เข้าสู่ระบบCOCO:
"Hmm? Ham and cheese ito?" Tanong niya kay Benang habang pirming nakasandal sa passenger seat ng kanyang sasakyan. Si bebang naman ay busy rin sa pag nguya ng binili nitong fries. Inabot nito ang isang large size cup na inumin.
Tumango ito habang ngasab-ngasab ang fries na magkakasunod. Tila nagpipicnic sila sa loob nang kotse na walang mga ginagawa sa buhay.
"Ang aga Bebang ah? Coke talaga?" Taas-kilay na tanong niya rito habang nakahiga sa pinahigang upuan.
"Pampagising yan. Ma'am, Ang aga natin umalis kanina pa tayo nagi-ikot dito. Hilong-hilo na ako noh!" Reklamo nito. She just rolled her eyes and sipped the drinks. Paano? Pasado alas-otso na ng marating nila ang isa na namang talyer na nasa pinakadulo yata ng baranggay na ito.
Bumalik kasi sila sa dating location ng set kahapon at iniikot ang buong baranggay na iyon na may kahit anong kinalaman sa kotse, gulong, welding shop, junk shop. Maswerteng may bukas na ng mga oras na iyon at meron ding sarado pa.
Ngayon ay nasa harapan sila ng isang Al's talyer ang pinakalast sa hilera ng baranggay na iyon. Kanina pa naman bukas ito sa tingin niya ngunit sarado ang gate noon.
"Inaantok ako" Banggit niya at pumikit.
"Ma'am! May nagbukas ng gate!" Kinalabit siya ni Bebang na nakatingin na sa labas ng kotse. " May lumalabas!"
Para silang detective ni Bebang na kulang na lang ay magdala ng telescope sa pagmamasid. Napabalikwas siya ng bangon at tumingin sa pinagmamasdan ni Bebang. Nasa may katapat lamang sila ng nasabing talyer.
Nang magbukas ang pulang gate ay may iniluwa itong babaeng napakaiksi ng suot. Kasunod nito ang isang lalaking nagsara rin ng gate ng makalabas ang mga ito.
“Ayan ba Ma’am?!” Gulat na tanong ni Bebang na parang nakakita ng jackpot. She squinted her eyes to scan the guy’s appearance. Yes! That was the guy he was looking for! Ang matipuno at makulot nitong buhok ang tumatak na imahe sa kanyang utak.
“Jackpot! Siya nga Bebang! Siya nga!” Kinuyog niya ang balikat ni Bebang na parang kinikilig dahil sa wakas ay natagpuan niya ito. Matalino talaga siya. Alam niya kung paano paliliitin ang reference ng kanyang hahanapin.
That was her talent! Kaya ng amabilis sila nakakahanap ng mga cheap talents na ic-cast eh, she has an extra-ordinary eye. Alam niya kung paano madidiskartehan ang mga bagay-bagay!
“Ba’t may kasamang babae?” Tanong naman ni Bebang habang pinagmamasdan nila ang mga ito. Ang babae ay dumikit pa ng husto sa lalaking hinahanap na parang linta.
“Girlfriend?” Taas-kilay na tanong niya.
“Baka asawa, Ang ganda oh. Bagay sila. Infairness Ma’am. Tama ka, Hottie yung guy!” Panunuri pa ni Bebang sa kanilang subject.
Napaismid naman siya at napatingin kay Bebang. Ano naman bang pake nila kung sino yung babae? Kung asawa man yan o kabit? Ang mahalaga ito na yung chance na makausap ito ng maayos.
“Hmm? His face looks familiar.” Muling komento ni Bebang.
“Nakita mo na siya siguro sa may set. Yung sa may bulok na car.” She mentioned.
“Hindi. Parang Nakita ko na siya sa magazine or billboard?” Muling nag-isip ito ng mabuti.
“Oh di’ba? Pati ikaw nagwapuhan sa kanya? Kakaiba di’ba? Mukhang may future sa pagmomodel yan. Kaya gusto ni Ma’am makuha yan.” Ngisi nito na parang nakahanap ng kakampi na pwede nga itong maging model. Muli niyang sinuro ito ng palihim. “Oo nga noh? Pag tinignan mo siya ng malapitan. May itsura talaga.” Komento niya pa sa sarili pero alam niyang rinig iyon ni Bebang.
“Anyway, Tara na. Lapitan na natin?” Yakag ni Bebang sa kanya ng akma itong magbubukas ng pintuan ng kotse.
“W-Wait!” Inawat niya ito ng makitang paptawid ang mga ito sa kanilang kotse. Hindi niya alam kung nakatunog bai to ay lalapit ito sa kanila? Agad niyang chineck ang likuran ng kanyang kotse. Meron palang pink na jeep car na nakaparada sa kanilang likuran. Sa babae kaya ang sasakyan na iyon?
“Ano na naman Ma’am?! Late na ako sa office. Tumatawag na sakin yung staffs natin.” Iritang sabi ni Bebang ngunit hindi niya pinansin ang nagmasid pa rin na parang suspect.
“Shhh-Shhh. Aalis yata.” Sambit niya.“Oh ayan! Ayan! Papalapit! Babain mo na!” Nagmamadlaing tulak sa kanya ni Bebang. Ngunit habang papalapit ito ay lumakas naman ang kabog ng dibdib niya at takot na muli siyang ipahiya nito.
Alam niyang hindi ito papayag dahil unang-una sa lahat ay tumanggi ito. Napaisip siyang mabuti kung paano ng aba niya i-aapproach ito. Habang papalapit ito sa kanilang gawi ay mas tumitindi ang kabog ng kanyang dibdib at mas lalong hindi gumagana ang utak niya.
“Teka lang Bebang, Hindi ako makapag-isip ng paraan!” Nang itinutulak nito ang likod niya at sinasandal din niya ang likod niya upang labanan ang pwersa nito sa kanya.
“Ano? Sa tagal mong nagkuyakoy dyan Ma’am? Di ka pa nag-isip?! Kakausapn mo lang naman.”
“Ginawa ko na nga yon eh! Tumanggi nga eh! Alangang kausapin ko ulit?” Panic niyang sabi habang nagtutulukan sila ni Bebang sa loob ng sasakyan. Marahil sa likot nila at umuuga na ang sasakyan sa labas.
“Kidnappin mo na lang.” Bira nito.
“Sira ulo ka ba? Edi nakulong tayo.”
“Ma’am, Late na ako.”
“Teka! Iiwan mo ba ako?!” Pagalit na tanong niya kay Bebang. Hindi na nakatiis si Bebang at tumkhim ito. Huminga pa ito nang malalim na parang nagsasawa na sa kanya.
Bebang bent over to unlock her door. She didn’t get to react as Bebang tried pushing her again for her to get out of the car.
“Isa?! A-Aray!” Coco warned her but Bebang pushed her hard and because the car’s door was open her body didn’t slam instead; she was pushed all the way outside the car.
Tila nagulat pa si Bebang sa lakas ng pagkakatulak nito sa kanya. Naramdaman na lang niya ang magaspang na semento ng kalsada. Bumagsak siya ng patagilid kung kaya’t nadagandan ang kanang braso at tuhod niya.
“S-sorry, Ma’am. O-okay ka lang?” narinig niya pang sambit ni Bebang sa loob ng sarili niyang kotse. Gusto niyang hilahin rin ito papalabas ng kotse at sabunutan ng dumukwang lamagng ito ngunit hindi siya tinulungan.
“L-Leche ka talaga , Bebang.” Gigil na sambit niya rito.
“Sorry!” -Bebang.
“Tulungan mo ko!” Sigaw niya.
Hindi pa man siya nakakatayo ng may tumapat ng isa pares ng sapatos sa kanyang harapan. She lifted her eyes slowly as the guy he was looking for was already in front of her.
He was waering ragged pants and a plain black shirt. Nakapamulsa pa ito sa kanyang harapan habang nakatitig sa kanya na nakasalampak sa semento.
(Shit!) She cussed. She didn’t expect to introduce herself t=in thi kind of way. Mukha na naman siyang tanga sa harap nito.
“You’re in the way…” sabi ng lalaki sa kanya habang nakahiga siya sa semento.
Don't forget to give your thoughts! please comment and like the notes! Drop a gem if you must! Loveyou! Sammies! let's supports the Aragon Series! follow efbi page: Oautkuforever12
CORINE:“What happened? Can you discuss here what really happened? Well, we are all disappointed that we couldn’t cover it—” -reposter.“I- I prefer not to answer that.” Mabilis na pagtanggi ni Garett. He was also flustered with the question; Corine could tell by his expression. Halatang walang balak itong i-share ang private life nito.“Oh, come on, Mr.—”“Okay- Okay. The scene here is getting intense! Isn’t it? Thank you for the question, but it is not the time for chismis, mga kaibigan. We are now going to proceed with the contract signing.” Pigil naman ng host ng event upang madistract ang ibang reporters. \Para lang siyang nanonood ng TV habang kinikilatis ang mga expression sa mukha ni Garett.Shhh! Coco!” It took her seconds to be distracted when familiar whispers were spreading in her ears. “Coco!”Kaagad niyang hinanap ang tumatawag sa kanya. Walang iba kundi ang kanyang boss. Her boss waved at her, signaling her to come near her. Kaagad siyang lumapit sa kanayng Boss Kathy.“
CORINE:Corine’s heart was throbbing abnormally every time she glanced at the front of the well-customized stage. Masakit man sa mata ang mga makikinang ng flash ng camera at nakakabinggit na ingay ng mga nagtatanong na reporter, tila naging musika iyon sa kanyang pandinig. She was hugging the blue folder that Kathy had given after Garett, and she came out of the conference room.She couldn’t take the nervousness she was feeling when she glanced again at the front. Garett has been sitting there at the long table that they had prepared for him. Nakakunot ang noo nito, ngunit kita niya ang pagpipigil ng emosyon nito. The typical Garett that she met ang kanyang nakikita. Hindi naman ito nakasimangot, ngunit hindi rin nakangiti. May host itong katabi na tilang tuwang-tuwa habang binabato siya ng mga tanong upang ma-entertain ang mga reporters. Binaling niya ang tingin sa gilid ng cameraman kung saan nakapuwesto ang kanyang boss na si Kathy. Sing lapad din ng ngiti ang nakagawad dito haba
MAGPAPAMINI RAFFLE PO TAYO FOR TODAY. Prize: The winner will win small top-up coins (100) SAGUTIN LAMANG ANG TANONG AT BASAHIN ANG MECHANICS SA EFBI PAGE Follow: Oautkuforever12 and answer it right away! (bawal po ang link dito kaya imano-mano ang paghanap ng page) MINI RAFFLE PALANG PO ITO. SEE YOU IN MY PAGE SAMMIES
GARETT:Nagpatiuna si Garett sa loob ng conference room habang nakapamulsa sa kanyang slack pants. He unbuttoned his first coat’s two buttons as he sat in the chair placed in front of the glass conference table. He waited for the woman to close the door and walked across him.“I am honored to welcome you to my humble office, Mr. Aragon- ““Come on, let’s not do a little chitchat here, Ms. Katherine Delgado, alam kong alam mo kung sino talaga ako. You played your card well.” He smirked as he stared meaningfully at the middle-aged woman. Nakita niya na naismid nito at kunwaring natawa. Umiling ito na parang nagtataka. “I don’t know what you are talking about, Sir.” Maanga-maangan pa nito.“Such a smart move to force one of your staff to invade my privacy just to achieve your personal desire. “ Walang filtered na sambit niya rito.Tumikhim ito at napatiklop ng isang palad. Sumandal ito sa pader, tila nag-iisip at ngumingiti, na tila inosente.“Alright, you got me there. Yes, I am clever
GARETT: Two hours ago…“What are you doing here, fucker?” Garett got a regular greeting from his brother, Gunner, when he saw him hanging out on the balcony. He spent his night at their penthouse. This was the place where they usually hung out. The four of them had their own rooms here in case they didn’t want to spend the night in their mansion. Ito ang nagsisilbing bahay-bahayan nila.They always gather here whenever they want to bond or catch up with one another. They don’t usually do that anymore as time goes by. Bihira rin silang magkasama-samang lahat simula ng mag-asawa ang pinakapanganay nilang kapatid na si Gael Aragon.At sa tuwing magkakaroon nagpagkakataon ay madalas na may kulang ng isang.It was his first time stepping into their safe haven after running away for four months. Ang pagbati mula sa pangalawang nakakatandang kapatid na si Gunner ay hindi na bago sa kanya. This was his way to catch a little thing happening in his life.“All geared up?” He was watching his br
CORINE: Hindi nakapagtimping inirapan ni Corine si Garett sa lumabas sa bibig na matabil nito. Tila natauhan naman si Garett na naisabulas iyon ay pagkwa’t napakisap mata.He composed himself again and brush off his neck. Eksaktong bumukas naman ang elevator na kanilang pinanggalingan. Muling bumati ang nakasakay na operator sa loob ng elevator na iyon.“Good—”Ngunit ito na rin ang kusang tumigil sa pagbati ng maramdaman yata ang namumuong tension sa pagitan nila ni Garett.“Corine, I’m sorry—”Ngunit bago pa matapos ni Garett ang litany anito ay inirapan niya at pumasok sa loob ng elevator. Kaagad naman siyang sinundan ni Garett sa elevator.“Corine,” Muli nitong tawag ngunit mas gugustuin niya pang baliin ang leeg huwag lamang tignan ang gagong si Garett.“Down please!” Mariin niyang utos sa operator, hindi man sinasadyang masungitan din ito ay hindi niya kayang pekein ang nararamdamang pagkainis sa lalaking ito.“No, can you please step outside for a minute?” Masuyong tanong ni Ga
CORINE: Corine couldn’t stop fidgeting with her foot while sitting quietly in the remote area of the security office. Ang tangi kasama niya ay isang gwardya na nakatingin lamang sa kanya na waring nakabantay sa kanya. Her bag was not with her dahil kinuha iyon ng mga humila sa kanya papunta sa opis
GARETT: “Just put it on my tab.” Utos niya sa dalagang kasabay niyang lumabas sa fitting room upang sabihin na i-wrap na ang mga napiling mga damit.“Sir, where do you want to deliver it?” Agad nitong tanong habang nakasunod sa kanya papalabas.“At the penthouse.” Ngunit ang atensyon niya ay wala s
CORINE: “Ahhhhh— Ah!...Ah…Ahhh. Wow, Ang ganda?” Mula sa maingay na pagsigaw ng hilahin siya si Corine ni Garett ng tuloy-tuloy hanggang sa maigaya siya sa naghihintay na isa malaking double swing door. Muli ay nakakita na naman siya ng dalawang nakaunipormeng babae na katulad na nasa front deskt.
CORINE: "VAKLAH!" Tawag ni Corine ng pagkabukas pa lamang ng pintuan ng nasabing clothes store upang matawag ang atensyon ng kakilalang tindera na nagbabantay roon. "Vaklitah!" Kaagad na tugon ng baklang tindero ang sumalubong sa kanilang pagpasok sa tindahan na iyon. “Ano?! Kamusta?! Buhay pa pal







