LOGINShare
บทที่ 5 รู้สึกแย่
publish date:
2026-03-16 16:49:54บทที่ 5 รู้สึกแย่
วันนี้ผมรีบตื่นเช้าเหมือนทุกวันแต่ที่พิเศษคืออารมณ์ดีมากๆ อาจจะเป็นเพราะผมกินไอศกรีมของพี่ชมพูด้วยแหละเนอะ
“ไปออกกำลังกายอีกเหรอลูก”
“ใช่ครับคุณแม่ ผมไปก่อนนะ”
“แม่....ไอศกรีมเค้กไปไหนหมดแล้วครับเนี่ย”
“แม่ก็เก็บไว้ในตู้เย็นนะ”
“เอออ....อยู่ในท้องผมเองครับ”
“ไอ่แสบมานี้เลย”พี่ใหญ่กำลังวิ่งมาหาผมแต่ผมรีบใส่รองเท้าแล้วขึ้นรถทันที
สวนสาธารณะ
“คุณชมพูมรอนานไหมครับ”
“ไม่ค่ะ ชมพูพึ่งมาเหมือนกันค่ะ☺️”
ทักทายกันจบผมก็วิ่งกับพี่ชมพูเหมือนเดิมเลยครับ ผมวิ่งไปผมแอมมองพี่ชมพูไป คิดภาพตามผมดูนะครับ ผู้หญิงหน้าตาน่ารักคนนึงมัดผมสูงวิ่งไปพร้อมกับมีแสงแดดส่องเข้าหน้านิดนึง ผมนี้แบบ เห้อพี่จะสวยไปไหนเนี่ยยย
“คุณพีค่ะวันนี้เราไปปั่นจักรยานกันไหมค่ะ”
“ก็ดีครับ”
มาถึงที่เช่ารถจักรยานก็เหลือแค่คันเดียวแล้ว ผมกับพี่ชมพูเลยมองหน้ากันจะเอายังไงดี
“นั้นเราค่อยมาพรุ่งนี้ก็ได้ค่ะ”
“ไม่เป็นไรครับ เอาเถอะดียวผมปั่นเอง คุณชมพูก็นั่งสบายๆไปเลยนะครับ”
“จะดี...”
“พี่ครับเอาคันนี้ครับ..”
ผมอาสาเป็นคนปั่นเองครับ อยากให้พี่ชมพูนั่งแบบสบายๆว่าไปเหมือนตอนนี้พวกเรากำลังเดทกันเลยครับ
“จับผมแน่นๆนะ”
“ค่ะ กรี๊ดด..”ก็เธอไม่ยอมจับเอวผมสักทีหนิครับเลยอยากแกล้งสักหน่อย
“จับแบบนี้สิครับ”ผมจับมือเธอมาให้จับเอวผม ผมกลัวเธอตกมาก
“สบายไหมครับ”ผมปั่นไปสักพัก
“สบายมากค่ะ คุณพีเป็นไงบ้างค่ะเหนื่อยไหม”
“มากครับ”ผมทำหน้าอ้อนสุดๆไปเลย
“อย่างนั้นเราพอเถอะค่ะ”
“ผมก็นึกว่าจะมีรางวัลให้ผมส่ะอีก”
“แล้วคุณพีจะเอาอะไรค่ะ”
“เที่ยงนี้ว่างไหมครับ”
“ว่างนะคะ”
“ไปทานข้าวกับผมนะครับ”
“เออ....”
“เห้อออ....เหนื่อยจังงง”
“ได้ค่ะ☺️”
เยส!!!! ถือว่าเป็นเดทเล็กๆแล้วกันเนอะ ผมกับพี่ชมพูเลยนัดกันที่โรงพยาบาลครับ จะได้ออกไปพร้อมกัน
ผมมาถึงที่ทำงานวันนี้ก็ทำงานปกติแต่ที่ไม่ปกติคือ อยากให้ถึงเที่ยงเร็วๆ
“ก๊อกๆ”
“เข้ามา”
“หมอพีค่ะมีคนมาหาค่ะ”
“ใครเหรอครับ”
“เห็นเธอบอกชื่อชมพูค่ะ”
“ให้เข้ามาได้เลยครับ”
“ฮะฮัดชิ่ววว....”
“5555ผมก็คิดว่าหายแล้ว เพราะเวลาเราไปออกกำลังกายด้วยกันผมแทบไม่เห็นคุณชมพูจามเลย”
“เป็นแบบนั้นก็ดีสิค่ะ☺️”
“เออแล้วนี่ชมพูมากวนคุณพีป่าวค่ะ”
“ไม่เลยครับ”
ผมกับพี่ชมพูเอาแต่มองหน้ากันแล้วยิ้มให้กัน ก็ไม่รู้จะพูดอะไรหนิครับ
“เออ...คุณชมพูเลือกร้านไว้หรือยังครับ”
“ยังเลยค่ะ ชมพูแล้วแต่คุณพีเลยค่ะ”
“ก๊อกๆ”
“เข้ามา”
“อ้าวมุกไม่รู้ว่าพีตรวจคนไข้อยู่”เธอกำลังจะเดินออกไป
“เธอไม่ใช่คนไข้ มีอะไรพูดมาเลย”
“คืออ..มุกจะชวนพีไปทานข้าวหนะ พอดีมุกไม่รู้ว่าร้านไหนอร่อยบ้าง”ผมหันไปมองพี่ชมพู ตอนนี้เธอกำลังมองมุกอยู่ครับ
“ผมไม่ว่าง ผมมีนัดแล้ว”
“ฮะฮัดชิ่วว ขอโทษค่ะ”
“อ่อ....ไปทานข้าวกันเหรอค่ะ”
“อืม เราไปกันเถอะครับ”ผมหันมาพูดกับพี่ชมพู
“ฉันขอไปด้วยได้ไหมค่ะ”เธอหันไปพูดกับพี่ชมพู
“เออ....ได้ค่ะ”
ระหว่างนั้นเราเลยตกลงกันว่าจะไปรถผมกัน และผมเห็นเหมือนกับมุกพยายามจะเดินมานั่งข้างหน้า
“คุณชมพูมานั่งข้างหน้าสิครับ”
“เออ....ค่ะๆ”
“พีเราจะไปทานอะไรกันดี”มุกได้ยื่นหน้ามาถามผม เธอคิดจะทำอะไรของเธอ
“คุณชมพูอยากทานอะไรเป็นพิเศษไหมครับ”
“เออ..มะ”
“มุกว่าเราไปทานปิ้งย่างกันดีกว่าไหมค่ะ”
“เออคือ...ฉันน”
“นะคะ คุณชมพูไปทานปิ้งย่างกันเถอะค่ะ”
“ก็ได้ค่ะ”
มุกเลยอาสาเลือกร้านเป็นร้านปิ้งย่างร้าน แต่ผมหันไปมองหน้าพี่ชมพูสีหน้าเขาไม่ค่อยดีหนัก
“ฮะ ฮัดชิ่ววว”เธอจามบ่อยขึ้นมาก
“ไหวไม่ครับ”
“วะ...ฮะฮัดชิ่ววว”
“เปลี่ยนร้านกันเถอะ”
“ไม่เป็นไรค่ะ ชมพูทานได้”หลังจากนั้นพวกเราก็ได้เดินเข้าร้านกันผมพยายามจะให้พี่ชมพูนั่งข้างๆผมแต่มุกกับมานั่งแทน
“เมนูค่ะ”
“เนื้อโคขุนดีไหมค่ะ มุกจำได้ว่าพีชอบ”
“คุณชมพูอยากทานอะไรไหมครับ”
“เออชมพูทานอะไรก็ได้ค่ะคุณพีกับคุณมุกสั่งได้เลยค่ะฮะ ฮัดชิ่วว”มุกเลยจัดการสั่งอาหารมาเต็มโต๊ะเธอสั่งแต่เมนูที่ผมชอบถ้าถามว่ารู้ได้ไง ตอนเรียนผมเรียนห้องเดียวกับเธอเลยไปกินเลี้ยงกันบ่อยเธอเลยรู้ครับ
“นี่ค่ะ”มุกยื่นเนื้อให้ผม
“เออ...ขอบคุณ”ผมเลยห่อหมูให้พี่ชมพู
“นี่ครับ”
“ขอบคุณค่ะ ฮัดชิ่ววว”ตอนนี้ผมสั่งเกตได้ว่าจมูกเธอเริ่มแดงมากขึ้นอาจจะเป็นเพราะควันจากเตาปิ้งย่าง ใช่ผมลืมเลยมันไม่ดีกับเธอหนิยิ่งสูดควันเข้าไปยิ่งแย่ขึ้
“ฮะ ฮัดชิ่ว”
“เออ...คุณชมพูเป็นภูมิหนักเหมือนกันนะคะ”
“ค่ะ”
“เดียวผมมา”ผมกะว่าจะไปเข้าห้องน้ำแปปนึงแล้วค่อยออกมาแล้วพาคุณชมพูไปทานอาหารที่อื่น
ชมพูกับมุก
“คุณชมพูหน้าตาคุ้นๆเหมือนกันนะคะ”
“จริงเหรอค่ะ ฮัดชิ่ว”
“ใช่ค่ะ เออ...แต่ถ้าคุณจามหนักขนาดนี้ก็ไม่สมควรออกมาข้างนอกนะคะ มันอาจจะทำให้คนที่มาด้วยรู้แย่อะคะ”
“คุณชมพูดูสิค่ะ คนรอบๆมองด้วยสายตารังเกียจกันใหญ่เลย”
“........ฉันขอโทษด้วยนะคะ”
“ไม่เป็นไรค่ะ แล้วคุณคิดดูนะคะยิ่งคุณไปไหนมาไหนกับพีคนรอบข้างจะมองยังไง เห้อสงสารพีนะคะ”
“...............เออ ฉันขอโทษจริงๆ”
“สงสารผมทำไม?’”
Latest chapter
Achoo! แพ้รักให้กับคุณหมอ บทที่ 8 ผมไม่เข้าใจ
บทที่ 8 ผมไม่เข้าใจหลังจากเกิดเหตุการณ์วันนั้นพี่ชมพูไม่ได้มาออกกำลังกายกับผมเลย เธอจะไลน์มาหาผมว่าเธอไม่ว่างตลอด และถ้าเกิดวันไหนเธอมีนัดตรวจกับผมเธอจะรีบกลับทันที “เห็นหลายวันแหละ ไม่ไปวิ่งเหรอวันนี้”ผมเดินลงมาจากห้องเห็นพี่ใหญ่กำลังนั่งจิบกาแฟอยู่ “ไม่ครับรู้สึกช่วงนี้ไม่มีแรงเท่าไหร่” “เห้อ.....เห้อ....”ผมนั่งถอนหายใจข้างๆกับพี่ใหญ่จนพี่ใหญ่หันมามอง “เป็นอะไร”“ป่าวครับบ เห้ออ”“ไอ่นี่หนิ”“คือพี่ใหญ่ผมไม่เข้าใจจริงว่าทำไมเธอถึงทำตัวแปลกไปทั้งๆที่เธอก็มีท่าทางเหมือนจะชอบผมเหมือนกัน”“แกอยากรู้ไหม”“อยากสิครับ”“ไปถามเขาสิ แกมาถามฉันแล้วฉันจะรู้ไหม”“เห้ออ ผมว่าแหละเรื่องผู้หญิงไม่ควรมาปรึกษาพี่เลย”ก็พี่ใหญ่ไม่สนใจผู้หญิงไม่เคยมีแฟนคงไม่รู้หรอกใช่ไหมครับ“แต่ถ้าฉันเป็นแกฉันจะไปถามเขา จะมานั่งคิดให้ตัวเองเครียดทำไม อยากรู้อะไรก็ถามสิ”จริงของพี่ใหญ่ผมต้องถามพี่ชมพูเองสิ“ขอบคุณมากครับพี่ใหญ่พี่เป็นพี่ที่ดีที่สุดเลย จุ้บ”ผมรีบวิ่งไปหอมแก้มพี่ใหญ่แล้ววิ่งขึ้นห้องทันที มันก็จริงอย่าที่พี่ใหญ่พูด อยากรู้ก็แค่ถาม เอาจริงๆ การเป็นคนแบบพี่ใหญ
Achoo! แพ้รักให้กับคุณหมอ บทที่ 7 ไอ่พี่เลว
บทที่ 7 ไอ่พี่เลวโรงพยาบาล“คุณรมิตา เชิญเข้าห้องตรวจค่ะ” วันนี้เป็นวันที่พี่ชมพูต้องมาดูอาการแล้วครับ จริงๆสังเกตมาหลายวันแล้วพี่ชมพูไม่จามเลยครับตอนออกกำลังกายกับผมอาจจะเป็นเพราะว่ากำลังใจดีด้วยมั้งครับ “เที่ยงนี้เรากินอะไรกันดีครับ” “เอออ...คุณพีพีไม่ตรวจอาการชมพูก่อนเหรอค่ะ” “ตอบคำถามผมก่อนสิครับผมจะได้มีกำลังใจในการตรวจคุณชมพู” “ชมพูแล้วแต่คุณพีเลยค่ะ☺️” “อย่างนั้นเราสั่งอาหารมาทานกันที่ห้องผมนะครับ”ผมเสนอเธอ เพราะจะได้มีความเป็นส่วนตัว“มันจะดีใช่ไหมค่ะ”“ดีครับ”หลังจากนั้นผมตรวจอาการของพี่ชมพูอาการดีขึ้นมากๆ ยิ่งอยู่ในที่อากาศดีๆออกกำลังกายสม่ำเสมออาจจะทำให้หายขาดเลยก็ได้ครับ “จริงเหรอค่ะ ชมพูมีโอกาสจะหายจริงเหรอค่ะ”“ครับแต่ต้องออกกำลังกายแบบนี้ทุกวันนะครับ”“ค่ะชมพูจะออกกำลังกายทุกวัน”“แล้วก็......”“ต้องออกกำลังกายแค่กับผมเท่านั้นครับ”“.........”พี่ชมพูไม่พูดแต่อาการของพี่ออกชัดมากเลยครับว่ากำลังเขินอยู่“เราสั่งอาหารมากินกันเลยดีกว่าครับ”ผมสั่งอาหารมาทานที่ห้องระหว่างนั้นก็นั่งคุยกับพี่ชมพูไปด้วย“
Achoo! แพ้รักให้กับคุณหมอ บทที่ 6 ความรู้สึกตัวเองก็สำคัญ
บทที่ 6 ความรู้สึกตัวเองก็สำคัญหลังจากผมกลับมากจากห้องน้ำ ผมเลยเดินกลับมาที่โต๊ะและได้ยินสิ่งที่มุกพูดกับพี่ชมพูทุกประโยค เห้ออ...ผมไม่น่าปล่อยให้มุกอยู่กับพี่ชมพู2ต่อ2เลยครับ “คือไม่ใช่อย่างที่พีคิดนะเราแค่...”“ไปกันเถอะครับ”ผมคว้ามือพี่ชมพูแล้วพากันเดินออกจากร้านทันที“เออ...คุณพีค่ะ คุณอย่าโกรธคุณมุกเลยนะคะเขาแค่...”“แล้วคุณชมพูละครับรู้สึกยังไง”“เออ....”“ชมพูไม่เป็นอะไรจริงๆค่ะ”“เวลาอยู่กับผมไม่ต้องเป็นคนเข้มแข็งมากก็ได้ครับ”ดูก็รู้ว่ายังไงเธอก็ไม่โอเค“มีคนเคยบอกผมว่าให้สนใจแต่สิ่งที่เรารักอย่าสนใจคนอื่นมากเกินไป มันอาจจะทำให้เราไม่มีความสุกนะครับ”“คุณพี........”“ความรู้สึกของตัวเองต้องมาก่อนสิครับ”“ชมพูขอบคุณพีมากเลยนะคะ☺️”“ไปกันเถอะครับเราไปหาไรกินกันเถอะ”หลังจากนั้นผมกับพี่ชมพูก็พากันไปหาอะไรกินกันเสร็จแล้วผมก็พาเธอไปส่งที่คอนโดครับ“ขอบคุณนะคะ”“ไม่เป็นไรครับ”“เอออ...ผมขอไลน์หน่อยได้ไหมครับ”“ได้สิคะ นี่ค่ะ”“ผมกลับก่อนนะครับ”“ค่ะ ขับรถดีๆนะคะ”โรงพยาบาลผมกลับมาถึงโรงพยาบาลก็ตรงมาหามุกทันที เธอกำลังนั่งในห้องพักของแพทย์กับแพทย์และพยาบาลคนอื่นๆ กำลังน
Achoo! แพ้รักให้กับคุณหมอ บทที่ 5 รู้สึกแย่
บทที่ 5 รู้สึกแย่วันนี้ผมรีบตื่นเช้าเหมือนทุกวันแต่ที่พิเศษคืออารมณ์ดีมากๆ อาจจะเป็นเพราะผมกินไอศกรีมของพี่ชมพูด้วยแหละเนอะ “ไปออกกำลังกายอีกเหรอลูก” “ใช่ครับคุณแม่ ผมไปก่อนนะ” “แม่....ไอศกรีมเค้กไปไหนหมดแล้วครับเนี่ย” “แม่ก็เก็บไว้ในตู้เย็นนะ” “เอออ....อยู่ในท้องผมเองครับ” “ไอ่แสบมานี้เลย”พี่ใหญ่กำลังวิ่งมาหาผมแต่ผมรีบใส่รองเท้าแล้วขึ้นรถทันที สวนสาธารณะ “คุณชมพูมรอนานไหมครับ” “ไม่ค่ะ ชมพูพึ่งมาเหมือนกันค่ะ☺️” ทักทายกันจบผมก็วิ่งกับพี่ชมพูเหมือนเดิมเลยครับ ผมวิ่งไปผมแอมมองพี่ชมพูไป คิดภาพตามผมดูนะครับ ผู้หญิงหน้าตาน่ารักคนนึงมัดผมสูงวิ่งไปพร้อมกับมีแสงแดดส่องเข้าหน้านิดนึง ผมนี้แบบ เห้อพี่จะสวยไปไหนเนี่ยยย “คุณพีค่ะวันนี้เราไปปั่นจักรยานกันไหมค่ะ” “ก็ดีครับ” มาถึงที่เช่ารถจักรยานก็เหลือแค่คันเดียวแล้ว ผมกับพี่ชมพูเลยมองหน้ากันจะเอายังไงดี “นั้นเราค่อยมาพรุ่งนี้ก็ได้ค่ะ” “ไม่เป็นไรครับ เอาเถอะดียวผมปั่นเอง
Achoo! แพ้รักให้กับคุณหมอ บทที่ 4 แอบแชบ
บทที่ 4 แอบแชบผมกับพี่ชมพูเรามาออกกำลังกายกันทุกเช้า ทำให้ผมสังเกตได้ว่าพี่ชมพูจามน้อยลงกว่าเดิมเยอะ จมูกเธอก็ไม่แดงเหมือนก่อนหน้านี้ อาจจะเป็นเพราะอากาศในที่สวนสาธารณะด้วยแหละครับ และที่สำคัญผมกับเธอเราสนิทกันมากขึ้น โรงพยาพบาล หลังจากผมออกกำลังเสร็จผมก็แยกย้ายกับพี่ชมพู ส่วนเรื่องภูมิแพ้ของพี่เขาจะมีตรวจอีกทีก็อาทิตย์เลยครับ ช่วงนี้เลยทำให้ผมกับพี่ชมพูเจอกันที่สวนสาธารณะแทน ผมเดินขึ้นมาและเห็นพี่พยาบาลเข้ายืนคุยกันอย่างสนุกสนานเลยเข้าไปถามเข้าดูว่ามีเรื่องอะไร “พี่อ้อยมีอะไรกันเหรอครับ” “หมอพีมาพอดีเลยค่ะ วันนี้มีหมอมากระจำแผนกเราเพิ่มด้วยค่ะ” “ใครเหรอครับ”“พี?”“มุก....”“อ้าวทั้ง2คนรู้จักกันเหรอค่ะ”“ใช่ค่ะพีเป็นเพื่อนเก่าของมุกเอง”เหอะใครอยากจะเป็นเพื่อนกับเธอ บอกไว้เลยครับผมไม่ชอบเธอที่สุด“เหอะ.......”“หมวยเอาเอกสารเข้าไปให้ผมด้วยนะ”ผมเดินเข้าห้องทันทีไม่อยากอยู่ใกล้ๆเธอ“ก๊อกๆ”“เข้ามาได้เลยครับ”คนที่เข้ามาเป็นมุกนั้นเอง“พียังไม่หายโกรธมุกอีกเหรอเรื่องมันนานมาแล้วนะ”“เลิกยุ่งกับเราสักทีเถอะ”“ถ้าไม่ม
Achoo! แพ้รักให้กับคุณหมอ บทที่ 3 ออกกำลังกาย
บทที่ 3 ออกกำลังกายวันนี้คงเป็นวันแรกที่ผมรีบตื่นเช้ามาเพื่อจะไปออกกำลังกายที่ได้นัดกับพี่ชมพูเอาไว้ครับ“คุณแม่ฝนตกป่าวครับวันนี้”พี่ใหญ่พูดขึ้นมา ใช่ครับปกติวันหยุดผมไม่ได้ตื่นเช้าขนาดนั้น “ใช่....แม่เห็นด้วยย”แม่และพี่ใหญ่หันไปมองนาฬิกาพร้อมกัน“อะไรกันครับบ ผมแค่ตื่นเช้าจะไปออกกำลังกายเอง”ผมที่กำลังก้มลงใส่ถึงเท้า“ห้ะ.....”“ห้ะ.....”“ห้ะ.....”ใช่ครับทั้งพี่ใหญ่คุณพ่อคุณแม่ต่างพากันตกใจและพูดพร้อมกัน มันน่าแปลกตรงไหนเนี่ยยย“ลูกไม่สบายตรงไหนหรือป่าวว”แม่ผมเดินเข้ามาถามผมด้วยสีหน้าที่เป็นห่วง“ปกติครับ ผมไปก่อนนะครับ”“คุณไปออกกำลังกายต้องแต่งหล่อขนาดนี้เลยเหรอ”ผมได้ยินเสียงคุณแม่แอบถามคุณพ่อ ว่าแต่ผมไม่ได้แต่งหล่อนะครับปกติผมหล่ออยู่แล้วครับสวนหลงลม(สวนสาธารณะข้างโรงพยาบาล)ผมรอสักพักผมก็เห็นรุ่นพี่เดินมาครับ พี่ชมพูสวมชุดออกกำลังกายสีชมพูอ่อน มัดผมขึ้นสูง สวมแมส เข้ากับพี่เขามากเลยครับ“รอนานไหมค่ะคุณหมอ”“มะไม่...ครับ”“ฮะฮัดชิ่ว...”“เออ...ไม่ต้องเรียกคุณหมอก็ได้ครับเรียกพีพีก็ได้ครับ”ผมพูดขึ้น“เอ๋.....พีพี”ขอร้องจำผมให้ได้สิ....“ค่ะพีพี ฉันชื่อชมพูค่ะ”เห้ออ นึกว่าจำได้
You may also like
บ่วงเสน่หา คุณชาย อันตราย
ฉี แม่น้ำสายเก่า155.7K viewsห้ามรัก(เซตวิศวะ)
พลอยแพรวา43.4K viewsถึงป๋าดุ (ดัน) หนูก็ไหว
ผลิกา(เลอบัว)57.5K viewsให้ตายเถอะ โยนอดีตสามีไปข้างหลังคนรักที่มิอาจเอื้อม เขาคลั่งไปแล้ว
เล่อเอิน63.6K viewsดั่งดวงใจในเงามืด
ภูตินิทรา30 viewsLOVE BADBOY รักนะนายเพลย์บอย
พริ้มพราว21 viewsน้องสาวโคตรเด็ด
จิน 金钱32 viewsภรรยา[ไม่]ร้ายของนักแข่ง
หญิงแก่722 views
