LOGINKABANATA 29Sariwa pa rin sa isip ni Damon ang mga salitang binitiwan ni Jesza bago sumikat ang araw. Para sa kanya, ang pag-amin ng dalaga ay mas mahalaga pa kaysa sa anumang bilyong pisong deal na pinirmahan niya sa buong buhay niya. Ngayong umaga, hindi na niya sasayangin ang pagkakataon. Habang naghahanda ng almusal si Jesza sa kusina, lihim na kinuha ni Damon ang maliit na itim na kahon na matagal na niyang itinago sa loob ng kanyang bulsa.“Jesza,” tawag ni Damon habang dahan-dahang lumalapit sa may lababo.Nalingon si Jesza na may hawak pang sandok. “Bakit, Damon? Gutom na ba si Eli?”Hindi sumagot si Damon. Sa halip, lumuhod siya sa isang tuhod sa ibabaw ng simpleng linoleum floor ng kusina. Dito, sa tabi ng kaldero ng kanin at amoy ng sinangag, binuklat niya ang kahon. Isang kumikinang na brilyanteng singsing ang tumambad sa liwanag ng umaga.“Damon...” napatakip ng bibig si Jesza, nabitawan niya ang sandok sa ibabaw ng counter.“Ayaw ko nang maghintay ng perpektong lugar o t
KABANATA 28Malamig ang hangin ng madaling-araw nang magising si Damon. Masakit ang kanyang leeg dahil sa posisyon ng kanyang pagtulog sa sofa. Dahan-dahan niyang imulat ang kanyang mga mata at binalot siya ng matinding katahimikan ng apartment. Agad niyang napansin ang isang puting sobre na nakapatong sa ibabaw ng kanyang cellphone sa coffee table.Kumunot ang kanyang noo. Kinuha niya ang sobre at binuksan ito. Habang binabasa ang bawat salita sa sulat-kamay ni Jesza, unti-unting nawalan ng lakas ang kanyang mga kamay. Lumamig ang kanyang buong sistema.“Hindi... hindi pwede ‘to,” bulong ni Damon sa sarili.Tumayo siya nang mabilis at patakbong tinungo ang kwarto ni Eli. Binuksan niya ang pinto. Doon ay nakita niya si Jesza na kasalukuyang isinasara ang huling zipper ng isang malaking backpack habang si Eli naman ay nakaupo sa gilid ng kama, hawak ang kanyang asul na notebook at umiiyak nang tahimik.“Anong ibig sabihin nito, Jesza?” malamig ngunit nanginginig ang boses ni Damon haba
KABANATA 27Hindi nakatulog si Jesza nang gabing iyon. Paulit-ulit na umuugong sa kanyang isipan ang bawat salitang narinig niya mula sa usapan ni Damon sa telepono. Ang posibleng pagbagsak ng kumpanya, ang pagkakakulong ng ina nito, at ang tuluyang pagkasira ng pangalan ng mga Vale. Lahat ng ito ay parang isang malaking itim na ulap na unti-unting lumalapit sa kanila.Kinabukasan, habang nasa trabaho si Damon para lihim na makipagkita sa kanyang mga abogado, nagpasya si Jesza na lumabas muna para bumili ng ilang gamit sa grocery malapit sa apartment. Ngunit bago pa man siya makarating sa mall, isang itim na marangyang sasakyan ang huminto sa kanyang tapat.Bumaba ang glass window ng backseat. Doon ay nakita niya si Veronica Vale, nakasuot ng pormal na itim na kasuotan at may hawak na mamahaling abaniko.“Pumasok ka sa loob, Jesza. Kailangan nating mag-usap,” malamig na utos ni Veronica.Tumingin si Jesza sa paligid. Batid niyang hindi siya tatantanan ng matandang babae. Dahan-dahan s
KABANATA 26Sa kabila ng ingay at naglalakihang headlines sa telebisyon tungkol sa Vale Group, tila may sariling mundo ang maliit na apartment nina Jesza. Nagpasya si Damon na mag-file muna ng indefinite leave sa kumpanya. Ipinasa niya sa kanyang mga pinagkakatiwalaang abogado ang paghawak sa kaso ng leak. Sa unang pagkakataon sa kanyang buhay, pinili niyang patayin ang kanyang corporate phone. Gusto niyang ibuhos ang buong oras niya sa dalawang taong nagbigay sa kanya ng tunay na kapayapaan.“Sigurado ka ba na ayaw mong pumasok sa opisina ngayon?” tanong ni Jesza habang nag-aayos ng kanyang buhok sa harap ng salamin. “Baka isipin ng mga shareholders mo na tinatakbuhan mo ang problema.”“Hayaan mo sila, Jesza,” sagot ni Damon habang nakasandal sa pinto ng kwarto. Nakasuot lang siya ng simpleng t-shirt at shorts. Isang porma na hinding-hindi makikita ng mga business partners niya sa Makati. “Mas importante ang schedule natin ngayong araw. Sabi ng manager ko, bawal akong ma-late.”“Dadd
KABANATA 25Mabilis na nag-empake ng mga gamit sina Damon at Jesza pagkatapos matanggap ang emergency call. Wala na ang kalmadong simoy ng hangin at ang kapayapaan ng beach resort sa Batangas. Habang bumabyahe sila pabalik ng Maynila, walang kibuan sa loob ng sasakyan. Mahigpit ang hawak ni Damon sa manibela. Ramdam ni Jesza ang tindi ng tensyon na nakabalot sa buong katawan ng lalaki.Sa likod, mahimbing na natutulog si Eli, kayakap ang kanyang asul na notebook. Ligtas ang bata sa magulong mundong paparating sa kanila.Pagdating sa opisina ng main headquarters ng Vale Group sa Makati, sinalubong sila ng nagkakagulong mga empleyado at mga ilaw ng camera ng mga media sa labas. Iniwan muna ni Damon sina Jesza at Eli sa isang pribado at ligtas na holding room bago siya dire-diretsong naglakad patungo sa tapat ng pinto ng board room.Nang buksan niya ang pinto, agad siyang sinalubong ng matatalim na tingin ng mga shareholders. Sa dulo ng mahabang lamesa, nakaupo ang kanyang ina na si Vero
KABANATA 24Malamig at madilim ang tubig sa ilalim ng dike. Sa loob ng ilang segundo na parang walang katapusan, walang ibang narinig si Damon kundi ang ugong ng dagat at ang sarili niyang mabilis na pagtibok ng puso. Paulit-ulit na tumatakbo sa isip niya ang isang nakatatakot na tanong, “Paano kung hindi ko siya maabutan?”Lumangoy siya pababa nang buong lakas, pilit na idinilat ang mga mata sa kabila ng alat ng tubig. Doon ay nakita niya ang puting beach dress ni Jesza na dahan-dahang tinatangay ng agos. Agad niyang hinawakan ang braso ng dalaga at binuhat ito pataas.Sa isang malakas na pag-ahon, muling nakahinga si Damon. Sumunod na umahon si Jesza, humihingal at umuubo dahil sa nainom na tubig-dagat.“Hawakan mo ako, Jesza! I’ve got you,” hingal na sigaw ni Damon habang pilit silang pinapanatiling nakalutang. Inilagay niya ang isang braso sa ilalim ng mga kili-kili ni Jesza.Mabilis silang tinulungan ng mga lifeguard ng resort na agad na rumesponde bitbit ang mga life ring. Nang







