Chapter 1: Her Ex

Nakaupo ako sa upuan habang tahimik na nakatingin sa aking cellphone, hindi ko mapigilang kabahan. I’m just trying to distract myself. For me, getting this job would be like a dream come true.

Sabi nila, gwapo raw ang boss, pero mayabang at sobrang sama ng ugali. Isang lalaking walang puso. Pero handa akong tiisin ang lahat para lang sa trabahong ‘to.

Napabuntong-hininga ako nang malalim, at bahagyang napangiti nang makitang tumatawag ang bestfriend kong si Brayden.

“Hey,” pabulong kong bungad dito.

“Are you at the interview now?” tanong ni Brayden sa kabilang linya.

“Oo, kararating ko lang,” sagot ko.

Biglang may isang babaeng lumabas ng opisina na umiiyak, at hindi ko napigilang mapalunok. May ilan pang babae na nagtatawanan sa gilid.

Ang iba sa kanila, sobrang sexy ng suot na halos wala nang tinatago. Hindi ko mapigilang makaramdam ng insecurity.

Napatingin ako sa sarili. Mukha ba akong bagay dito?

Hindi ko rin alam kung tama ba ang suot ko. Paano nila ako pipiliin kung napakaraming magaganda at sexy dito?

“Seraphina Quinn Gonzalez,” I hear my name being called, and I gulp again. Napahigpit ang hawak ko sa phone.

“Bray, kailangan ko nang pumasok,” sabi ko dito bago pinatay ang tawag.

Pagkatayo ko, biglang nagtawanan ang mga babaeng katabi ko.

“Grabe, pati ang basurang ‘to nag-a-apply din,” sabi ng isa sa kanila. Tinapunan ako nito ng masamang tingin.

Nanlamig ang buong katawan ko. I rub my sweaty hands together, breathing heavily. Sobrang kinakabahan ako. Parang gusto ko nang umatras.

Huminga ako ng ilang beses bago marahang binuksan ang pinto. Pagkapasok ko, may nabangga akong staff at tumama ang ilong ko dito. I sniff and look around the room.

Napakaganda ng opisina. May dalawang upuan, and a table filled with books and files. The walls are painted black with touches of yellow, which makes the space look nice.

Sa katitingin ko sa paligid, hindi ko namalayang nabangga ko ang mesa. Napangiwi ako sa sakit. Pag-angat ko ng tingin, may isang lalaking nakaupo sa swivel chair na nakatalikod sa akin.

“Good day, sir,” I greet him, my heart beating wildly like a drum at a party.

“Get out.” malamig nitong sabi.

Napakunot ang noo ko sa gulat.

“A-ano po?” mahina kong tanong.

He turns his chair to face me. Napayuko ako agad, hindi ko kayang salubungin ang tingin niya.

“Get out now!” sigaw niya.

Halos mapatalon ako sa gulat. Pero narinig kong suminghap siya.

“Sera?” mahinang sambit niya.

That’s when I lift my head to look at him, and my blood freezes instantly. Nanlaki ang mga mata ko habang nakatitig sa kanya.

“Z-zayn?” halos pabulong kong sabi, hindi makapaniwala. Biglang nangilid ang luha sa mga mata ko, pero agad ko ring pinunasan.

Ayaw kong ipaalala sa kanya na ako pa rin ang babaeng sinira niya noon. Tumayo siya mula sa upuan at napaatras ako sa gulat.

Tumakbo ako papunta sa pinto pero bago pa ako makalabas, nahawakan na ni Zayn ang braso ko at idiniin ako sa pader. He looks me over carefully, then chuckles.

“Still the same little Sera I know,” he clicks his tongue.

Napasinghot lang ako, hindi nangangahas na tumingin sa kanya.

“Aren’t you happy to see me?” he asked teasingly, tracing my neck with his finger.

Nanlaki ang mga mata ko at pilit siyang itinulak, pero mas malakas siya kumpara sa akin.

Ngumisi siya. Isang ngising kilala ko na. It’s dangerous and devilish, meaning he’s planning something bad.

“Let me go, Zayn. Please...” pakiusap ko.

He just chuckles.

“Nandito ka para sa interview, ‘di ba?” tanong niya.

Tinignan ko siya nang may takot at galit sa mga mata. Bigla niya akong binitawan.

Agad akong tumakbo papunta sa pinto pero naka-lock 'yon.

Napalingon ako sa kanya at nakita kong may kausap siya sa phone.

“Palabasin n’yo na silang lahat. I think I’ve found my secretary,” malamig niyang utos.

Nanlaki ang mga mata ko sa gulat.

“Ayaw kong maging secretary mo!” mariin kong sabi.

Ngumisi siya at dahan-dahang lumapit sa akin. Napalunok ako sa kaba nang bigla niya akong hilahin papalapit.

“Matagal na kitang hinahanap, Sera. And I don’t think I want to let you out of my sight anymore,” bulong niya sa tainga ko, dahilan para manginig ang buong katawan ko.

I scoff and try to push him away, but suddenly I feel myself being lifted off the floor.

“Anong ginagawa mo?!” nanginginig kong tanong habang binubuhat niya ako papunta sa mesa.

“Checking if anyone has touched what’s mine,” sabi niya.

Hindi ko na kailangang mag-isip pa para maintindihan ang ibig niyang sabihin.

“H-hindi… hindi… Zayn, please, tumigil ka!” sigaw ko sa takot.

Pero hindi siya huminto. Ibinaba niya ako sa mesa at inangat ang isa kong binti.

“Zayn, fuck off!” I yell, struggling to get up, but I can’t move.

Tumigil siya at kunot-noong akong tinignan.

“When did you learn that language?”

Titig na titig sa akin si Zayn na para akong hinuburan ng kanyang tingin. Naramdaman kong nanginginig na ang buong katawan ko.

“W-wala akong ibang naging karelasyon simula nang maghiwalay tayo,” pakiusap ko, luha na ang umaagos sa mata ko.

Lalong lumapad ang ngisi niya.

“I’d like to confirm that myself,” sabi niya, habang ipinasok ang kamay sa loob ng pantalon ko.

Tatlong taon kaming hindi nagkita… at sa unang araw na muli kaming nagharap, sinusubukan niya akong bastusin. Hindi pa rin siya nagbabago.

“Sir!”

May malakas na katok sa pinto.

Napabuntong-hininga si Zayn at umatras papalayo sa akin. Mabilis akong bumaba sa mesa habang nanginginig ang tuhod.

“What is it?!” sigaw niya sa taong nasa labas.

“Sir, cancelled na po ang interview,” mahina nitong sabi.

“Okay. Get lost.”

“Please… tulungan mo ako!” I yell, moving toward the door.

Zayn raises his eyebrows, staring at me. Biglang bumukas ang pinto. Napahinga ako nang maluwag, hanggang sa makita kong may hawak pala siyang remote control. Siya ang nagbukas. I pick up my bag from the floor, staring at Zayn as he keeps smirking. Paglapit ko sa pinto, bigla niyang hinawakan ang baywang ko at hinalikan sa leeg.

“Come early tomorrow, or else you might get punished,” he whispers in my ear.

“Hindi ko na kailangan ang trabahong ’to,” pasinghal kong sabi at itinulak siya palayo pero bago ako tuluyang makalabas ng opisina, narinig ko pa ang huling sinabi ni Zayn.

“You can’t run away from me anymore, Sera.”