LOGINIkinuwento sa kanya ni Blake na halos tapos na ang laban. Sa loob ng kalahating taon, halos nakatigil na ang operasyon ng kumpanya ni Vincent at wala na itong kakayahang bumangon sa susunod na taon.nSi Barry naman ay bumalik na sa probinsya para magtinda ng tea leaves, habang si Vincent naman ay kailangan nang mag-isip kung ano ang mangyayari sa kumpanya niya sa hinaharap.Sina Norman at Mitch naman ay pareho nang nahatulan ng kulong. Mas mabigat ang parusa kay Norman, samantalang si Mitch naman dahil buntis ay binigyan ng house arrest o community sentence muna.Ang mga magulang naman ni Kate ay nakulong din dahil sa pang-aabuso sa lola niya. Maging ang kapatid niyang si Benjie, bagamat hindi direktang nakisali sa pang-aabuso, ay nawalan din ng suporta mula kay Vincent kaya hindi nakayanang patakbuhin ang sariling kumpanya. Iniwan na rin siya ng girlfriend niya—at lumabas na gawa-gawa lang pala ang kwentong buntis ito."Pumunta siya sa kumpanya ko noon para humingi ng tulong, pero hind
Tiningnan siya ni Kate at hindi napigilang matawa. "Hindi ka pa ba sasakay? Gusto mo talagang tumayo diyan at manginig sa lamig?""Ha?" Natigilan si Frank nang ilang segundo, mas lalong nagmukhang ewan ang mukha niya."Gusto mo talagang mag-isa lang ngayong Christmas Eve sa malamig mong bahay?" Tumawa si Kate at pinalitan siya ng tingin."H-Hindi... Ako... Teka... I mean... Ah..." Umikot-ikot siya sa pwesto niya nang ilang beses. "Oo nga pala! Wait lang! Kukunin ko lang 'yung regalo ko para sa inyo!"Inaasahan na niyang susunduin si Kate ng pinsan nito para sa Pasko, at hindi na rin mabilang kung ilang beses siyang nangarap na sana ay isama siya ni Kate. Siyempre, naiisip din niya na kung isasama man siya, ano ang ibibigay niyang regalo—kaya matagal na niyang nabili ang mga ito.Nang buong excitement niyang inilabas ang regalo mula sa bahay niya, nagulat siya nang makitang may isa pang taong nakatayo sa tabi ng kotse.. Si Vincent.Wait lang, nawala na siya nang higit sampung araw, bak
Puno ng determinasyon ang mukha ni Kate. Pagkasabi non ay mabilis siyang tumalikod at pumasok sa loob ng bahay. Si Frank naman ay nag-iwan muna ng isang insultong tingin kay Vincent bago siya tinawag ni Kate mula sa pintuan. "Umuwi ka na, ano pang tinatayo-tayo mo diyan?"Nakatahimik at nakadapa pa rin si Vincent sa niyebe habang pinapanood na masara ang pinto.Sabi niya, "Umuwi na..."Kailanman ay hindi niya naisip na sasabihin ni Kate ang salitang 'uwi' para sa ibang lalaki."Vincent, kailan ka uuwi?""Vincent, gusto ko nang umuwi.""Vincent, pwedeng pabili naman ng gamit bago ka umuwi?""Vincent, sabihan mo muna ako bago ka umuwi.""Vincent, uuwi ka ba...?"Ang salitang "pauwi" na ginagamit niya noon... 'di ba dapat exclusive lang para sa kanila? Silang dalawa lang ang may tahanan… Pero ngayon, sinasabihan na niya ang ibang lalaki na "umuwi"... Pakiramdam ni Vincent ay parang may matatalas na kuko na humahablot at pumupunit sa puso niya. Sobrang sakit.Ganito pala ang pakiramdam ng
Nakita niyang may snowman sa kabilang hardin, kaya ninais niyang magkaroon din nito ang kanyang Kate. Kahit na alam niyang, mula ngayon, baka hindi na ito ang Kate na kilala niya dati… Nakatitig siya mula sa malayo, umaasang makita ang reaksyon ni Kate kapag nakita nito ang snowman. Kahit na ayaw na siyang kausapin nito, sigurado namang matutuwa ito kahit paano sa maliit na surprise, 'di ba?Pero hindi niya inasahan na bukod sa pagtatapon ng card sa basurahan, binuhusan pa ng bwisit na Frank na 'yon ang kumukulong tubig sa snowman!..Hindi pa nakuntento sa isang timba, inulit pa nito nang paulit-ulit! Anong ibig sabihin nito?!.Nang makitang natutunaw na ang ulo ng snowman, hindi na nakapagpigil si Vincent. Bumaba siya sa kotse at mabilis na sumugod papunta kay Frank para harapin ito."Frank! Anong problema mo?!" Ang damit niya ay may dumi pa rin mula sa talsik ng kotse kaninang umaga, at nabasa pa ng snow ang kalahati ng katawan niya dahil sa paggawa ng snowman. Mukha siyang kawawa at d
Hindi man lang siya pinansin ni Kate. Mabilis na pumasok si Frank sa kotse at pinalipad ang sasakyan, dahilan para tumalsik ang maruming snow at tubig sa paligid.Nakatayo si Vincent sa gitna ng niyebe, nakatitig sa malaking matanda ng putik at natunaw na snow sa kanyang damit. Wala man lang siyang interes na punasan ito. Nakatingin lang siya sa lumalayong kotse habang paulit-ulit na sumasagi sa isip niya ang isang katotohanan: Magkasama na talaga sila. Magkasama na ba sila sa iisang bahay? Lumabas sila nang magkasama mula sa iisang pintuan ngayong umaga... Ibig sabihin ba nito, nagpapakasal o nagsasama na sila?Isang matinding pait ang bumalot sa puso niya. Naging asawa siya ni Kate sa loob ng limang taon, pero kahit kailan ay hindi man lang niya ito totoong nahawakan ng ganoon kalapit...Dire-diretsong minaneho ni Frank ang kotse hanggang sa makarating sila sa clinic. Pagkababa pa lang ng kotse, nakasimangot pa rin ang mukha niya, pero maya-maya pa ay napatingin siya kay Kate na para
Kate: ???"Oo nga!" Pilit na ngumiti si Frank habang nagpapaliwanag. "Kapag hindi busy si Daddy, ipinagluluto niya lagi si Mommy. Kanya ko natutunan ito!"Parang ipinasa lang ng ama sa anak ang magandang gawain… Hindi ito inaasahan ni Kate. Hindi naman sa naniniwala si Kate na babae lang dapat ang nagluluto sa bahay, pero sa sobrang yaman ng pamilya ni Frank, siguradong napakarami nilang kasambahay at posibleng may professional chef pa. At sa kabila ng pagiging busy ng daddy nito, nakakahanap pa rin pala ito ng oras para ipagluto ang mommy niya?Naniniwala si Kate na ang asal ng mga magulang ay talagang nag-iiwan ng malaking impluwensya sa mga anak.Halimbawa, hindi na nakapagtatakang naging ganoon ang ugali ng kapatid niyang si Benjie dahil na rin sa pinalaki ito ng mga magulang nila. Samantalang ang mga magulang naman ni Frank... hindi niya alam kung paano idescribe, pero nagbunga sila ng isang taong tulad ni Frank.Parehong dancer sina Kate at Frank kaya maselan sila sa pagkain. Ang
MAINGAT na inobserbahan ni Mitch ang sitwasyon at saka siya sumingit sa tamang sandali.“Vincent, huwag kang magalit dahil sinasabi ng lahat na hindi maganda ang asawa mo,” malumanay niyang sabi. “They’re just worried about you. Think about it—ilang taon na kayong magkakaibigan. Kahit may nasabi sil
NGUNIT ang labis na pinalaking pagtatanghal na iyon ay lalo lamang nagdulot ng walang tigil na tawanan sa loob ng private room. Si Mitch, na nakaupo sa tabi ni Vincent, ay halos mapatawa nang husto at napasandal pa sa balikat nito.At si Vincent ay tahimik lang. Wala siyang sinabi kahit isang salita
NILABAG ni Vincent ang sarili niyang patakaran, uminom siya ng alak. Halata iyon sa boses niya sa video. Medyo lasing na siya. Paos, masigla, at hindi na kontrolado ang sitwasyon.Ngunit si Vincent? Sisigaw ng ganito?Sa alaala ni Kate, si Vincent noong high school ay malamig at mataas ang tingin sa
SA BANYO, maririnig ang tuluy-tuloy na lagaslas ng tubig. Si Vincent iyon, naliligo. Ala-tres na ng madaling-araw at kakauwi lang niya. Nakatayo si Kate sa tapat ng pinto ng banyo. May gusto sana siyang pag-usapan nila.. May kaba sa dibdib niya, and she wasn’t sure kung papayag ba ito sa sasabihin n







