เข้าสู่ระบบEZEKIEL VALENCIA POVDinala kami ng mga paa namin sa dulo ng bookstore kung saan nakahilera ang mga art supplies. Agad na kumuha si Rina ng isang basket para doon ilagay ang mga makukuha namin. Si Kian naman, hawak-hawak pa rin ang dulo ng shirt ko habang nakatingin sa mga makukulay na display ng mga pambura na may iba't ibang hugis ng hayop."Ate, tingnan mo ito. Ito ba 'yung brand ng watercolor na nakasulat doon sa email?" tanong ni Rina habang ipinapakita sa akin ang isang parang maliit na case na may mamahaling tatak.Kinuha ko ang cellphone ko mula sa bulsa ng maong ko para i-double check ang listahan na ipinadala ng school director. "Oo, Rina. Yan nga. Medyo may kamahalan pala talaga ang mga gamit sa eskwelahan na 'to, no? Isang set pa lang ng kulay, parang pang-isang linggong grocery na natin sa probinsya dati.""Ganyan talaga kapag international school, Ate. Pero huwag mo na isipin 'yung presyo, sabi naman ni Kuya Ezekiel diba, ibigay natin kung ano ang pinakamaganda para kay
ALINA MONTEJO POVTiningnan ko ang oras sa wall clock ng sala. Mag-aalas-dos na ng hapon. Lumapit ako sa maliit na mesa kung nasaan si Kian at dahan-dahang tinapik ang balikat niya. Medyo mahimbing pa ang tulog ng anak ko, nakadikit pa nga ang pisngi niya sa dulo ng paborito niyang asul na krayola."Baby, gising na. Aalis na tayo, diba bibili tayo ng mga notebook mo?" mahinang bulong ko habang hinahawi ang gupit ng buhok niya na tumatakip sa kanyang noo.Bumuntong-hininga muna si Kian bago dahan-dahang idinilat ang kanyang mga mata. Nag-inat siya ng kanyang maliliit na braso at tumingin sa akin nang may kaunting antok pa. "Mommy... are we going to the big bookstore now?""Oo, kaya bumangon ka na dyan para makapagpalit ka ng damit. Naghanda si Tita Rina mo ng bagong t-shirt para sa'yo," sabi ko habang tinutulungan siyang tumayo mula sa sahig.Inayos ko ang nagulong drowing niya sa lamesa at inilagay muna ito sa ibabaw ng cabinet kung saan hindi madaling mayayari o madudumihan. Naibsan
ALINA MONTEJO POV "Ate Alina, tignan mo si Kian, oh. Nakatulog na naman sa ibabaw ng mga crayons niya," mahinang biro ni Rina habang itinuturo ang bata na nakasubsob ang mukha sa maliit na drawing book. Lumapit ako sa sala at binuhat ang anak ko nang dahan-dahan para hindi siya magising. "Napagod siguro ito sa kakakulay ng drowing niya para kay Ezekiel. Dalhin ko muna siya sa kwarto para mas kumportable ang higa niya." Ipinasok ko si Kian sa silid at inayos ang unan niya. Ang hihigpit pa rin ng kapit ng maliliit niyang daliri sa piraso ng papel na may drowing ng pamilya namin. Naalala ko bigla 'yung sinabi niya kanina tungkol sa pamamasyal sa park pagkatapos ng school. Simple lang naman ang gusto ng bata, pero sa sitwasyon namin ngayon, bawat simpleng bagay ay kailangan pa ring planuhin nang maigi para iwas gulo. Gusto kong ibigay sa kanya ang normal na buhay, pero minsan, nakakapagod din isipin na kailangan naming mag-ingat sa bawat hakbang. Kung pwede lang sanang bilisan ng korte
ALINA MONTEJO POVPagkaalis ni Ezekiel, binalot ng tipikal na ingay ng umaga ang buong penthouse. Si Kian ay diretso agad sa lamesa habang hawak pa rin ang paborito niyang dinosaur na laruan, habang si Nanay naman ay kalalabas lang mula sa banyo, naka-tapis pa ang buhok gamit ang tuwalya."Mommy, nasaan po si Dada?" tanong ni Kian habang pilit na inaabot ang natitirang piraso ng longganisa sa plato na ginamit ni Ezekiel kanina."Umalis na ang Dada mo, baby. May trabaho siya ngayon at may kakausaping abogado," sagot ko habang dahan-dahang inilalayo sa kanya ang platong may mumho pa para palitan ng bagong hain. "Dito ka maupo, ito ang pagkain mo. May gatas ka pa doon sa counter."Naupo si Nanay sa tapat namin at kumuha ng sinangag. "Aba, napakaaga naman pala ng lakad ni Ezekiel ngayon. Ni hindi ko man lang siya naabutan para masabihan na mag-ingat sa daan.""Opo, Nay. Kailangan niya raw kasing makarating sa Makati bago mag-grabe ang trapiko
ALINA MONTEJO POVMaaga pa lang ay gising na ako para maghanda ng breakfast. Naririnig ko na ang ingay ng mga sasakyan sa baba ng building kahit sarado ang malalaking bintana rito sa sala. Nagluto ako ng sinangag, longganisa, at nagbabad na rin ako ng barako coffee para kay Ezekiel dahil alam kong maaga ang schedule ng lakad niya ngayon kasama ang kanyang legal team."Ate, tulungan na kita dyan," biglang pasok ni Rina sa kusina habang itinatali ang buhok niya. Naka-pambahay pa siya pero halatang gising na gising na rin ang diwa dahil sa amoy ng kape."Sige, pakikuha na lang 'yung mga platito doon sa taas ng counter, Rina. Tapos paki-check na rin kung gising na si Kian sa kwarto niya," utos ko habang maingat na ibinabaligtad ang mga nilulutong longganisa sa kawali."Opo, sandali lang. Mukhang maagang aalis si Kuya Ezekiel ngayon, ah? Nakita ko kasi 'yung gamit niya kagabi na nakalatag pa sa study room," tanong ni Rina habang nag-aayos ng mga kubyer
ALINA MONTEJO POVNang mag-alas siyete ng gabi, nagpasya kaming mag-order na lang ng pizza at pasta para sa hapunan. Medyo napagod ang lahat sa emosyon ng buong araw, lalo na ako pagkatapos ng tawag ni Elena. Nakaupo kami sa dining table habang si Kian naman ay masayang nginangatngat ang dulo ng pepperoni pizza niya, habang may kaunting cheese sauce sa pisngi."Kian, dahan-dahan sa pagkain, baka mabilaukan ka," paalala ko sa kanya habang pinupunasan ng tissue ang mukha niya."It's so yummy po, Mommy! Can we eat pizza again when I go to school next month?" tanong niya habang nakatingin kay Ezekiel na nasa tabi ko."Of course, buddy. Sabihin mo lang kay Robert kung anong gusto mo pagkasundo sa'yo, o kaya ako mismo ang magdadala sa penthouse pag-uwi ko galing opisina," sagot ni Ezekiel, sabay abot ng baso ng tubig sa anak namin."Yehey! Thank you, Dada!" masayang sagot ng bata bago bumalik sa pagsubo.Napaniti si Nanay habang pinapanood sila. "Naku, Ezekiel, baka naman masobrahan sa pabo
ALINA MONTEJO POV Gusto kong maiyak sa kamalasan. Pangalawang linggo ko pa lang sa trabaho bilang sekretarya ni Ezekiel Valencia, pero heto agad ako sa sitwasyong pilit kong iniwasan sa loob ng apat na taon. Biglang nagka-emergency sa maliit na daycare malapit sa tinutuluyan namin—nagkaroon ng sh
ALINA MONTEJO POV "Heto ang mga schedule para sa linggong ito, Miss Montejo. Medyo mabigat ang mood ni Sir ngayon kaya mas mabuting ihanda mo na ang double espresso niya bago siya dumating. At pakiusap, huwag mo siyang kukuwestiyunin sa mga utos niya kung ayaw mong matulad sa huling secretary na
ALINA MONTEJO POV Apat na taon. Apat na taon din kaming namuhay sa isang maliit, tahimik, at simpleng bayan sa Aurora. Doon ko natutunang maglaba nang walang washing machine, magtanim ng sariling gulay, at mag-online freelance work sa gabi habang tulog ang anak ko para lang may pambili kami ng bi
ALINA MONTEJO POV Tatlong araw na ang nakakalipas mula nung mag-walkout ako sa opisina ni Dr. Ramirez, pero hanggang ngayon, hindi pa rin humihinto ang panginginig ng mga kamay ko. Pakiramdam ko, bawat sulok ng Maynila ay may matang nakabantay sa akin. Hindi na ako pumasok sa trabaho. Nag-file







