LOGIN“File an annulment as soon as possible—so you can marry me.”
Tumigil ang mundo nina Vera at Celeste sa mga salitang iyon.
Napatingin si Vera kay Rico na parang mali ang narinig niya. Nasa loob pa rin sila ng ospital room.
“Ano’ng sinabi mo?” paos na tanong ni Vera.
Hindi nagbago ang ekspresyon ni Rico. Parang business partners ang kaharap niya. “Mag-file ka ng annulment. Ngayon din. I’ll handle everything. After that, pakakasalan kita.”
Napanganga si Celeste. “Wait. What?” napasigaw siya. “Rico, are you even listening to yourself? Kapatid ka ng asawa niya!”
Tumawa si Rico. “Exactly.”
Para kay Vera, parang may sumabog sa ulo niya.
“You’re insane,” mariing sabi niya. “Pa-check ka sa utak mo. Hindi ka yata normal. May sira yata ang utak mo.”
Sinubukan niyang bumangon mula sa kama. Nanginginig pa ang mga binti niya, pero pinilit niya. Hindi pa siya nakakatayo nang hawakan ni Rico ang braso niya.
“Don’t,” malamig na sabi ng lalaki. “Hindi ka pa puwedeng umalis.”
“Don’t touch me,” sigaw ni Vera. “Wala kang karapatan—”
Hindi na siya pinatapos ni Rico. Bigla niya itong binuhat, parang wala lang ang bigat niya. Napasigaw si Vera sa gulat.
“Rico!” sigaw ni Celeste. “Ano’ng ginagawa mo?!”
“Taking her out of here,” sagot ni Rico, diretsong naglakad palabas. “She’s not staying another minute in this place.”
“Put me down!” galit na sigaw ni Vera, pumapalag. “Mr. Garcia, I swear—”
“Tumahimik ka muna,” mariing sabi ni Rico. “Kung ayaw mong bumukas ang sugat mo.”
Napilitan si Celeste na sumunod. Hindi niya puwedeng iwan si Vera.
“Rico, this is kidnapping,” babala niya. “Abogado ako. Kaya kitang ipakulong.”
“Try me, Attorney. This is not kidnapping. I’m just helping her.”
Pagdating sa parking area, maingat na ipinasok ni Rico si Vera sa loob ng kotse. Sinara niya ang pinto bago umikot sa driver’s seat. Walang nagawa si Celeste kundi sumakay rin sa likod dahil natatakot siya na dahil si Vera sa malayong lugar.
“Explain,” mariing sabi ni Vera. Nanginginig ang katawan sa galit. “Ngayon din.”
Huminga nang malalim si Rico. “My brother crossed a line,” sabi niya. “Hindi lang bilang asawa mo. Bilang kapatid ko na rin.”
“Hindi mo kailangang idamay ang sarili mo,” sagot ni Vera. “This is my marriage. My mess.”
“Hindi na,” sagot ni Rico. “Hindi na ‘to simpleng problema ng mag-asawa. Someone tried to kill you.”
Tumahimik si Vera. Hanggang hindi nalalaman kung sino ang bumangga sa kaniya, hindi rin siya matatahimik.
“And you lost a child,” dagdag ni Rico. “Because of them.”
“Kaya mo akong pakasalan?” mapait na tanong ni Vera. “Out of pity?”
Tumigil ang kotse sa harap ng isang gusali.
Bumaling si Rico sa kaniya. “Hindi ako gumagawa ng kahit anong bagay dahil sa awa.”
“Then why?” tanong ni Vera, diretso ang tingin.
“Because I want to help,” sagot ni Rico. Ayaw niya munang sabihin kay Vera na kaya niya gustong pakasalan ang siya upang hindi mailipat kay Riley ang posisyon dahil masama nila ang kaibigan nito. “And because it will destroy my brother,” he added.
Napailing si Celeste. “So this is revenge,” sabi niya. “You’re using her.”
“Aware naman siya,” sagot ni Rico. “And she benefits from it.”
“Hindi ako laruan, Mr. Garcia” mariing sabi ni Vera. “Hindi mo ako puwedeng gamitin para gantihan ang kapatid mo.”
“Then don’t,” sagot ni Rico. “But listen.”
Bumaba sila ng kotse. Doon lang napagtanto ni Vera kung saan sila dinala.
“A law firm?” tanong ni Celeste. “You planned this.”
“Of course,” sagot ni Rico. “I don’t do impulsive decisions.”
Pumasok sila. May naghihintay nang abogado. Tumayo ito agad nang makita si Rico.
“Mr. Garcia.”
“Start,” utos ni Rico.
Napaupo si Vera, parang nanlalambot. “Hindi pa nga ako pumapayag,” inis niyang sabi.
“Makinig ka muna,” sagot ng abogado. “Dra. Vera, base sa sinabi ni Mr. Garcia, you were abused verbally, emotionally, and psychologically. Your husband also committed infidelity that resulted in pregnancy. Strong ground for annulment.”
Alam na ni Vera ang mga salitang iyon. Pero iba kapag iba ang nagsabi. Nagtataka rin siya kung paano nalaman ni Rico ang tungkol doon.
“Gaano katagal ang proseso ng annulment?” tanong ni Vera sa abogado.
“Normally, matagal,” sagot ng abogado. “Pero with the resources Mr. Garcia has, puwedeng mapabilis. Hindi aabot ng isang taon.”
Napatingin si Celeste kay Rico. Hindi makapaniwala. “You’re manipulating the system.”
“Using it, Attorney,” sagot ni Rico. “Legally.”
“After that?” tanong ni Vera, mahina ang boses.
“I’ll marry you,” sagot ni Rico agad. “Contract marriage for three years.”
“Ano ang kapalit?” tanong ni Vera.
“Protection,” sagot ni Rico. “Security. Financial stability. And my name.”
Napahawak si Vera sa ulo niya. “This is too much,” bulong niya. “I lost my baby…”
Tumayo si Rico at lumapit sa kaniya. “Hear me, Doktora,” sabi niya, mas mababa ang boses. “If you go back to being alone, Riley will find a way to reach you. You will never be safe. Mas lalo ka lang masasaktan kung ipagsiksikan mo pa rin ang sarili mo sa kapatid ko.”
“Tinatakot mo ba ako?” tanong ni Vera.
“Nagsasabi ako ng totoo,” sagot ni Rico. “At bilang Garcia, I know how far they can go. Magpustahan pa tayo. Kahit bukas mo ipadala ang annulment papers, he will sign it.”
Tahimik na umiyak si Vera.
“Vera,” mahinang sabi ni Celeste, hawak ang kamay niya. “Hindi mo kailangang magdesisyon ngayon.”
Napapikit si Vera.
“Ano ang gusto mo?” tanong ni Rico.
Matagal bago siya sumagot. “Gusto kong matahimik,” sabi niya. “Gusto kong hindi na masaktan. Gusto kong makaganti sa kapatid mo.”
“Then marry me,” sagot ni Rico. “And I’ll make sure no one touches you again.”
Tumingin siya kay Celeste. “Ano sa tingin mo?”
Huminga nang malalim si Celeste. “Legally, protected ka,” sabi niya. “Pero emotionally, this is dangerous, Vera.”
Ngumiti si Rico. “I warned her.”
Tumayo si Vera. Diretso niyang tiningnan si Rico.
“Kung gagawin ko ‘to. Hindi mo ako pwedeng kontrolin,” sabi niya.
Tumango si Rico. “Deal.”
Nagugulohan ang abogadong tumingin sa kanila.
“So… Do we proceed?”
Huminga nang malalim si Vera. “Start the annulment,” sabi niya. “But this marriage—this will be on my terms too.”
Ngumiti si Rico, mabagal at siguradong-sigurado. “Welcome to my world, Dr. Vera Almonte. My soon-to-be wife.”
Papasok na si Vera sa ospital nang lapitan siya ng kaibigan niyang si Dr. Andrea Morgan, hawak ang cellphone habang pinapanuod ang viral video nina Rico at Vera kagabi.Halos lahat ng staff sa ospital ay napanood na ang video. May kumuha pala ng clip habang nasa party sila kagabi. Kita sa video kung paano siya inalalayan ni Rico habang lasing siya. Nakita rin kung paano niya hinila ang asawa at kung paano siya halos sumabit dito.Kilig na kilig si Andrea para sa kaibigan niya.“So?” nakangiting tanong ni Andrea habang iniikot ang cellphone sa kamay niya. “How was it?”Napakunot ang noo ni Vera. “How was what?”“Don't pretend.” Ngumisi si Andrea. “You know exactly what I mean.”“Andrea—”“So, kumusta? Nakagawa na ba kayo ng anak?” pang-aasar ni Andrea.“Andrea,” saway ni Vera habang pinapakalma ang sarili.Agad siyang pinamulahan ng mukha. Hindi niya alam na may kumuha pala ng video kagabi.Pakiramdam niya ay wala na siyang mukhang maihaharap sa mga katrabaho niya dahil rinig na rinig
Masakit ang ulo ni Vera nang magising siya kinabukasan. Mabigat ang pakiramdam ng ulo niya habang dahan-dahan niyang iminulat ang mga mata. Sandali siyang natigilan nang maramdaman niyang may yakap siyang katawan.Napalingon siya at nakita si Rico.Mahigpit ang yakap niya sa lalaki. Nakadikit pa ang mukha niya sa dibdib nito.Nanlaki ang mga mata ni Vera.Agad siyang napaatras at dahan-dahang bumangon sa kama.“Good morning, Wife. How’s your sleep?” mapang-asar na bati ni Rico habang nakahiga pa rin sa kama at nakatingin sa kaniya.Napahawak si Vera sa noo niya.“Why are you looking at me like that?” tanong ni Rico. “Did you forget where you slept last night?”Hindi agad nakasagot si Vera. Sinubukan niyang alalahanin ang nangyari kagabi.Party.Wine.Whiskey.Mga bisita.Ang pamilya Garcia.At pagkatapos ay biglang sumiksik sa isip niya ang ilang eksena.Hinila niya ang kurbata ni Rico.Hinalikan niya ang lalaki sa harap ng mga bisita.Sinabihan niya ang ama ni Rico na bibigyan niya i
“Enough, Vera. You’re drunk,” saway ni Rico nang mapansin niyang halos maubos na ng asawa ang laman ng bote ng matapang na alak.“I’m not drunk, Rico,” sagot ni Vera. Halata sa tono niyang wala na siyang pakialam kung sino ang nakakarinig. Lumapit siya kay Rico at pinulupot ang mga braso sa leeg ng asawa. “Damn. You’re so handsome.”Sinundot niya ang pisngi ng lalaki, saka biglang hinalikan ang labi nito.Napatingin ang ilang bisita sa kanila. May ilan pang nagbulungan. Ang iba naman ay tahimik lang na nakamasid.“Vera,” mahinang sabi ni Rico, bahagyang inilalayo ang mukha niya. “Behave. People are watching.”“So what?” sagot ni Vera. “Let them watch, hubby. You want a baby, right?” tanong niya nang malakas.Napalingon ang ilang bisita. Ang ilan ay nagkatinginan.Uminit ang pisngi ni Rico. Hindi niya inaasahan ang tanong ng asawa.“Vera,” mahinang sabi niya. “Stop talking nonsense.”“I’m not talking nonsense.” Kumapit si Vera sa balikat niya. “You asked me earlier how many babies I wa
Gustong-gusto na ni Rico na umuwi, pero hindi pumayag si Vera. Ramdam niya ang pagka-alert ni Vera sa bawat galaw, bawat tingin, bawat paggalaw niya sa paligid. Ayaw ng babae na maisip ng pamilya ng Garcia na wala siyang respeto. Gusto niyang manatiling maayos ang reputasyon niya sa pamilya, kahit na halos inapakan na ng mga ito ang kanyang dignidad.“Let’s go home, Wife,” ulit ni Rico habang hinahaplos ang likod ni Vera, mahinang hagod na may halong init sa tono.“You’re just horny, Rico. Mamaya na tayo uuwi,” sabi ni Vera, may halong paninindigan at kaba sa boses. Ramdam niya ang bigat ng mata ni Rico sa kanya, at kahit paano, nakaramdam siya ng kakaibang tensyon.Humigop ng wine si Rico, hindi maiwasang titigan si Carla Mendoza mula sa kabilang dulo ng room. Ang mata ni Carla ay matalim, diretso, parang sinusuri si Vera sa bawat kilos nito. Nang magkatinginan sila ni Rico, agad na iniiwasan ni Carla ang mata niya. Ang alaala ng basement at ng tigre ay nagbabalik sa isip niya, nagpap
Kinakabahan si Vera habang naglalakad siya sa tabi ni Rico papasok sa loob ng bahay ng mga magulang nito. Ramdam niya ang bigat ng bawat hakbang, hindi dahil sa suot niyang gown kundi dahil sa mga matang nakatutok sa kanila. Isang engrandeng gala ang nagaganap. Birthday ng lola ni Rico Garcia. Ang buong bahay ay puno ng mga kilalang negosyante, pulitiko, at mga taong may impluwensiya. Ang mga ilaw ay maliwanag, ang musika ay pino, at ang mga bisita ay nakaayos nang pormal. Ito ang unang pagkakataon na haharap si Vera sa kanila bilang asawa ni Rico. Noon, kilala siya bilang asawa ni Riley. Ngayon, ibang pangalan na ang nakakabit sa kaniya, pero pareho pa rin ang mga taong nakatingin. “Relax,” bulong ni Rico habang mahigpit na hawak ang kamay niya. “I’m here.” Tumango si Vera kahit hindi niya sigurado kung sapat iyon para mawala ang kaba niya. Paglapit nila sa gitna ng bulwagan, napansin agad sila ng pamilya Garcia. Ang unang tumingin ay ang ama ni Rico—si Renato Garcia. Nawala ang
Excited na umuwi si Vera sa bahay nila upang makita ang surprise na sinabi ni Rico kanina. Buong araw siyang hindi mapakali sa habang kasama ang mga kaibigan niya, paulit-ulit na tinitingnan ang oras sa relo niya. Kahit hindi niya aminin, may konting kaba at saya na magkahalong bumabalot sa dibdib niya.Pagpasok niya sa bahay, napansin niyang nakapatay lahat ng ilaw sa sala.“Rico?” tawag niya sa asawa niya, hindi mapigilang makaramdam ng kaunting takot sa sobrang dilim ng paligid. “Rico, andito na ako.”Tahimik ang buong bahay. Maging ang hangin ay parang nakatigil.Bubuksan niya sana ang switch ng ilaw nang unti-unting lumiwanag ang buong sala.Napahinto siya.Nakita niya si Rico na nakaupo hindi kalayuan sa kaniya, diretsong nakatingin, at nakangiting naghihintay sa pagdating niya. May hawak itong isang pulang rosas. Sa maliit na mesa sa gilid ay may nakahandang pagkain, simple tingnan pero maayos ang pagkakaayos.“Rico…” mahina niyang sambit.Tumayo ang lalaki at tumingin lang sa k







