เข้าสู่ระบบ"Eunice, ano bang sinasabi mo?" gulat na tanong ni Vincent matapos marinig ang gusto ni Eunice."Bakit? Ano pa bang silbi ng pagsasama natin kung ganito lang din?"Biglang nabalot ng kaba ang mukha ni Vincent. Pero ang kinatatakutan niya ay hindi ang mawala si Eunice. May iba siyang ayaw mawala."Eunice, hindi naman kailangang umabot tayo sa ganito. Sinabi ko na, pinatawad na kita sa nangyari kanina.""Ibig sabihin, ako pa rin ang may kasalanan?" tanong ni Eunice.Lumapit si Vincent at hinawakan ang kamay ni Eunice."Sige na. Ako na ang mali. Pasensya na," sabi ni Vincent.Pero halatang hindi iyon taos sa puso. Hindi niya maitago ang kaba sa mukha niya."Pero pakiusap, huwag na nating palakihin pa ang issue na ito. Kalimutan na lang natin ang lahat ng nangyari," dugtong niya.Desidido pa rin si Vincent na protektahan ang kaibigan niya."Bakit ba takot na takot ka sa kanya?"Pinunasan ni Eunice ang kanyang mga luha. Sobrang sakit ng dibdib niya."Hon, alam mo ba kung sino siya? Hindi s
“Kanina pa tumatawag si Vincent,” mahinang sabi ni Eunice.“Hayaan mo na.”Humigop si Eunice ng mainit na tsokolate at ninamnam iyon. Pakiramdam niya, unti-unti siyang kumakalma. Hindi niya alam kung dahil ba iyon sa iniinom niya. O dahil kasama niya si Hector.O baka pareho."Open your mouth," sabi ni Hector sabay subo ng isang pirasong tsokolate kay Eunice.“Magkaka-cavity ako niyan,” reklamo ni Eunice na parang batang nagtatampo."I have a very effective remedy."“Ano?”“Halik.”Ngumuso si Eunice, pero tinanggap pa rin niya ang tsokolateng isinusubo ni Hector. Itinali ni Hector ang buhok ni Eunice.“Kung hindi ka pa rin kampante, puwede naman nating ipagpaliban ang byahe bukas,” sabi ni Hector.Umiling si Eunice. “Huwag. Gusto kong matuloy tayo.”“Sigurado ka?”“Oo.”"All right, whatever the Queen wants, I will obey."“Trabaho ang pakay natin.”“Yes, baby.”Tuluyan nang kumalma si Eunice. Naubos na nila ang isang tasa ng mainit na tsokolate at isang buong kahon ng tsokolate.Bumaba
“Aaah!” sigaw ni Billy, hindi nakaiwas sa biglaang atake.Nabitiwan niya si Eunice, at agad na niyakap ni Eunice ang sarili habang nanginginig. Sunod-sunod na suntok ang inabot ni Billy. Wala man lang siyang pagkakataong makalaban dahil nasukol siya. Dumugo ang gilid ng labi niya.“Eunice, let’s go home.”Napatingala si Eunice.“Mr. Elizalde?” Doon lang niya tuluyang narealize na si Hector pala ang dumating at bumugbog kay Billy. Akala pa niya si Vincent ang sumunod sa kanya sa restroom.Agad na yumakap si Eunice kay Hector at umiyak, inilabas ang lahat ng takot na kanina pa niya pinipigilan.“You’re safe now. Let’s go home.”Tumango si Eunice. Kay Hector, naramdaman niya ang seguridad na matagal na niyang hinahanap. Hinila ni Hector si Billy at kinaladkad ito papunta sa mesa nina Vincent. Ibinagsak niya ang bugbog na katawan ni Billy sa harap nila.“Billy?” sabay-sabay nilang tawag, litong-lito.Mas lalong nagulat si Vincent nang makita si Eunice na magulo ang ayos at si Hector na n
“Bakit mo ba ako tinatrato nang ganito?” tanong ni Eunice.“Ano bang sinasabi mo?”“Tingin mo lang sa’kin parang isang bagay. Handa ka pang ipakita ako sa mga kaibigan mo na naka-sexy na damit para lang mas mapabilib mo ang ex mo.”“Eunice, tama na. Sumunod ka na lang sa gusto ko. Ang dami mong sinasabi.”Sa huli, nagsuot si Eunice ng mahabang dress na may slit hanggang hita, at exposed ang bahagi ng balikat niya, na lalong nagpakita ng makinis at maputi niyang balat.Noong una, gusto pa ni Vincent na magsuot siya ng maikling dress na sobrang baba ng neckline, tipong halos kalahati ng dibdib niya ang kita. Pero tumanggi si Eunice, kaya napilitan na ring sumuko si Vincent.Talagang kapansin-pansin ang ganda niya. Ang light makeup at pulang lipstick ay lalong nagpaganda sa kanya, kahit pakiramdam ni Eunice ay para siyang singer sa lounge bar.Pagdating nila roon, saka lang nalaman ni Eunice na si Vincent lang pala ang may kasamang partner. Ang iba, mag-isa lang.“Sabi mo may mga kasama
“Ayoko nang magkaanak…”Paulit-ulit na inusal ni Eunice ang sinabi ni Vincent. Para bang may mga karayom na tumutusok sa puso niya sa bawat pag-uulit niya ng mga salitang iyon.“Pero ako, gusto ko.”Hinawakan ni Eunice ang dibdib niya. Parang hirap na hirap siyang huminga nang marinig na ayaw na ng asawa niyang magkaroon sila ng anak.Kahit maliit ang posibilidad na mabuntis siya, hindi nawawala ang pag-asa ni Eunice na balang araw ay magdadalang-tao rin siya. Iyon ang pinakamalaki niyang pangarap.“Ayaw mo ba talagang magkaanak… o ayaw mo na sa’kin?” tanong ni Eunice habang nakatitig pa rin sa pintuan ng kwarto na mahigpit nang nakasara.Katahimikan. Walang sumagot. Mula sa sala, narinig na ni Eunice ang tunog ng pagbukas ng telebisyon. Gaya ng nakasanayan, magpapalipas na naman ng oras si Vincent sa harap ng TV.Kahit hindi naman talaga siya nanonood, palusot lang iyon. Ang totoo, ang tanging pinagkakaabalahan niya ay ang cellphone sa kamay niya.Niyakap ni Eunice ang sarili habang
“Tangina! Ilang beses ko bang sasabihin sa’yo na wala talagang namamagitan sa amin ni Cynthia? Huwag kang magselos nang walang dahilan, Eunice!” inis na sabi ni Vincent.“Hindi ako nagseselos nang walang dahilan! Alam ko ang lahat!” sagot ni Eunice.“Ano bang alam mo? Nakikinig ka lang sa tsismis ng mga tao sa opisina. Wala namang namamagitan sa amin! ‘Yan ang nangyayari kapag masyado kang nakikisama kay Febi!” asik ni Vincent.Anuman ang tumatakbo sa isip ni Vincent, para lang matakpan ang sarili niyang kalokohan, nadamay pa niya ang taong walang kinalaman sa kanila.Nakunot ang noo ni Eunice. “Walang kinalaman dito si Febi. Hindi nga niya alam na asawa mo ako!”Natahimik si Vincent, pero ayaw niyang matalo.Kahit ano pa ang mangyari, gusto niyang makonsensya si Eunice para mas madali niyang makuha ang gusto niya.Ilang araw nang iniisip ni Vincent kung paano makukuha ang tatlong-daang libo hanggang sumakit na ulo niya. Pero si Eunice lang ang tanging pag-asa niya.Gayunpaman, may is
Thump!Parang tumigil ang tibok ng puso ni Eunice nang mabasa niya ang text ni Vincent. Nagawa siyang tawaging “bitch” ng sarili niyang asawa dahil lang hindi niya naibigay ang perang hinihingi ng nanay nito.Hindi naman emergency iyon, pambayad lang sa natitirang halaga para sa pagbili ng motorsik
Paalis na sana si Eunice papasok sa trabaho nang umagang iyon nang bigla siyang nagulat sa pagdating ng kanyang biyenan.“Ma…” bati ni Eunice.“Papasok ka na?” tanong ni Trinity.“Opo, Ma.”“Nasaan si Vincent?”“Kakaalis lang ni Vincent para sa out-of-town na business trip,” sagot ni Eunice habang
“Bakit ganito lang kaliit ang pinadala niya?” muling tanong ni Eunice.Paulit-ulit niyang chineck ang halagang ipinadala ni Vincent, pero ganoon pa rin. Walang mali, at nang mag-message siya para makasiguro, sinabi rin ni Vincent na hindi siya nagkamali ng padala.“Anong problema? Kulang ba ang swe
“Ang kailangan mo lang gawin, kausapin mo si Mr. Elizalde para hindi niya ako sisihin!” muling bulyaw ni Vincent.Humiga si Eunice nang nakatalikod kay Vincent, pagod na pagod na siyang makipagtalo sa asawa niya.“Hindi ka ba nakikinig?” tanong ni Vincent saka hinila si Eunice para humarap sa kanya







