บทที่ 4 แอบแชบ

บทที่ 4 แอบแชบ

ผมกับพี่ชมพูเรามาออกกำลังกายกันทุกเช้า ทำให้ผมสังเกตได้ว่าพี่ชมพูจามน้อยลงกว่าเดิมเยอะ จมูกเธอก็ไม่แดงเหมือนก่อนหน้านี้ อาจจะเป็นเพราะอากาศในที่สวนสาธารณะด้วยแหละครับ  และที่สำคัญผมกับเธอเราสนิทกันมากขึ้น

            โรงพยาพบาล

            หลังจากผมออกกำลังเสร็จผมก็แยกย้ายกับพี่ชมพู ส่วนเรื่องภูมิแพ้ของพี่เขาจะมีตรวจอีกทีก็อาทิตย์เลยครับ ช่วงนี้เลยทำให้ผมกับพี่ชมพูเจอกันที่สวนสาธารณะแทน

            ผมเดินขึ้นมาและเห็นพี่พยาบาลเข้ายืนคุยกันอย่างสนุกสนานเลยเข้าไปถามเข้าดูว่ามีเรื่องอะไร

            “พี่อ้อยมีอะไรกันเหรอครับ”

            “หมอพีมาพอดีเลยค่ะ วันนี้มีหมอมากระจำแผนกเราเพิ่มด้วยค่ะ”

            “ใครเหรอครับ”

“พี?”

“มุก....”

“อ้าวทั้ง2คนรู้จักกันเหรอค่ะ”

“ใช่ค่ะพีเป็นเพื่อนเก่าของมุกเอง”เหอะใครอยากจะเป็นเพื่อนกับเธอ บอกไว้เลยครับผมไม่ชอบเธอที่สุด

“เหอะ.......”

“หมวยเอาเอกสารเข้าไปให้ผมด้วยนะ”ผมเดินเข้าห้องทันทีไม่อยากอยู่ใกล้ๆเธอ

“ก๊อกๆ”

“เข้ามาได้เลยครับ”คนที่เข้ามาเป็นมุกนั้นเอง

“พียังไม่หายโกรธมุกอีกเหรอเรื่องมันนานมาแล้วนะ”

“เลิกยุ่งกับเราสักทีเถอะ”

“ถ้าไม่มีอะไรเชิญออก เราต้องตรวจคนไข้ต่อ”

“อืม......”

อยากรู้ใช่ไหมครับทำไมผมถึงไม่ชอบเธอ เพราะเธอนั้นแหละที่ทำให้เพื่อนๆไม่ชอบผม เธอชอบพูดว่าผมชอบเธอและเธอไม่มีวันชอบผมเพราะผมนั้นอ้วนทำให้เพื่อนๆเลยล้อผมว่าอ้วนไงครับ (เหอะให้ตายเถอะใครจะหลงตัวเองขนาดนั้น)

แต่ต้องบอกไว้ก่อนนะครับว่าเธอเป็นคนที่สวยและฮอตตั้งแต่เด็กๆ ทำให้หลายๆคนจะชอบเธอเป็นพิเศษครับ

ร้านขนม Moon love (ชมพู)

หลายๆคนอาจจะสงสัยว่าทำไมเป็นภูมิแพ้แล้วยังกล้าเปิดร้านขายขนม ไม่กลัวคนอื่นเขาเห็นเหรอเวลาจามหน่ะ

บอกไว้ก่อนนะคะที่ฉันได้เปิดร้านขนมเพราะฉันชอบกินและรุ่นน้องคนสนิทของฉันก็ แนะนำทีและทำเลให้ฉัน ฉันเลยอยากเปิดร้านขนม แล้วก็เวลาฉันอยู่ที่ร้านส่วนมากฉันก็อยู่ในห้องทำงานนานๆครั้งที่ฉันจะออกมาหน้าร้าน และไม่ต้องห่วงคนที่ทำขนมในแต่ระวันไม่ใช่ฉัน ฉันเป็นคนคิดสูตรและบริหาร

“พี่ชมพูค่ะ”

“จ้ะ คุณน้าคนนั้นมาแล้วค่ะ”

“เหรอ โอเคๆ”ฉันรีบออกไปต้อนรับทันที

“สวัสดีค่ะคุณน้า”

“อ้าวหนูชมพูวันนี้ออกมาน้าร้านเลยนะจ้ะ”

“ค่ะ พอดีหนูจะออกมาขอบคุณคุณน้าค่ะที่แนะนำคุณหมอดีๆให้หนู”

“อ้าวเจอกันแล้วเหรอ”

“ใช่ค่ะ☺️”

“ดีจ้ะ น้าอยากจะบอกว่าเขาเป็นหมอที่เก่งมากๆเลยแหละ”คุณน้าเป็นคนแนะนำฉันให้ไปหาหมอพีเองแหละ

“แล้ววันนี้คุณน้ารับอะไรดีค่ะ”

“เหมือนเดิมจ้ะ”ฉันเลยหันไปพยักหน้ากับน้องในร้านว่าให้จัดขนมให้คุณน้าหน่อย

“เออ...พอดีหนูพึ่งลองทำไอศกรีมรสชีสเค้กค่ะ หนูเลยอยากให้คุณน้าลอง”

“ได้สิจ้ะ เจ้าพีเอ้ยลูกชายของน้าชอบกินไอศครีมอยู่พอดีเลยจ้ะ”

“ค่ะ”ฉันรีบวิ่งไปแล้วหยิบถ้วยไอศครีมที่ฉันเก็บไว้ให้คุณน้าเอาไปใส่ถุงเก็บความเย็นทันที

“นี่ค่ะ☺️”

“ขอบคุณนะจ้ะ น้าไปก่อนนะ”

“ค่ะ”

โรงพยาบาล

วันนี้เลิกงานผมรีบจะกลับบ้านทันที แต่หัวหน้ากลับดันให้อยู่เลี้ยงต้อนรับมุก มุกเป็นหมอในแผนกของผมที่เข้ามาใหม่

ร้านอาหารแห่งหนึ่ง

ทุกคนดูเอ็นจอยสำหรับอาหารมื้อนี้แต่ไม่ใช่กับผม และที่สำคัญมุกเอาแต่หันมามองผม มันดูน่ารำคาญมากๆ

“พีอันนี้ของชอบของพีหนิ”เธอยืนเค้กให้ผม

“อุ้ยหมอมุกรู้ใจหมอพีจริงๆเลยค่ะ”พยาบาลแซวผม

“ผมไม่ชอบมันอ้วน”“แต่นี้มันเค้กร้านโปรดของนายนะ”ผมตาโตขึ้นมาทันทีเลยครับ เพราะเป็นขนมร้านพี่ชมพูแน่นอน

“จริงเหรอครับหัวหน้า”

“อืม”ผมรีบหยิบขึ้นมากินอย่างไม่คิดเลยครับ

“มุกว่าแล้ว ว่าพีต้องชอบ”

“เหอะ...”

“ว่าแต่หมอมุกกับหมอพีเป็นเพื่อนกันเหรอ”

“ใช่ค่ะหัวหน้า☺️”ผมจำได้ว่าเธอไม่อยากคบผมเป็นเพื่อนอยู่เลยหนิ

“เหอะ.......เธอนี่มัน!!!!’”

“หัวหน้าครับผมกลับก่อน”

“เดียวสิ เจ้านี้หนิ”ผมลุกขึ้นแล้วเดิมออกจากโต๊ะทันที

“เดียวสิพี”เธอวิ่งตามผมมาที่จอดรถ

“อะไรอีก”

“คือ...มุกอยากจะขอโทษในทุกๆเรื่อง มุกรู้ว่าพีไม่พอใจ มุกขอโทษจริงๆ ให้อภัยมุกได้ไหม”เธอก้มหน้าก้มตาพูดกับผม พร้อมกับน้ำเสียงที่สั่นคลอ

“อืม ไม่มีอะไรแล้วใช่ไหม”

“เออ...คือ”

“มุกอยากจะขอเป็นเพื่อนพีได้ไหม”

“.....”ผมเงียบและมองหน้าเธอ

“คือไหนๆก็ต้องทำงานที่เดียวกันแล้วหนะ”

“อืม” 

หลังจากผมพูดจบผมก็ขับรถกลับบ้านทันที เห้อออ..เหนื่อยจริงๆ 

“พี ทำไมกลับดึกจังลูก”

“พอดีมีหมอมาใหม่เลยต้องกินลี้ยงสักหน่อย คุณแม่มีไรป่าวครับ”

“อ่อ...พอดีหนูเจ้าของร้านขนมเขาฝากไอศกรีมมาให้ชิมแม่เลยอยากให้แกลองชิมดู”กินตอนนี้ผมต้องอ้วนแน่ๆเลยสิ

“หึ....ไม่เอาอ่ะ เดียวอ้วนผมขึ้นไปนอนก่อนนะ”

“เห้ออ เธอคงเสียใจแน่ๆเลย นั้นแม่เอาไปให้พี่พอลกินก็แล้วกันนะ”

“ครับ”ผมกำลังจะเดินขึ้นไปแต่เห็นคุณแม่กำลังจะเก็บไอศกรีม เอ๊ะนั้นมันถุงร้าน Moon love หนิ ผมรีบวิ่งลงมาหาคุณแม่ทันที

“คุณแม่อย่าพึ่ง”

“อะไรอีกกลัวอ้วนไม่ใช่เหรอ”

“ปะ...ป่าววว ผมแค่หิวอ่ะ ผมขอนะ”ผมหยิบถ้วยไอศกรีมมาแล้ววิ่งขึ้นห้องทันที 

“อ้าวไหนบอกว่ากลัวอ้วนไง”

“ไหนลองชิมดูสิ หื้มมม อร่อยมากกกก”พี่ชมพูนี่เก่งทุกอย่างจริงทั้งสวยทั้งทำขนมเก่งง ไม่ให้ผมหลงได้ไงหล่ะครับ