مشاركة

Chapter 22

مؤلف: CESSYPRINCE
last update تاريخ النشر: 2026-05-11 15:46:40

Lumipas ang mga araw na tila isang panaginip na ayaw ko nang magising. Ang bawat umaga sa San Isidro ay may dalang bagong aral para kay Jaxon, at sa bawat aral na iyon, mas lalo siyang lumalayo sa imahe ng isang bilyonaryong walang pakiramdam. Isang hapon, habang ang sikat ng araw ay unti-unti nang nagiging ginintoan sa ibabaw ng mga palayan, naisipan kong dalhin si Jaxon sa paborito kong tambayan ito ang malaking puno ng akasya sa dulo ng aming lupain na nakaharap sa maliit na sapa.

Doon, ang
استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق
الفصل مغلق
تعليقات (1)
goodnovel comment avatar
susan valerio
thank you sa update ...update pa more...
عرض جميع التعليقات

أحدث فصل

  • Ang Pantasya Kong Bilyonaryo   Chapter 23

    Lumipas ang mga araw sa San Isidro na tila ba ang oras ay bumagal para bigyan kami ng pagkakataong namnamin ang bawat sandali. Si Jaxon, na dating nakadepende sa kanyang mga secretary at digital assistants para sa bawat galaw niya, ay natutong makinig sa tinig ng kalikasan. Isang hapon, habang ang init ng araw ay tila nanunuot sa aming mga balat, naisipan naming maglinis ng munting gulayan sa likod-bahay. “Kiket, hindi ko akalaing ang pagbunot ng damo ay ganito kapagod,” wika ni Jaxon habang pinupunasan ang pawis sa kanyang noo gamit ang likod ng kanyang kamay. Ang kanyang suot na sando ay basa na ng pawis, at ang kanyang mga braso ay bahagyang namumula dahil sa init, pero wala akong narinig na kahit anong reklamo. “Iyan ang tinatawag na labor of love, Jaxon,” biro ko habang abala sa pag-aayos ng mga tanim na talong. “Sa siyudad, binabayaran niyo ang mga tao para gawin ang mga ganitong bagay. Pero rito, ang bawat damo na binubunot mo ay nangangahulugan ng mas masaganang ani para sa

  • Ang Pantasya Kong Bilyonaryo   Chapter 22

    Lumipas ang mga araw na tila isang panaginip na ayaw ko nang magising. Ang bawat umaga sa San Isidro ay may dalang bagong aral para kay Jaxon, at sa bawat aral na iyon, mas lalo siyang lumalayo sa imahe ng isang bilyonaryong walang pakiramdam. Isang hapon, habang ang sikat ng araw ay unti-unti nang nagiging ginintoan sa ibabaw ng mga palayan, naisipan kong dalhin si Jaxon sa paborito kong tambayan ito ang malaking puno ng akasya sa dulo ng aming lupain na nakaharap sa maliit na sapa.Doon, ang tanging maririnig mo ay ang agos ng tubig, ang kaluskos ng mga dahon, at ang paminsan-minsang pagaspas ng mga pakpak ng ibon. Walang busina ng sasakyan, walang ingay ng elevator, at walang ringtone ng mga cellphones na nagpapaalala ng mga deadlines."Dito ako pumupunta kapag gusto kong takasan ang mundo," sabi ko habang inilalatag ang isang lumang kumot sa ilalim ng puno.Naupo si Jaxon sa tabi ko. Ang kanyang mga binti, na dati ay laging nakabalot sa de-kalidad na tela ng suit, ay ngayon ay nak

  • Ang Pantasya Kong Bilyonaryo   Chapter 21

    Ang gabi sa San Isidro ay tila may sariling paraan ng pagpapatahimik sa magulong isipan. Matapos ang hapunan na niluto ni Jaxon, naupo kami sa mga baitang ng aming hagdanang kawayan. Ang langit ay puno ng mga bituin na tila mga dyamanteng isinabog sa itim na pelus ito ay isang tanawin na ayon kay Jaxon ay hindi niya kailanman nakita nang ganito kalinaw sa siyudad dahil sa polusyon at matatangkad na gusali.Ramdam ko ang katahimikan sa pagitan naming dalawa, isang uri ng katahimikan na hindi nakakailang, kundi puno ng mga salitang hindi pa nabibitawan. Pinagmamasdan ko ang kanyang mga kamay. May mga bagong kalyo na ito, at ang kanyang mga kuko ay may bakas pa rin ng itim mula sa uling ng kalan kanina. Para sa isang bilyonaryo, ang mga sugat at duming ito ay dapat na ituring na kapintasan, pero para sa akin, ito ang pinakamagandang dekorasyon sa kanyang pagkatao."Marikit," tawag niya sa akin. Hindi siya nakatingin, ang kanyang paningin ay nakapako sa malayo, sa anino ng mga puno ng niy

  • Ang Pantasya Kong Bilyonaryo   Chapter 20

    Hindi nagtatapos ang pagsubok ni Jaxon sa pagtatanim o sa pakikipag-inuman. Noong ikatlong linggo namin sa San Isidro, tila naisipan ni Nanay Myrna na i-level up ang training ng aking bilyonaryong fiancée. Maaga pa lang, habang ang hamog ay makapal pa sa labas, hinatak na ni Nanay si Jaxon patungo sa aming madilim at maliit na kusina sa likod ito yung tipo nang kusinang hindi gumagamit ng induction stove o electric oven, kundi ang lumang kalan na de-uling at de-kahoy."Jaxon, iho, ngayong umaga, ikaw ang magluluto ng almusal natin," nakangiting sabi ni Nanay habang iniaabot sa kanya ang isang bundle ng tuyong kahoy at isang piraso ng posporo.Nakita ko ang panlalaki ng mga mata ni Jaxon. Tumingin siya sa akin, tila humihingi ng saklolo, pero kinindatan ko lang siya habang nagwawalis ako sa bakuran. Ang mga kamay niyang sanay sa pagpindot ng touchscreen at pagpirma ng mga multi-million dollar contracts ay kailangang matutong magpaandar ng apoy gamit ang sariling hininga at tiyaga."I..

  • Ang Pantasya Kong Bilyonaryo   Chapter 19

    Kinabukasan, maagang-maaga pa ay abala na si Nanay Myrna sa kusina. Ang amoy ng pritong isda, inihaw na liempo, at sariwang ensaladang talong ay humahalimuyak sa buong bahay. Ngayon ang araw ng boodle fight—isang tradisyon namin sa pamilya tuwing may espesyal na okasyon, at ngayon, espesyal ito dahil nandoon si Jaxon. "Marikit, tulungan mo ako rito sa paglalatag ng dahon ng saging sa mesa," tawag ni Nanay. Nakita ko si Jaxon na lumabas ng kwarto. Mukhang mas maayos na ang kanyang gising kumpara noong unang gabi. Nakasuot pa rin siya ng simpleng t-shirt, at kahit na medyo magulo ang buhok, ang kanyang mga mata ay nagniningning sa excitement. "May maitutulong ba ako?" tanong ni Jaxon habang papalapit sa amin. "Oo naman," sagot ni Nanay na may ngiti. "Pakikuha mo 'yung mga plato at baso sa labas. At tulungan mo si Tatay na maghain ng kanin sa gitna ng dahon." Sinunod ni Jaxon ang utos nang walang pag-aalinlangan. Hindi ko akalain na makikita ko ang isang taong may-ari ng napakarami

  • Ang Pantasya Kong Bilyonaryo   Chapter 18

    Matapos ang nakakapagod na araw sa bukid, ang kalangitan sa San Isidro ay binalot ng kulay kahel at lilang mga guhit, hudyat ng pagtatapos ng araw. Pagdating namin sa aming kubo, amoy lupa at pawis pa rin kami, ngunit may kakaibang saya na namumuo sa aming mga dibdib. Sa labas, nagsisimula nang magtipon-tipon ang mga kalalakihan sa aming baryo. May nagdala ng ilang bote ng lokal na lambanog, at ang usok mula sa inihaw na isda at gulay ay masarap na bumabalot sa hangin. "Jaxon! Halika na, sumama ka na sa inuman!" sigaw ni Mang Berting, ang aming kapitbahay na kilala sa pagiging masayahin. "Isang baso lang para mawala ang pagod sa bukid!" Nag-aalangan si Jaxon. Tumingin siya sa akin, marahil ay sinusuri kung dapat ba siyang makihalubilo sa mga taong hindi niya naman kinagagalawan. Ngunit nang makita niya ang aking ngiti at ang pagtanggap ng mga tao sa kanya, bumaba ang kanyang depensa. "Sige, sasama ako," sagot niya sa wakas, bahagyang nahihiya ngunit desidido. Naupo kami sa mga

  • Ang Pantasya Kong Bilyonaryo   Chapter 5: First Breakfast

    Alas-sais pa lang ng umaga, gising na ako. Sanay kasi ako sa probinsya na kasabay ng tilaok ng manok ang pagbangon. Pero sa kwarto ko rito sa mansyon, walang manok—puro mamahaling kurtina lang na kulay ginto at aircon na parang nasa loob ako ng freezer. ​"Lord, salamat po sa malambot na kama, pero

  • Ang Pantasya Kong Bilyonaryo   Chapter 16

    Marikit Tolentino POV Ang bawat hakbang ni Jaxon Knight Silverio sa lupang hindi sementado ay tila isang pagtalikod sa kanyang nakasanayan na buhay. Mula sa kinang ng mga chandelier sa mansyon ng kanyang lola, ang tanging ilaw na sumalubong sa amin ngayon ay ang paos na liwanag ng isang bumbilyan

  • Ang Pantasya Kong Bilyonaryo   Chapter 8

    Marikit Tolentino POVPagbalik namin sa mansyon, pakiramdam ko ay lumipas ang isang linggo sa loob lang ng dalawang oras. Pagkapasok na pagkapasok pa lang, sinalubong na kami ni Doña Aurora sa sala. Nakaupo siya sa isang antigong sofa, habang may hawak na makapal na notebook. "Good, you're back,"

  • Ang Pantasya Kong Bilyonaryo   Chapter 17

    Ang sikat ng araw ang nagsilbing alarm clock namin, hindi tulad ng digital na orasan ni Jaxon sa kanyang penthouse. Paglabas ko ng silid, nakita ko siya na nakaupo sa gilid ng banig, hinahaplos ang kanyang likod na mukhang nangangalay pa rin dahil sa tigas ng higaan. Ngunit sa kabila ng kanyang pa

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status