ตอนที่ 5 ใครใช้ให้หนุบหนับ NC++

    เวียร์ถึงกับรั้งเอวกิ่วของเธอเอาไว้แน่นไม่ให้ขยับเขยื้อนไปไหน เพราะร่องรักของเธอมันคับแน่นเสียจนแทบขยับไม่ได้แม้จะมีเครื่องป้องกันที่ช่วยให้ลื่นไหลแต่ดูเหมือนมันจะไม่ได้ช่วยอะไรเลยในตอนนี้

" อื้อ...ไม่เอาแล้ว พิมพ์เจ็บ "

    ร่างเล็กแม้จะโดนฤทธิ์ยาเข้าเล่นงาน แต่ความเจ็บนี้ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าทำเอาเธอแทบได้สติขึ้นมาทันที ตอนนี้เธอสับสนไปหมดทั้งต้องการทั้งไม่ต้องการความรู้สึกด้านดีและด้านมืดตีกันรวนไปหมดในหัวของเธอ แต่ทว่าเธอไม่ยอมจะขยับทั้งเข้าและออกแม้แต่นิดเดียว

" ทำรีแพร์มาหรอเข้าไปได้แค่ส่วนหัวทำไมแน่นขนาดนี้ "

    เวียร์ที่มั่นใจมากว่าเธอต้องไปทำตรงส่วนนั้นมาแน่ มันดีแหละแต่เขาแค่รู้สึกว่ามันฟิตเกินไปจนมันเข้าไปได้แค่ส่วนหัวเท่านั้นในตอนนี้

" อื้อ...พูดมาก! "

กึก! กึก! ปึก!!!

" อ่าาาส์....//...อื้อ... "

    เสียงครางระงมของทั้งสองคนดังขึ้นแข่งกันเมื่อคนตัวเล็กที่ตัดสินใจกดย้ำฝ่าความเจ็บปวดจนท้ายที่สุดเธอนั่งลงไปบนแท่งร้อนนั้นได้สำเร็จจนมิดลำแล้วได้แต่นั่งแช่อยู่แบบนั้นเพราะตอนนี้เธอน้ำหูน้ำตาไหลหมดแล้ว

    วิชยุตม์หายใจติดขัดราวกับคนล่องลอย ก็แม่คุณเล่นดันตัวเองเข้ามาจนสุดแบบนี้ทำเอาเขาต้องเป่าปากแทบนับครั้งไม่ถ้วน เขารับรู้ได้ทันทีว่าได้ฝ่าด่านเยื่อพรหมจรรย์ของเธอเข้าให้แล้ว บวกกับขนาดของเขามันเป็นไซส์ยุโรปขนาด 62 ซึ่งผู้หญิงตัวเล็กๆแบบนี้จริงๆไม่น่าจะรับไหวแต่เธอตอบรับดูดกลืนตัวตนใหญ่โตของเขาได้ดีราวกับว่าเธอกับเขาเกิดมาคู่กัน ผู้หญิงคนนี้บ้าดีเดือดจริงๆ

" ครั้งแรกทำไมไม่บอก "

    เวียร์ถามออกไปแต่คนตัวเล็กที่แทบไม่ได้สติไม่ได้สนใจเลยแม้แต่นิดเดียว ความจริงแล้วเธอกะแค่มอมเหล้าเขาแล้วจะพาเข้าห้องจากนั้นตอนที่เธอบอกให้เขาไปอาบน้ำเธอใส่ยานอนหลับเข้าไปในแก้วเหล้าให้เขาแล้วแต่เขายังไม่ได้กินด้วยซ้ำตัวเธอดันโดนมอมมาก่อนหน้านี้เอง เขายังไม่ทันหลับแต่ความต้องการของเธอดันมาซะก่อน แผนทุกอย่างที่เตรียมเอาไว้พังไม่เป็นท่า เธอกะจะแค่วางยานอนหลับเขาแล้วถอดเสื้อผ้าทำราวกับว่าเรามีอะไรกันเพื่อให้เขาได้จดจำเธอ ตอนนี้ไม่ใช่แล้วมันเกินเลยไปไกลมากจริงๆ

" ช่างมันเถอะ ขยับทีพิมพ์หายใจไม่ออก "

ร่างเล็กที่บ่นพึมพำออกมาราวกับคนไม่รู้สึกรู้สาอะไร

" ทำมาขนาดนี้แล้วก็ทำเองสิ "

    เวียร์พูดออกมาทันทีเขาไม่ได้กะจะแกล้งเธอแต่เขาแค่อยากรู้ว่าเธอเป็นงานแค่ไหน แต่คำตอบของคนตัวเล็กกลับทำให้เขาหุบยิ้มแทบไม่ได้

" พิมพ์ทำไม่เป็น แล้วตอนที่พิมพ์กดลงมาขาพิมพ์ก็สั่นไปหมดแล้ว ใครจะคิดว่ามันเจ็บขนาดนี้กันเล่า "

    ร่างเล็กกลั้นใจบอกออกไปด้วยความเขินอาย เธอไม่สามารถทำต่อไปได้จริงๆ แรงของเธอมันหมดตั้งแต่กดลงมาแล้ว

" หึหึ ก็นึกว่าจะแน่ เห็นทีแรกห้าวจังเลย นึกว่าของมันเคยๆเสียอีก ทีหลังอย่าไปทำแบบนี้กับใครนะ "

    ร่างสูงพูดจบก็ยกสะโพกของเธอขึ้นเล็กน้อยพร้อมกับปลายลิ้นของทั้งสองคนที่พุ่งเข้าหากันอย่างหื่นกระหาย อีกทั้งสะโพกสอบยังเด้งสวนขึ้นมากระแทกจนน้ำกระเซ็นไปหมด เพราะตอนนี้เขาเปิดน้ำแช่ตัวเธอให้ฤทธิ์ยามันหมดเร็วๆ แต่ดูท่าจะไม่มีวี่แววหรอกเห็นทีต้องเป็นพรุ่งนี้เช้าจริงๆ

ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! ปึก!

" หนึบหนับเป็นบ้าเลย ตอดดีชะมัด วันนี้รับรองได้เลยว่าฉันจะกระแทกเธอจนต้องวิงวอนขอชีวิตเลยล่ะ "

    ริมฝีปากหยักเมื่อละออกมาจากเรียวปากสวยแล้วก็ใช้ปลายลิ้นไล้เลียเม็ดสีชมพูทั้งสองข้างสลับกันไปมา อีกทั้งยังดึงรั้งเอวกิ่วให้เข้ามารับแรงกระแทกจากสะโพกสอบที่ตอนนี้ตั้งใจกระแทกอย่างแรง คนตัวเล็กเสียวจนร่างกายสั่นระริก ขนาดตัวของเธอและเขามันช่างต่างกันมากเหลือเกิน เธอคาดคะเนจากสายตาเขาน่าจะสูงราวๆเกือบ 190 เซนติเมตรเห็นจะได้ แต่ดูตัวเธอสิเธอสูงแค่ 160 เซนติเมตรเอง นี่สินะที่มาของคำว่าไม่เท่าไหล่ของจริง

" คุณ....อื้ม....จุก "

    ร่างเล็กบอกออกไปตามความจริงเมื่อตอนนี้เธอโดนกระแทกสวนขึ้นมาจนจุกไปหมด ลิ้นอุ่นๆของเขาที่กำลังละเลงอยู่ตรงปลายยอดทรวงอกของเธอก็ทำเอาเธอเสียวแทบขาดใจ บ้าบอ ถ้าขืนยังอยู่ท่านี้เธอมีหวังหัวใจวายเพราะเสียวมากแน่ๆ จนเวียร์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงแต่ทว่าไม่ยอมปล่อยเธอให้ห่างจากกายอุ้มเธอขึ้นมาในท่าลิงอุ้มแตง

" อื้อ...ไปไหนอีก "

    ร่างเล็กที่กอดคอเขาเอาไว้แน่นพร้อมกับซบลงตรงไหล่ของเขาด้วยความเหนื่อยล้า

" จะพาไปล้างตัวไง จะได้พาไปนอนบนเตียงสบายๆ "

    เวียร์พูดจบก็พาคนตัวเล็กเดินมาใต้ฝักบัวระหว่างที่เดินมาก็พาเธอกระแทกไปด้วยเรียกเสียงครางจนเสียงแหบพร่าของเธอได้อย่างดี

    เมื่อมาถึงใต้ฝักบัวเวียร์ก็เปิดน้ำชโลมกายทั้งตัวเขาและเธอพร้อมกับวางเธอลงและจับหันหลังให้ใบหน้าของเธอชิดไปกับผนังห้องน้ำโดยที่มีหยดน้ำชโลมมาที่แผ่นหลังไม่ขาดสาย จากนั้นเขาก็จับเธอกระแทกกระทั้นจากทางด้านหลังอย่างคนเอาแต่ใจ

ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ!

    เสียงเนื้อกระทบเนื้อแข่งกับเสียงน้ำที่กระเซ็นไปตามผิวกายไม่หยุด แต่พิพิมพ์ในตอนนี้ยืนแทบไม่อยู่แล้วน่ะสิ ถ้าไม่ได้มือหนาของเวียร์คอยยึดเอวบางของเธอเอาไว้เธอคงล้มลงไปกองกับพื้นไปแล้ว

" ใครใช้ให้ยั่ว ใครใช้ให้หนึบหนับ ใครใช้ให้มาทำให้ความต้องการของฉันมันมากมายขนาดนี้ รับผิดชอบการกระทำของตัวเองด้วยแล้วกัน "

    ร่างสูงสวนแทงจากทางด้านหลังเข้ามาไม่ยั้งจนลืมไปเสียสนิทว่านี่คือครั้งแรกของเธอ ความคับแน่นบวกกับภายในที่ตอดตุบๆจนเอนร้อนของเขามันแทบระเบิดออกมาแล้ว

    เวลาผ่านไปราวครึ่งชั่วโมงเห็นจะได้ที่ทั้งสองคนยังคงครางกระเส่าแข่งกันในห้องน้ำ โดยไม่มีวี่แววว่าคนตัวโตจะปล่อยให้เธอได้เป็นอิสระเลย จนกระทั่งถึงปลายทางของฝั่งฝันเขารับรู้ได้ว่าเธอกำลังจะแตะปลายทางสีรุ้งจึงเร่งเครื่องของตัวเองจนท้ายที่สุดแล้วก็ไปแตะขอบสวรรค์พร้อมๆกันโดยที่เวียร์ปลดปล่อยสายธารแห่งรักออกมาใส่ในร่องรักที่แสนหนึบหนับนี้จนหมดทุกอยาดหยด เมื่อถอนแก่นกายออกมาจึงนึกขึ้นได้

" เชี่ย! ลืมไปเลย "

    เขาถอดเครื่องป้องกันออกตั้งแต่เริ่มต้นแล้ว เพราะการได้รับรู้ว่าเป็นคนแรกของเธอมันทำให้เขาอยากลิ้มลองเธอในแบบที่เราสามารถสัมผัสกันได้จริงๆ และตอนนี้เขาก็เผลอทำเธอลำบากเข้าแล้ว เอาจริงๆถ้าผิดพลาดมาเขาก็สามารถรับผิดชอบได้แต่แค่อยากให้มันเกิดมาจากความรักของทั้งสองคนมากกว่าไม่ใช่แค่ความผิดพลาด

" พรุ่งนี้ผมจะซื้อยาคุมฉุกเฉินให้กิน "

    เวียร์พูดออกมาแต่พิพิมพ์ก็แทบไม่ได้สนใจเลยด้วยซ้ำ เธอทำเพียงแค่พยักหน้าไปอย่างนั้น เพราะฤทธิ์ยาของเธอมันยังคงมีมากล้นอยู่ในกาย จนไม่สามารถใครสนใจอย่างอื่นได้แล้ว เธอหันหน้าเข้าหาเขาทันทีพร้อมกับกอดเขาเอาไว้แล้วอ้อนอีกครั้ง

" อื้อ....ต่อได้ไหม พิมพ์ยังร้อนไปทั้งตัวอยู่เลย "