ห้องสมุด
ค้นหา
หน้าหลัก / Romance / Ang Haplos Ng Bilyonaryo / KABANATA 169

แชร์

KABANATA 169

ผู้เขียน: Nightshade
last update วันที่เผยแพร่: 2026-04-07 06:00:16

ELENA POV

Medyo nakakangalay pala talagang mag-ayos ng mga luma at bagong gamit nang sabay. Halos isang oras na akong nakaupo sa sahig ng walk-in closet namin, sinusubukang ihiwalay ang mga damit na isasama ko sa out-of-town trip namin sa susunod na linggo. Si Hope naman ay mahimbing na natutulog sa playpen niya sa gilid, habang ang mahinang instrumental music ay tumutugtog sa background.

"Elena? Akala ko ba tapos ka na dyan?"

Napatingin ako sa pinto. Nakatayo si
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่แล้ว บทต่อไป
บทที่ถูกล็อก

บทล่าสุด

  • Ang Haplos Ng Bilyonaryo   KABANATA 182

    ELENA POV Nagising ako sa sikat ng araw na tumatagos sa siwang ng kurtina. Hindi ko agad idinilat ang mga mata ko; ninanamnam ko muna ang lambot ng kama at ang katahimikan ng paligid. Wala nang tunog ng ulan na humahampas sa bubong ng bahay-bato, wala nang ugong ng makina ng eroplano, at wala na ang mabigat na pakiramdam na kailangan kong bumangon para tumakbo. Naramdaman ko ang paggalaw sa tabi ko. Paglingon ko, nakita ko si Dante na nakatitig na pala sa akin, nakasandal ang ulo sa kanyang braso. "Morning," paos na bati niya. Ang gulo pa ng buhok niya at halatang kulang pa sa tulog, pero ang gaan ng tingin niya. "Morning," sagot ko habang nag-uunat. "Anong oras na? Bakit hindi mo ako ginising?" "Seven-thirty pa lang. Masyado kang masarap matulog, mukhang bumabawi ang katawan mo sa lahat ng puyat natin sa Batanes," sabi niya sabay haplos sa pisngi ko. "Saka ayaw kitang istorbohin. First time in weeks na hindi ka kumunot ang noo habang tulog." Ngumiti ako at bumangon na rin. "Ina

  • Ang Haplos Ng Bilyonaryo   KABANATA 181

    ELENA POV Maliwanag na ang sikat ng araw sa Batanes nang magsimula kaming mag-ayos ng mga gamit. Ibang-iba ang pakiramdam ngayon kaysa noong nakaraang gabi. Wala na ang mabigat na kaba sa dibdib ko, at kahit puyat, parang punong-puno ako ng energy. Siguro dahil alam kong sa pag-uwi namin sa Maynila, wala na kaming kailangang lingunin pa. "Elena, nakita mo ba 'yung charger ng satellite phone? I think naiwan ko sa bedside table," tanong ni Dante habang isinasara ang kanyang duffel bag. Naka-jeans lang siya at t-shirt, malayo sa tactical vest na suot niya kagabi. "Nasa side pocket na ng bag ko, nilagay ko na kanina para hindi mawala," sagot ko habang tinutulungan siyang mag-fold ng ilang damit. "Excited na akong makita si Hope. Feeling ko ang laki na ng pinagbago niya kahit ilang araw lang tayong nawala." Lumapit si Dante sa akin at ipinatong ang mga kamay niya sa balikat ko. "I’m sorry kung naging ganito kagulo 'tong trip natin. I promised a getaway, pero naging action movie." Nata

  • Ang Haplos Ng Bilyonaryo   KABANATA 180

    ELENA POV Nanatili akong nakaupo sa harap ng computer screen, hindi ko magawang igalaw ang kahit anong parte ng katawan ko. Ang boses ni Papa na narinig ko sa video ay tila nag-e-echo pa rin sa loob ng tahimik at madilim na eroplano. Tumingin ako sa lalaking nakatayo sa may pintuan—si Tito Albert. Ang dati’y maamong mukha na laging nakangiti sa amin tuwing family dinner ay napalitan ng isang malamig at kalkuladong titig. "Tito Albert... bakit?" halos pabulong kong tanong. "Akala ko ba nasa panig ka namin? Ikaw ang tumulong kay Dante nung magsimula siya sa kumpanya." Dahan-dahang lumakad palapit si Tito Albert, ang flashlight niya ay nakatutok sa journal na nasa lamesa. "Elena, hija. Business is business. Masyado lang naging idealistic ang tatay mo, gaya ni Dante. Akala nila, kayang itama ang mundo sa pamamagitan ng paglalabas ng mga dumi ng iba. Hindi nila naintindihan na ang duming iyon ang nagpapatakbo sa ekonomiya natin." "At kailangang mamatay ni Papa dahil doon?" ramdam ko an

  • Ang Haplos Ng Bilyonaryo   KABANATA 179

    ELENA POV Nanginginig ang mga daliri ko habang hinahanap ang pangalan ni Nanay Belen sa contact list ko. Sa loob ng sasakyan, tanging ang tunog ng wiper at ang malakas na paghinga ni Dante ang naririnig. Hindi ko maalis sa isip ko ang mukha ni Maya sa screen kanina—iyung takot sa mga mata niya, at ang paraan ng pagpigil niya sa sarili niyang iyak. "Nay? Nay Belen, sumagot kayo..." bulong ko nang magsimulang mag-ring ang phone. "Elena? Salamat sa Diyos, tumawag ka! May mga lalaking pumasok dito, kinuha si Maya! Hindi ko sila naharangan, mabilis ang pangyayari!" iyak ni Nanay Belen sa kabilang linya. Rinig ko ang ingay ni Hope sa background, parang nakikiramdam din sa kaba ng paligid. "Nay, makinig kayo sa akin. Ligtas po ba kayo ni Hope? Nasaan kayo ngayon?" tanong ko, pilit na pinapakalma ang sarili ko para hindi ako mag-breakdown sa harap nila. "Nandito kami sa nursery, naka-lock ang pinto. May mga bodyguard sa labas pero hindi nila napansin ang pagpasok sa veranda ni Maya," sag

  • Ang Haplos Ng Bilyonaryo   KABANATA 178

    ELENA POV "Ma'am Elena, sigurado ba kayo rito? Delikado sa labas, lalo na’t wala si Sir Dante," pigil sa akin ni Rico habang pababa kami ng hagdan. Mahigpit ang hawak ko sa lumang journal, ramdam ko ang gaspang ng leather cover nito sa palad ko. "Rico, nakita mo si Aris sa labas, 'di ba? Hindi siya nandito para manakit lang. May gusto siyang ipahiwatig tungkol sa journal na 'to," sagot ko habang mabilis na isinusuot ang jacket ko. "And Nanay Belen, please, lock the nursery. Doon lang kayo nina Hope at Maya hanggang hindi ako nakakabalik." "Elena, mag-iingat ka, anak. Tawagan mo agad si Dante," huling bilin ni Nanay Belen bago ko isinara ang pinto ng main hallway. Sumakay ako sa sasakyan kasama si Rico at dalawa pang security detail. Habang binabaybay namin ang kalsada ng Makati, hindi ko maiwasang itapat sa liwanag ang susing nakuha ko mula sa huling pahina ng journal. Isang simpleng susi, pero may ukit na letrang 'E' sa hawakan. Kay Papa nga ito. "Saan tayo, Ma'am?" tanong ng dr

  • Ang Haplos Ng Bilyonaryo   KABANATA 177

    ELENA POV Hindi ko magawang alisin ang tingin sa kapirasong papel na hawak ni Dante. Kahit maikli lang ang mensahe, parang bawat salita ay may timbang na nagpapabigat sa dibdib ko. Sa labas, naririnig ko pa ang mahinang pag-uusap ng mga pulis at ang kalansing ng mga kagamitan habang tinitignan nila ang tama ng mga bala sa aming gate. "Dante, kanino galing 'to?" tanong ko habang ibinabalik sa kanya ang phone. "Wala ring nakakita kung sino ang nag-iwan. Sabi ni Rico, nakita na lang nila itong naka-ipit sa siwang ng gate pagkatapos humarurot nung itim na SUV," sagot ni Dante. Huminga siya nang malalim at isinandal ang ulo sa headboard ng kama. "Whoever they are, they’re watching our every move." "Isabelle is the bird, isn't she?" bulong ko habang tinitignan si Hope na ngayon ay mahimbing nang nakasandal sa balikat ni Dante. "Sinasabi nila na huwag natin siyang palalabasin. Pero bakit? Para ba protektahan siya, o para hindi siya makapagsalita?" "Iyon ang kailangan nating malaman,

  • Ang Haplos Ng Bilyonaryo   KABANATA 39

    ELENA POV Nayanig ang buong yate. Muntik na akong matumba kung hindi lang ako mabilis na nasalo ni Dante. Yung amoy ng sunog na goma at usok, humahalo na sa alat ng dagat. Tumingin ako sa direksyon ng mga speedboat at hindi ako makapaniwala sa nakikita ko. Si Victoria. Akala namin biktima rin siy

    last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-22

  • Ang Haplos Ng Bilyonaryo   KABANATA 34

    ELENA POV Pumasok kami sa loob ng lumang bahay na bato. Amoy luma, amoy alikabok, pero may kakaibang init na nagmumula sa fireplace na kanina pa yata nakasindi. Iniwan muna kami nina Sofia at Victoria sa malawak na sala para kumuha ng mga tuyong damit. Naiwan kaming dalawa ni Dante sa harap ng na

    last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-21

  • Ang Haplos Ng Bilyonaryo   KABANATA 37

    ELENA POV Yung lamig ng dagat, parang libu-libong karayom na tumutusok sa balat ko. Sa ilalim ng madilim na kailaliman, muffled na tunog lang ng lumulubog na kotse at yung sobrang bilis na kabog ng puso ko ang naririnig ko. Sa gitna ng gulo, may humawak sa kamay ko. Mahigpit, mainit, at pamilyar.

    last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-21

  • Ang Haplos Ng Bilyonaryo   KABANATA 35

    ELENA POV Parang naubusan ako ng hininga sa loob ng kwartong iyon. Yung lalaki sa harap ko, si Roberto Villareal, buhay na buhay. Siya yung mukhang nakikita ko lang sa mga lumang picture at panaginip ko. Pero wala yung init at pagmamahal na ine-expect ko. Ang tigas ng aura niya, at yung tingin niy

    last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-21
บทอื่นๆ

บางทีคุณอาจจะชอบ

สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status