرسال هند بعيدًا واضحًا، انخفضت نظرة هند وبدأت الدموع تنهمر مرة أخرى، نظرت الجدة  إلى الفتاة بشفقة، وكان حبها ل هند صادقاً، ومع ذلك، ونظرًا لأن مارى  لا تزال في المستشفى، شعرت نيلى  بأنها مضطرة للتصرف دفاعًا عن مارى، استجمعت  شجاعتها، وأخذت نفساً عميقاً، وقالت بحزم: "يجب أن تتعلمي ضبط سلوكك، في بعض الأحيان، تكونين حازمة أكثر من اللازم، من الطبيعي أن تكوني حريصة على حماية الآخرين، لكن غيرتك - حتى تجاه مارى  - غير مبررة.،إنها مخطوبة ل اخو  زوجك!"

وبينما كانت هند تكافح للسيطرة على مشاعرها، همست قائلة: "أنا..." صمتت ولم تكمل بينما فكرت (هل شكت الجده  أيضاً في صدقها؟ )

قالت الجدة "حان وقت حزم أمتعتك."

ثم نهضت  من مقعدها، وألقت نظرة مطولة على هند وقالت .

"بمجرد أن تُظهري بعض التحسن، سأرتب لشخص ما لإعادتك، حسناً؟"

بهذه الكلمات، انصرفت الجدة بينما ،نهضت هند  بسرعة لترافقها إلى الخارج، عندما تُركت هند  وحيدة، شعرت بفراغٍ هائلٍ في داخلها.

وفجأة، انتابتها موجة من الغثيان الشديد لدرجة أنها جعلت معدتها تتقلب، استعادت هند أنفاسها، ووضعت يدها على فمها، ثم سارعت إلى الحمام.

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ

ความคิดเห็น

Triple Great
Triple Great
นิยายสนุกแต่ถ้าคำบรรยายมันไม่ยืดจนเกินไป เช่น บทที่ข้ามกลับภพกลับมาอาจจะบรรยาย เป็นสถานที่ไม่มีไฟฟ้า ควรเตรียมเครื่องปั่นไฟหรือบ้านโซร่าเซลล์ทั้งหลัง นอกนั้นก็ซื้อของกินของใช้ เรียกได้ว่าแทบจะเหมามาทั้งห้าง หรือบรรยายถึงต้มยำกุ้งต้องบอกสวนผสม เพราะมันเป็นสิ่งที่ทุกคนรู้ แต่บอกว่า มีรสเผ็ดร้อน
2026-03-01 15:52:03
0
1
S S
S S
ขอบคุณที่อัพจนจบค่ะ นิยายสนุกสายสุขนิยม เสพความเก่งของนางเอก เอ็นดูฮ่องเต้กับพ่อควายน้อย อยากแนะนำให้แก้เรื่องคำผิดหรือคำเรียกขานค่ะ เช่น นอ.แทนตัวเองว่ากระหม่อมตอนคุยกับผู้สูงศักดิ์ ควรเปลี่ยนเป็นหม่อมฉัน คำเรียกแทนตัวของผญ.ค่ะ อีกอย่างเรื่องการบรรยายที่ซ้ำซ้อนในบางฉาก เช่นตอนรณรงค์เรื่องค.สะอาดค่ะ
2025-07-05 06:48:31
1
0
117
บทที่ 1 ข้าคือกระจกวิเศษ
​บทที่ 1 ข้าคือกระจกวิเศษ "นายหญิงน้อย! ท่านตื่นแล้วหรือยัง?"จ้าวเว่ยเว่ยตกใจกลัว เธอจ้องมองไปที่กระจกอย่างตะลึงงัน ภาพสะท้อนในกระจกไม่ใช่ใบหน้าของเธอ แต่เป็นเด็กสาวร่างกายผอมแห้งและเธออยู่ในชุดโบราณที่มีรอยปะอยู่ทั่วทั้งตัว เธอยกมือเล็กๆ ที่ผอมแห้งของตัวเองขึ้นมาจับที่ใบหน้า นี่มันคือใบหน้าของเธอตอนที่เธออายุ 14-15นี่น่า ทันใดนั้นเสียงที่เธอได้ยินตอนแรกก็ดังขึ้นมาอีก "ข้าคือกระจกวิเศษ ข้าถูกสาปให้ถูกกักขังอยู่ในกระจกนี้มานานแสนนาน เลือดของเจ้าปลดปล่อยข้า"" what??? นี้กำลังล้อเล่นอยู่หรือเปล่า กระจกวิเศษอะไรกัน บ้าแล้ว ตื่นๆๆ"จ้าวเว่ยเว่ยใช้มือตบหน้าของตัวเองแรงๆ 2-3 ครั้ง และผลที่ได้ก็คือ เธอเจ็บหน้ามากและยังมีรอยแดงของฝ่ามือทั้ง 5 ขึ้นเต็มสองแก้มอีก เธอรีบยกกระจกขึ้นมามองอีกครั้ง พลางคิดว่านี้มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?? เธอเพิ่งซื้อกระจกโบราณชิ้นนี้ที่มีกรอบสวยงามมากมาจากร้านขายของโบราณที่มาเปิดใหม่ใกล้ๆ กับโรงพยาบาลที่เธอทำงานไม่ใช่หรือ ทำไม ทำไมถึงได้มาอยู่ที่นี่ล่ะ!จ้าวเว่ยเว่ย หมอสาวผู้เป็นยอดอัจฉริยะแห่งยุค 2024 เธอจบการศึกษาแพทย์ด้านศัลยแพทย์ด้วยวัยเพียง 21 ปี ความสามารถข
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 2 คำสัญญา
บทที่ 2 คำสัญญาตอนนี้จ้าวเว่ยเว่ยนั้นทราบแล้วว่าพรที่เธอขอนั้นเป็นจริงถ้าเช่นนั้น นี่คือความจริงอย่างนั้นหรือ เธอทะลุมิติมาที่ยุคราชวงค์ต้าหมิงจริงๆ นะหรือ??“เออ...แล้วร่างของฉันที่อยู่ที่ยุคปัจจุบันล่ะ ถ้าฉันมาอยู่ที่นี้แล้วร่างของฉันจะเป็นอย่างไร?”แน่นอนสิว่าเธอต้องห่วงร่างของตัวเอง เพราะอยู่ๆก็ถูกย้ายวิญญาณมาที่นี่แล้วร่างนั้นจะมีวิญญาณอยู่ได้อย่างไร ไม่ใช่ว่าเธอตายแล้วหรอกหรือ!“ร่างนั้นเพียงหลับใหลอยู่เท่านั้นเอง นายหญิงยังมีเวลาอยู่” กระจกโบราณตอบกลับมา" ‘ยังมีเวลาอยู่’ หมายความว่าอย่างไงที่ว่ายังมีเวลาอยู่?”ตอนนี้บอกเลยว่าลืมเรื่องการขอพรแล้วเถอะ เพราะจ้าวเว่ยเว่ยนั้นเป็นกังวลเกี่ยวกับร่างของตัวเองที่อยู่ในยุคปัจจุบัน“นายหญิงทำใจเถิด การที่ท่านและข้าได้พบเจอกันนั้นมันอาจจะไม่ใช่เรื่องบังเอิญก็เป็นได้ และข้าก็ไม่ใช่คนที่กำหนดให้นายหญิงต้องมาที่ยุคนี้ด้วย ข้าเพียงต้องตามนายหญิงมาเท่านั้น” กระจกโบราณบอกออกมาจ้าวเว่ยเว่ยนิ่งคิดอยู่สักพักหนึ่ง แล้วถอนหายใจ นั้นสินะ! ทำไมตอนที่อยู่ที่โรงพยาบาลเธอถึงได้ร้อนรนอยากจะมาที่ร้านขายของเก่าแห่งนี้มาก และที่สำคัญย่านที่โรงพยาบาลของเธอต
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 3 มีเวลาเพียง 5 วัน
บทที่ 3 มีเวลาเพียง 5 วันจ้าวเว่ยเว่ยนั้นวางกระจกแตกลงในกล่องและรีบเดินไปที่คอมพิวเตอร์ของเธอทันที เพราะว่าเธอมีเวลาที่จะสะสางเรื่องต่างๆ เพียงแค่ 5 วันเท่านั้น เธอจำเป็นต้องรีบ อย่างแรกที่เธอทำคือ หาข้อมูลของราชวงค์หมิง เพราะว่าถึงแม้พวกเธอจะเรียนมาแต่ว่ามันก็นานละข้อมูลบางอย่างก็ไม่ได้นำมาใช้ด้วย ทางที่ดีคือ ดูอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ ข้อมูลที่เธอได้นั้นคือราชวงศ์ต้าหมิงเป็นหนึ่งในราชวงศ์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์จีน เป็นช่วงเวลาแห่งความก้าวหน้าทางวัฒนธรรม เศรษฐกิจ และเทคโนโลยี ราชวงศ์หมิงยังมีบทบาทสำคัญในการพัฒนาโลกใหม่ราชวงศ์หมิงก่อตั้งขึ้น โดยจักรพรรดิหงหวู่ ซึ่งเป็นผู้นำที่เข้มแข็งและมีประสิทธิภาพ เขาสร้างระบบการปกครองที่มั่นคงซึ่งช่วยให้มั่นใจได้ถึงความเจริญรุ่งเรืองและเสถียรภาพของราชวงศ์ความสำเร็จทางเศรษฐกิจ: ราชวงศ์หมิงเป็นยุคแห่งความเจริญรุ่งเรืองทางเศรษฐกิจ การเกษตร การค้า และอุตสาหกรรมทั้งหมดเฟื่องฟู สิ่งนี้ทำให้เกิดการเติบโตของประชากรและมาตรฐานการครองชีพที่สูงขึ้นความก้าวหน้าทางเทคโนโลยี: ราชวงศ์หมิงเป็นผู้รับผิดชอบต่อความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีที่สำคัญหลายประการ รวม
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 4 การช็อปปิ้งครั้งสุดท้าย
บทที่ 4 การช็อปปิ้งครั้งสุดท้ายการสั่งของออนไลน์ของเธอจบลงตอนเวลาตี 5 เพราะร่างกายของเธอเรียกร้องให้พักผ่อนถึงแม้ว่าเธอจะไม่ต้องการแต่ว่าเธอต้องหยุดและนอนพักเอาแรงก่อนโดยเธอตั้งนาฬิกาให้ตัวเองนอนพักเพียงแค่4 ชั่วโมงเท่านั้น9 โมงเช้าเมื่อเสียงนาฬิกาปลุก จ้าวเว่ยเว่ยรีบลุกและอาบน้ำแต่งตัวทันที วันนี้เธอโทรเข้าไปที่โรงพยาบาลแล้วเพื่อที่จะลาพักร้อน ซึ่งก็ไม่มีปัญหาอะไรเพราะว่าที่ผ่านมาเธอทำงานอย่างเดียวไม่เคยที่จะได้ลาพักร้อนเลย เมื่อจัดการเรื่องงานเสร็จ จ้าวเว่ยเว่ยก็หันมาเปิดตู้เซฟของตัวเองดูว่าทรัพย์สินของเธอนั้นมีอะไรบ้างจ้าวเว่ยเว่ยนั้นเป็นเด็กกำพร้าที่ถูกเลี้ยงดูมาจากสถานเลี้ยงเด็กมาตั้งแต่เล็กแต่เพราะความเป็นอัจฉริยะของเธอที่ฉายแววออกมาแต่เด็กทำให้สถานเลี้ยงเด็กแห่งนั้นส่งเธอเรียนอย่างเต็มที่ และเธอก็ไม่ทำให้พวกเขาผิดหวังเธอสำเร็จแพทย์อย่างรวดเร็วและกลับมาตอบแทนสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าแห่งนี้ที่ดูแลเธอมาตลอดอย่างเต็มที่เช่นกัน ทุกเดือนเธอจะแบ่งเงินที่หาได้ 30% ให้เป็นทุนการศึกษาให้น้องๆ เสมอและเพราะฝีมือที่ฉกาจในการผ่าตัดของเธอ ทำให้เธอเป็นแพทย์ที่มีชื่อเสียง และแน่นอนเมื่อมีชื่อเสี
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 5 ร้านขายของโบราณร้านนั้นยังอยู่ที่เดิมหรือเปล่านะ? 
บทที่ 5 ร้านขายของโบราณร้านนั้นยังอยู่ที่เดิมหรือเปล่านะ? เมื่อหมวดอาหารการกินเสร็จต่อมาก็เป็นพวกเสื้อผ้าเครื่องนุ่งห่ม จ้าวเว่ยเว่ยนั้นดูข้อมูลของยุคราชวงค์ต้าหมิง ชุดที่คนยุคนั้นใส่จะเป็นชุดที่เรียกว่าชุดฮั่นฟู ถ้าเป็นของพวกในราชสำนักหรือบุคคลที่ร่ำรวยจะเป็นผ้าไหม หรือ ผ้าลูกไม้สวยๆ แต่ถ้าเป็นชาวบ้านจะเป็นชุดฮั่นฟูของชาวบ้านมักทำจากผ้าฝ้าย ป่าน หรือขนสัตว์ ผ้าเหล่านี้ทนทาน ระบายอากาศได้ดี และเหมาะกับงานเกษตร งานฝีมือ และกิจกรรมในชีวิตประจำวัน ชุดเหล่านี้ได้รับการออกแบบมาเพื่อความสะดวกสบาย ทนทาน และเหมาะสมกับสภาพอากาศ สีของชุดฮั่นฟูของชาวบ้านมักเรียบง่าย สีที่พบบ่อย ได้แก่ สีขาว สีดำ สีน้ำเงิน และสีเขียว สีเหล่านี้ไม่ดึงดูดความสนใจ และเหมาะกับงานทั่วไปการออกแบบชุดฮั่นฟูของชาวบ้านมักมีการออกแบบที่เรียบง่าย กางเกงขายาว เสื้อตัวโคร่ง และเสื้อคลุม เป็นชุดทั่วไปสำหรับผู้ชาย ผู้หญิงมักสวมกระโปรงยาว เสื้อตัวโคร่ง และเสื้อคลุมเมื่อเห็นเช่นนั้นจ้าวเว่ยเว่ยก็สั่งจากออนไลน์ทันที เพราะตอนนี้ไม่ว่าจะเป็นชุดยุคไหนก็มีขายแบบสำเร็จรูปทั้งนั้น เธอสั่งไปทั้งของเด็กผู้ใหญ่ ผู้หญิง ผู้ชาย คละกันหลากห
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 6 มีคนตั้งมากมายทำไมถึงเลือกฉัน?
บทที่ 6 มีคนตั้งมากมายทำไมถึงเลือกฉัน?เมื่อถึงห้างสรรพสินค้า จ้าวเว่ยเว่ยก็ตรงไปที่แผนกซุปเปอร์มาเก็ตก่อนเป็นอันดับแรก เธอเดินซื้อของหยิบของที่ต้องการเอานำไปด้วยพวกขน นม เนย ชา กาแฟ เครื่องดื่มชูกำลังต่าง ๆ อาหารสดอาหารแห้งอาหารแช่แช็งและเครื่องปรุงต่างๆ เพิ่มเต็มเพราะบางอย่างเธอก็ไม่สามารถที่จะสั่งออนไลน์ได้ เมื่อได้ของเต็ม 3 รถเข็นเธอก็ทะยอยของไปไว้ที่รถก่อน เมื่อของอยู่ในรถก็ค่อยเก็บเขาจี้กระจกอีกที เธอทำแบบนี้หลายรอบจนเหนื่อยหอบไปเลยเหมือนกันจากนั้นเธอก็นั่งพักที่ร้านขายชา และสั่งชาชั้นเลิศไปอีกหลายชนิด จากนั้นก็ตรงไปที่แผนกเครื่องครัว จ้าวเว่ยเว่ยช้อปพวกจานชามตะเกียบสวยๆ หรูหรา ไปมากมายหลายสิบชุด แต่ก็มีพวกจานชามแบบธรรมดาที่จะใช้ในชีวิตประจำวันด้วยอีกหลายสิบชุด พวกเครื่องครัว หมอ มีด เขียง ทัพพี เอาไปหมด จ้าวเว่ยเว่ยเดินไปทุกแผนกทุกชั้น จนตอนนี้ขาเธอแทบจะไม่มีแรงแล้ว ไม่คิดเลยว่าการช้อปปิ้งมันจะเหนื่อยขนาดนี้ มันยิ่งกว่าการยืนผ่าตัดทั้งวันอีกนะเนี้ยเธอคิดขณะที่ขับรถออกมาจากห้างสรรพสินค้าในเวลาใกล้จะมืดแล้ว เพื่อไปที่ร้านขายของเก่าร้านนั้นเมื่อรถใกล้จะถึงเธอก็จอดและเดินไปเพราะว
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 7 ณ ชนบทที่ห่างไกลในยุคราชวงค์ต้าหมิง ปี 1360 
บทที่ 7 ณ ชนบทที่ห่างไกลในยุคราชวงค์ต้าหมิง ปี 1360 เหลือเวลาอีกเพียงหนึ่งวันก็จะครบ 5 วันตามที่เจ้ากระจกโบราณบอกเอาไว้ จ้าวเว่ยเว่ยนั้นเก็บของทุกอย่างหมดแล้ว ตอนนี้เธอเหลือเวลาอีกเพียง 1 วันเท่านั้นที่จะได้อยู่ยุคนี้ หลายวันที่ผ่านมานอกจากเก็บของเพื่อนำไปใช้ที่ยุคอดีต เธอก็โทรหาอาจารย์ที่เคยสั่งสอน เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ที่รู้จักทั้งที่ทำงานและที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า และวันนี้เธอก็ได้นัดกับแม่ๆ ที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าว่าจะเข้าไปเยี่ยมพวกเขาด้วยดังนั้นวันนี้เธอจึงถือโอกาสเดินทางไปที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าเพื่อพบกว่าน้องๆ และแม่ๆ ที่เลี้ยงดูเธอมาเป็นครั้งสุดท้าย แน่นอนว่าทุกครั้งที่เธอไป เธอจะขนขนม นม เนยเสื้อผ้ามากมายไปฝากน้องๆ ด้วย วันนี้ก็เช่นกัน ขณะที่เธอกำลังจอดรถนั้นเองเสี่ยวเปาเด็กชายอายุ5 ครบก็วิ่งมาหาเธออย่างรวดเร็วสีหน้าของเขานั้นตื่นตกใจมาก“พี่สาว! พี่สาวมาแล้ว!! พี่สาวช่วยด้วย!! ช่วยแม่ใหญ่ด้วย” เจ้าเสี่ยวเปาเมื่อวิ่งมาถึงเธอก็พูดรัวเร็ว จนจ้าวเว่ยเว่ยนั้นฟังรู้เรื่องบ้างไม่รู้เรื่องบาง แต่จากนั้นมือของเธอก็ถูกเจ้าเสี่ยวเปาลากไปที่ห้องของแม่ใหญ่ทันทีเสียงฝีเท้าที่รีบเร่งดังก
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 8 ทะลุมิติมาแล้ว
บทที่ 8 ทะลุมิติมาแล้วจ้าวเว่ยเว่ยค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาด้วยความอยากลำบาก ความรู้สึกเจ็บปวดที่ศีรษะนี้มันอะไรกัน ไม่ใช่ว่าแม่ใหญ่หรอกหรือที่ได้รับบาดเจ็บที่ศีรษะ แต่ทำไมเธอถึงได้เจ็บด้วยล่ะ เธออยากจะรีบตื่นขึ้นมา แต่ก็ต้องสิ้นหวังเพราะร่างกายของตนกลับแข็งทื่อ เปลือกตาหนักอึ้งดั่งภูเขา อยากจะบอกให้เสียงร้องไห้เหล่านี้หยุดสักที แต่ปากของเธอกลับแข็งไม่มีแรงแม้แต่จะพูดอะไรออกมา ไม่มีแรงจะทำอะไรได้เลย ทำได้เพียงกลอกตามองไปรอบๆ ตัว และมองไปยังคนที่นั่งร้องไห้ข้างๆ เธอทีละคน“ท่านพี่! .. พี่ใหญ่ ..เว่ยเว่ยลูกแม่เจ้าฟื้นแล้ว…”สามเสียงของเด็กน้อยและผู้ใหญ่ช่างบีบคั้นหัวใจเหลือเกินทำไมเธอรู้สึกเจ็บปวดเสียใจนะ เธอไม่ได้รู้จักพวกเขาเสียหน่อยหัวใจของจ้าวเว่ยเว่ยเกิดบางสิ่งที่ไม่อาจอธิบายได้จนเจ็บแปล๊บเล็กน้อยและต้องการปลอบโยนคนเหล่านั้นจากใจจริง แต่ถึงกระนั้นก็ไม่มีเรี่ยวแรงใด ๆ ที่จะทำเช่นนั้นได้มีมือมากมายที่ค่อยจับค่อยลูบไปตามเนื้อตัวและแขนขาของเธอเหมือนพยายามจะหาว่ามีบริเวณไหนบ้างที่เธอเจ็บปวดพวกเขาจะได้ช่วยคลายความเจ็บปวดให้ จ้าวเว่ยเว่ยมองไปรอบๆ ห้องที่เธอนอนอยู่อีกครั้งสิ่งแรกที่เห็นคือเพดา
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 9 ครอบครัวเจ้าสี่ได้รับความอยุติธรรม
บทที่ 9 ครอบครัวเจ้าสี่ได้รับความอยุติธรรม“เว่ยเว่ย ลูกแม่ / พี่ใหญ่ พี่ใหญ่” สามเสียงประสานกันอีกครั้ง แต่ครั้งนี้จ้าวเม่ยตรงเข้าไปและมองดูลูกสาวใกล้ๆ เมื่อเห็นว่าลูกสาวเพียงเป็นลมไปเท่านั้นก็ถอนหายใจ ให้เจ้าเด็กน้อยทั้งสองไปหาผ้าชุบน้ำเพื่อจะเช็ดหน้าเช็ดตาให้ลูกสาวของนางเมื่อได้ผ้ามานางก็ค่อยๆ เช็ดไปตามใบหน้าแห้งผอมของลูกสาวคนโต และมองไปที่ผ้าที่พันอยู่บนศีรษะที่มีเลือดซึมออกมานิดหน่อยแล้วถอนหายใจ พลางคิดถึงเหตุการณ์ก่อนหน้า.....เมื่อเช้าตัวนางออกไปทำงานที่นาแต่เช้าโดยให้ลูกชายและลูกสาวคนเล็กดูแลพี่สาวที่นอนป่วยไม่มีเรี่ยวแรงมา 3-4 วันแล้ว โดยนางได้บอกให้พวกเขาอยู่แต่ในห้องไม่ต้องออกมาทำงานบ้าน โดยนางจะกลับมาทำเองเมื่อทำงานที่นาเสร็จ เด็กๆ ก็ตกลงและเข้าไปนั่งข้างๆ เตียงของพี่สาวของพวกเขาขณะที่นางกำลังถอนหญ้าที่อยู่ในนานั้น ป้าถงป้าที่อยู่ข้างบ้านก็รีบเดินมาหานางเพียงตะโกนเรียกด้วยน้ำเสียงร้อนรน“จ้าวเม่ย จ้าวเม่ย เจ้ายังทำอะไรอยู่ที่นี่ บ้านของเจ้าเกิดเรื่องแล้ว ยังไม่รีบกลับไปอีก”จ้าวเม่ยนวดเอวที่กำลังปวดเมื่อยขึ้น ในมือถือยังมีหญ้าที่ถูกถอนออกจากแปลงนาอยู่กำใหญ่“ยังเหลืองานต
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 10 ถูกไล่ออกจากบ้าน
บทที่ 10 ถูกไล่ออกจากบ้าน“ไล่ออกจากบ้านอย่างนั้นหรือ?”เมื่อจ้าวเว่ยเว่ยฟื้นขึ้นมาจากการสลบจ้าวเม่ยก็เล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นให้ลูกสาวฟังว่า ทุกคนในครอบครัวตระกูลจ้าวก็ต่างโกรธแค้นนางตบหน้าสะใภ้ใหญ่ และต้องการขับไล่พวกนาง 4 แม่ลูกออกจากบ้านตระกูลจ้าวไปโดยทันที นางจ้าวเม่ยรู้สึกเสียใจและตกใจเป็นอย่างมากกับสิ่งที่ตัวเองทำลงไป เธอรู้ดีว่าความใจร้อนของเธอสร้างความเดือดร้อนให้กับครอบครัวแล้ว แต่ในตอนนั้นที่เห็นลูกสาวนอนอยู่ด้านนอกเหมือนของไร้ค่า ไม่มีใครเหลียวแลเอาใจใส่ ความโกรธก็พลุ่งพล่านจนอดไม่ได้ที่จะลงมือตบสะใภ้ใหญ่ไปหลายฉาดแม้ต่อมานางจ้าวเม่ยพยายามอธิบายให้ครอบครัวตระกูลจ้าวฟังว่าเธอทำไปด้วยความโกรธและห่วงใยลูกสาว แต่ครอบครัวตระกูลจ้าวก็ไม่ฟัง พวกเขาตัดสินใจเด็ดขาดที่จะขับไล่พวกนางสี่แม่ลูกออกจากบ้านทันที“แม่ขอโทษนะลูกที่ทำให้พวกลูกต้องลำบากแล้ว"ท่ามกลางความโกลาหลวุ่นวาย ครอบครัวจ้าวต่างโกรธแค้นนางจ้าวเม่ยที่ลงมือตบหน้าสะใภ้ใหญ่โดยทำเป็นหลงลืมประเด็นที่ว่าทำไม สะใภ้ใหญ่และแม่เฒ่าจ้าวถึงได้เข้ามาค้นหาเงินในห้องของนางจ้าวเม่ย ซึ่งจ้าวเว่ยเว่ยที่เพิ่งฟื้นและตอนนี้เธอก็ได้รับรู้ความท
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status