LOGINAng tagumpay ng premiere night ng Huling Silakbo ay dapat sanang maging pinakamasayang araw sa karera ni Olga Manahan. Ang pelikula ay kumita ng limampung milyong piso sa unang araw pa lamang, at ang mga kritiko ay walang-tigil sa pagpuri sa pambihirang emosyon na ipinakita niya sa telon. Ngunit sa mundo ng showbiz at pulitika, ang isang malaking tagumpay ay palaging sinusundan ng isang mas malaking trahedya.Alas-otso ng umaga, dalawang araw matapos ang premiere, yumanig ang buong bansa hindi dahil sa pelikula, kundi dahil sa isang pasabog na sumira sa tahimik na agahan ng milyun-milyong Pilipino.Kasalukuyang nakaupo si Olga sa dining area ng kanyang penthouse, humihigop ng kape habang binabasa ang mga reviews ng pelikula sa kanyang tablet. Biglang bumukas ang dambuhalang pinto ng kanyang yunit. Pumasok si Mina, ang mukha ay kasing-putla ng isang bangkay, ang buhok ay magulo, at halos hindi makahinga sa kaba."Buksan mo ang TV. Ngayon din, Olga. Channel 7," garalgal at nanginginig n
Ang Premiere Night ng pelikulang Huling Silakbo ay ginanap sa pinakamalaki at pinakamagarang grand theater sa buong Maynila. Libu-libong mga tagahanga ang naghihintay sa labas ng gusali, may hawak na mga banners, glow sticks, at walang-tigil sa paghiyaw ng pangalan ng sikat na love team. Hilerang mga media vans at daan-daang cameras ang nakatutok sa mahabang red carpet na nakalatag mula sa kalsada hanggang sa pinto ng sinehan.Ngunit bago pa man magsimula ang kinang at sigawan sa labas, isang malaking krisis ang kasalukuyang nangyayari sa loob ng dressing room ng A-list actress na si Olga Manahan."Diyos ko, Olga! Ano ba itong ginawa mo?!" matinis, umiiyak, at nagpapanic na sigaw ni Mina.Kasalukuyang nakaupo si Olga sa harap ng malaking salamin habang ang tatlong makeup artists ay natatarantang nagpapahid ng iba't ibang kulay ng color correctors at makakapal na concealer sa kanyang leeg at balikat.Nakatitig lamang si Olga sa kanyang sariling repleksyon. Kahit tinakpan na ng makapal
Walang-awang ibinaon ni Mayor Chozen Cordovez ang kanyang mga ngipin sa makinis at mabangong leeg ni Olga. Hindi iyon isang simpleng halik ng pagmamahal; isa itong marahas na pag-angkin, isang lantarang pagmamarka ng isang nagwawalang Alpha sa kanyang teritoryo."Ah! C-Chozen!" napa-arko ang likod ni Olga, ang kanyang mga kamay ay mahigpit na nakakapit sa magkabilang balikat ng Alkalde. Naramdaman niya ang matalim na kagat na sinundan ng isang napakalakas, madiin, at matakaw na paghigop ng lalaki sa kanyang balat.Napakasakit, ngunit sa likod ng sakit na iyon ay isang pambihira at nakalalangyong sarap. Ang kaalamang ang pinakamakapangyarihang lalaki ng San Isidro ay nawawalan ng katinuan at nagwawala sa selos dahil lamang sa kanya ay isang drogang mabilis na pumasok sa sistema ng aktres."Ipapakita natin sa batang 'yon kung sino ang tunay na nagmamay-ari sa'yo," nanggagigil na bulong ni Chozen.Inilipat ng Alkalde ang kanyang bibig sa kabilang gilid ng leeg ni Olga. Muli siyang sumips
Alas-dos y media ng madaling araw.Habang ang buong siyudad ng Maynila ay mahimbing na natutulog at nababalot ng katahimikan, ang katinuan ni Olga Manahan ay gising na gising at patuloy na binabagabag ng matinding takot at kaba.Nakatayo siya sa harap ng malawak na floor-to-ceiling window ng kanyang penthouse sa BGC, nakatingin sa mga kumikinang na ilaw ng mga kalapit na gusali. Nakasuot lamang siya ng isang manipis na puting silk slip dress na umaabot hanggang sa itaas ng kanyang hita. Ang malamig na ihip ng aircon ay nagpapatayo sa kanyang mga balahibo, ngunit ang panginginig ng kanyang katawan ay hindi dahil sa lamig.Ito ay dahil sa paghihintay.Mula pa kaninang tanghali, matapos ang nakapangingilabot at mapangahas na deklarasyon ni Kiko sa live television, hindi na napakali si Olga. Ramdam na ramdam niya ang paparating na bagyo. Mabilis siyang hinatak ni Mina pabalik sa condo at pinabantayan ng mas maraming bouncers—apat na dambuhalang lalaki ang nakatayo sa labas ng kanyang pint
"...Kung sino man yung lalaking nagsasamantala at nagtatago sa dilim, duwag siya. Kung totoong lalaki siya, hindi siya magtatago. Ako, hindi ako natatakot. Handa akong ipagsigawan sa buong mundo na mahal ko si Olga Manahan. At gagawin ko ang lahat, maging akin lang siya."Ang matinis, boses-bata, at mapangahas na deklarasyon ni Kiko ay umalingawngaw sa apat na sulok ng malawak at malamig na opisina ni Mayor Chozen Cordovez. Nakapaskil sa dambuhalang 75-inch flat-screen TV sa pader ang close-up na mukha ng labinsiyam na taong gulang na aktor, at mas lalong nakapagpapangitngit sa paningin ng Alkalde ay ang lantarang paghawak nito sa nanginginig na kamay ni Olga.Sa loob ng unang tatlong segundo, walang anumang tunog o paggalaw sa loob ng opisina.Nakatayo si Chozen sa mismong gitna ng silid, nakaharap sa telebisyon. Ang kanyang mga kamay ay nakapamulsa sa kanyang pormal na charcoal gray slacks, ngunit kung titingnan nang malapitan, ang tela ng kanyang bulsa ay halos mapunit na dahil sa
Lunes ng umaga. Ang pagbaba ng itim na SUV mula sa madilim at tahimik na kabundukan ng Sierra Madre pabalik sa sibilisasyon ay tila pagtawid mula sa paraiso pabalik sa isang magulong reyalidad.Habang binabaybay nila ang highway pabalik ng Maynila, magkayakap pa rin sina Olga at Chozen sa backseat. Nakasandal ang ulo ng aktres sa matigas na dibdib ng Alkalde, ang mga daliri ng lalaki ay marahang sinusuklay ang buhok niya. Tahimik at payapa, hanggang sa marating nila ang bahaging may cell site.Ding. Ding. Ding. Tring! Tring!Sabay-sabay na tumunog at umilaw ang mga teleponong ibinalik ng mga tauhan ni Chozen kay Olga. Daan-daang missed calls, libu-libong mensahe mula sa management, pamilya, at kapwa artista. Ang bula ng kanilang pribadong mundo ay tuluyan nang pumutok.Napabuntong-hininga si Olga. Kinuha niya ang telepono at nakita ang sunud-sunod na mensahe ni Mina. Mayroon siyang naka-iskedyul na live television interview mamayang alas-onse ng umaga sa pinakasikat na talk show sa ba
Malayo sa mga mapanuring mata ng matataas na opisyal at mga bodyguards ng lalawigan ng El Monte, ang bayan ng San Martin ay nag-uumapaw sa ingay, makukulay na ilaw, at masayang musika.Nakatayo si Aria sa harap ng isang malaking carousel, nakangiti habang pinagmamasdan ang mga batang nagtatakbuhan.
Nanggagalaiti sa galit si Mariz habang nakatitig sa kanyang repleksyon sa malaking salamin ng kanyang marangyang kwarto sa El Monte.Kitang-kita pa rin ang mapupulang marka ng matitigas na daliri ni Paulo sa kanyang makinis na leeg. Sa tuwing lulunok siya, nakakaramdam siya ng sakit. Ngunit mas mas
Hindi nakatulog si Aria nang gabing iyon. Nakaupo lamang siya sa gilid ng kanyang malambot at malaking king-sized bed, yakap-yakap ang sariling mga tuhod habang nakatingin sa kawalan. Ang bawat patak ng kanyang luha ay tila naging bato na nagpabigat sa kanyang dibdib.Isang pagkakamali sa ospital.
Ang buong bayan ng San Martin ay naniniwalang perpekto ang buhay ni Aria.Bilang kaisa-isang anak at tagapagmana ng isa sa pinakamayaman at pinaka-impluwensyal na angkan sa probinsya, nasa kanya na ang lahat. Nakatira siya sa isang napakalaking mansyon, nakasuot ng mga mamahaling dyamante, at kaila







