Chapter 4

Nora

Dalawang linggo ang nakalipas at narito na ako sa opisina ni Rod bilang bagong CEO ng Hills Pharma and officially took over Rod's position and title. “Ma'am, ito na po ang financial report from the last couple of years.”

Tinignan ko ang mga folder na nilapag ni Matt sa aking office table. Tumango ako bago ko inangat ang aking kamay, indikasyon na pinapaalis ko na siya. I was always like that. Minsan naman ay tinatanguan ko lang si Dante at alam na niya ang gagawin.

Umayos ako ng upo at sinimulan tignan ang mga folder matapos tuluyang sumara ang pintuan.

Hindi ako maalam sa mga gamot na yan, pero pagdating sa pagpapatakbo ng negosyo ay hindi ako magpapahuli. Maraming legal na negosyo ang aking organisasyon and I don't need to show my face. 

I run the business na may mga nakafront na tao na siyang humaharap sa kahit na sinong dapat na makakatransact ko.

Reading the financial report, masasabi ko na maganda ang pagpapatakbo ni Rod sa kumpanya.

Ito ang una kong tinignan dahil gusto kong malaman ang tunay na pagkatao ng mag-asawang Hills. Malay ko ba kung may illegal activities pala sila? 

Hindi ako nagmamalinis, pero naniniwala ako na kailangan panatilihing matino ang isang kumpanya kung legal din naman ito. Hindi na kailangan pang haluan ng kalokohan. Iba pa rin kapag alam mong may mga negosyo kang sasagip sayo pagdating ng panahon.

Saglit lang at natapos ko ng pag-aralan ang financial status ng Hills Pharma.

Ngunit ang kinakataka ko, sa kabila ng magandang pamamalakad ni Rod, bakit nagdedecline pa rin ang Hills Pharma? Kailangan kong tignan ang iba pang anggulo na may kinalaman sa cash flow ng kumpanya.

Ngayon naman ay gusto kong malaman ang simula nito. 

Pinindot ko ang intercom at sinabi kay Matt ang aking nais. 

“Right away, Ma'am,” tugon niya kaya dinismiss ko na siya.

Hindi nagtagal at pumasok na si Matt bitbit ang kailangan ko na agad kong tinignan. Gusto kong maimpres dahil sa humble beginning ni Rod Hills.

So, Hills Pharma started after Rod returned from abroad. That time, kasama na niya si Esmeralda.

Dating pharmacist si Rod na naging pharmaceutical chemist. So, nilaan niya talaga ang buong buhay niya para sa kumpanya.

Halos patapos na ako ng biglang may kumatok.

“Come in,” sabi ko ng hindi inaalis ang tingin sa aking binabasa. Hinintay kong magsalita ang pumasok na alam kong nakatayo na sa harap ng table ko. “Speak,” sabi ko.

“Is that how you treat a guest?” Dahil sa narinig ko ay tumaas ang aking kilay kasunod ang pag-angat ko ng tingin.

“All I see is trash,” sabi ko.

“Emily!” sigaw ni Asher.

“Sa lahat ng ayaw ko ay yung sinisigawan ako ng isang taong wala naman bilang sa buhay ko. Wala akong naaalala kung ano ang mga ginawa mo sa akin, but one thing is sure, I don’t like you. I don’t like to see your face. I don’t like to see a man na umasa sa isang babae para lang makaahon sa hirap.”

Natigilan si Asher, ang mga mata ay titig na titig sa akin na parang hindi makapaniwala.

“W-What did you just say?” utal na tanong niya.

“Oh, did I stutter? Gusto mong ulitin ko pa?” tanong ko din sabay sandal sa aking upuan.

Napansin ko ang pagkuyom ng kanyang mga kamay, halatang nagpipigil ng galit at isang damdamin na hindi ko mapangalanan. But I don’t need him to do that.

“I came here para sunduin ka at samahan na iurong ang pagproseso ng ating divorce. And now you’re telling me those words?” naniningkit ang mga matang sabi niya.

“At bakit ko naman ica-cancel ang ating divorce? Ano ako, bale? I was insane when I asked my parents to help your family. Hindi na ako ganon kabaliw para bawiin pa ang divorce na ikaw mismo ang nag-offer.”

“Emily Bennett!” sigaw niya. Naningkit ang mga mata ko at kung pwede lang ay napilipit ko na ang leeg niya. But I can’t do that, I am Emily Hills now at hindi si Nora Dumont. I need this body para sa sarili kong kapakanan.

“Emily Hills. That’s my name. Wala na akong kinalaman sa pamilya mo. Ang pagtulong na binigay ng mga Hills sayo ay ituring mo ng abuloy mula sa akin para sa buong pamilya mo.”

“What–” Hindi ko na siya hinayaang makapagsalita.

“Now, get out bago pa ako tumawag ng security at ipakaladkad ka palabas.” Pagkasabi ko non ay muli kong tinuon ang aking mga mata sa aking binabasa. Naramdaman ko ang may ilang saglit na pagtayo ni Asher  bago naglakad papunta sa pintuan.

Hindi ko na siya tinapunan pa ng tingin. Hindi ako si Emily para paganahin ang puso. I am not as stupid as her.

Siraulo ba siya?

After kong ipaalam sa mag-asawang Hills na sinabi sa akin ni Asher na nagfile na siya ng divorce ay desidido na silang ilayo ako sa kanya. Kaya nga sa bahay na nila ako pinauwi pagkagaling sa hospital.

Nagpatuloy ako sa ginagawa ko. I want to learn how this company works.

Bilang Emily Hills, I need to protect what was mine.

Before lunch ay natapos na ako sa pagbabasa. Sumakit ang ulo ko pero worth it naman.

Tinawag ko si Matt at pinalinis ang aking table.

“I'm going out for lunch.” Tumango sa akin ang lalaki at hindi na nagsalita pa habang ako naman ay naglakad na palabas ng aking opisina. 

Alam ko na ang pupuntahan ko kaya naman pagsakay ko ng kotse ay agad akong nagmaneho papunta sa paborito kong restaurant bilang Nora Dumont.

Pagpasok ko ay sinalubong ako ng magiliw na ngiti ng waitress. As always, very accomodating ang mga staff. 

“Do you have a reservation?” tanong ng waitress. 

“No.” Natigilan ang babae pagkasabi ko non. 

“I'm sorry, Ma'am. Pero kailangan nyo po munang magpareserve.”

Alam ko naman yon, pero sinubukan ko pa rin.

Ang restaurant na ito ay madalas na puntahan ng mga mayayaman at mga taong kagaya ko bilang si Nora. 

Ang isang Emily Hills na nakatayo ngayon sa harap ng waitress ay malayo sa uri ng customers nila.

Huminga ako ng malalim, hindi ko madadaan sa galit ang kahit na sino dito dahil hindi naman nila ako kilala.

“I'm really hungry, gusto ko lang makakain na at ito ang una kong nakita habang nagda-drive.” Nilambingan ko ang aking boses, yun para bang wala akong kakayahan manakit kahit na lamok.

“I'm really sorry, Ma'am. But we have rules.” Apologetic ang dating ng babae kaya hindi na ako nakipagtalo pa. Tatalikod na ako na bagsak ang mga balikat ng biglang may magsalita.

“Just let her in. Ang sabi niya ay gutom na raw siya.” Paglingon ko ay nakita ko ang isang lalaking mukhang kagalang-galang. Nakaputi siyang business suit, itim na necktie na kakulay ng pares ng kanyang sapatos.

Hindi ko siya kilala at hindi ko pa rin siya nakita dito simula ng maging regular customer ako dito.

“But Mr. Ashworth, according to–”

Hindi na natapos ng babae ang sasabihin dahil nagsalita ulit ang lalaki. 

“It's fine. I'll talk to Mr. Moss.”

“Okay, Sir.” Pagkasabi non ay bumaling na ang babae sa akin. “Please follow me, Ma'am.”

Tumango ako. Pero bago ko sundan ang babae ay nagbaling muna ako ng tingin sa bagong dating na lalaki na tinawag ng waitress na Mr. Ashworth. 

“Thank you,” sabi ko. Walang ngiti o kahit na anong emosyon sa mukha ko. Napansin ko na napa-smirk ang lalaki bago ako tuluyang tumalikod at sumunod sa isa pang waitress. Ako naman ay nagmental note na alamin ang tungkol sa lalaki.

Habang naglalakad, hindi ko mapigilan na maisip si Mr. Ashworth pati na ang pagsingit niya sa usapan namin ng waitress.

Kilala kaya niya si Emily?

Kung ganon nga, hindi kaya magtaka siya kung bakit ganon na lang ang pakitungo ko sa kanya? 

Hindi ko na lang pinansin iyon. Pwede kong sabihin na may amnesia ako kaya hindi ko siya matandaan kung sakali ngang magkakilala ang dalawa.

For now, kakain muna ako. Tsaka ko na sila iisipin.