LOGINKABANATA 15Napakatahimik ng umaga sa apartment ni Jesza. Maliwanag ang sikat ng araw na tumatama sa bintana. Ang tanging tunog lang na naririnig ay ang mahinang paghigop ni Jesza sa kanyang mainit na kape. Natutulog pa si Eli sa loob ng kwarto nito dahil Sabado naman. Plano nilang mag-ina na mag-general cleaning ngayong araw.Biglang nanginginig na nag-vibrate ang cellphone ni Jesza sa ibabaw ng lamesa.Akala niya ay si Damon lang na may dalang pandesal na naman. Ngunit nang tignan niya ang screen, pangalan ng kaibigan niyang si Sarah ang nakasulat. Sinagot niya ang tawag.“Jesza! Buksan mo ang social media accounts mo ngayon din!” bungad ni Sarah. Hinihingal ito at halatang natataranta.Kumunot ang noo ni Jesza. “Bakit? Anong mayroon?”“Huwag ka nang maraming tanong! I-check mo ang mga news sites. Nagkakagulo ang mga tao!” sabi ni Sarah bago nito ibaba ang linya.Kinabahan si Jesza. Dahan-dahan niyang binuksan ang kanyang social media account. Sa unang scroll pa lang niya sa kanyang
KABANATA 14Hindi mawala ang ngiti sa mga labi ni Damon Vale habang nagmamaneho pabalik sa kanyang mansyon noong gabing ’yon.Paulit-ulit na tumutunog sa kanyang isip ang boses ni Eli. Ang salitang Daddy ay may kakaibang kapangyarihan. Ito ang pinakamagandang salita na narinig niya sa buong buhay niya. Mas matamis pa ito kaysa sa kahit anong bilyong pisong kontrata na napirmahan niya sa Vale Corporation.Kinaumagahan, maaga pa lang ay gising na si Damon. Hindi siya pumasok sa opisina ng maaga. Nagpadala siya ng maikling mensahe kay Mark na i-reschedule ang lahat ng kanyang morning meetings. May mas mahalaga siyang kailangang gawin ngayon.Sa maliit na apartment nina Jesza, nagsisimula pa lang ang araw. Ang amoy ng sinangag at pritong itlog ay humahalimuyak mula sa kusina. Abala si Jesza sa pag-aayos ng hapag-kainan nang makarinig siya ng marahang katok sa pinto.Binuksan niya ito at nagulat siya nang makita si Damon. May dala itong isang malaking paper bag mula sa isang sikat na panad
KABANATA 13Hindi nakasagot sina Damon at Jesza sa tanong ni Eli. Ang buong sala ay binalot ng mabigat na katahimikan. Tanging ang mahinang hikbi na lang ng bata ang naririnig sa paligid. Tinitigan ni Damon ang kanyang anak. Ang maliit na katawan nito ay nakasandal pa rin sa binti ni Jesza. Sa sandaling iyon, napagtanto ni Damon na hindi galit ang kailangan ng pamilya niya ngayon, kundi pagbawi.Lumuhod si Damon. Inabot niya ang maliit na kamay ni Eli. “Buddy, look at me. Gusto kong maging pamilya tayo. Higit pa sa iniisip mo.”Tumingala si Eli, pinupunasan ang kanyang mga mata. “Talaga po?”“Oo. At hindi ako aalis,” seryosong sagot ni Damon, sabay sulyap kay Jesza na tahimik ding umiiyak. “Gagawa tayo ng paraan.”Nakahinga ng maluwag ang bata. Doon ay nagbago ang ihip ng hangin. Lumitaw ang pambihirang talino ni Eli. Mabilis niyang kinuha ang kanyang maliit na bag sa kwarto. Pagbalik niya sa sala, may hawak na siyang isang asul na notebook at isang ballpen. Isang seryosong mukha ang
KABANATA 12Ang puting papel ay nanatiling nakalapag sa ibabaw ng lamesa. Ang mga numero dito ay malinaw. Hindi ito mapapasubalian ng kahit na anong depensa. Mas lalong uminit ang atmospera sa loob ng maliit na sala ni Jesza. Ang bawat sekondong lumilipas ay tila ba nagdadala ng mas mabigat na pressure sa dibdib ng dalawa.Nakatayo si Damon sa gitna ng silid, matigas ang tindig at mariin ang tingin. Ang kanyang mga panga ay nagtatagpo sa tindi ng emosyong pinipigil niya. Si Jesza naman ay napasandal sa gilid ng lababo sa kusina. Nanginginig ang kanyang mga kamay habang nakakuyom ang mga ito.“Anim na taon, Jesza,” panimula ni Damon. Mababa ang kanyang boses ngunit ramdam ang bagsik sa bawat pantig. “Anim na taon mong ipinagkait sa akin ang sarili kong anak.”Hindi agad nakasagot si Jesza. Tumulo ang isang butil ng luha mula sa kanyang mga mata, ngunit mabilis niya itong pinunasan. “Damon, hindi mo alam ang buong kwento. Huwag mo akong husgahan na parang ako lang ang may kasalanan dito
KABANATA 11Napatitig si Damon Vale sa hawak na papel. Ang malaking opisina niya sa Vale Corporation ay tila biglang nawalan ng air circulation. Katahimikan ang bumalot sa buong silid. Ang mga salita sa report ay malinaw at mariin. Hindi ito isang panaginip. Hindi rin ito isang pagkakamali ng laboratoryo.99.99%. Probability of Paternity.Biological Father: Damon Vale.Paulit-ulit niyang binasa ang mga nakasulat na numero. Parang bawat letra ay sumasaksak sa kanyang puso. Naupo siya ng marahan sa kanyang swivel chair. Pakiramdam niya ay biglang nawalan ng lakas ang kanyang buong katawan. Ang papel na hawak niya ay may kaunting panginginig habang tinititigan niya ito gamit ang kanyang nagdidilim na mga mata.Sa isang iglap, lahat ng kanyang mga alaala sa nakalipas na dalawang linggo ay biglang nagkaroon ng kahulugan. Lahat ng maliliit na detalye tungkol kay Eli ay nagbago ng kulay sa kanyang isip.Ang matatamis na ngiti ng bata kapag binibigyan niya ito ng paboritong pagkain. Ang habit
KABANATA 10Kinabukasan matapos ang matinding breakdown ni Jesza, maagang kumatok si Damon sa pinto ng apartment. May dala siyang mainit na taho para kay Eli at paboritong kape ni Jesza mula sa isang sikat na cafè. Bakas ang puyat sa kanyang mga mata, ngunit mas nangingibabaw ang determinasyon sa kanyang mukha.Binuksan ni Jesza ang pinto. Mukha rin siyang hindi nakatulog. Gulo ang buhok nito at namamaga pa rin ang mga mata.“Damon, diba sinabi ko sa ‘yo—”“I know what you said, Jesza,” pagputol ni Damon, mabilis na pumasok sa loob bago pa man ito makatanggi. Inilapag niya ang mga binili sa lamesa. “Sabi mo umalis ako kagabi. Umalis naman ako, ‘di ba? Pero bagong araw na ngayon.”Napasandal si Jesza sa dingding, tila pagod na makipagtalo. “Hindi mo ba talaga ako tatantanan?”“Hindi,” seryosong sagot ni Damon. Tinitigan niya si Jesza sa mga mata. “Hindi kita iiwan sa tuwing nasasaktan ka. Alam kong may tinatago ka. Alam kong takot na takot ka. Pero nandito ako ngayon para patunayan na







