LOGINShare
Prologue
Last Updated:
2026-03-04 13:14:02Sabi nila, libre lang naman ang mangarap, kaya nilubos-lubos ko na. Sa lawak ng palayan namin sa San Isidro, wala akong ibang ginawa kundi ang tumingala sa langit at isipin na balang araw, hindi na putik ang aapakan ko kundi mamahaling tiles ng isang mansion. At siyempre, sa mansion na 'yon, hindi lang ako basta nakatira—asawa ko ang pinakagwapong bilyonaryo sa balat ng lupa.
Si Jaxon Knight Silverio. "Kiket! Ano na naman 'yang nginingiti-ngiti mo d’yan? Akala mo ba matatapos 'yang pag-aani mo kung puro ka pagpapantasya kay Jaxon?" sigaw ni Aling Myrna, ang nanay kong walang ibang alam kundi basagin ang trip ko. "Nay naman! Inspired lang ako. Malay mo, pagpunta ko sa Maynila next week para mag-apply na secretary, magkabanggaan kami sa elevator, tapos mahuhulog ang mga papeles ko, magdidikit ang mga balat namin, at boom! True love!" Todo-ngiti kong sagot habang pinapahiran ang pawis sa noo ko gamit ang dulo ng sando ko. "Hay naku, Marikit. Ang layo ng agwat niyo. Langit siya, lupa tayo. Sa totoo lang, baka putik ka pa nga, eh. Mag-ayos ka muna ng itsura bago ka mangarap ng bilyonaryo," biro ni Nanay bago ako tinalikuran. Napanguso ako. Alam ko naman 'yon. Sino ba naman ako? Isang hamak na "Kiket" lang mula sa probinsya. Pero hindi nila alam, matagal ko nang pinaghahandaan ang pagkikita namin ni Jaxon. Kabisado ko ang schedule niya, ang paborito niyang kape, at kung saang building siya nagtatrabaho. Fast forward sa isang linggo... Nandito na ako sa tapat ng Silverio Towers sa Makati. Naka-bestida ako ng kulay pink na may mabulaklak na design—yung pinakamaganda kong damit. Bitbit ko ang bio-data kong medyo nayupi dahil sa siksikan sa bus. Saktong pagpasok ko sa lobby, huminto ang mundo ko. Bumukas ang elevator at lumabas ang isang lalaking akala mo ay model ng mamahaling pabango. Naka-black suit siya, maayos ang pagkaka-brush up ng buhok, at ang mga mata niya... parang nanunuri ng kaluluwa. Siya na 'yon. Ang lalaking nasa poster sa kuwarto ko. Ang lalaking pinapantasya ko gabi-gabi. Pero bago pa ako makapag-react, nabunggo ako ng isang lalaking nagmamadali. Nawalan ako ng balanse. Ang ending? Sumubsob ako sa mismong paanan ni Jaxon Knight Silverio. Katahimikan. Lahat ng security guard at empleyado, napatingin sa akin. Dahan-dahan akong tumingala. Ang gwapo niya sa malapitan, pero ang sama ng tingin niya sa akin. Parang nakakita siya ng dumi sa sapatos niya. "What the hell are you doing on the floor?" malamig at malalim na boses na tanong niya. Napalunok ako. "A-ano... Ser Jaxon... Kiket po. Marikit Tolentino. 'Yung magiging asawa niyo po." Nangunot ang noo niya. Tumingin siya sa akin mula ulo hanggang paa na parang diring-diri. "Are you insane? Security, get this woman out of my building. She’s delusional," utos niya bago ako nilampasan na parang hangin lang. Doon ko narealize... ang hirap pala talagang abutin ng langit. Pero hindi ako si Kiket para lang sumuko agad. Kung kailangang magpaka-baliw ako para mapansin niya, gagawin ko. Dahil ang pantasya kong bilyonaryo? Sisiguraduhin kong magiging realidad ko rin.
Latest chapter
Ang Pantasya Kong Bilyonaryo Chapter 7
Pagpasok namin sa Silverio & Co. Jewelers, para akong pumasok sa loob ng isang palasyo ng mga kumukutitap na bato. Ang bawat display ay may security guard na mas matangkad pa sa pinto ng kwarto ko, at ang mga sales lady, parang mga rebulto sa sobrang ayos ng pagkakatayo. "Mr. Silverio! What an honor to see you again," bati ng isang manager na mukhang kinakabahan. "We have the latest collection from Italy. Please, this way." Naupo kami sa isang plush na velvet sofa. Dinalhan kami ng champagne, pero siyempre, juice lang ang kinuha ko. Hindi ako umiinom ng alak kung hindi naman libre ang pulutan. "Choose one," maikling utos ni Jaxon habang nakatingin sa kanyang cellphone, tila walang pakialam sa mga singsing na inilalabas sa harap namin. Naglatag ang manager ng mga singsing na kasinglaki ng mata ng pusa. May mga diamond rings na halos sumabog ang kislap sa mata ko. Ang mahal nito, isip ko. Pwedeng pambili ng sampung traktor sa probinsya. "Ito, 'Honey-pie'?" turo ko sa isang si
Ang Pantasya Kong Bilyonaryo Chapter 6:
Pagkapasok na pagkapasok pa lang namin sa loob ng itim na Bentley ni Jaxon, parang biglang bumaba ang temperature. Hindi dahil sa aircon, kundi dahil sa talim ng tingin sa akin ng bilyonaryong 'to. "What were you thinking back there, Marikit?" simula niya. His voice was like a whip; sharp and cold. "Ano na naman bang ginawa ko? Kumain lang naman ako ng bacon ah! Masama na ba ang mag-almusal ngayon?" sagot ko habang inaayos ang pagkaka-upo ko sa leather seat na sobrang bango. "The bacon is not the problem! It's your mouth! 'Wagyu na payat'? 'Croissants with bagoong'? Do you have any idea how much effort I put into making you look... acceptable?" Hinampas niya ang hita niya sa sobrang frustration. "One more stupid comment and Lola will realize I hired a girl from a provincial farm to play my fiancée!" Doon ako napikon. "Hoy, Jaxon Knight Silverio! Porke't ba galing ako sa provincial farm gaya ng sabi mo, eh wala na akong kwenta? Kasalanan ko ba kung 'yun ang alam ko? At saka, ik
Ang Pantasya Kong Bilyonaryo Chapter 5: First Breakfast
Alas-sais pa lang ng umaga, gising na ako. Sanay kasi ako sa probinsya na kasabay ng tilaok ng manok ang pagbangon. Pero sa kwarto ko rito sa mansyon, walang manok—puro mamahaling kurtina lang na kulay ginto at aircon na parang nasa loob ako ng freezer. "Lord, salamat po sa malambot na kama, pero bakit parang masakit pa rin ang likod ko? Siguro naninibago sa foam," bulong ko habang nag-iinat. Nagsuot ako ng isang floral na dress na ipinahiram ng stylist kagabi. Simple lang pero amoy mayaman. Pagbaba ko sa dining area, napatigil ako. Ang haba ng lamesa! Pwedeng mag-bowling dito sa sobrang haba. Nakaupo na doon si Jaxon, seryosong nagbabasa ng The Wall Street Journal habang humihigop ng itim na kape. Sa dulo naman ay si Doña Aurora, na mukhang handa na para sa isang royal ball kahit agahan pa lang. "Good morning, Lola! Good morning, Honey-pie!" masayang bati ko sabay upo sa tabi ni Jaxon. Muntik nang maibuga ni Jaxon ang kape niya sa tawag kong "Honey-pie." Pinanlakihan niya a
Ang Pantasya Kong Bilyonaryo Chapter 4: Ang Aso't Pusa
Nang masiguradong nakaakyat na si Doña Aurora sa kanyang suite sa second floor, agad na binitawan ni Jaxon ang balikat ko. Para siyang nakahawak ng uling sa bilis ng pag-alis ng kamay niya. "Croissants with bagoong?! Are you out of your mind?!" sigaw niya habang niluluwagan ang kanyang necktie. "I told you to act sophisticated, not like a food blogger with a death wish!" "Grabe ka naman, Ser—este, Jaxon. 'Yun lang ang pumasok sa isip ko! At saka, totoo namang masarap ang bagoong, malay ko ba kung anong sawsawan nila sa Paris!" sagot ko habang hinuhubad ang sapatos kong masakit na sa paa. "Listen to me, Marikit. This is not a joke. One more slip-up like that and my grandmother will realize this is a sham. And if she finds out, I lose my position in the board, and you... you get zero. Nada." Naglakad siya palapit sa akin, ang aura niya ay sobrang bigat. "And what's with the 'Honey' thing? You sounded like a dying cat." "Aba, ikaw ang unang tumawag sa akin ng 'Honey'! Sumakay
Ang Pantasya Kong Bilyonaryo Chapter 3: Instant Fiancée
Kung akala ko ay sa opisina kami magkikita, mali ako. Dinala ako ng driver ni Jaxon sa isang mansyon sa Forbes Park na mas malaki pa sa munisipyo namin sa San Isidro. Ang gate pa lang, parang kayang harangin pati kamatayan sa sobrang tibay. "Ma'am, dito po tayo," sabi ng driver habang pinagbubuksan ako ng pinto. "Kuya, huwag niyo na po akong i-Ma'am. Kiket na lang, o kaya Future Madam para practice," biro ko habang bumababa ng sasakyan. Pagpasok ko sa loob, muntik na akong himatayin. Ang chandelier sa kisame, parang kumpol ng mga diamante. Ang sahig, sobrang kinang na nakita ko na ang reflection ng butas kong medyas. "You're late," isang baritono at malamig na boses ang bumasag sa pagkamangha ko. Nakatayo si Jaxon sa itaas ng grand staircase. He looked devastatingly handsome in a navy blue suit. Bumaba siya nang dahan-dahan, ang bawat hakbang niya ay parang tunog ng future husband ko. "Eh, Ser Jaxon, traffic po kasi sa EDSA. Akala ko nga maglalakad na lang ako eh," paliwan
Ang Pantasya Kong Bilyonaryo Chapter 2: Ang Tawag ng Pantasyang Bilyonaryo
Kung sa San Isidro ay huni ng mga ibon at tilaok ng manok ang gumigising sa akin, dito sa Sampaloc, Maynila, ang alarm clock ko ay ang sigawan ng mga kapitbahay at ang tunog ng tambutso ng mga jeep. "Kiket! Buksan mo 'tong pinto! Maliligo na ako, baka ma-late ako sa shift ko!" kalampag ni Lusing sa pinto ng banyo. "Sandali lang, Lusing! Naghihilamos pa ako ng mukha ko!" sigaw ko pabalik habang tinitignan ang sarili ko sa basag na salamin. Ang boarding house namin ay tinatawag na "The Palace" pero ironic, 'di ba? Kasi sa totoo lang, kulungan ito ng kalapati na pinagkasya ang anim na tao. May amoy ng tuyo, may amoy ng sabon, at may amoy ng pag-asa o baka amoy pawis lang talaga ni Lusing. Lumabas ako ng banyo na naka-tapis lang ng tuwalya. "Grabe ka naman, Lusing. Parang hindi tayo magka-boardmate. O, heto ang banyo, sayong-sayo na, pati 'yung baldeng may butas." "O, kamusta ang 'Bilyonaryo Quest' mo kahapon?" tanong ni Lusing habang nagmamadaling pumasok sa banyo. "Balita ko,
You may also like
A Night With Mafia
Rhea mae760.0K viewsMarried a Secret Billionaire
Breaking Wave1.2M viewsHiram na Asawa
Yenoh Smile804.0K viewsJust One Night [Tagalog]
Mairisian1.0M viewsThe Blind Billionaire's Fake Girlfriend
acire_berry202 viewsDivorce is not an option, Mrs. Lombardi
Purple Moonlight2.9K viewsThe Billionaire Who Bought Her Virginity
Selenophile115 viewsI Found Forever with My Ex's Uncle
Light_Star 225 views
