LOGINShare
บทที่ 3 ออกกำลังกาย
publish date:
2026-03-16 13:58:29บทที่ 3 ออกกำลังกาย
วันนี้คงเป็นวันแรกที่ผมรีบตื่นเช้ามาเพื่อจะไปออกกำลังกายที่ได้นัดกับพี่ชมพูเอาไว้ครับ
“คุณแม่ฝนตกป่าวครับวันนี้”พี่ใหญ่พูดขึ้นมา ใช่ครับปกติวันหยุดผมไม่ได้ตื่นเช้าขนาดนั้น
“ใช่....แม่เห็นด้วยย”แม่และพี่ใหญ่หันไปมองนาฬิกาพร้อมกัน
“อะไรกันครับบ ผมแค่ตื่นเช้าจะไปออกกำลังกายเอง”ผมที่กำลังก้มลงใส่ถึงเท้า
“ห้ะ.....”
“ห้ะ.....”
“ห้ะ.....”ใช่ครับทั้งพี่ใหญ่คุณพ่อคุณแม่ต่างพากันตกใจและพูดพร้อมกัน มันน่าแปลกตรงไหนเนี่ยยย
“ลูกไม่สบายตรงไหนหรือป่าวว”แม่ผมเดินเข้ามาถามผมด้วยสีหน้าที่เป็นห่วง
“ปกติครับ ผมไปก่อนนะครับ”
“คุณไปออกกำลังกายต้องแต่งหล่อขนาดนี้เลยเหรอ”ผมได้ยินเสียงคุณแม่แอบถามคุณพ่อ ว่าแต่ผมไม่ได้แต่งหล่อนะครับปกติผมหล่ออยู่แล้วครับ
สวนหลงลม(สวนสาธารณะข้างโรงพยาบาล)
ผมรอสักพักผมก็เห็นรุ่นพี่เดินมาครับ พี่ชมพูสวมชุดออกกำลังกายสีชมพูอ่อน มัดผมขึ้นสูง สวมแมส เข้ากับพี่เขามากเลยครับ
“รอนานไหมค่ะคุณหมอ”
“มะไม่...ครับ”
“ฮะฮัดชิ่ว...”
“เออ...ไม่ต้องเรียกคุณหมอก็ได้ครับเรียกพีพีก็ได้ครับ”ผมพูดขึ้น
“เอ๋.....พีพี”
ขอร้องจำผมให้ได้สิ....
“ค่ะพีพี ฉันชื่อชมพูค่ะ”เห้ออ นึกว่าจำได้สะอีก
“นั้นเรามาวอร์มร่างกายกันก่อนนะครับ”ผมก็สอนพี่ชมพูวอร์ร่างกายก่อนวิ่ง
“เออ...เห็นคุณชมพูบอกว่ากลับมาอยู่บ้าน บ้านอยู่แถวไหนเหรอครับ”
“อ่อบ้านเกิดชมพูอยู่ภูเก็ตค่ะแต่ขอม๊าม๊ามารักษาตัวที่นี้”อ้าวเหรอคนละคนกันว่ะ แต่ชื่อเดียวกันหนิ
“อ่อ..ครับ ผมคิดว่าคุณชมพูเป็นคนกรุงเทพ”
“อ่อ..ถ้าถามว่าเป็นคนกรุงเทพไหมก็เป็นนะคะ ป๊าป๊าเป็นคนกรุงเทพค่ะตอนเด็กๆชมพูเคยอยู่ที่นี้ด้วยค่ะ แต่พอจะขึ้น ม.4 ป๊าป๊าเลยขอให้ไปเรียนต่างประเทศจะได้รักษาตัวไปด้วย ส่วนม๊าม๊าอยากให้กลับบ้านไปดูแลกิจการโรงแรมที่บ้านค่ะ”
“อ่อครับบ...”
“แล้วตอนนี้คุณชมพูอยู่คอนโดกับใครเหรอครับ”
“คนเดียวค่ะ ชมพูอยู่คนเดียวมาตลอด”โอเคแปลว่าพี่ชมพูโสด
“พี่เป็นคนเก่งมาก เก่งมาตลอด”ผมแอบพูดเบาๆ
“เออ..แล้วคุณพีพีมาออกกำลังกายแบบนี้ทุกวันเลยเหรอค่ะ”
“ทะ..ทุก”
“อ้าว..คุณหมอ วันนี้เป็นอะไรค่ะเนี่ยยถึงมาออกกำลังกาย”อยู่ๆพยาบาลที่โรงพยาบาลวิ่งเข้ามาทักผม อะไรว่ะเนี่ยย ผมหน้าแตกหมดแล้วว
“อ่อ....ปกติผมมาออกทุกวันครับแต่อาจจะไม่ได้เจอกันไงครับ”
“อ่อ.....”
“ค่ะ ฉันไม่กวนแล้วค่ะ”ดีมากเลยครับ หลังจากนั้นผมกับพี่ชมพูก็พากันวิ่งไปตามทางของสวนสาธารณะเลยครับ
“เห้อออ...เออเหนื่อยเหรอค่ะ”
“ป่ะป่าวครับ ผมจะเหนื่อยได้ไงผมชอบออกกำลังกายจะตายครับ”ความจริงคือผม เหนื่อยตั้งแต่รอบแรกแล้วครับแต่ปากแข็งอยู่ เออหลายคนอาจจะสงสัยว่าทำไมผมถึงเหนื่อยง่าย คือ ที่ผมหุ่นดีและผอมได้นี้ต้องบอกไว้ก่อนนะครับว่าผมได้ปรับการกินอย่างถูกวิธีและส่วนเรื่องออกกำลังกายนานๆครั้งครับ และส่วนมากจะเข้ายิมเอา
“แก2คนนั้นดูเหมาะสมกันเนอะ ทั้งสวยทั้งหล่อ”
“ช่ายๆ แต่เหมือนฉันจะได้ผู้หญิงจามอยู่บ่อยๆอะจะมาแพร่เชื้อโรคป่าวว่ะเนี่ยย”ผมได้ยินผู้หญิง2คนกำลังพูดถึงผมกับพี่ชมพู
“.......”ผมแอบหันไปมองพี่ชมพูหน้าพี่เขาดูไม่ค่อยดีหนัก
“เออ....”
“เออ...คุณพีพีค่ะ เดียวชมพูไปซื้อน้ำให้นะคะ”ทำไมพี่ต้องทำเป็นเข้มแข็งด้วย
“เราไปซื้อด้วยกันดีกว่าครับ”
“ผมว่าวันนี้คุณชมพูจามน้อยกว่าเมื่อวานนะ..”
“ฮะฮัดชิ่วว...อะไรนะคะ”
“55555ผมแค่จะบอกว่าวันนี้คุณจามน้อยกว่าเมื่อวานแต่ไม่ทันพูดจบคุณก็จามขึ้นมาทันที”
“5555555”
“เออ...แล้วคุณชมพูไปไหนต่อป่าวครับ”
“ป่าวค่ะ ว่าจะกลับคอนโดเลยค่ะ☺️”
“ขอถามได้ไหมครับ”
“ได้เลยค่ะ”
“คุณทำงานอะไรเหรอครับ”
“ฉันเปิดร้านขนมค่ะชื่อร้าน Moon Love”
“เห้ยยย ผมเคยทานครับอร่อยมากกก จริงๆคุณแม่ผมชอบซื้อมาฝากผมครับ”อร่อยจริงครับเป็นร้านขนมชื่อดังเลยทีเดียว อยู่ใกล้ๆกันแท้ๆแต่กลับมาเจอกันที่โรงพยาบบาล
“5555จริงเหรอค่ะ”ผมกับพี่ชมพูเราคุยกันถูกคอมาก หลังจากออกกำลังกายเสร็จผมก็เดินมาส่งพี่ชมพูตรงคอนโดและกลับบ้านทันที
“หู้วว....เย้ๆ”ก็คนมันอารมณ์ดีหนิครับ ก็เลยเดินร้องเพลงเข้าบ้านส่ะเลย
“สงสัยจะบ้า”
“ไม่เท่าพี่ใหญ่หรอกครับ แบร่”
“ไอ่นี้กวนตีนเดียะๆ”ผมรีบวิ่งขึ้นห้องทันทีเลยครับไม่ได้เดียวพี่ใหญ่จะแตะผมเอา
เอาจริงๆวันนี้พอได้รู้สึกไปออกกำลังกายก็ดีเหมือนกันนะครับรู้สึกสดชื่นขึ้นมาจริงๆ เห้อ...อยากให้ถึง
Latest chapter
Achoo! แพ้รักให้กับคุณหมอ บทที่ 8 ผมไม่เข้าใจ
บทที่ 8 ผมไม่เข้าใจหลังจากเกิดเหตุการณ์วันนั้นพี่ชมพูไม่ได้มาออกกำลังกายกับผมเลย เธอจะไลน์มาหาผมว่าเธอไม่ว่างตลอด และถ้าเกิดวันไหนเธอมีนัดตรวจกับผมเธอจะรีบกลับทันที “เห็นหลายวันแหละ ไม่ไปวิ่งเหรอวันนี้”ผมเดินลงมาจากห้องเห็นพี่ใหญ่กำลังนั่งจิบกาแฟอยู่ “ไม่ครับรู้สึกช่วงนี้ไม่มีแรงเท่าไหร่” “เห้อ.....เห้อ....”ผมนั่งถอนหายใจข้างๆกับพี่ใหญ่จนพี่ใหญ่หันมามอง “เป็นอะไร”“ป่าวครับบ เห้ออ”“ไอ่นี่หนิ”“คือพี่ใหญ่ผมไม่เข้าใจจริงว่าทำไมเธอถึงทำตัวแปลกไปทั้งๆที่เธอก็มีท่าทางเหมือนจะชอบผมเหมือนกัน”“แกอยากรู้ไหม”“อยากสิครับ”“ไปถามเขาสิ แกมาถามฉันแล้วฉันจะรู้ไหม”“เห้ออ ผมว่าแหละเรื่องผู้หญิงไม่ควรมาปรึกษาพี่เลย”ก็พี่ใหญ่ไม่สนใจผู้หญิงไม่เคยมีแฟนคงไม่รู้หรอกใช่ไหมครับ“แต่ถ้าฉันเป็นแกฉันจะไปถามเขา จะมานั่งคิดให้ตัวเองเครียดทำไม อยากรู้อะไรก็ถามสิ”จริงของพี่ใหญ่ผมต้องถามพี่ชมพูเองสิ“ขอบคุณมากครับพี่ใหญ่พี่เป็นพี่ที่ดีที่สุดเลย จุ้บ”ผมรีบวิ่งไปหอมแก้มพี่ใหญ่แล้ววิ่งขึ้นห้องทันที มันก็จริงอย่าที่พี่ใหญ่พูด อยากรู้ก็แค่ถาม เอาจริงๆ การเป็นคนแบบพี่ใหญ
Achoo! แพ้รักให้กับคุณหมอ บทที่ 7 ไอ่พี่เลว
บทที่ 7 ไอ่พี่เลวโรงพยาบาล“คุณรมิตา เชิญเข้าห้องตรวจค่ะ” วันนี้เป็นวันที่พี่ชมพูต้องมาดูอาการแล้วครับ จริงๆสังเกตมาหลายวันแล้วพี่ชมพูไม่จามเลยครับตอนออกกำลังกายกับผมอาจจะเป็นเพราะว่ากำลังใจดีด้วยมั้งครับ “เที่ยงนี้เรากินอะไรกันดีครับ” “เอออ...คุณพีพีไม่ตรวจอาการชมพูก่อนเหรอค่ะ” “ตอบคำถามผมก่อนสิครับผมจะได้มีกำลังใจในการตรวจคุณชมพู” “ชมพูแล้วแต่คุณพีเลยค่ะ☺️” “อย่างนั้นเราสั่งอาหารมาทานกันที่ห้องผมนะครับ”ผมเสนอเธอ เพราะจะได้มีความเป็นส่วนตัว“มันจะดีใช่ไหมค่ะ”“ดีครับ”หลังจากนั้นผมตรวจอาการของพี่ชมพูอาการดีขึ้นมากๆ ยิ่งอยู่ในที่อากาศดีๆออกกำลังกายสม่ำเสมออาจจะทำให้หายขาดเลยก็ได้ครับ “จริงเหรอค่ะ ชมพูมีโอกาสจะหายจริงเหรอค่ะ”“ครับแต่ต้องออกกำลังกายแบบนี้ทุกวันนะครับ”“ค่ะชมพูจะออกกำลังกายทุกวัน”“แล้วก็......”“ต้องออกกำลังกายแค่กับผมเท่านั้นครับ”“.........”พี่ชมพูไม่พูดแต่อาการของพี่ออกชัดมากเลยครับว่ากำลังเขินอยู่“เราสั่งอาหารมากินกันเลยดีกว่าครับ”ผมสั่งอาหารมาทานที่ห้องระหว่างนั้นก็นั่งคุยกับพี่ชมพูไปด้วย“
Achoo! แพ้รักให้กับคุณหมอ บทที่ 6 ความรู้สึกตัวเองก็สำคัญ
บทที่ 6 ความรู้สึกตัวเองก็สำคัญหลังจากผมกลับมากจากห้องน้ำ ผมเลยเดินกลับมาที่โต๊ะและได้ยินสิ่งที่มุกพูดกับพี่ชมพูทุกประโยค เห้ออ...ผมไม่น่าปล่อยให้มุกอยู่กับพี่ชมพู2ต่อ2เลยครับ “คือไม่ใช่อย่างที่พีคิดนะเราแค่...”“ไปกันเถอะครับ”ผมคว้ามือพี่ชมพูแล้วพากันเดินออกจากร้านทันที“เออ...คุณพีค่ะ คุณอย่าโกรธคุณมุกเลยนะคะเขาแค่...”“แล้วคุณชมพูละครับรู้สึกยังไง”“เออ....”“ชมพูไม่เป็นอะไรจริงๆค่ะ”“เวลาอยู่กับผมไม่ต้องเป็นคนเข้มแข็งมากก็ได้ครับ”ดูก็รู้ว่ายังไงเธอก็ไม่โอเค“มีคนเคยบอกผมว่าให้สนใจแต่สิ่งที่เรารักอย่าสนใจคนอื่นมากเกินไป มันอาจจะทำให้เราไม่มีความสุกนะครับ”“คุณพี........”“ความรู้สึกของตัวเองต้องมาก่อนสิครับ”“ชมพูขอบคุณพีมากเลยนะคะ☺️”“ไปกันเถอะครับเราไปหาไรกินกันเถอะ”หลังจากนั้นผมกับพี่ชมพูก็พากันไปหาอะไรกินกันเสร็จแล้วผมก็พาเธอไปส่งที่คอนโดครับ“ขอบคุณนะคะ”“ไม่เป็นไรครับ”“เอออ...ผมขอไลน์หน่อยได้ไหมครับ”“ได้สิคะ นี่ค่ะ”“ผมกลับก่อนนะครับ”“ค่ะ ขับรถดีๆนะคะ”โรงพยาบาลผมกลับมาถึงโรงพยาบาลก็ตรงมาหามุกทันที เธอกำลังนั่งในห้องพักของแพทย์กับแพทย์และพยาบาลคนอื่นๆ กำลังน
Achoo! แพ้รักให้กับคุณหมอ บทที่ 5 รู้สึกแย่
บทที่ 5 รู้สึกแย่วันนี้ผมรีบตื่นเช้าเหมือนทุกวันแต่ที่พิเศษคืออารมณ์ดีมากๆ อาจจะเป็นเพราะผมกินไอศกรีมของพี่ชมพูด้วยแหละเนอะ “ไปออกกำลังกายอีกเหรอลูก” “ใช่ครับคุณแม่ ผมไปก่อนนะ” “แม่....ไอศกรีมเค้กไปไหนหมดแล้วครับเนี่ย” “แม่ก็เก็บไว้ในตู้เย็นนะ” “เอออ....อยู่ในท้องผมเองครับ” “ไอ่แสบมานี้เลย”พี่ใหญ่กำลังวิ่งมาหาผมแต่ผมรีบใส่รองเท้าแล้วขึ้นรถทันที สวนสาธารณะ “คุณชมพูมรอนานไหมครับ” “ไม่ค่ะ ชมพูพึ่งมาเหมือนกันค่ะ☺️” ทักทายกันจบผมก็วิ่งกับพี่ชมพูเหมือนเดิมเลยครับ ผมวิ่งไปผมแอมมองพี่ชมพูไป คิดภาพตามผมดูนะครับ ผู้หญิงหน้าตาน่ารักคนนึงมัดผมสูงวิ่งไปพร้อมกับมีแสงแดดส่องเข้าหน้านิดนึง ผมนี้แบบ เห้อพี่จะสวยไปไหนเนี่ยยย “คุณพีค่ะวันนี้เราไปปั่นจักรยานกันไหมค่ะ” “ก็ดีครับ” มาถึงที่เช่ารถจักรยานก็เหลือแค่คันเดียวแล้ว ผมกับพี่ชมพูเลยมองหน้ากันจะเอายังไงดี “นั้นเราค่อยมาพรุ่งนี้ก็ได้ค่ะ” “ไม่เป็นไรครับ เอาเถอะดียวผมปั่นเอง
Achoo! แพ้รักให้กับคุณหมอ บทที่ 4 แอบแชบ
บทที่ 4 แอบแชบผมกับพี่ชมพูเรามาออกกำลังกายกันทุกเช้า ทำให้ผมสังเกตได้ว่าพี่ชมพูจามน้อยลงกว่าเดิมเยอะ จมูกเธอก็ไม่แดงเหมือนก่อนหน้านี้ อาจจะเป็นเพราะอากาศในที่สวนสาธารณะด้วยแหละครับ และที่สำคัญผมกับเธอเราสนิทกันมากขึ้น โรงพยาพบาล หลังจากผมออกกำลังเสร็จผมก็แยกย้ายกับพี่ชมพู ส่วนเรื่องภูมิแพ้ของพี่เขาจะมีตรวจอีกทีก็อาทิตย์เลยครับ ช่วงนี้เลยทำให้ผมกับพี่ชมพูเจอกันที่สวนสาธารณะแทน ผมเดินขึ้นมาและเห็นพี่พยาบาลเข้ายืนคุยกันอย่างสนุกสนานเลยเข้าไปถามเข้าดูว่ามีเรื่องอะไร “พี่อ้อยมีอะไรกันเหรอครับ” “หมอพีมาพอดีเลยค่ะ วันนี้มีหมอมากระจำแผนกเราเพิ่มด้วยค่ะ” “ใครเหรอครับ”“พี?”“มุก....”“อ้าวทั้ง2คนรู้จักกันเหรอค่ะ”“ใช่ค่ะพีเป็นเพื่อนเก่าของมุกเอง”เหอะใครอยากจะเป็นเพื่อนกับเธอ บอกไว้เลยครับผมไม่ชอบเธอที่สุด“เหอะ.......”“หมวยเอาเอกสารเข้าไปให้ผมด้วยนะ”ผมเดินเข้าห้องทันทีไม่อยากอยู่ใกล้ๆเธอ“ก๊อกๆ”“เข้ามาได้เลยครับ”คนที่เข้ามาเป็นมุกนั้นเอง“พียังไม่หายโกรธมุกอีกเหรอเรื่องมันนานมาแล้วนะ”“เลิกยุ่งกับเราสักทีเถอะ”“ถ้าไม่ม
Achoo! แพ้รักให้กับคุณหมอ บทที่ 3 ออกกำลังกาย
บทที่ 3 ออกกำลังกายวันนี้คงเป็นวันแรกที่ผมรีบตื่นเช้ามาเพื่อจะไปออกกำลังกายที่ได้นัดกับพี่ชมพูเอาไว้ครับ“คุณแม่ฝนตกป่าวครับวันนี้”พี่ใหญ่พูดขึ้นมา ใช่ครับปกติวันหยุดผมไม่ได้ตื่นเช้าขนาดนั้น “ใช่....แม่เห็นด้วยย”แม่และพี่ใหญ่หันไปมองนาฬิกาพร้อมกัน“อะไรกันครับบ ผมแค่ตื่นเช้าจะไปออกกำลังกายเอง”ผมที่กำลังก้มลงใส่ถึงเท้า“ห้ะ.....”“ห้ะ.....”“ห้ะ.....”ใช่ครับทั้งพี่ใหญ่คุณพ่อคุณแม่ต่างพากันตกใจและพูดพร้อมกัน มันน่าแปลกตรงไหนเนี่ยยย“ลูกไม่สบายตรงไหนหรือป่าวว”แม่ผมเดินเข้ามาถามผมด้วยสีหน้าที่เป็นห่วง“ปกติครับ ผมไปก่อนนะครับ”“คุณไปออกกำลังกายต้องแต่งหล่อขนาดนี้เลยเหรอ”ผมได้ยินเสียงคุณแม่แอบถามคุณพ่อ ว่าแต่ผมไม่ได้แต่งหล่อนะครับปกติผมหล่ออยู่แล้วครับสวนหลงลม(สวนสาธารณะข้างโรงพยาบาล)ผมรอสักพักผมก็เห็นรุ่นพี่เดินมาครับ พี่ชมพูสวมชุดออกกำลังกายสีชมพูอ่อน มัดผมขึ้นสูง สวมแมส เข้ากับพี่เขามากเลยครับ“รอนานไหมค่ะคุณหมอ”“มะไม่...ครับ”“ฮะฮัดชิ่ว...”“เออ...ไม่ต้องเรียกคุณหมอก็ได้ครับเรียกพีพีก็ได้ครับ”ผมพูดขึ้น“เอ๋.....พีพี”ขอร้องจำผมให้ได้สิ....“ค่ะพีพี ฉันชื่อชมพูค่ะ”เห้ออ นึกว่าจำได้
You may also like
บอสฮั่ว พี่ชายทั้งสิบของคุณผู้หญิงเร่งให้หย่าอีกแล้วนะ
เจียงซือซัน56.1K viewsเมียขัดดอก
ชะนีติดมันส์91.4K viewsลุ้นรักคุณแม่ตัวแสบ
ผู้แสวงหาชีวิตที่เป็นสุข60.4K viewsฉันแท้ง... ในวันเกิดชู้รัก
คุณชายสายฝน42.7K viewsชายาอ๋องเกิดใหม่ครานี้ขอเป็นสนมฮ่องเต้ (2) เล่มจบ
ได้โปรดปลื้ม61 viewsประธานฮั่ว คุณนายฟ้องหย่าแล้วครับ
ซ่งอัสดงตะวันตก1.3K viewsPsycho Love รัก คลั่งไคล้ SM (ภาค 2)
ยี่สิบห้าเมษา ฯ.308 viewsบ่วงพิศวาสท่านประธาน
อัญญาณี231 views
