Share

Chapter 11

Author: Rainemanulat
last update Petsa ng paglalathala: 2026-09-02 16:32:38
Chapter 11: Ang Mensaheng Hindi Dapat Dumating

Marikit Reyes

Hindi ko agad binasa ang mensahe. Ilang segundo akong nakatitig lamang sa screen ng cellphone ko habang nakasandal sa gilid ng bodega, pilit na pinapakalma ang mga daliring kanina ko pa hindi maipirmi. Nakatayo sa harap ko ang lumang mga kahon ng ani, mga sako ng bigas, at mga kagamitang bihira nang gamitin, ngunit sa sandaling iyon, tila walang ibang bagay na umiiral kundi ang anim na linya sa aking screen.

Kung ayaw mong mangyari
Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App
Locked Chapter

Pinakabagong kabanata

  • Ang Haciendero at si Marikit   Chapter 43

    Chapter 43: Hindi Ka Kasama sa Nakaraan KoMarikit ReyesNaiwan akong mag-isa sa hallway matapos pumasok sina Rafael at Diana sa maliit na study room sa dulo ng hallway.Hindi ko alam kung bakit hindi ako bumalik sa kusina.Dapat ay may ginagawa ako. Marami akong puwedeng gawin. Puwede kong ayusin ang mga tasa sa dining area, tingnan kung tapos na ang tanghalian, o tulungan si Lola Conching sa mga kailangan niya.Pero hindi gumalaw ang mga paa ko.Nakatayo lang ako sa tabi ng malaking bintana, nakatingin sa hardin na halos natatakpan ng manipis na kurtina. Sa labas, gumagalaw ang mga dahon ng mga puno dahil sa mahina pero malamig na hangin. May ilang ibon sa bakod, pero kahit ang tunog nila ay parang malayo.Ang isip ko ay nasa kabilang pinto.Kung saan naroon si Rafael.Kasama si Diana.Napabuntong-hininga ako at napayuko.Hindi naman ako dapat magselos.Wala naman akong karapatan.Hindi pa.Iyon ang salitang paulit-ulit kong sinasabi sa sarili ko.Hindi pa.Pero bakit parang masakit

  • Ang Haciendero at si Marikit   Chapter 42

    Chapter 42: Ang Nakaraan NatinMarikit ReyesHindi ko alam kung bakit parang mas mabigat ang hangin sa loob ng sala nang umagang iyon.Tahimik ang buong Hacienda Monteverde. Karaniwan, sa ganitong oras, maririnig ko na ang mga yabag ni Miguel sa hallway, ang boses ni Sofia habang nakikipag-usap kay Lola Conching, at ang mga utos ng mga kasambahay sa kusina. Pero ngayong araw, halos wala akong marinig kundi ang mahinang tunog ng orasan sa dingding.Tik.Tak.Tik.Tak.Nasa gilid ako ng mesa, hawak ang tasa ng kape na matagal nang hindi ko iniinom. Sa kabilang dulo ng sala, nakaupo si Rafael. Tahimik siyang nakatingin sa mga dokumentong dala ng abogado ni Diana.Hindi ko binabasa ang mga papel.Hindi ko kailangan.Sa paraan ng pagkakahawak ni Rafael sa mga ito, alam kong hindi maganda ang laman.At higit sa lahat, alam kong may kinalaman iyon sa nakaraan niya.Sa buhay na nauna sa akin."Mr. Monteverde, these documents concern the agreement you had with Diana years ago," mahinahong sabi

  • Ang Haciendero at si Marikit   Chapter 41

    Chapter 41: Ang Pagbabalik ni DianaHindi ko alam kung bakit mas mahirap huminga nang gabing iyon.Siguro dahil sa sinabi ni Rafael.'Just you and me.'Paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang mga salitang iyon habang nakatayo ako sa kusina at naghuhugas ng mga baso. Dahan-dahan kong binababad ang bawat baso sa tubig, pero hindi ko naman talaga iniisip ang ginagawa ko. Nasa isip ko pa rin ang kamay niyang iniabot sa akin pagkatapos ng hapunan. Nasa isip ko rin ang paraan ng pagtingin niya sa akin bago niya sabihing may gusto siyang sabihin.Hindi ko alam kung ano iyon.At mas lalo akong kinakabahan dahil gusto kong malaman.Narinig ko ang mga yabag mula sa sala.Huminto ang kamay ko.Akala ko si Rafael.Pinunasan ko agad ang kamay ko sa maliit na tuwalya at napalingon sa pintuan.Pero hindi siya ang nakita ko.Isang babae ang nakatayo roon.Maayos ang suot niyang damit. Mahaba ang buhok niyang maingat na inayos. Nakatayo siya nang tuwid habang hawak ang maliit na bag sa isang kamay. Sa

  • Ang Haciendero at si Marikit   Chapter 40:

    Chapter 40: Dahil Pamilya Ka Na NaminMarikit ReyesPagbalik namin sa Hacienda Monteverde, iba ang pakiramdam ng bahay.Hindi naman nagbago ang itsura nito. Nandoon pa rin ang malalaking bintana na tinatamaan ng araw tuwing umaga, ang mahahabang kurtinang bahagyang gumagalaw kapag pumapasok ang hangin, at ang lumang orasan sa sala na palaging nauuna ng ilang minuto. Naroon pa rin ang mga halaman ni Lola Conching sa tabi ng hagdan at ang malaking hapag-kainan na ilang beses ko nang punasan hanggang luminaw ang kahoy.Pero para sa akin, parang may bagong ibig sabihin ang bawat sulok.Siguro dahil unang beses kong bumalik dito na hindi ko na iniisip kung hanggang kailan ako mananatili.O baka dahil sa mga nangyari sa ospital.Sa tabi ko ay naglalakad si Rafael. Mabagal ang kanyang kilos dahil kailangan pa rin niyang mag-ingat sa katawan niya matapos ang aksidente. Hindi na siya naka-hospital gown. Naka-puting polo na siya at maitim na pantalon, pero may maliit pa ring benda sa gilid ng n

  • Ang Haciendero at si Marikit   Chapter 39

    Chapter 39: Dahil Kasama KitaMarikit ReyesHindi ko alam kung kailan naging ganito kabigat ang paghihintay.Kanina pa ako nakaupo sa hallway ng ospital, pero pakiramdam ko ay ilang oras na ang lumipas. Nakatitig ako sa pintuan sa dulo ng corridor. Sa likod noon ay ang operating room kung saan naroon ang kapatid ko. Nakapikit man ako, nakikita ko pa rin ang mukha niya bago siya dalhin ng nurse. Pilit siyang ngumiti sa akin kahit alam kong natatakot din siya. Sinabi niyang magiging okay siya. Ngumiti rin ako at sinabi kong oo. Pero ngayong wala na siya sa harap ko, hindi ko na kayang lokohin ang sarili ko. Takot ako. Sobra.Nasa tabi ko si Rafael.Hindi siya nagsasalita.Pero hindi rin siya umaalis.Nakaayos ang katawan niya sa upuan, pero may halatang pagod sa mukha niya. May benda pa rin sa bahagi ng katawan niya mula sa nangyaring aksidente, pero parang nakalimutan na niya iyon. Ilang beses ko na siyang sinabihang magpahinga. Ilang beses din niyang sinabi na ayos lang siya.Parang m

  • Ang Haciendero at si Marikit   Chapter 38

    Chapter 38: Patawad, MarikitMarikit ReyesTahimik ang kuwarto nang magsara ang pinto sa likod ng doktor. Naiwan kami ni Rafael na parehong nakatingin sa kaniya. Hawak ko pa rin ang kamay ni Rafael, pero nang mapansin kong seryoso ang mukha ng doktor, dahan dahan kong niluwagan ang hawak ko. Hindi dahil gusto kong bumitaw, kundi dahil bigla kong naramdaman na baka may kailangan kaming marinig na hindi namin inaasahan. Nakaupo si Rafael sa kama, tahimik at tuwid ang likod. Sa unang tingin, parang maayos lang siya. Pero nang mapansin ko ang bahagyang paggalaw ng mga daliri niya at ang paraan ng paghinga niya, alam kong hindi pa rin siya lubos na okay."Don Rafael needs to rest for the next few days," maingat na sabi ng doktor habang tinitingnan ang kaniyang mga tala at pagkatapos ay si Rafael."Nothing serious was found, but he should avoid heavy work and anything that could put stress on his body."Tumango si Rafael."I understand," kalmado ang sagot niya habang bahagya siyang tumango.

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status