Prologue (🔞)

Bahagyang umawang ang mga labi ko sa isang tahimik na hingal habang pinapanood ko siyang dinidilaan ang mga daliri ng mabagal na parang ninanamnam ang isang bagay na matagal nang ipinagkait sa kanya.

Nanginig ang buong katawan ko. Aatras sana ako pero wala na akong mapuntahan. Nakasandal na ako sa pader. Ang aking mga papulsuhan ay nakataas at nakapako sa ibabaw ng ulo ko.

“Zayn…” mahina kong bulong.

Nahihiya ako sa sarili at sa kanya. Hindi ko dapat maramdaman ito.

“Look at you,” bulong niya. Ang labi niya ay dumadaplis lang sa pisngi ko, sinasadyang iwasan ang bibig ko. “Basang-basa ka para sa lalaking palagi mong tinatanggi.”

Nanghina ang tuhod ko. I would collapse if he weren’t holding me up. Napapikit ako at isang munting impit ang kumawala sa lalamunan ko nang pisilin ni Zayn ang kaliwang dibdib ko. Mas humigpit ang kapit niya sa mga pulso ko.

“Open them.”

Binuksan ko ang mga mata. Hindi dahil pinili ko kundi dahil ang katawan ko ang sumusunod sa kanya bago pa ang aking isip.

Nagtagpo ang mga mata namin, at may nabasag sa loob ko. Huling piraso ng pagtanggi. Huling hibla ng pagpipigil.

Hinaplos ng hinlalaki niya ang ibabang labi ko. Ramdam kong nanginginig iyon sa ilalim ng dampi niya.

“Gusto mo bang sabihin ulit na mali ‘to?” bulong niya. “Sige. Sabihin mo.”

Bumuka ang bibig ko pero walang lumalabas na salita. At alam naming pareho kung bakit. He presses closer, his body fitting against mine, trapping me completely.

“I can feel you shaking,” he says, his voice dropping low and dark. “Ramdam ko kung gaano mo kagustong banggitin ang bagay na kinatatakutan mong pangalanan.”

“H-hindi, hindi ko—”

“Liar,” paos niyang sabi.

Tinitigan niya ang labi ko. Isang uri ng titig na gutom. Umangat ang katawan ko nang hindi sinasadya, isang desperadong galaw na tuluyan akong inilantad.

I hate this. Pero gusto ko. At mas masakit ‘yon.

“Zayn… please…” I breathe, my voice cracking under everything I’m trying and failing to hold together.

“There it is. The beginning of the truth,” bulong ko.

My breath stutters. Hindi ko maikilos ang mga daliri habang hawak niya ito.

“Hindi mo maitatanggi, Sera. Hanggang ngayon may nararamdaman ka pa sa akin,” giit niya.

“H-hindi totoo 'yan.”

“Say it.”

“H-hindi ko kaya…”

Ipinagitna niya ang isang binti sa pagitan ng mga hita ko, sapat na para maramdaman ko kung gaano katigas ang ibaba niya.

Napasinghap ako. My eyes roll shut, my body jerking at the contact I wasn’t ready for. Lumapit siya sa tainga ko at bumulong nang nakakaakit.

“Beg me, Sera. Gusto mong hawakan kita hanggang bumigay ka, ‘di ba? Sige, magmakaawa ka.”

Sinubukan kong magsalita pero gaya kanina, walang lumalabas na salita sa bibig ko. I feel his grip tighten just a little, enough to feel my pulse pounding wildly against his palm. Ang isa niyang kamay ay dumulas sa ilalim ng damit ko. Nanginig ako, pilit inilalabas ang hingal at mariing ipinikit ang mga mata.

“Say what you need,” he whispers. “Or I’ll stop.”

Nanigas ang buong katawan ko. Magkahalong gulat at takot ang nararamdaman ko.

“N-no… d-dont…” umiling ako.

His smile turns wicked.

“Then ask for it.”

Binuksan ko ang mga mata ko.

“Zayn…” lumunok ako nang paulit-ulit. Halos hangin na lang ang boses ko. “Please… huwag kang tumigil…”

He tilts his head, savoring my collapse.

“Not enough,” mahinahon niyang sabi. “Alam mo ang gusto mo. Sabihin mo.”

Nanginginig ang mga labi ko. Masyadong mabilis ang pagtaas-baba ng dibdib ko. Lahat sa akin ay naglalaban hanggang sa sumuko na lang.

“Please…” nabasag ang boses ko. “Gusto ko… manatili ang mga daliri mo. Kailangan ko—”

Nailabas ko rin ang salitang matagal kong nilalabanan mula pa nang lumabas ako ng banyo suot ang shirt niya.

His restraint snaps. Binitiwan niya ang papulsuhan ko at hinawakan ang panga ko. Inangat ni Zayn ang aking ulo. Napasinghap ako at bahagyang umawang ang mga labi. That tiny, involuntary reaction feels like a betrayal of my own body.

“Fvck!” he growls.

His mouth crashes onto my neck, stealing the breath from me as my body jolts, unprepared for the force of it. Walang pag-aalinlangan. Walang tanong.

I melt. Gumapang ang mga kamay ko sa dibdib niya, inilalapit siya nang hindi ko namamalayan kung gaano ako kadesperado ang galaw ko. Umangat ang mga kamay ko sa batok ni Zayn at pilit inaangat ang mukha niya papunta sa bibig ko. Sinubukan ko siyang halikan pero hindi niya ako hinayaan.

Bahagya niyang inilihis ang ulo, letting my lips graze only his cheek as his hand holds me firmly by the back of my neck.

“Zayn…” I hiss, frustration and need tangling in my voice.

Isinandal niya akong muli sa pader at hinawakan ang leeg ko. Nanghina ulit ang tuhod ko. Hinila niya ang balakang ko palapit sa kanya, sinisigurong maramdaman ko ang lahat ng ginagawa ko sa kanya.

Nanginig ako habang ang bibig niya ay muling bumababa sa leeg ko, sinasadyang iwasan ang mga labi kong patuloy na nag-aalok ng halik.

“Allow me to ruin you, Little Rebel. Ruin you in ways no one else ever could,” bulong niya sa tainga ko.

Nakapikit ako. Masyadong mabilis ang hininga ko nang pumasok ang kamay niya sa suot ko na skirt. Hinaplos niya ang pagkababae ko na natatakpan pa ng underwear.

Sinubukan kong alisin ang kamay ni Zayn pero mabilis niyang ipinasok sa underwear ko.

“Zayn—” napaungol ako nang dumaplis ang hinlalaki niya sa clit ko.

“Lulumpuhin kita sa sarap hanggang sa hindi ka na makatakas sa akin.”