LOGINShare
บทที่ 6 ความรู้สึกตัวเองก็สำคัญ
publish date:
2026-03-18 19:13:32บทที่ 6 ความรู้สึกตัวเองก็สำคัญ
หลังจากผมกลับมากจากห้องน้ำ ผมเลยเดินกลับมาที่โต๊ะและได้ยินสิ่งที่มุกพูดกับพี่ชมพูทุกประโยค เห้ออ...ผมไม่น่าปล่อยให้มุกอยู่กับพี่ชมพู2ต่อ2เลยครับ
“คือไม่ใช่อย่างที่พีคิดนะเราแค่...”
“ไปกันเถอะครับ”ผมคว้ามือพี่ชมพูแล้วพากันเดินออกจากร้านทันที
“เออ...คุณพีค่ะ คุณอย่าโกรธคุณมุกเลยนะคะเขาแค่...”
“แล้วคุณชมพูละครับรู้สึกยังไง”
“เออ....”
“ชมพูไม่เป็นอะไรจริงๆค่ะ”
“เวลาอยู่กับผมไม่ต้องเป็นคนเข้มแข็งมากก็ได้ครับ”ดูก็รู้ว่ายังไงเธอก็ไม่โอเค
“มีคนเคยบอกผมว่าให้สนใจแต่สิ่งที่เรารักอย่าสนใจคนอื่นมากเกินไป มันอาจจะทำให้เราไม่มีความสุกนะครับ”
“คุณพี........”
“ความรู้สึกของตัวเองต้องมาก่อนสิครับ”
“ชมพูขอบคุณพีมากเลยนะคะ☺️”
“ไปกันเถอะครับเราไปหาไรกินกันเถอะ”
หลังจากนั้นผมกับพี่ชมพูก็พากันไปหาอะไรกินกันเสร็จแล้วผมก็พาเธอไปส่งที่คอนโดครับ
“ขอบคุณนะคะ”
“ไม่เป็นไรครับ”
“เอออ...ผมขอไลน์หน่อยได้ไหมครับ”
“ได้สิคะ นี่ค่ะ”
“ผมกลับก่อนนะครับ”
“ค่ะ ขับรถดีๆนะคะ”
โรงพยาบาล
ผมกลับมาถึงโรงพยาบาลก็ตรงมาหามุกทันที เธอกำลังนั่งในห้องพักของแพทย์กับแพทย์และพยาบาลคนอื่นๆ กำลังนั่งคุยกับเธอด้วย
“มุกถ้าเธอยังทำแบบนี้อีกอย่าหาว่าฉันไม่เตือน”ทุกสายตาในห้องมองมาที่ผม
“เออ..คือมุกขอโทษจริงๆ””
“เฮ้ยไอ่พีใจเย็นสิว่ะ”
“ปังง..”ผมเดินออกทันทีไม่สนใจคำพูดของใครทั้งนั้น
เสียงไลน์ดังขึ้น
“ขอบคุณนะคะ สำหรับอาหารแสนอร่อย☺️”
“ไม่เป็นไรครับ ผมยินดี☺️”ผมโมโหมุกมาก แต่ก็ต้องหยุดชะงักเพราะได้รับข้อความจากพี่ชมพู
“ก๊อกๆ”
“เข้ามา”คนที่เข้ามาเป็นหมอก้องรุ่นพี่ของผมเองครับ สงสัยคงจะมาดุผมเรื่องมุก
“ว่าไงครับพี่”
“ฉันแค่อยากแวะมาดูแกสักหน่อย”
“นี่แกยังไม่หายโกรธมุกอีกเหรอ”
“พี่ไม่รู้หรอกว่าวันนี้เธอทำอะไร”
“เธอเล่าให้ฟังหมดแล้ว เธอแค่หวังดีกับแกไง”
“หึ หวังดีเหรอครับ หวังดีจะพูดออกมาแบบนั้นได้ไง ไม่ไว้หน้าชมพูเลยสักนิด”
“เอาน่า....วันหลังแกก็ใจเย็นๆกว่านี้หล่ะกันเนอะ”
“ครับ...”
“เออ...แล้วผู้หญิงคนนั้นนะคือใครเหรอ”
“เออ...เธอคือคนไข้ของผมครับ”
“อ่อๆ....แต่เดียวนะ คนไข้ไปกินข้าวกับหมอนี่มัน แปลกๆ”
“เออ...คือผมชอบเธอครับ พี่อะจนได้เลยนะผมไม่เคยปิดบังอะไรพี่ได้เลย”
“5555555ฉันมองตาแกก็รู้แล้ว เอ้าอย่างงี้แกก็ไม่รอรุ่นพี่ของแกแล้วดิ”
“............”
“อย่าบอกนะว่า....”
“ใช่ครับเธอคือรุ่นพี่ของผมเอง”
“5555 ฉันดีใจกับแกด้วยนะ”
ต้องบอกไว้ก่อนนะครับว่าพี่ก้องกับผมเราสนิทกันมาก มีเรื่องอะไรผมจะมาปรึกษาพี่ก้องตลอดเลยครับ และที่สำคัญผมอยากเก่งแบบพี่ก้องด้วยครับ
เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น
“ครับแม่”
“ได้ครับ”
แม่ผมโทรมาบอกผมว่าให้ช่วยไปเอาขนมร้าน Moon love มีที่ผมจะไม่ไปหรือครับบ
ร้าน Moon love
“สวัสดีค่ะร้านMoon love ยินดีต้อนรับค่ะ”พนักงานเอ่ยทักทายผม
“หล่ออ่ะแก”
“ใช่โคตรหล่อเลย”บอกไว้ก่อนนะครับว่านี้ไม่ใช่ครั้งแรกที่ผมได้ยินอะไรแบบนี้5555
“ผมมารับขนมของคุณแม่ครับ”ผมยื่นสลิปให้พนักงานดู
“อ่อได้ค่ะ”
“ส่วนอันนี้พี่ชมพูฝากให้คุณน้าชิมนะคะ”
“เออ...”จะถามว่าไงดีนะจะถามว่าพี่ชมพูอยู่ไหมมันก็แปลกๆว่าไหมครับ
“อ่อพี่ชมพูคือเจ้าของร้านค่ะ สนิทกับคุณน้าด้วยค่ะ”พนักงานสาวพูดขึ้น
“อ่อ ครับ”ผมเลยหันมองไปมองมาแต่ไม่เห็นพี่ชมพู
“ลูกค้าสอบถามได้นะคะ”
“เออ ผมอยากจะขอบคุณ คุณชมพูครับ”
“อ่อ วันนี้พี่ชมพูไม่เข้าร้านค่ะ”เออใช่ครับผมไปชมพูที่คอนโดหนิ เกือบลืมไปเลย ช่วงนี้รู้สึกเป็นคนจำสั้นแต่รักผมยาวนะครับบ
Latest chapter
Achoo! แพ้รักให้กับคุณหมอ บทที่ 8 ผมไม่เข้าใจ
บทที่ 8 ผมไม่เข้าใจหลังจากเกิดเหตุการณ์วันนั้นพี่ชมพูไม่ได้มาออกกำลังกายกับผมเลย เธอจะไลน์มาหาผมว่าเธอไม่ว่างตลอด และถ้าเกิดวันไหนเธอมีนัดตรวจกับผมเธอจะรีบกลับทันที “เห็นหลายวันแหละ ไม่ไปวิ่งเหรอวันนี้”ผมเดินลงมาจากห้องเห็นพี่ใหญ่กำลังนั่งจิบกาแฟอยู่ “ไม่ครับรู้สึกช่วงนี้ไม่มีแรงเท่าไหร่” “เห้อ.....เห้อ....”ผมนั่งถอนหายใจข้างๆกับพี่ใหญ่จนพี่ใหญ่หันมามอง “เป็นอะไร”“ป่าวครับบ เห้ออ”“ไอ่นี่หนิ”“คือพี่ใหญ่ผมไม่เข้าใจจริงว่าทำไมเธอถึงทำตัวแปลกไปทั้งๆที่เธอก็มีท่าทางเหมือนจะชอบผมเหมือนกัน”“แกอยากรู้ไหม”“อยากสิครับ”“ไปถามเขาสิ แกมาถามฉันแล้วฉันจะรู้ไหม”“เห้ออ ผมว่าแหละเรื่องผู้หญิงไม่ควรมาปรึกษาพี่เลย”ก็พี่ใหญ่ไม่สนใจผู้หญิงไม่เคยมีแฟนคงไม่รู้หรอกใช่ไหมครับ“แต่ถ้าฉันเป็นแกฉันจะไปถามเขา จะมานั่งคิดให้ตัวเองเครียดทำไม อยากรู้อะไรก็ถามสิ”จริงของพี่ใหญ่ผมต้องถามพี่ชมพูเองสิ“ขอบคุณมากครับพี่ใหญ่พี่เป็นพี่ที่ดีที่สุดเลย จุ้บ”ผมรีบวิ่งไปหอมแก้มพี่ใหญ่แล้ววิ่งขึ้นห้องทันที มันก็จริงอย่าที่พี่ใหญ่พูด อยากรู้ก็แค่ถาม เอาจริงๆ การเป็นคนแบบพี่ใหญ
Achoo! แพ้รักให้กับคุณหมอ บทที่ 7 ไอ่พี่เลว
บทที่ 7 ไอ่พี่เลวโรงพยาบาล“คุณรมิตา เชิญเข้าห้องตรวจค่ะ” วันนี้เป็นวันที่พี่ชมพูต้องมาดูอาการแล้วครับ จริงๆสังเกตมาหลายวันแล้วพี่ชมพูไม่จามเลยครับตอนออกกำลังกายกับผมอาจจะเป็นเพราะว่ากำลังใจดีด้วยมั้งครับ “เที่ยงนี้เรากินอะไรกันดีครับ” “เอออ...คุณพีพีไม่ตรวจอาการชมพูก่อนเหรอค่ะ” “ตอบคำถามผมก่อนสิครับผมจะได้มีกำลังใจในการตรวจคุณชมพู” “ชมพูแล้วแต่คุณพีเลยค่ะ☺️” “อย่างนั้นเราสั่งอาหารมาทานกันที่ห้องผมนะครับ”ผมเสนอเธอ เพราะจะได้มีความเป็นส่วนตัว“มันจะดีใช่ไหมค่ะ”“ดีครับ”หลังจากนั้นผมตรวจอาการของพี่ชมพูอาการดีขึ้นมากๆ ยิ่งอยู่ในที่อากาศดีๆออกกำลังกายสม่ำเสมออาจจะทำให้หายขาดเลยก็ได้ครับ “จริงเหรอค่ะ ชมพูมีโอกาสจะหายจริงเหรอค่ะ”“ครับแต่ต้องออกกำลังกายแบบนี้ทุกวันนะครับ”“ค่ะชมพูจะออกกำลังกายทุกวัน”“แล้วก็......”“ต้องออกกำลังกายแค่กับผมเท่านั้นครับ”“.........”พี่ชมพูไม่พูดแต่อาการของพี่ออกชัดมากเลยครับว่ากำลังเขินอยู่“เราสั่งอาหารมากินกันเลยดีกว่าครับ”ผมสั่งอาหารมาทานที่ห้องระหว่างนั้นก็นั่งคุยกับพี่ชมพูไปด้วย“
Achoo! แพ้รักให้กับคุณหมอ บทที่ 6 ความรู้สึกตัวเองก็สำคัญ
บทที่ 6 ความรู้สึกตัวเองก็สำคัญหลังจากผมกลับมากจากห้องน้ำ ผมเลยเดินกลับมาที่โต๊ะและได้ยินสิ่งที่มุกพูดกับพี่ชมพูทุกประโยค เห้ออ...ผมไม่น่าปล่อยให้มุกอยู่กับพี่ชมพู2ต่อ2เลยครับ “คือไม่ใช่อย่างที่พีคิดนะเราแค่...”“ไปกันเถอะครับ”ผมคว้ามือพี่ชมพูแล้วพากันเดินออกจากร้านทันที“เออ...คุณพีค่ะ คุณอย่าโกรธคุณมุกเลยนะคะเขาแค่...”“แล้วคุณชมพูละครับรู้สึกยังไง”“เออ....”“ชมพูไม่เป็นอะไรจริงๆค่ะ”“เวลาอยู่กับผมไม่ต้องเป็นคนเข้มแข็งมากก็ได้ครับ”ดูก็รู้ว่ายังไงเธอก็ไม่โอเค“มีคนเคยบอกผมว่าให้สนใจแต่สิ่งที่เรารักอย่าสนใจคนอื่นมากเกินไป มันอาจจะทำให้เราไม่มีความสุกนะครับ”“คุณพี........”“ความรู้สึกของตัวเองต้องมาก่อนสิครับ”“ชมพูขอบคุณพีมากเลยนะคะ☺️”“ไปกันเถอะครับเราไปหาไรกินกันเถอะ”หลังจากนั้นผมกับพี่ชมพูก็พากันไปหาอะไรกินกันเสร็จแล้วผมก็พาเธอไปส่งที่คอนโดครับ“ขอบคุณนะคะ”“ไม่เป็นไรครับ”“เอออ...ผมขอไลน์หน่อยได้ไหมครับ”“ได้สิคะ นี่ค่ะ”“ผมกลับก่อนนะครับ”“ค่ะ ขับรถดีๆนะคะ”โรงพยาบาลผมกลับมาถึงโรงพยาบาลก็ตรงมาหามุกทันที เธอกำลังนั่งในห้องพักของแพทย์กับแพทย์และพยาบาลคนอื่นๆ กำลังน
Achoo! แพ้รักให้กับคุณหมอ บทที่ 5 รู้สึกแย่
บทที่ 5 รู้สึกแย่วันนี้ผมรีบตื่นเช้าเหมือนทุกวันแต่ที่พิเศษคืออารมณ์ดีมากๆ อาจจะเป็นเพราะผมกินไอศกรีมของพี่ชมพูด้วยแหละเนอะ “ไปออกกำลังกายอีกเหรอลูก” “ใช่ครับคุณแม่ ผมไปก่อนนะ” “แม่....ไอศกรีมเค้กไปไหนหมดแล้วครับเนี่ย” “แม่ก็เก็บไว้ในตู้เย็นนะ” “เอออ....อยู่ในท้องผมเองครับ” “ไอ่แสบมานี้เลย”พี่ใหญ่กำลังวิ่งมาหาผมแต่ผมรีบใส่รองเท้าแล้วขึ้นรถทันที สวนสาธารณะ “คุณชมพูมรอนานไหมครับ” “ไม่ค่ะ ชมพูพึ่งมาเหมือนกันค่ะ☺️” ทักทายกันจบผมก็วิ่งกับพี่ชมพูเหมือนเดิมเลยครับ ผมวิ่งไปผมแอมมองพี่ชมพูไป คิดภาพตามผมดูนะครับ ผู้หญิงหน้าตาน่ารักคนนึงมัดผมสูงวิ่งไปพร้อมกับมีแสงแดดส่องเข้าหน้านิดนึง ผมนี้แบบ เห้อพี่จะสวยไปไหนเนี่ยยย “คุณพีค่ะวันนี้เราไปปั่นจักรยานกันไหมค่ะ” “ก็ดีครับ” มาถึงที่เช่ารถจักรยานก็เหลือแค่คันเดียวแล้ว ผมกับพี่ชมพูเลยมองหน้ากันจะเอายังไงดี “นั้นเราค่อยมาพรุ่งนี้ก็ได้ค่ะ” “ไม่เป็นไรครับ เอาเถอะดียวผมปั่นเอง
Achoo! แพ้รักให้กับคุณหมอ บทที่ 4 แอบแชบ
บทที่ 4 แอบแชบผมกับพี่ชมพูเรามาออกกำลังกายกันทุกเช้า ทำให้ผมสังเกตได้ว่าพี่ชมพูจามน้อยลงกว่าเดิมเยอะ จมูกเธอก็ไม่แดงเหมือนก่อนหน้านี้ อาจจะเป็นเพราะอากาศในที่สวนสาธารณะด้วยแหละครับ และที่สำคัญผมกับเธอเราสนิทกันมากขึ้น โรงพยาพบาล หลังจากผมออกกำลังเสร็จผมก็แยกย้ายกับพี่ชมพู ส่วนเรื่องภูมิแพ้ของพี่เขาจะมีตรวจอีกทีก็อาทิตย์เลยครับ ช่วงนี้เลยทำให้ผมกับพี่ชมพูเจอกันที่สวนสาธารณะแทน ผมเดินขึ้นมาและเห็นพี่พยาบาลเข้ายืนคุยกันอย่างสนุกสนานเลยเข้าไปถามเข้าดูว่ามีเรื่องอะไร “พี่อ้อยมีอะไรกันเหรอครับ” “หมอพีมาพอดีเลยค่ะ วันนี้มีหมอมากระจำแผนกเราเพิ่มด้วยค่ะ” “ใครเหรอครับ”“พี?”“มุก....”“อ้าวทั้ง2คนรู้จักกันเหรอค่ะ”“ใช่ค่ะพีเป็นเพื่อนเก่าของมุกเอง”เหอะใครอยากจะเป็นเพื่อนกับเธอ บอกไว้เลยครับผมไม่ชอบเธอที่สุด“เหอะ.......”“หมวยเอาเอกสารเข้าไปให้ผมด้วยนะ”ผมเดินเข้าห้องทันทีไม่อยากอยู่ใกล้ๆเธอ“ก๊อกๆ”“เข้ามาได้เลยครับ”คนที่เข้ามาเป็นมุกนั้นเอง“พียังไม่หายโกรธมุกอีกเหรอเรื่องมันนานมาแล้วนะ”“เลิกยุ่งกับเราสักทีเถอะ”“ถ้าไม่ม
Achoo! แพ้รักให้กับคุณหมอ บทที่ 3 ออกกำลังกาย
บทที่ 3 ออกกำลังกายวันนี้คงเป็นวันแรกที่ผมรีบตื่นเช้ามาเพื่อจะไปออกกำลังกายที่ได้นัดกับพี่ชมพูเอาไว้ครับ“คุณแม่ฝนตกป่าวครับวันนี้”พี่ใหญ่พูดขึ้นมา ใช่ครับปกติวันหยุดผมไม่ได้ตื่นเช้าขนาดนั้น “ใช่....แม่เห็นด้วยย”แม่และพี่ใหญ่หันไปมองนาฬิกาพร้อมกัน“อะไรกันครับบ ผมแค่ตื่นเช้าจะไปออกกำลังกายเอง”ผมที่กำลังก้มลงใส่ถึงเท้า“ห้ะ.....”“ห้ะ.....”“ห้ะ.....”ใช่ครับทั้งพี่ใหญ่คุณพ่อคุณแม่ต่างพากันตกใจและพูดพร้อมกัน มันน่าแปลกตรงไหนเนี่ยยย“ลูกไม่สบายตรงไหนหรือป่าวว”แม่ผมเดินเข้ามาถามผมด้วยสีหน้าที่เป็นห่วง“ปกติครับ ผมไปก่อนนะครับ”“คุณไปออกกำลังกายต้องแต่งหล่อขนาดนี้เลยเหรอ”ผมได้ยินเสียงคุณแม่แอบถามคุณพ่อ ว่าแต่ผมไม่ได้แต่งหล่อนะครับปกติผมหล่ออยู่แล้วครับสวนหลงลม(สวนสาธารณะข้างโรงพยาบาล)ผมรอสักพักผมก็เห็นรุ่นพี่เดินมาครับ พี่ชมพูสวมชุดออกกำลังกายสีชมพูอ่อน มัดผมขึ้นสูง สวมแมส เข้ากับพี่เขามากเลยครับ“รอนานไหมค่ะคุณหมอ”“มะไม่...ครับ”“ฮะฮัดชิ่ว...”“เออ...ไม่ต้องเรียกคุณหมอก็ได้ครับเรียกพีพีก็ได้ครับ”ผมพูดขึ้น“เอ๋.....พีพี”ขอร้องจำผมให้ได้สิ....“ค่ะพีพี ฉันชื่อชมพูค่ะ”เห้ออ นึกว่าจำได้
You may also like
สัญญารักผูกหัวใจท่านประธานปากแข็ง
ธารดารา363.4K viewsนางบำเรอ BAD GUY
ลำเจียก62.0K viewsบ่วงรักนักโทษสาว
ต้นไผ่น้อย49.0K viewsชีวิตหลังความตายของเซินมาน
จี้เสี่ยวนวน93.7K viewsDear December ธันวาที่รัก
Chalam whale195 viewsเมียรักวันไนท์สแตนด์
กลัดแก้ว1.8K viewsเด็กอักษรศาสตร์ของคนรวย 18+ (Set 4 Just Only You 4/5)
บีน่าเลดี้6.0K viewsพี่หมอข้างห้องกับยัยหนูวิศวะ
หมูหวาน93 views
