KABANATA ~ 4

Kaius' POV:

Kinabukasan ay muli akong nagpakita kay Heidi at nagpanggap na nawalan na ako ng trabaho, kaya wala na akong maibabayad pa sa upa ng tinitirhan ko.

"Ganoon ba? O, eh, dito ka na lang muna sa akin tumira," alok niya. Sinasabi ko na nga ba! Mukhang hindi nga niya ako matitiis.

Nakita ko ang kasiyahan kay Heidi pero hindi kay Hannah. Mukha siyang tutol pero hindi niya lang masabi. Bakit kaya? Mukha ba akong hindi katiwa-tiwala para sa kanya, o baka iniisip niyang aabusuhin ko lang ang nanay niya?

Lumapit ako sa kanya. "Um... Hannah, ayos lang ba sa 'yo kung dito muna ako sa inyo titira, habang wala pa akong kakayahang umupa ng matitirhan?"

Hindi pa man siya nakakasagot ay bigla namang pumagitna ang nanay niya sa amin. "Bakit kailangan mo pang hingin ang permiso ng batang 'yan, eh ako naman ang may-ari ng bahay na ito?" Pinandilatan niya ang anak niya. "Hoy Hannah, ngayon lang ako nagpatira ng boyfriend ko dito, ha, kaya wala kang karapatang tumutol. Naiintindihan mo ba?"

Hindi nakapagsalita si Hannah, yumuko na lang siya.

"Huwag mo akong bibigyan ng problema, ha? Baka malaman-laman ko na lang na pinapakitaan mo ng hindi maganda itong Tito Kaius mo?"

"Beh..." awat ko sa kanya. "Huwag ka naman ganyang ka-harsh sa anak mo."

Nginitian ko si Hannah at kitang-kita ko ang pagpula ng mga pisngi niya. Ang cute talaga ng batang ito. "Hannah, kung sakaling meron kang hindi magustuhan sa akin, huwag kang mahiyang sabihin, ha? Mag-aadjust ako, okay?"

"Um..." Pinagmasdan ko siya habang nilalaro-laro niya ang daliri niya. "May magagawa pa po ba ako?... S-sige po."

Muli ko siyang nginitian. "Salamat."

Sa pagtira ko sa kanila ay nalaman ko rin ang routine nilang mag-ina. Panggabi pala sa trabaho si Heidi. Nag-alala tuloy ako kaya nag-alok akong ihatid-sundo siya, pero matigas ang naging pagtanggi niya. Hindi ba't 'yung ibang babae ay kinikilig pa kapag hatid-sundo sila ng mga boyfriends nila? Bakit kaya parang ayaw ni Heidi na makita ako doon sa trabaho niya?

Mag-gagabi na pero mag-isa pa rin ako dito sa bahay. Nasa trabaho pa kasi si Heidi habang nasa school naman si Hannah. Isa pa 'yun sa ipinagtataka ko, sa ganitong oras dapat ay nandito na siya, bakit kaya wala pa siya? Gusto ko sanang makipagkuwentuhan sa kanya para makabuo kami ng bond at para na rin makuha ko ang loob niya, kasi pansin ko na parang umiiwas siya sa akin. Hindi kaya ayaw niya lang talaga sa akin?

Nang makauwi na si Heidi ay wala pa rin ang anak niya. "Heidi, gabing-gabi na, pero wala pa rin si Hannah."

"Huwag mo nang intindihin 'yun, malaki na 'yun."

Napamaang ako sa sagot niya. Hindi man lang ba siya nag-aalala? Bakit parang wala siyang pakialam sa anak niya? Maganda si Hannah, malaking bulas at maganda pa ang katawan. Paano kung pagnasaan siya ng mga manyak diyan sa labas? Sa kauna-unahang pagkakataon ay hindi ko napigilang pagdudahan ang pagiging ina ni Heidi.

Matapos naming maghapunan ay naupo ako dito sa labas. Wala pa rin kasi si Hannah kaya hindi ko mapigilang mag-alala.

"Kaius, tara na. Matulog na tayo, inaantok na ako, eh," aya sa akin ni Heidi. Nakanguso siya na parang bata.

Pinisil ko ang pisngi niya na halos wala nang laman, malamang dahil na rin sa edad niya. "Mauna ka na, beh. Kapag dumating na si Hannah, susunod na ako."

"Ha? Baka anong oras pa 'yun, eh. Matulog na tayo. Gusto kitang makatabi, eh," maktol niya. "Saka sino ba sa amin ang girlfriend mo, ako o si Hannah?"

Hindi ko na lang naiwasang matawa. Oo nga naman, baka kung ano pa ang isipin sa akin ni Heidi kung patuloy niya akong makikitaan ng ganitong pagmamalasakit para sa anak niyang dalaga.

Sa loob ng kwarto niya ay hindi ako mapakali. Ang liit at ang init ng kuwartong ito, ang liit din ng kama. May electric fan nga pero ang init pa rin. Hindi ako sanay sa ganito; hinahanap-hanap ng katawan ko ang aircon. Makakatulog kaya ako ngayong gabi? Sana lang ay masanay ako.

Nang sulyapan ko si Heidi sa tabi ko ay nakita kong tulog na siya. Dahan-dahan kong inalis ang kamay niya sa tiyan ko at dahan-dahan din akong bumangon. Naisip kong maligo muna o magbasa ng katawan para mapreskuhan.

Pagpunta ko sa banyo ay nakarinig ako ng lagaslas ng tubig. May tao? Idinikit ko ang tainga ko sa pįntø para kumpirmahin, kaya lang wala na akong narinig pa. Naisip kong kumatok muna bago ko buksan at baka may tao nga, pero bigla namang nagbukas ang pįntø.

Natigilan ako sa bumungad sa akin—si Hannah na nakatapis lang ng tuwalya. Tumutulo-tulo pa ang buhok niya. Ang tubig ay gumugulong mula sa maganda niyang mukha pababa sa maputi at makinis niyang leeg at dibdib. Kasabay ng tanawing nakikita ko ay naamoy ko rin ang mabango niyang samyo na bagong paligo. Hindi ko tuloy napigilan ang mapalunok.