LOGINKABANATA 7Hindi mapakali si Jesza habang nakatayo sa harap ng sink ng kanilang kusina. Hinuhugasan niya ang mga baso, ngunit ang kanyang isip ay nasa sala. Dalawang linggo na ang nakalipas mula nang matagpuan sila ni Damon Vale. At sa loob ng dalawang linggong iyon, unti-unting nagbago ang takbo ng kanilang simpleng buhay.Naging bahagi na si Damon ng araw-araw nilang routine.Dumating ang tunog ng busina mula sa labas. Alam ni Jesza kung sino ‘yon. Hindi na ang mamahaling sports car ang dala ni Damon, kundi isang mas simpleng itim na SUV. Mas bagay sa isang pamilya, ngunit marangya pa rin para sa kanilang lumang neighborhood.Mabilis na tumakbo si Eli patungo sa pinto, bitbit ang kanyang bag. “Mommy! Nandiyan na si Daddy Candidate!”Bumuntong-hininga si Jesza at sumunod sa anak. Binuksan niya ang pinto. Si Damon ay nakatayo doon, suot ang isang simpleng puting polo shirt na nakatupi hanggang siko at itim na slacks. Mukha pa rin itong CEO, ngunit mas malambot ang aura nito ngayon.“G
KABANATA 6Mabilis ang paghinga ni Jesza habang hila-hila si Eli papasok sa kanilang maliit na apartment. Ni-lock niya agad ang pinto. Isinandal niya ang kanyang likod dito at pumikit nang mariin. Nanginginig pa rin ang kanyang mga tuhod. Ang tagpong iyon sa ospital, ang muling pagpapakita ni Damon Vale, ay tila isang masamang panaginip na ayaw niyang magising.“Mommy, nasasaktan po ako,” mahinang bulong ni Eli.Mabilis na idinilat ni Jesza ang kanyang mga mata. Nakita niya ang pamumula sa maliit na pulso ng anak. Agad siyang lumuhod at hinawakan ito ng marahan. “Patawad, baby. Patawad. Nasaktan ba kita? Hindi sinasadya ni Mommy.”Umiling si Eli, ngunit matalino ang kanyang mga mata. “Mommy, bakit ka po ba natatakot sa kanya? Siya ba ang dahilan kung bakit ka umiiyak gabi-gabi?”Natigilan si Jesza.Hindi niya alam kung paano sasagutin ang anak. Bago pa man siya makapagsalita, isang serye ng marahang katok ang narinig mula sa labas ng pinto.Napatayo si Jesza. Alam niya kung sino iyon.
Kabanata 5Hindi maialis ni Damon Vale ang kanyang mga mata sa tablet. Nakatayo pa rin si Mark sa kanyang harap, hindi halos humihinga habang nag-aabang sa susunod na mangyayari. Ang buong opisina ng CEO ay binalot ng isang mabigat at nakatutulig na katahimikan.“Sir? Okay lang po ba kayo?” pag-uulit ni Mark. Bakas ang matinding pag-aalala sa boses ng asistant.Hindi siya sinagot ni Damon. Sa halip, marahas na ibinaba ng bilyonaryo ang tablet sa ibabaw ng lamesa. Humigpit ang kapit niya sa gilid ng mesa hanggang sa mamuti ang kanyang mga kasukasuan.Buhay si Jesza.Ang babaeng anim na taon niyang hinahanap, ang babaeng naging mitsa ng kanyang walang katapusang pangungulila, ay buhay. At narito lang ito sa iisang lungsod.Isang matinding desperasyon ang biglang sumakop sa kanyang buong pagkatao. Pakiramdam niya ay sasabog ang kanyang dibdib kung hindi niya ito makikita sa mismong oras na ito.“Trace this account, Mark. Ngayon din,” utos ni Damon. Mababa ang kanyang boses, ngunit may gu
Kabanata 4Mabilis ang hakbang ni Jesza Reyes habang papasok sa pediatric ward ng St. Mariana Children’s Hospital. Kakasimula pa lang ng kanyang shift, ngunit ramdam niya agad ang kakaibang enerhiya sa paligid. Ang mga dumaang intern ay napapatingin sa kanya sabay bulong. Ang mga kapwa niya nurse sa nurse's station ay biglang tumahimik nang makita siya.Kumunot ang noo ni Jesza. Kinuha niya ang kanyang clipboard. “May dumi ba ako sa mukha?” tanong niya sa matalik na kaibigang si Nurse Sarah.Hindi sumagot si Sarah. Sa halip, dahan-dahan nitong iniharap ang screen ng cellphone nito sa mukha ni Jesza. May malawak at nakakalokong ngiti sa mga labi ng kaibigan.“Girl, kilalanin ang bago nating internet celebrity,” pang-aasar ni Sarah.Tumingin si Jesza sa screen. Nanlaki ang kanyang mga mata. Lumanding ang paningin niya sa isang pamilyar na larawan. Iyon ang kinuha niyang litrato noong nakaraang taon habang nakangiti siya sa ilalim ng puno sa isang park. Ngunit hindi ang larawan niya ang
Kabanata 3Anim na taon ang mabilis na lumipas.Maliit ang apartment na inuupahan ni Jesza Reyes. Amoy disinfectant at baby powder ang buong silid. Pagod na pagod siyang naupo sa lumang sofa, suot pa rin ang kanyang asul na scrub suit. Katatapos lang ng labindalawang oras na shift niya bilang pediatric nurse sa St. Mariana Children’s Hospital. Masakit ang kanyang likod, kumikirot ang mga binti, at tila gusto na lang pumikit ng kanyang mga mata.Ngunit hindi siya pwedeng mapagod. May anim na taong gulang siyang anak na umaasa sa kanya.Kinuha niya ang kanyang pitaka mula sa bag. Inilabas niya ang mga bayarin na nakapatong sa lamesa. Kuryente, tubig, renta sa apartment, at ang matrikula ni Eli sa eskwelahan. Binilang niya ang natitirang pera. Kulang na naman. Kakailanganin niya na namang kumuha ng dambuhalang overtime sa susunod na linggo para lang mapagkasya ang lahat.Bukod sa pisikal na pagod, may mas malalim na sugat na hindi pa rin naghihilom sa loob niya. Ang emosyonal na trauma m
Kabanata 2Umuwi si Jesza sa penthouse na parang isang lantang gulay. Malaki ang lugar, napakalawak, ngunit sa bawat sulok ay nararamdaman niya ang labis na panliliit. Umupo siya sa gilid ng malaking kama. Ipinatong niya ang kanyang mga palad sa mukha at doon ay muling humagulgol. Ang bawat sulok ng marangyang penthouse na ito ay nagpapaalala sa kanya na pansamantala lang siya rito. Isa lang siyang anino sa marangyang buhay ni Damon Vale.Gabi na nang dumating si Damon. Narinig ni Jesza ang pagbukas ng pinto, kaya mabilis niyang pinunasan ang kanyang mga mata at nagkunwaring nagbabasa ng libro sa sala.Napakagwapo pa rin nito kahit halatang pagod. Malalaki ang hakbang nito papalapit sa kanya. Inalis nito ang kanyang charcoal gray na coat at isinabit sa upuan bago lumapit kay Jesza para halikan sana ito sa noo.Ngunit bago pa man dumampi ang mga labi ni Damon, bahagyang umatras si Jesza. Umiwas siya.Napatigil si Damon sa hangin. Kumunot ang noo nito, bakas ang pagtataka sa mga mata.







