KABANATA 02

Hindi makahinga si Sienna. Tila huminto ang pag-ikot ng buong mundo at ang tanging naririnig niya ay ang mabilis at malakas na pagkabog ng sarili niyang dibdib na parang drum. 

Siya? Ang lalakeng 'yan ang CEO ng Valeriano Empire?! 

Gusto niyang himatayin. Gusto niyang magbukas ang makinis na sahig ng marangyang boardroom na iyon at lamunin siya nang buo. Ang lalaking nakasiping niya, ang lalaking inungkulan niya nang paulit-ulit at humalik sa bawat pulgada ng katawan niya dalawang gabi pa lang ang nakakalipas... ay ang bago niyang boss. At hindi lang basta boss, ito ang pinakamataas na tao sa buong kumpanya. Ang nagmamay-ari ng gusaling kinatatayuan niya. 

"Miss Navarro?" bahagyang siniko siya ni Ms. Aguilar, ang department manager nila. May bahid ng pagtataka at pag-aalala ang boses nito. "Are you okay? Namumutla ka. Magsalita ka." 

Napalunok si Sienna, pilit na ibinabalik ang sarili sa wisyo kahit pakiramdam niya ay umaalis ang kaluluwa niya sa kanyang katawan. Nanginginig ang mga tuhod niya, pero pinilit niyang tumayo nang tuwid at humarap sa mga board members. 

"I... I'm sorry. Good morning, everyone," pilit na pilit ang ngiting lumabas sa mga labi niya, at ang boses niya ay nanginginig nang bahagya. "I am Sienna Navarro, the new Marketing Executive for the Commercial Real Estate division. I look forward to working with all of you and contributing to the company's success." 

Pumalakpak nang mahina ang ilang executives bilang pagtanggap, ngunit ang atensyon ni Sienna ay nanatiling nakapako sa dulo ng mahabang mahogany table. Kay Tristan Valeriano. 

Nakapatong ang mga siko ni Tristan sa lamesa, ang mga kamay ay pinagsiklop sa ibaba ng kanyang matulis at perpektong panga. Hindi man lang nagbago ang madilim at mapanuksong ekspresyon nito. He was observing her like a predator studying a trapped, helpless prey. His dark eyes held a mixture of amusement and raw, unhidden hunger. 

"We look forward to seeing your... contributions, Miss Navarro," malamig na tugon ni Tristan. Bawat salita nito ay tila may dobleng kahulugan na tanging silang dalawa lang sa loob ng kwartong iyon ang nakakaintindi. "Please, take a seat. Let's begin the meeting. We have a lot of ground to cover today." 

Sa buong dalawang oras na tumakbo ang executive board meeting, pakiramdam ni Sienna ay nakaupo siya sa ibabaw ng nagbabagang uling. Wala siyang naintindihan sa mga slides na ipinakita ng sales department sa malaking projector. Wala siyang narinig sa mga projections, revenue reports, at market analysis na dinidiscuss ng mga kasamahan niya. 

Paano siya makakapag-focus kung bawat pag-angat niya ng tingin ay nahuhuli niya ang madilim na mga mata ni Tristan na nakatitig sa kanya? The way his gaze slowly dropped to her lips, then down to her collarbone, it was agonizingly deliberate. Para bang inaalala nito kung paano siya hinalikan at inangkin nito, hinuhubaran siya gamit lamang ang mga titig nito. Pinagpapawisan ng malamig si Sienna sa loob ng airconditioned room, halos maputol na ang ballpen na kanina pa niya pinaglalaruan sa ilalim ng lamesa. 

Nang sa wakas ay tumayo si Tristan para tapusin ang meeting, nakahinga nang maluwag si Sienna. Thank God. 

Dali-dali niyang inayos ang mga folder at notes niya. Kailangan na niyang makalabas. 

Kailangan niyang magtago sa pinakasulok ng marketing department cubicles at huwag nang magpakita sa lalaking ito kahit kailan. Siguro kung hindi siya dadaan sa executive floor, hindi na sila magkikita. 

"Meeting adjourned," anunsyo ni Tristan. Nagsimula nang magtayuan ang mga executives, pabulong na nag-uusap habang nagliligpit ng mga gamit. "Oh, and Miss Navarro?" 

Nanigas si Sienna sa kinatatayuan niya. Halos malaglag ang hawak niyang bag. 

Dahan-dahan siyang lumingon pabalik. "Y-Yes, Sir?" 

"A word with you in my office. Now." 

Bago pa man makasagot si Sienna, tumalikod na si Tristan at naglakad palabas ng boardroom, pumasok sa malaking double doors na nagkokonekta patungo sa private CEO's office nito. 

Nanlalaki ang mga matang bumaling si Sienna kay Ms. Aguilar. Ngumiti lang ang manager niya at tinapik siya sa balikat nang may halong pagkamangha. "First day mo pa lang, napansin ka na agad ni Sir Tristan! Baka may special project na ibibigay sayo. Madalas siyang mag-assign ng direct tasks sa marketing. Galingan mo, Sienna. This is your chance to shine!" 

Special project. Oo, baka ang project na kung paano tapusin ang career ko bago pa man magsimula, naiiyak na naisip ni Sienna. 

Wala siyang nagawa kundi ang sundan ang mga yabag ng CEO. Bawat hakbang niya palapit sa malaking p***o ng opisina nito ay parang hakbang patungo sa sarili niyang bitayan. Huminga siya nang malalim, pilit na pinakalma ang kumakarerang puso, inayos ang palda, at kumatok nang dalawang beses bago pinihit ang mabigat na doorknob.

Ang opisina ni Tristan ay kasing-lamig at kasing-intimidate ng may-ari nito. Modern, minimalist, puno ng itim at silver na accent, na may floor-to-ceiling glass windows na nagpapakita ng buong skyline ng BGC. 

Pagkapasok niya, nakatayo si Tristan na nakatalikod sa kanya habang nakatingin sa labas ng bintana. Binitawan nito ang butones ng suit jacket, tinanggal ang coat, at pabayang inihagis iyon sa leather sofa bago lumingon sa kanya. 

Agad na napatalon si Sienna nang marinig ang tunog ng pag-lock ng electronic door sa likuran niya. Tristan had a small remote control in his hand, casually tossing it onto his desk. 

"Sir..." pilit na pinatatag ni Sienna ang boses niya, umaatras nang kaunti. "Bakit po ninyo ni-lock ang p***o? If this is about work, we should leave it open."

Tristan slowly walked towards her, his footsteps quiet against the carpeted floor but heavy with authority. "You ran away." 

Walang paligoy-ligoy. Direkta at malamig ang tono nito. 

Napaatras si Sienna hanggang sa maramdaman niya ang malamig na kahoy ng p***o sa kanyang likuran. Wala na siyang aatrasan. "A-Ano pong sinasabi ninyo? I think you have me mistaken for someone else, Mr. Valeriano."

Isang madilim at nakakapanindig-balahibong tawa ang kumawala sa mga labi ni Tristan. Huminto ito, ilang pulgada na lang ang layo sa kanya. Amoy na amoy na naman ni Sienna ang pamilyar na pabango nito, ang amoy na kumapit sa balat at buhok niya buong weekend. Inilapat ni Tristan ang isang braso sa p***o, kinukulong si Sienna sa pagitan niya at ng pader.

"Are you really going to play dumb with me, Sienna?" he whispered, his face so close she could feel his warm breath against her cheek. "I memorized every inch of your skin two nights ago. You cried my name. You begged for more. Don't insult my intelligence by pretending you forgot." 

Namula ang buong mukha ni Sienna. Hindi na niya kayang magsinungaling. Lalo na't gising na gising ang katawan niya sa simpleng paglapit lang nito. 

"Okay! Fine!" tinaas niya ang parehong kamay, pilit na tinutulak ang matigas na dibdib ni Tristan pero parang pader lang ito na hindi man lang natinag. "Ako 'yon. Pero lasing ako, okay? Isang malaking pagkakamali ang nangyari nung gabing 'yon. Hindi ko alam na ikaw ang CEO. Hindi ko alam na ikaw ang magiging boss ko!" 

"A mistake?" The amusement in Tristan’s eyes vanished, instantly replaced by a dangerous, possessive glint. "You kissed me back with so much fire, sweetheart. The way you wrapped your legs around me... that didn't feel like a mistake." 

"It was a one-night stand!" giit ni Sienna, kahit namumula na siya nang husto sa hiya. "Nangyari na 'yon. Tapos na. Nandito ako para magtrabaho, Mr. Valeriano. I desperately need this job for my family. So please, kalimutan na lang natin ang nangyari at maging propesyonal tayo." 

Tinitigan siya ni Tristan nang ilang mahahabang segundo. Bigla itong lumayo, naglakad patungo sa kanyang executive desk, at umupo roon habang tila may malalim na iniisip. Nakahinga nang maluwag si Sienna, inayos ang gusot ng kanyang blouse. 

"Professional," Tristan tasted the word on his tongue, rolling a silver pen between his fingers. 

"You want to keep your job. You want us to pretend nothing happened between us." 

"O-Opo. Yon ang pinakamabuting gawin." 

"I don't like pretending, Sienna. And I definitely don't like women who run away from my bed without saying a damn word," Tristan said, his tone turning completely business-like, which somehow terrified Sienna even more. Kumuha ito ng isang itim na folder mula sa drawer at inilapag iyon sa ibabaw ng lamesa. "Come here." 

Dahan-dahang lumapit si Sienna sa lamesa. "Ano 'yan?" 

"A proposition," Tristan smirked, leaning back in his leather chair, looking every bit the ruthless billionaire he was known to be. "You see, Miss Navarro, I don't believe in one-night stands. When I find something I like, I keep it. And right now, I am very, very interested in you." 

Umawang ang labi ni Sienna. "What are you saying?" 

"I'm saying," Tristan’s eyes darkened with raw desire, "that you will keep your job. You will be the perfect Marketing Executive during the day. But behind closed doors, outside of office hours... you are mine. An exclusive arrangement. No strings attached, purely physical, but you belong to me until I say otherwise." 

"S-Seryoso ka ba? Nababaliw ka na ba? Paano kung tumanggi ako?" 

Isang ngiti ang sumilay kay Tristan, ang klase ng ngiti ng isang demonyong alam na hawak niya ang lahat ng alas. Binuksan nito ang folder para ipakita ang isang printed contract. 

"Then I will fire you right now," walang-awang sagot ni Tristan. "And with one phone call, I will make sure no other real estate company in this entire country hires you. So, what will it be, Sienna? Will you sign the contract... or will you pack your bags?"