Chapter 4

“Nilabhan ko na ‘yan!” Mabilis na paliwanag ni Sophie. “Malinis na malinis na, at sigurado ako do’n!”

“Talaga, nalabhan mo?” mapang-asar na tawa ng saleslady. “Miss, isang araw mo lang naman ito inuupahan. Bakit mo pa kailangang labhan? Inupahan mo lang naman ‘to para sa kasal, hindi naman para isuot sa bukid, ‘di ba?”

Namula sa hiya ang mga pisngi ni Sophie dahil sa sinabi ng saleslady. Napagtanto niya na hindi naman talaga nalalayo ang pinagdaanan niya noong araw ng kasal niya at ang pagtatrabaho sa bukid. Tumawid siya sa malakas na ulan at naglakad sa maputik na daan, kaya ang napakaputing wedding gown at sapatos ay nagdumi at naputikan. Maging ang kanyang mga paa ay nagkapaltos din.

Habang binubuksan at tinitingnan ng saleslady ang laylayan ng gown, hindi nawawala ang tingin nito na punong-puno ng pagkasuklam at paghahamak.

“Miss, kahit na nilabhan mo ang wedding gown na ito, kailangan pa rin ‘tong ipa-dry clean!”

“Alam niyo po ba kung ano ang ibig sabihin ng dry clean?”

Nakita ng saleslady na mukhang inosente si Sophie, kaya sinadya nitong lokohin siya. “Hay naku, simula nang magbukas ang shop namin, ipinapagbenta lang talaga ang mga wedding gown. Ngayon lang kami pumayag na may umupa rito. At kung hindi mo kayang bumili ng wedding gown, bakit ka pa nagpakasal?”

“Bawal na bang magpakasal kung hindi makakabili ng wedding gown? Sa anong batas nakasulat ‘yan?”

Natigilan si Sophie nang may malamig na boses na biglang nanggaling mula sa likuran at napalingon siya. Nakita niyang pumasok si Robin mula sa p***o, mayroong awtoridad sa bawat galaw ng kanyang mga mata at kilay, at ang buong pagkatao nito ay nagpaparamdam ng takot at paggalang sa sinumang makakakita.

Bahagyang kumunot ang noo ni Robin at dahan-dahang lumapit kay Sophie upang akbayan ito nang walang pag-aalinlangan. Pagkatapos ay tinitigan niya ang saleslady at malamig na ngumisi dito. “Napalaki ng nakasulat na ‘Wedding Gown Rental’ sa mga service na ino-offer ng shop n’yo. Sa tingin mo ba bulag ang mga customer n’yo para hindi ‘yon makita?”

“Ikaw!”

“Isa pa, tiningnan ko yung mga wedding gown n’yo, parang ordinaryo lang naman ang mga design, at hindi rin naman maganda ang quality, kaya hindi nakapagtataka kung bakit hindi talaga ‘yan dapat bilhin at iuwi,” dagdag pa niya.

Galit na galit silang tiningnan ng saleslady at halos umabot sa langit ang pagkakairap nito. “Kung hindi n’yo kayang bumili, sabihin n’yo na lang! Huwag na huwag ninyong sisiraan ang mga paninda namin. Alam niyo bang may mga exclusive designer kami rito na gumagawa ng mga customized gown?”

Itinaas ni Robin ang kanyang kilay at tumingin sa pinakamagandang gown na suot ng mannequin at naka-display sa gitna ng shop. Mermaid cut ‘yon, perpektong humuhubog sa katawan, at may gintong nakaburda rito at mga kumikinang na batong palamuti sa dibdib nito.

Nangingibabaw ito sa lahat ng mga gown sa shop na iyon, ngunit kahit hindi pa rin maikumpara sa quality ng mga gown na nakita na noon ni Robin.

“Hay naku, huwag mo nang tingnan,” malamig na tawa ng saleslady. “Sigurado akong hindi mo rin ito kayang bilhin! Miss, sa totoo lang, nakakaawa ka talaga, ang ganda-ganda mo pa naman, pero bakit hindi man lang namili nang maayos bago ka nagpakasal? Sayang lang, ang ganda mo pa naman!”

“Wala kang karapatang makialam sa relasyon naming mag-asawa!” mabilis na sagot ni Sophie.

Natigilan sandali si Robin matapos marinig si Sophie, na laging mahinhin at mahinahon. Ngunit ngayon ay buong tapang na nakikipagtalo sa iba para sa kanya. Humakbang palapit si Sophie at tinitigan nang diretso ang saleslady. “Ipapa-dry clean ko muna ang gown bago ko ibalik ulit nang maayos. Pero kailangan mong humingi ng tawad sa asawa ko dahil sa mga sinabi mo kanina!”

“Ano?”

Malambot man ang puso ni Sophie, alam niya kung sino ang nararapat na pagbigyan. Kaya niyang tiisin ang panglalait sa kanya ng iba, ngunit kapag ang mga taong mahalaga sa kanya, maging ang kanyang asawa na kakakilala pa lamang niya.ang inaapi, handa niyang gawin ang lahat para ipagtanggol ito. 

Namula ang kanyang pisngi at binigkas niya nang malinaw at may diin. “Sinasabi ko sa iyo, humingi ka ng tawad sa asawa ko!”

Tumingin lamang ng may pangmamata ang saleslady sa kanya at binalewala siya na parang hangin.

“Hindi na kailangan,” dahan-dahang ngumiti si Robin habang nakayakap sa kanya. “Gusto mo ba ang damit na iyan?” Mahinahon at malambing na tannong nito.

“Ha?” Sinundan ni Sophie ang turo ng kamay ni Robin at nakita ang napakagandang wedding gown sa gitna. Biglang bumilis ang tibok ng puso niya. Hindi niya maunawaan kung ano ang gustong gawin ni Robin.

Bahagyang ngumiti si Robin habang inilalabas ang isang kard at inilapag ito sa counter. “My wife likes that wedding gown. I’ll take it.”

Parang biglang tumigil ang pag-ikot ng mundo ng marinig ito ni Sophie. Nanlaki ang mga mata ng saleslady sa gulat, habang si Sophie ay hindi rin alam kung ano ang gagawin sa labis na pagtataka.

“Robin, anong ginagawa mo?” Hinila niya nang bahagya ang laylayan ng damit nito at bumulong nang mahina. “Nakapagpakasal na tayo!”

“Kahit tapos na, pwede pa rin nating bilhin as remembrance,” kalmadong sagot ni Robin. “Designer haute couture ang gown na ‘yan. At kailangang sukatin muna ang katawan bago ito gawin. Mayroon ba ritong marunong kumuha ng measurements?”

Doon lamang nagising sa katotohanan ang saleslady. Agad na napalitan ng matamis at magalang na ngiti ang kanyang ekspresyon, magalang na pinagdakop ang mga palad niya at yumuko nang mababa. “Sir, sigurado po ba kayong bibilhin n’yo ‘to?”

“Oo,” sagot ni Robin. “Sukatan mo na ngayon ang asawa ko.”

“Sige po, Sir. Tatawagan ko lang po sandali ang designer namin.”

“Miss,” tinaasan ni Robin ng kilay ang saleslady. “Hindi mo ba kaya?” Nanigas ang ekspresyon ng saleslady.

“Kung hindi ikaw ang magsusukat sa kanya, hindi ko na ‘to bibilhin,” seryosong banta ni Robin. Punong-puno ng awtoridad ang kanyang presensya, kaya’t bahagyang kinabahan sa takot ang saleslady. Alam niyang bihirang makakuha ng ganitong order ang shop nila, at kasama rin sa trabaho niya ang pagkuha ng measurements ng mga customer, kaya agad niyang kinuha ang medida at lumapit kay Sophie.

“Miss, susukatin ko na po kayo.”

“Masusukat mo ba ang laylayan ng gown sa ganyang paraan?” Mahinang tawa ni Robin habang ang kanyang mga mata ay matalim na nakatitig sa saleslady. “Kapag sinusukat ang laylayan… kailangan mong lumuhod!”