A Broke Farmer is My Billionaire Husband

On her wedding day, super excited si Eliza dahil finally, ikakasal na siya kay Dixon. Ang lalaking una't huli niyang mamahalin. For almost eight years, they spent together. Eight years of love, of waiting, of patience. Iningatan niya ang kanyang sarili para ibigay ito sa tamang oras, sa tamang tao, sa lalaking pakakasalan niya. Alas-diyes ng umaga. Dalawang oras na lang ang nalalabi para maging Mrs. Javier na siya. Hindi na siya makapaghintay at paikot-ikot siya sa loob ng hotel suite. Katatapos lang siyang ayusan ng kanyang make-up artist. She chose a plain make-up dahil ayaw niya ng OA na make-up na halos hindi na siya makikilala pa. Gusto niya, siya pa rin si Eliza. Simple, natural, totoo. Tumayo siya sa harap ng salamin. Suot ang puting-puting wedding gown. Mahaba, elegante, perpekto. Parang pang-prinsesa. Ngumiti siya. Sa wakas, matutupad na ang pangarap niya. Mula pagkabata, si Victor lang ang lalaking nakikita niyang makakasama habambuhay. Nang makarinig siya ng katok mula s

Pagkatapos siyang ipahiya sa simbahan, pagkatapos siyang tawaging malas, nakakahiya, at pabigat ng buong village, pinalayas siya ng sarili niyang ama."Umalis ka na dito, Eliza! Wala kang kwentang anak! Dahil sa'yo, nasira ang kasal! Nilagay mo si Bianca at si Dixon sa kahihiyan!" sigaw ni Don Gustavo sa harap ng lahat ng bisita, habang si Eliza ay nakaluhod pa rin sa sahig, nakakumot lang."Dad, hindi ako — sila ang nanloko sa akin! Si Bianca at si Dixon, sila—" umiiyak na sabi ni Eliza, nanginginig ang boses."Manahimik ka! Simula ngayon, hindi ka na namin anak! Para sa ikatatahimik ng lahat at para matigil na ang kahihiyang ginawa mo, magpapakasal ka sa taong pinili ko para sa'yo! Ayokong makita pa ang pagmumukha mo dito!" Matapos ang kahihiyan sa simbahan. Hindi mawala ang galit ni Don. Gustavo. Pinag uusapan sila ng buong bayan dahil sa kahihiyan. "Eliza, lahat ng gusto mo binigay ko. Hindi ko akalaing ikaw ang sisira ng reputasyon ko na kay tagal kong iningatan sa buong buhay

Si Brent pala ay first love ni Eliza. Childhood bestfriend. Umalis papuntang US noong high school. Ngayon, bumalik na siya bilang isang Vet Doctor at siya ang bagong vet ng Rancho De Vera. Guapo, moreno, matangkad, 28 years old, at single. At halatang may gusto pa rin kay Eliza. Isang hapon, nasa garden si Eliza kasama ang apat na bata. Naglalaro sila. Biglang may narinig siyang boses na pamilyar na pamilyar. "Eliza? Eliza Santos? Ikaw ba yan?" Lumingon si Eliza. Nanlaki ang mata niya. "Dixon?!" Si Brent. Naka-white polo, may dalang medical bag, gwapong-gwapo, at nakangiti nang malapad. "Oh my God! Dixon! Ikaw nga!" Tumakbo si Eliza palapit at niyakap si Brent nang mahigpit. Yung yakap na matagal, yung yakap ng magkaibigan na matagal hindi nagkita. "Dito ka na nagta-trabaho? Akala ko nasa US ka pa!" sabi ni Eliza, tuwang-tuwa. "Kakabalik ko lang last month. At nabalitaan kong nandito ka na sa De Vera Ranch, kaya nag-apply agad ako bilang vet. Para makita ka," saad nito na hi

Months of separation. Yun ang napagkasunduan.Matapos pumirma sa Judge, matapos i-arrange ng Lolo ni Andrei at Daddy ni Eliza ang lahat, matapos ang away nila sa Rancho dahil kay Brent— umalis si Eliza kasama si Brent.Hindi umimik si Andrei Devera Thompson nung gabing yun. Nakatayo lang siya sa gitna ng palayan, hawak ang kamay ng apat na bata na umiiyak. Pinanood niya ang kotse ni Dixon na lumayo, kasama ang asawa niya. Ang asawa niyang civil lang naman ang kasal."Let her go," bulong ng apat na bata, pero hindi pinakinggan ni Andrei.Sa loob ng kotse, si Eliza umiiyak. Si Brent nakangiti habang nagda-drive."Finally, bumalik ka na sakin, Eliza," usal nito. "Simula pa lang, ako naman talaga ang nararapat sayo"Dinala siya nito sa condo nito sa Makati. Maganda. Malinis. Pero hindi sa isang Rancho at malayo sa probinsya. Walang amoy ng palay. Walang ingay ng mga apat na bata.For one month, Eliza stayed there. Tahimik. Hindi siya kinakausap ni Andrei. Hindi rin siya tinatawagan ng Da