Se connecterPartager
บทที่ 3 ออกกำลังกาย
Date de publication:
2026-03-16 13:58:29บทที่ 3 ออกกำลังกาย
วันนี้คงเป็นวันแรกที่ผมรีบตื่นเช้ามาเพื่อจะไปออกกำลังกายที่ได้นัดกับพี่ชมพูเอาไว้ครับ
“คุณแม่ฝนตกป่าวครับวันนี้”พี่ใหญ่พูดขึ้นมา ใช่ครับปกติวันหยุดผมไม่ได้ตื่นเช้าขนาดนั้น
“ใช่....แม่เห็นด้วยย”แม่และพี่ใหญ่หันไปมองนาฬิกาพร้อมกัน
“อะไรกันครับบ ผมแค่ตื่นเช้าจะไปออกกำลังกายเอง”ผมที่กำลังก้มลงใส่ถึงเท้า
“ห้ะ.....”
“ห้ะ.....”
“ห้ะ.....”ใช่ครับทั้งพี่ใหญ่คุณพ่อคุณแม่ต่างพากันตกใจและพูดพร้อมกัน มันน่าแปลกตรงไหนเนี่ยยย
“ลูกไม่สบายตรงไหนหรือป่าวว”แม่ผมเดินเข้ามาถามผมด้วยสีหน้าที่เป็นห่วง
“ปกติครับ ผมไปก่อนนะครับ”
“คุณไปออกกำลังกายต้องแต่งหล่อขนาดนี้เลยเหรอ”ผมได้ยินเสียงคุณแม่แอบถามคุณพ่อ ว่าแต่ผมไม่ได้แต่งหล่อนะครับปกติผมหล่ออยู่แล้วครับ
สวนหลงลม(สวนสาธารณะข้างโรงพยาบาล)
ผมรอสักพักผมก็เห็นรุ่นพี่เดินมาครับ พี่ชมพูสวมชุดออกกำลังกายสีชมพูอ่อน มัดผมขึ้นสูง สวมแมส เข้ากับพี่เขามากเลยครับ
“รอนานไหมค่ะคุณหมอ”
“มะไม่...ครับ”
“ฮะฮัดชิ่ว...”
“เออ...ไม่ต้องเรียกคุณหมอก็ได้ครับเรียกพีพีก็ได้ครับ”ผมพูดขึ้น
“เอ๋.....พีพี”
ขอร้องจำผมให้ได้สิ....
“ค่ะพีพี ฉันชื่อชมพูค่ะ”เห้ออ นึกว่าจำได้สะอีก
“นั้นเรามาวอร์มร่างกายกันก่อนนะครับ”ผมก็สอนพี่ชมพูวอร์ร่างกายก่อนวิ่ง
“เออ...เห็นคุณชมพูบอกว่ากลับมาอยู่บ้าน บ้านอยู่แถวไหนเหรอครับ”
“อ่อบ้านเกิดชมพูอยู่ภูเก็ตค่ะแต่ขอม๊าม๊ามารักษาตัวที่นี้”อ้าวเหรอคนละคนกันว่ะ แต่ชื่อเดียวกันหนิ
“อ่อ..ครับ ผมคิดว่าคุณชมพูเป็นคนกรุงเทพ”
“อ่อ..ถ้าถามว่าเป็นคนกรุงเทพไหมก็เป็นนะคะ ป๊าป๊าเป็นคนกรุงเทพค่ะตอนเด็กๆชมพูเคยอยู่ที่นี้ด้วยค่ะ แต่พอจะขึ้น ม.4 ป๊าป๊าเลยขอให้ไปเรียนต่างประเทศจะได้รักษาตัวไปด้วย ส่วนม๊าม๊าอยากให้กลับบ้านไปดูแลกิจการโรงแรมที่บ้านค่ะ”
“อ่อครับบ...”
“แล้วตอนนี้คุณชมพูอยู่คอนโดกับใครเหรอครับ”
“คนเดียวค่ะ ชมพูอยู่คนเดียวมาตลอด”โอเคแปลว่าพี่ชมพูโสด
“พี่เป็นคนเก่งมาก เก่งมาตลอด”ผมแอบพูดเบาๆ
“เออ..แล้วคุณพีพีมาออกกำลังกายแบบนี้ทุกวันเลยเหรอค่ะ”
“ทะ..ทุก”
“อ้าว..คุณหมอ วันนี้เป็นอะไรค่ะเนี่ยยถึงมาออกกำลังกาย”อยู่ๆพยาบาลที่โรงพยาบาลวิ่งเข้ามาทักผม อะไรว่ะเนี่ยย ผมหน้าแตกหมดแล้วว
“อ่อ....ปกติผมมาออกทุกวันครับแต่อาจจะไม่ได้เจอกันไงครับ”
“อ่อ.....”
“ค่ะ ฉันไม่กวนแล้วค่ะ”ดีมากเลยครับ หลังจากนั้นผมกับพี่ชมพูก็พากันวิ่งไปตามทางของสวนสาธารณะเลยครับ
“เห้อออ...เออเหนื่อยเหรอค่ะ”
“ป่ะป่าวครับ ผมจะเหนื่อยได้ไงผมชอบออกกำลังกายจะตายครับ”ความจริงคือผม เหนื่อยตั้งแต่รอบแรกแล้วครับแต่ปากแข็งอยู่ เออหลายคนอาจจะสงสัยว่าทำไมผมถึงเหนื่อยง่าย คือ ที่ผมหุ่นดีและผอมได้นี้ต้องบอกไว้ก่อนนะครับว่าผมได้ปรับการกินอย่างถูกวิธีและส่วนเรื่องออกกำลังกายนานๆครั้งครับ และส่วนมากจะเข้ายิมเอา
“แก2คนนั้นดูเหมาะสมกันเนอะ ทั้งสวยทั้งหล่อ”
“ช่ายๆ แต่เหมือนฉันจะได้ผู้หญิงจามอยู่บ่อยๆอะจะมาแพร่เชื้อโรคป่าวว่ะเนี่ยย”ผมได้ยินผู้หญิง2คนกำลังพูดถึงผมกับพี่ชมพู
“.......”ผมแอบหันไปมองพี่ชมพูหน้าพี่เขาดูไม่ค่อยดีหนัก
“เออ....”
“เออ...คุณพีพีค่ะ เดียวชมพูไปซื้อน้ำให้นะคะ”ทำไมพี่ต้องทำเป็นเข้มแข็งด้วย
“เราไปซื้อด้วยกันดีกว่าครับ”
“ผมว่าวันนี้คุณชมพูจามน้อยกว่าเมื่อวานนะ..”
“ฮะฮัดชิ่วว...อะไรนะคะ”
“55555ผมแค่จะบอกว่าวันนี้คุณจามน้อยกว่าเมื่อวานแต่ไม่ทันพูดจบคุณก็จามขึ้นมาทันที”
“5555555”
“เออ...แล้วคุณชมพูไปไหนต่อป่าวครับ”
“ป่าวค่ะ ว่าจะกลับคอนโดเลยค่ะ☺️”
“ขอถามได้ไหมครับ”
“ได้เลยค่ะ”
“คุณทำงานอะไรเหรอครับ”
“ฉันเปิดร้านขนมค่ะชื่อร้าน Moon Love”
“เห้ยยย ผมเคยทานครับอร่อยมากกก จริงๆคุณแม่ผมชอบซื้อมาฝากผมครับ”อร่อยจริงครับเป็นร้านขนมชื่อดังเลยทีเดียว อยู่ใกล้ๆกันแท้ๆแต่กลับมาเจอกันที่โรงพยาบบาล
“5555จริงเหรอค่ะ”ผมกับพี่ชมพูเราคุยกันถูกคอมาก หลังจากออกกำลังกายเสร็จผมก็เดินมาส่งพี่ชมพูตรงคอนโดและกลับบ้านทันที
“หู้วว....เย้ๆ”ก็คนมันอารมณ์ดีหนิครับ ก็เลยเดินร้องเพลงเข้าบ้านส่ะเลย
“สงสัยจะบ้า”
“ไม่เท่าพี่ใหญ่หรอกครับ แบร่”
“ไอ่นี้กวนตีนเดียะๆ”ผมรีบวิ่งขึ้นห้องทันทีเลยครับไม่ได้เดียวพี่ใหญ่จะแตะผมเอา
เอาจริงๆวันนี้พอได้รู้สึกไปออกกำลังกายก็ดีเหมือนกันนะครับรู้สึกสดชื่นขึ้นมาจริงๆ เห้อ...อยากให้ถึง
Dernier chapitre
Achoo! แพ้รักให้กับคุณหมอ บทที่ 10 ขอโทษ
บทที่ 10 ขอโทษชมพูก่อนฉันจะไปออกกำลังรู้สึกไม่ค่อยดีนักเหมือนจะไม่สบายแต่ฉันไม่อยากผิดนัดกับพีด้วย และพอฉันออกกำลังเสร็จก็กะว่าจะไปทำงานต่อเพราะช่วงนี้งานที่ร้านยุ่งๆอยู่ด้วยแต่พอเห็นพีเขาขอไว้เลยหยุดซักวันคงไม่เป็นไรหรอก“โอ้ยย ปวดหัวจัง”รู้สึกเหมือนกับจะไม่สบายจริงๆสงสัยเป็นเพราะโดนฝนแน่เลย“ฮะ ฮัดชิ่ววว”รอบนี้จามเพราะเหมือนจะเป็นหวัดมากกว่าภูมแพ้“นอนพักสักหน่อยก็คงจะหาย”ฉันเลยหายามาทานแล้วกำลังจะล้มตัวนอนแต่กลับมี1สายโทรมา“อืมว่าไง”“พี่ชมพูมีลูกค้ามาจากต่างประเทสค่ะเขาอยากได้ขนมร้านเราไปเปิดที่นู้น”“อืมเดียวพี่เข้าไป ฮะ ฮัดชิ่ว”โอกาสดีๆจะพลาดได้ไง ฉันเลยรีบแต่งตัวและไปทีร้านทันที ฉันขับรถไปที่ร้านด้วยตัวเองบอกตรงๆเลยตอนนั้นทั้งปวดหัวทั้งรู้สึกไม่สบายเนื้อสบายตัวเลยจริงๆ“เขาอยู่ไหน ฮะฮัดชิ่วว”ฉันรีบถามลูกค้าจากแนนทันที“เขารออยู่ในห้องค่ะ เออพี่ชมพูไม่สบายเหรอค่ะ”“ป่าวหน่ะ แค่ปวดหัวนิดหน่อย”“แต่หน้าพี่ซีดมากเลยนะคะ”“ฮะฮัดชิ่วว”“ให้แนนไปคุยเถอะค่ะ”แนนคือผู้ช่วยคนสนิทของชอมพูเองค่ะ“จริงๆถ้าพี่ไม่สบายพี่บอกแนนสิค่ะ เดียวแนนได้คุยกับเขาแทนพี่ไง”“ไม่เป็นไร....เออไม่ใช่พี่ไม
Achoo! แพ้รักให้กับคุณหมอ บทที่ 9 จีบ
บทที่ 9 จีบ“ฮูวๆๆ เย้ๆ”ผมตื่นเช้ามารีบแต่งตัวลงมาเพื่อจะไปออกกำลังกายตามที่นัดไว้กับพี่ชมพู “อารมณ์ดีเลยนะ”คุณแม่ผมแซวแต่เช้าเลยครับ “ครับบบบ แล้วพี่ใหญ่หล่ะแม่” “ทำไมถามหาฉันมีเรื่องอะไร”พี่ใหญ่เดินลงมาพอดีเลยครับสงสัยคงจะพึ่งตื่น“ป๊าววว ถามหาบ้างไม่ได้ไง”“พูดดีๆฉันเป็นพี่แก”“5555ขอโทษค้าบบ ผมไปก่อนนะ”ผมพูดจบกำลังจะหันหลังเดินออกจากบ้านแต่คุณแม่ดันมีเรื่องจะคุยพอดี“พีลูกเดียวสิแม่มีเรื่องจะคุย”“มีไรเหรอครับ” “อาทิตย์หน้าแม่จะทำบุญบ้านครั้งใหญ่ลูกเชิญเพื่อนๆที่ทำงานมาด้วยสิ” “ได้สิครับ” “ชวนแฟนแกมาด้วยสิ”“พี่ใหญ่!!!!”“ลูกมีแฟนแล้วเหรอ”“เออไม่ใช่ครับเขาเป็นรุ่นพี่ของผม”“หึ ”พี่ใหญ่นี้รู้อะไรไม่ได้เลย“เห้อ เสียดายจังแม่ว่าจะแนะนำคนคนนึงให้ลูกรู้จักสักหน่อย แต่ถ้าลูกมีแฟนแล้วก็ชวนเขามาด้วยสิ”“ได้ครับคุณแม่”“จ้ะ☺️”“เออ...คุณแม่ครับชวนพี่ลูกพีชมาด้วยสิครับ....”“😒”จากที่หนังอ่านหนังสือพี่ใหญ่รีบวางหนังสือแล้วหันมามองผมทันที“แน่นอนสิจ้ะแม่ต้องชวนมาอยู่แล้ว”“เย้ผมจะได้เจอพี่สะไภ้แล้ว”“เพร่งง...”ใช่ครับพ
Achoo! แพ้รักให้กับคุณหมอ บทที่ 8 ผมไม่เข้าใจ
บทที่ 8 ผมไม่เข้าใจหลังจากเกิดเหตุการณ์วันนั้นพี่ชมพูไม่ได้มาออกกำลังกายกับผมเลย เธอจะไลน์มาหาผมว่าเธอไม่ว่างตลอด และถ้าเกิดวันไหนเธอมีนัดตรวจกับผมเธอจะรีบกลับทันที “เห็นหลายวันแหละ ไม่ไปวิ่งเหรอวันนี้”ผมเดินลงมาจากห้องเห็นพี่ใหญ่กำลังนั่งจิบกาแฟอยู่ “ไม่ครับรู้สึกช่วงนี้ไม่มีแรงเท่าไหร่” “เห้อ.....เห้อ....”ผมนั่งถอนหายใจข้างๆกับพี่ใหญ่จนพี่ใหญ่หันมามอง “เป็นอะไร”“ป่าวครับบ เห้ออ”“ไอ่นี่หนิ”“คือพี่ใหญ่ผมไม่เข้าใจจริงว่าทำไมเธอถึงทำตัวแปลกไปทั้งๆที่เธอก็มีท่าทางเหมือนจะชอบผมเหมือนกัน”“แกอยากรู้ไหม”“อยากสิครับ”“ไปถามเขาสิ แกมาถามฉันแล้วฉันจะรู้ไหม”“เห้ออ ผมว่าแหละเรื่องผู้หญิงไม่ควรมาปรึกษาพี่เลย”ก็พี่ใหญ่ไม่สนใจผู้หญิงไม่เคยมีแฟนคงไม่รู้หรอกใช่ไหมครับ“แต่ถ้าฉันเป็นแกฉันจะไปถามเขา จะมานั่งคิดให้ตัวเองเครียดทำไม อยากรู้อะไรก็ถามสิ”จริงของพี่ใหญ่ผมต้องถามพี่ชมพูเองสิ“ขอบคุณมากครับพี่ใหญ่พี่เป็นพี่ที่ดีที่สุดเลย จุ้บ”ผมรีบวิ่งไปหอมแก้มพี่ใหญ่แล้ววิ่งขึ้นห้องทันที มันก็จริงอย่าที่พี่ใหญ่พูด อยากรู้ก็แค่ถาม เอาจริงๆ การเป็นคนแบบพี่ใหญ
Achoo! แพ้รักให้กับคุณหมอ บทที่ 7 ไอ่พี่เลว
บทที่ 7 ไอ่พี่เลวโรงพยาบาล“คุณรมิตา เชิญเข้าห้องตรวจค่ะ” วันนี้เป็นวันที่พี่ชมพูต้องมาดูอาการแล้วครับ จริงๆสังเกตมาหลายวันแล้วพี่ชมพูไม่จามเลยครับตอนออกกำลังกายกับผมอาจจะเป็นเพราะว่ากำลังใจดีด้วยมั้งครับ “เที่ยงนี้เรากินอะไรกันดีครับ” “เอออ...คุณพีพีไม่ตรวจอาการชมพูก่อนเหรอค่ะ” “ตอบคำถามผมก่อนสิครับผมจะได้มีกำลังใจในการตรวจคุณชมพู” “ชมพูแล้วแต่คุณพีเลยค่ะ☺️” “อย่างนั้นเราสั่งอาหารมาทานกันที่ห้องผมนะครับ”ผมเสนอเธอ เพราะจะได้มีความเป็นส่วนตัว“มันจะดีใช่ไหมค่ะ”“ดีครับ”หลังจากนั้นผมตรวจอาการของพี่ชมพูอาการดีขึ้นมากๆ ยิ่งอยู่ในที่อากาศดีๆออกกำลังกายสม่ำเสมออาจจะทำให้หายขาดเลยก็ได้ครับ “จริงเหรอค่ะ ชมพูมีโอกาสจะหายจริงเหรอค่ะ”“ครับแต่ต้องออกกำลังกายแบบนี้ทุกวันนะครับ”“ค่ะชมพูจะออกกำลังกายทุกวัน”“แล้วก็......”“ต้องออกกำลังกายแค่กับผมเท่านั้นครับ”“.........”พี่ชมพูไม่พูดแต่อาการของพี่ออกชัดมากเลยครับว่ากำลังเขินอยู่“เราสั่งอาหารมากินกันเลยดีกว่าครับ”ผมสั่งอาหารมาทานที่ห้องระหว่างนั้นก็นั่งคุยกับพี่ชมพูไปด้วย“
Achoo! แพ้รักให้กับคุณหมอ บทที่ 6 ความรู้สึกตัวเองก็สำคัญ
บทที่ 6 ความรู้สึกตัวเองก็สำคัญหลังจากผมกลับมากจากห้องน้ำ ผมเลยเดินกลับมาที่โต๊ะและได้ยินสิ่งที่มุกพูดกับพี่ชมพูทุกประโยค เห้ออ...ผมไม่น่าปล่อยให้มุกอยู่กับพี่ชมพู2ต่อ2เลยครับ “คือไม่ใช่อย่างที่พีคิดนะเราแค่...”“ไปกันเถอะครับ”ผมคว้ามือพี่ชมพูแล้วพากันเดินออกจากร้านทันที“เออ...คุณพีค่ะ คุณอย่าโกรธคุณมุกเลยนะคะเขาแค่...”“แล้วคุณชมพูละครับรู้สึกยังไง”“เออ....”“ชมพูไม่เป็นอะไรจริงๆค่ะ”“เวลาอยู่กับผมไม่ต้องเป็นคนเข้มแข็งมากก็ได้ครับ”ดูก็รู้ว่ายังไงเธอก็ไม่โอเค“มีคนเคยบอกผมว่าให้สนใจแต่สิ่งที่เรารักอย่าสนใจคนอื่นมากเกินไป มันอาจจะทำให้เราไม่มีความสุกนะครับ”“คุณพี........”“ความรู้สึกของตัวเองต้องมาก่อนสิครับ”“ชมพูขอบคุณพีมากเลยนะคะ☺️”“ไปกันเถอะครับเราไปหาไรกินกันเถอะ”หลังจากนั้นผมกับพี่ชมพูก็พากันไปหาอะไรกินกันเสร็จแล้วผมก็พาเธอไปส่งที่คอนโดครับ“ขอบคุณนะคะ”“ไม่เป็นไรครับ”“เอออ...ผมขอไลน์หน่อยได้ไหมครับ”“ได้สิคะ นี่ค่ะ”“ผมกลับก่อนนะครับ”“ค่ะ ขับรถดีๆนะคะ”โรงพยาบาลผมกลับมาถึงโรงพยาบาลก็ตรงมาหามุกทันที เธอกำลังนั่งในห้องพักของแพทย์กับแพทย์และพยาบาลคนอื่นๆ กำลังน
Achoo! แพ้รักให้กับคุณหมอ บทที่ 5 รู้สึกแย่
บทที่ 5 รู้สึกแย่วันนี้ผมรีบตื่นเช้าเหมือนทุกวันแต่ที่พิเศษคืออารมณ์ดีมากๆ อาจจะเป็นเพราะผมกินไอศกรีมของพี่ชมพูด้วยแหละเนอะ “ไปออกกำลังกายอีกเหรอลูก” “ใช่ครับคุณแม่ ผมไปก่อนนะ” “แม่....ไอศกรีมเค้กไปไหนหมดแล้วครับเนี่ย” “แม่ก็เก็บไว้ในตู้เย็นนะ” “เอออ....อยู่ในท้องผมเองครับ” “ไอ่แสบมานี้เลย”พี่ใหญ่กำลังวิ่งมาหาผมแต่ผมรีบใส่รองเท้าแล้วขึ้นรถทันที สวนสาธารณะ “คุณชมพูมรอนานไหมครับ” “ไม่ค่ะ ชมพูพึ่งมาเหมือนกันค่ะ☺️” ทักทายกันจบผมก็วิ่งกับพี่ชมพูเหมือนเดิมเลยครับ ผมวิ่งไปผมแอมมองพี่ชมพูไป คิดภาพตามผมดูนะครับ ผู้หญิงหน้าตาน่ารักคนนึงมัดผมสูงวิ่งไปพร้อมกับมีแสงแดดส่องเข้าหน้านิดนึง ผมนี้แบบ เห้อพี่จะสวยไปไหนเนี่ยยย “คุณพีค่ะวันนี้เราไปปั่นจักรยานกันไหมค่ะ” “ก็ดีครับ” มาถึงที่เช่ารถจักรยานก็เหลือแค่คันเดียวแล้ว ผมกับพี่ชมพูเลยมองหน้ากันจะเอายังไงดี “นั้นเราค่อยมาพรุ่งนี้ก็ได้ค่ะ” “ไม่เป็นไรครับ เอาเถอะดียวผมปั่นเอง
Achoo! แพ้รักให้กับคุณหมอ บทที่ 4 แอบแชบ
บทที่ 4 แอบแชบผมกับพี่ชมพูเรามาออกกำลังกายกันทุกเช้า ทำให้ผมสังเกตได้ว่าพี่ชมพูจามน้อยลงกว่าเดิมเยอะ จมูกเธอก็ไม่แดงเหมือนก่อนหน้านี้ อาจจะเป็นเพราะอากาศในที่สวนสาธารณะด้วยแหละครับ และที่สำคัญผมกับเธอเราสนิทกันมากขึ้น โรงพยาพบาล หลังจากผมออกกำลังเสร็จผมก็แยกย้ายกับพี่ชมพู
Achoo! แพ้รักให้กับคุณหมอ บทที่ 2 รุ่นพี่
บทที่ 2 รุ่นพี่แม้ว่าเธอจะปิดแมสแต่แววตาของเธอเหมือนคนคนนึงที่ผมรู้จักเมื่อนานมาแล้วเลยครับ ผมเลยก้มดูประวัติของเธอดู ชื่อเธอคือ รมิตา มหัทธนปัทมกร“รุ่นพี่.....”ใช่ครับเธอคือรุ่นพี่ที่ผมเคยแอบชอบในวัยเด็ก“คุณหมอพูดว่าอะไรนะคะ”“เออป่าวครับ”“เดียวคนไข้รบกวนถอดแมสด้วยนะครับ”ผมอยากจะเช็คดูว่าจมูก
Achoo! แพ้รักให้กับคุณหมอ บทที่ 1 ตระกูลวิทยาโสภานนท์
บทที่ 1 ตระกูลวิทยาโสภานนท์ สวัสดีครับผมจะมาแนะนำพี่ๆ ของผมนะครับ พี่คนแรกคือ พี่ พัชชนนท์ วิทยาโสภานนท์ ชื่อเล่น พี่พอลอันครับ หล่อรวย สุขุม (เพราะเป็นประธานบริษัทครับ) พี่พอลอันอ่ะ เป็นพี่คนโตแต่ไม่รู้เมื่อไหร่จะแต่งงานมี ที่บ้านเลยชอบบ่นว่าทำไมไม่แต่งงานสักทีแต่ผมก็เห็นด้วยนะเมื่อไหร่พี่จะแต่งง
Vous vous intéresseriez aussi à
สุดไขว่คว้าภรรยาคืนใจ
กิตติรวิชญ์82.6K Vuesเกิดใหม่อีกครั้งกับยัยขี้เหร่
เฉียวเหมย66.7K Vuesล่าหัวใจ คุณภรรยา(เก่า)ที่รัก
น้ำหมึกหิมะ103.8K Vuesรวมเรื่องสั้นสุดแซ่บ
กาสะลอง298.3K VuesMUSE ยั่วรักพี่ชายตัวร้าย
Somruthai rakD213 Vuesเฮียโซ่ช่างสัก
Summerrain40421 VuesHurt me Hurt you แค้นรักเอาคืน
UnknownV21 VuesBe savage! ร้ายรัก
Thinnaa144 Vues
