Se connecterNora
“Ano ang mga yan?” taka kong tanong habang nakatingin kay Nadia, isa sa aming mga kasambahay ng pamilya Hills. Nasa living room ako at kausap si Esmeralda ng dumating ang isang babae na nagngangalang Amy na nagpakilalang sekretarya daw ni Asher.
“Mrs. Bennett-” Natigilan si Amy ng tapunan ko siya ng masamang tingin. Tumikhim siya bago nagpatuloy. “Bilin ni Sir Asher na puntahan ko kayo at papiliin sa mga damit na ito. Darating din mamaya ang stylist pati na ang representative ng jewelry store para papiliin ka rin ng mga alahas na gagamitin mo mamaya para sa birthday party ni Mr. Taylor.”
“I don’t need those. Makakaalis ka na,” malamig kong tugon. Natigilan si Nadia pati na si Amy.
“Pero Mrs. Bennett, kabilin-bilin ni Mr. Bennett na asikasuhin ko kayo. Kung hinid ko ito gagawin ay baka matanggal ako sa traba–”
“Why do I care?” tanong ko, taas ang kilay ng putulin ko ang pagsasalita ni Amy. “Mukha ba akong may pakialam sa isang tao na hindi ko naman kaano-ano?” dagdag ko pa.
“Mrs. Bennett…” mahinang tugon ni Amy sabay yuko ng ulo na may kasamang pagkuyom ng kamay.
“Don’t call me that. I am divorcing your employer so address me as Ms. Hills.” Matigas ang pagkakasabi ko para hindi na siya magsalita pa ng kahit na ano.
“Anak, she’s working for Asher. Ginagawa lang niya ang trabaho niya,” singit ni Esmeralda na malamang ay nakadama ng awa para kay Amy.
“Sinasabi ko lang ang totoo, Mom. Kung lahat ng lalapit sa akin na empleyado ni Asher ay sasabihan ako ng ganon para kunsensyahin, ibig bang sabihin ay maging sunud-sunuran na lang ako habang buhay?”
“Hindi naman sa ganon…” sagot ni Esmeralda.
Tumingin ako kay Amy, diretso sa kanyang mga mata. “I have nothing against you. Pero hindi ko gustong maging considerate para sa ibang tao at my expense. Tell your employer, hindi ako sasama sa kanya sa party. Higit sa lahat, unless it was about our divorce, don’t bother coming to me.”
Saglit na natigilan si Amy pero nakita ko na sa mga mata niya ang pang-unawa. “Makakarating kay Mr. Bennett ang lahat, M-Ms. H-Hills.”
“Thank you. You can leave now.” Pagkatapos ay tinanguan ko na si Nadia na iabot ang mga damit kay Amy tsaka tumalikod at umalis ang babae.
Naiwan kami ni Esmeralda sa sala. Titig na titig siya sa akin, alam kong nagtataka siya sa inakto at sinabi ko ngunit nagkibit na lang ako ng balikat at napiling na lang siya.
Sa may isang buwan ng pagsasama namin sa iisang bubong ay tuluyan kong napatunayan na mabait siya pati na si Rod. Kaya hindi ko magawang saktan ang kanilang damdamin.
Apat na oras bago ang party ay pinuntahan ako ni Esmeralda sa aking silid. Mag-aayos na sana ako ng aking sarili dahil nag-oo na ako sa kanila na dadalo sa kaarawan ni Mr. Taylor.
Tinignan ko isa-isa ang mga damit na nakahanay sa rack. In-order iyon ni Esmeralda at gusto niyang mamili ako para nga sa birthday party.
Hindi ako mahilig sa mga gown, pero dahil si Emily Hills na ako ngayon ay kailangan kong mag-adjust.
Kinuha ko ang itim na gown. Ayaw ko sa mga light color dahil pakiramdam ko ay isa akong bata sa ganon.
“Sigurado ka na ba dyan, anak?” tanong ni Esmeralda, titig na titig sa akin at sa gown na hawak ko.
“Yes,” tugon ko.
“Ayaw mo na ba sa light blue at light pink?”
“Para maiba na lang. Minsan kailangan magbago at mag-explore.”
“Mabuti naman ay narealize mo na yan ngayon. Matagal na kitang sinasabihan ng ganyan. Gusto ko na sumubok ka ng iba pero mas gusto mong pasayahin si Asher.”
“Hindi na ngayon, Mom. Lahat ng gagawin ko ay para na sa sarili ko.” Tinignan akong mabuti ni Esmeralda na tila ba hindi makapaniwala. Siguro ay talagang opposite kami ni Emily.
Kahit sa kumpanya ay napapansin ko ang kakaibang tingin na binibigay sa akin ng mga empleyado. Kahit ang mga executive ay nagtataka sa tuwing nagsasalita ako.
Iniwan na ako ni Esmeralda sa aking silid at nagsimula na akong mag-ayos ng aking sarili. Kung makeup at makeup rin lang ay hindi ako ganon ka-ignorante. Marunong akong mag-apply, konti lang.
Sapat na ang light application dahil hindi naman ako a-attend ng party para maging pinakamaganda sa lahat ng bisita. Pupunta ako para makakilala ng iba pang mga negosyante. I need and I want to expand my network.
Nang makatapos at nakuntento sa aking itsura at ayos ay naglakad na ako palabas ng aking silid. Sa living area ay nadatnan ko ang mag-asawang Esmeralda at Rod.
“Wow! You're so beautiful, anak!” bulalas ni Esmeralda, kita ang kinang sa kanyang mga mata.
“Oo nga. Ngayon lang kita nakita na nagsuot ng ganyang kulay na gown,” dagdag pa ni Rod.
“Masanay na kayo dahil ito na ako ngayon. The old me is dead so please welcome the new Emily Hills,” tugon ko. Saglit na natigilan ang mag-asawa pero kita kong nagustuhan din nila ang aking sinabi.
“Kung ganon, your mom and I are looking forward to seeing more of you.”
“Be ready, Dad. You’re about to see how your dear daughter swallows everyone who stepped on me whole.” Kumpiyansa akong gagawin ko ang sinabi ko. Sinuman sa mga nang maliit sa dating Emily a pagbabayarin ko ng mahal.
Nakakapanghinayang lang na hindi ko alam kung sino-sino ang mga iyon.
Gusto kong alamin, gusto kong paimbestigahan ang mga pangyayari. Pero ayaw ko rin magmukhang eager na malaman ang lahat ng nangyari kay Emily sa pag-aalalang baka may makapansin.
Hindi ko maintindihan kung bakit wala man lang akong kahit na isa sa mga alaala ni Emily. Ganon ba talaga?
Dahil sa ako na ang umuukupa sa katawan niya ay wala na rin akong hawak sa memorya niya?
Kung sakali, makakatulong kaya kung magpapakunsulta ako sa isang doktor?
“Emily, anak.” Napatingin ako kay Esmeralda na nagtatakang nakatingin sa akin. “Anong iniisip mo?”
Ngumiti ako bago tumugon. “Nothing. Naisip ko lang kung ano ang madaratnan ko sa party.”
“Wala kang dapat na alalahanin dahil nandoon din si Matt. Kung meron ka man gustong itanong ay siya ang sasagot lalo na kung may kinalaman sa mga taong makikita at makikilala mo doon,” paliwanag ni Rod.
“Kung ganon ay aalis na ako. Ayaw kong mahuli. I want to see every person na darating sa party,” nakangiti kong sabi.
“Sige anak. Mag-iingat ka,” sabi ni Esmeralda sabay lapit sa akin para halikan ako sa aking pisngi at yakapin. Hindi ko napigilan ang aking sarili na gawin din iyon sa kanya at kay Rod. Anyway, bilang Emily Hills, mga magulang ko na sila.
Tumalikod na ako at naglakad palabas ng aming bahay papunta sa naghihintay na sasakyan. Nadatnan ko si Biboy na siyang driver ko.
Pagsara niya ng pintuan matapos kong sumakay ay agad siyang lumigid papunta sa driver’s seat at nagsimulang magmaneho.
Ako naman ay nagsimulang mag-isip.
Gusto kong lumipat ng tirahan para magawa ko ang mga bagay na gusto kong gawin. Para masimulan ko na ang plano kong magpakilala kay Dante bilang bagong Nora Dumont.
NoraSobrang pagod ang nararamdaman ko sa tuwing umuuwi ako sa townhouse.Hindi lang ito yung tipong pagod na nawawala sa isang mahabang tulog. Ito yung pagod na galing sa tuloy-tuloy na pagdedesisyon, sa bawat meeting, bawat negotiation, bawat kalkulasyon kung sino ang dapat pagkatiwalaan at sino ang dapat panatilihin sa distansya.Pero sa tuwing maiisip ko kung gaano kaproductive ang naging araw ko, hindi ko rin mapigilan ang paggaan ng pakiramdam ko.Bawat meeting ay isang hakbang papalapit sa gusto kong mangyari.Bawat signature ay isang piraso ng kontrol.Iba na ang takbo ng buhay ko kumpara noong ako pa si Nora Dumont sa sarili kong katawan.Noon, magulo at mapanganib ang buhay ko, pero rganisado. Malayo sa corporate wars at sa mga taong handang magngitian sa harap mo habang may hawak na kutsilyo sa likod.Ngayon?Mas magulo.Pero mas makapangyariha sa legal na paraan.At sa kabila ng lahat ng iyon, may isang bagay na patuloy na bumabalik sa isip ko.Ang organisasyon at ang baba
NoraNagpunta ako sa isang restaurant. Medyo malayo siya sa kumpanya pero ayon sa nakita ko ay mukhang masarap ang pagkain.Sa totoo lang, I love eating. Kahit noong bata pa ako, natatandaan ko na palaging iyon ang motivation sa akin ng aking ama para lang pasunurin ako.Kapag ayaw kong magtraining ay pagkain ang pinangsusuhol niya sa akin. Kaya hanggang sa paglaki ko ay hindi siya makapaniwala na uubra pa rin ang ganon.Pero ang hindi niya alam, iyon ay dahil sa siya ang nanunuhol sa akin. Kung ibang tao, I don’t think na madadaan nila ako sa kahit na anong pagkain lalo na sa panahon ngayon.Nagpark ako at naglakad papasok sa loob ng resto, sinalubong ako ng waitress at dinala sa isang bakanteng pangdalawahang table.“Here’s the menu,” sabi ng nakangiting waitress. “Babalikan ko po kayo or pwede nyo po akong tawagin kung may napili na kayo.”“Okay,” tugon ko at iniwan na niya ako.Hindi na ako naging mayabang kagaya noong una. May food allergy ako kaya dapat akong maging maingat.Bus
NoraNews about Hills Care Pharmacy spread like wildfire.Halos araw-araw ay may bagong email, bagong tawag, bagong request for meeting. Hindi na ito simpleng internal expansion plan ng Hills Pharma—naging usap-usapan na ito sa business circles.Sa pag-uusap namin ni Matt ay nalaman ko na maraming negosyante ang kumokontak sa kanya upang mag-invest. May mga venture capital groups, private investors, at maging ilang established distributors na biglang naging interesado sa proyekto.Predictable.Retail pharmacy backed by a pharmaceutical giant will always attract attention.Ngunit ayon na rin sa previous instruction ko, na-filter na niya ang karamihan sa mga iyon.Very reliable si Matt pagdating sa trabaho. Systematic, organized, at mabilis umintindi ng instructions. Hindi ko na kailangang ulit-ulitin ang gusto kong mangyari dahil kaya niyang mag-adjust agad sa direction ko.Pero sa kabila ng efficiency niya, may isang tanong na paminsan-minsan ay pumapasok sa isip ko.Mapagkakatiwalaan
NoraTahimik ang opisina ko sa Hills Pharma, pero ang table ko ay puno ng papeles, projections, at annotated drafts. Nakabukas sa harap ko ang final proposal para sa Hills Care Pharmacy—ang retail arm na matagal ko nang gustong itayo.Hindi ito impulsive decision. Pinag-aralan ko itong mabuti matapos kong maulinigan sina Mr. at Mrs. Hills sa nangyari tungkol sa kumpanya matapos nila akong iuwi sa mansyon nila.Inalam ko ang lahat mula sa market behavior, supply chain vulnerabilities, at consumer trust patterns. Lahat ng posibleng risk, tinimbang ko.At ngayon, aprubado na.Inilapag ko ang papel at sandaling tumingin sa pirma sa huling pahina.Board: Approved.Majority shareholders: In favor.Mabilis ang naging proseso lalo na ang pirma ni Clara.Hindi ko maiwasang mapataas ang kilay ko nang maalala ko ang meeting. Inaasahan kong kokontrahin niya ako. Inaasahan kong haharangin niya ang expansion.Pero pumirma siya.Tahimik at walang kondisyon kaya naman kinailangan kong ihanda ang akin
DevonTahimik ang opisina ko, pero hindi ang isip ko.Floor-to-ceiling glass ang harapan ng building, kita ang skyline—malinis, organisado, predictable. Isang mundo na kayang kontrolin ng tamang numbers, tamang strategy, tamang leverage.Pero may mga bagay na hindi nadadaan sa quarterly reports.“Andres,” sabi ko habang umiikot ang swivel chair ko paharap kay Cesar. “Full name?”“Walang malinaw,” sagot niya, nakasandal sa couch sa tapat ng mesa ko. Bilang front-facing CEO ng kumpanya namin, sanay siyang magmukhang relaxed kahit seryoso ang usapan. “May ilang records ng property acquisitions under shell corporations. Pero walang direct ownership. Walang public profile. Walang board affiliations.”“Too clean,” sagot ko.“Exactly.”Sa screen sa harap ko, naka-open ang background checks na pinatakbo ko kaninang madaling-araw. Standard databases. Corporate registries. International affiliations.Nothing.As if he doesn’t exist.“At yung babae?” tanong ko.“Nora Dumont,” sagot ni Cesar, baha
DevonMatagal na akong sanay magbasa ng tao.Sa kagaya kong hindi lang dito sa bansa ang negosyo, mahalaga iyon—micro-expressions, shifts in posture, involuntary reactions. Mas marami kang nalalaman sa hindi sinasabi kaysa sa direktang binibitawan ng bibig.Kaya nang makita kong bahagyang naging stiff ang balikat ni Emily, kahit sandali lang, napansin ko agad.Nasa kalagitnaan kami ng magaan na usapan nang maramdaman kong nagbago ang focus niya. Hindi ako lumingon agad, pero alam kong may nakita siya.Sinundan ko ang tinitginan niya.Isang may edad na lalaki ang papalapit, dignified ang tindig, may uri ng kumpiyansang hindi nagmumula sa pera lang kundi sa kontrol. Sa tabi niya ay isang babaeng mas bata—elegante, composed, at may kakaibang pamilyar na aura.Diretso ang tingin nilang dalawa kay Emily.Hindi iyon random approach ng investor na gustong bumati.May agenda.Naramdaman ko ang bahagyang pag-igting ng katawan ni Emily bago niya ito mabilis na itinago. Kung hindi ko siya tinitin







