LOGINCHAPTER 79 Habang palalim nang palalim ang gabi, unti-unti ring nanahimik ang buong mansyon. Patay na ang ilang ilaw sa sala. Ang mga katulong ay nagsimula na ring magpahinga sa kani-kanilang silid. Tumingin ako sa malaking wall clock. 9:48 PM. Napabuntong-hininga ako. Buong gabi, hindi pa rin mawala sa isip ko ang tawag na natanggap ni Husband kanina. Pero ayokong sirain ang gabing dapat sana ay masaya. Lalo na pagkatapos ng celebration para sa pagkapanalo ko sa Bar Exam. Kaya tumayo ako at lumapit sa kanya. “Husband…” Napatingin siya sa akin. “Yes, Wife?” “Matulog na tayo. It's almost 10 PM na!” Napatingin siya sa orasan. “Already?” “Yes.” Napangiti siya. “Okay, Wife.” Tumayo siya mula sa sofa at hinawakan ang kanyang baston. Agad akong lumapit sa kanya. “Let me help you.” “I'm fine.” “I know.” Hinawakan ko ang braso niya. “But I'm your wife.” Napangiti siya. “And I'm your husband.” “Exactly.” Sabay kaming naglakad patungo sa hagdan. Mabagal ang kanyang
CHAPTER 78“Wife…”Napatingin ako sa kanya.“Yes, Husband?”Napangiti si Mr. Ortiz.“Gusto ko iyong tawag mo sa akin.”“Bakit?”“Because it reminds me that you're mine.”Napataas ang kilay ko.“Mine?”“Yes, Wife.”Napailing ako habang nakangiti.“Possessive.”“Of course.”“Pero asawa mo ako. Hindi naman ako pupunta kung saan.”“Good.”Umayos siya ng pagkakaupo at mas hinigpitan ang pagkakahawak sa kamay ko.“Wife, may gusto akong sabihin.”“Ano iyon, Husband?”“I'm proud of you.”Napangiti ako.“Dahil Top 1 ako?”“Hindi lang dahil doon.”Tumingin siya nang diretso sa mga mata ko.“I'm proud of the woman you became.”Natahimik ako.“From the girl who came into this mansion carrying nothing but her dreams…”Marahan niyang hinaplos ang kamay ko.“To the woman sitting beside me today.”Napangiti ako habang pinipigilan ang luha.“You never gave up.”“Dahil may dahilan ako.”“Ano?”“You.”Napangiti siya.“Me?”Tumango ako.“Yes, Husband.”Huminga ako nang malalim.“Noong dumating ako rito,
Chapter 77Ang dating babaeng nagtatrabaho sa club. Ang dating babaeng walang sariling pamilya…Ngayon ay may hawak nang pangarap na minsan ay akala ko imposible.At higit sa lahat… may mga taong piniling manatili sa tabi ko.Napatingin ako kay Mr. Ortiz.“Thank you.”“Para saan?”“Sa lahat.”“Hindi pa rin sapat ang thank you mo.”“Bakit?”“Dahil may asawa kang gurang.”Napatawa ako.“Eh ano naman?”“Dapat alagaan mo ako.”“Of course.”“Dapat mahalin mo ako.”“Of course.”“At dapat—”“Mr. Ortiz.”“Yes?”“Tumigil ka na bago kita paalalahanan na gurang ka.”Napailing siya habang tumatawa.“Okay, Attorney.”Napangiti ako.Sa gabing iyon, habang patuloy ang simpleng celebration sa loob ng mansyon, napagtanto kong hindi pala sukatan ng tagumpay ang titulo na nasa pangalan mo.Hindi rin ang perang nasa bank account mo.Minsan, ang tunay na tagumpay ay iyong makahanap ka ng mga taong hindi ka hinusgahan dahil sa nakaraan mo.Mga taong minahal ka kahit wala ka pang napapatunayan.At sa wakas…
CHAPTER 76Pagdating namin sa mansion, hindi ko pa rin mapigilan ang pagngiti.Parang panaginip pa rin ang lahat.Top 1.Ako.Si Skye Santiago Ortiz.Ang dating simpleng babae na nangarap lamang makatapos ng pag-aaral ay ngayon ay nasa pinakamataas na bahagi ng listahan ng mga pumasa sa Bar Examination.Pagpasok namin sa mansion, tahimik ang buong paligid.Napatingin ako kay Ortiz.“Bakit parang ang tahimik?”Ngumiti lamang siya.“Just come with me.”“Bakit?”“Trust me.”Napakunot-noo ako ngunit sumunod pa rin.Habang naglalakad kami papunta sa malaking sala, biglang—“SURPRISE!”Napatalon ako sa gulat.“Ah!”Napahawak ako sa dibdib ko.“Grabe!”Napuno ng palakpakan at tawanan ang buong sala.Nandoon ang pamilya namin.May mga lobo.May mga bulaklak.At sa gitna ng sala ay may malaking cake na may nakasulat:CONGRATULATIONS, ATTORNEY SKYE!TOP 1 BAR EXAM PASSERNapangiti ako nang malaki.“Ortiz!”Napalingon ako sa kanya.“Ito pala ang dahilan kung bakit ayaw mong sabihin kung ano ang
CHAPTER 75Paglabas ko ng examination building, agad akong napahinga nang malalim.Tapos na ang unang araw.Hindi ko alam kung dapat ba akong matuwa o kabahan para sa susunod na araw.Habang naglalakad ako palabas, bigla akong nakasalubong ng isang pamilyar na mukha.“Sky!”Napatingin ako.“Scarlett!”Napangiti agad ako nang makita siya.Halatang handa na rin itong kumuha ng Bar Examination. May hawak siyang bag at maayos na nakahanda ang lahat ng kailangan niya.Pero ang unang napansin ko ay ang suot niya.Napatingin ako sa sarili kong damit.Napatingin ulit ako sa kanya.Pareho kami ng kulay.Napangiti ako.“Wait…”Napatawa ako.“Pareho tayo!”Tumawa rin si Scarlett.“I know!”“Hindi natin sinadya, ha!”“Pero pareho tayo ng pinili kahapon!”Napailing ako.Kahapon lang nang magpunta kami sa mall para bumili ng susuotin namin ngayon.Marami kaming pinagpilian.May ilang damit na gusto namin, pero sa huli, pareho kaming natuwa sa kulay na ito.Hindi namin inaasahang pareho pala ang map
CHAPTER 74 “Salamat sa pagpalakas ng loob.” Ngumiti ako sa kanilang lahat. Hindi ko alam kung bakit, pero sa simpleng mga salitang iyon ay parang gumaan ang dibdib ko. Bukas na. Bukas na talaga ang araw na matagal kong hinihintay. Ang Bar Examination. Ilang taon kong pinaghandaan ang araw na iyon. Ilang gabi akong nagpuyat. Ilang beses akong napagod, umiyak, at muntik nang sumuko. Pero sa bawat pagkakataong gusto ko nang tumigil, may mga taong nagpapaalala sa akin kung bakit ako nagsimula. At ngayong gabi, narito sila. Ang mga taong nakasaksi sa pinakamahirap na bahagi ng buhay ko. “Sky,” tawag ni Joan. Napatingin ako sa kanya. “Promise mo sa amin na hindi ka magpupuyat ngayong gabi.” Napatawa ako. “Hindi naman ako magpupuyat.” “Sigurado?” “Sigurado.” “Baka mamaya umuwi ka tapos magbabasa ka na naman hanggang madaling-araw.” “Hindi na.” Napailing si Anna. “Kilala ka namin.” “Kapag may exam, parang gusto mong kainin ang buong libro.” Natawa kaming lahat. “Okay n
Chapter 5“Are you done?!” Isang malakas, matapang na boses ang pumutok sa katahimikan ng silid.Bigla akong napalingon, at muntik na akong mahulog ang pluma sa pagkagulat. “Ay, kabayong malaki ang talong!” bulong ko sa sarili, halatang nagulat sa biglang pagtunog ng boses.Ngunit nagtataka ako. An
Chapter 4Pagpasok ko pa lang ay agad akong napatingin sa paligid. Ang silid ay malaki, may mabibigat na kurtina na kulay burgundy, at may malaking mesa sa gitna. Sa ibabaw nito, nakalagay ang isang puting dokumento—malinaw na marriage contract—kasama ang pluma na parang nakatingin sa akin, naghihi
Chapter 3“So, ikaw pala ang magiging asawa ng tito namin.”Napalingon ako sa lalaking nakaupo sa sofa, nakapangalumbaba, parang hari kung umasta sa sarili niyang trono. “Diretsuhin na kita,” dagdag niya, malamig ang boses. “Hindi ka pwede sa pamilya namin.” Napangisi ako. “Tsk.” Bahagya akong tum
Chapter 2 “Good. Here’s my contact number. I’ll give you two days,” malamig niyang wika habang inaabot sa akin ang maliit na card. Kinuha ko iyon, pilit pinapanatiling steady ang kamay ko kahit parang may bumibigat sa dibdib ko. Simpleng papel lang ‘yon—pero pakiramdam ko, parang kontrata na magb







