LOGINHindi maalis sa isipan ni Marian ang nangyari nang araw na iyon. Nang nag katitigan sila ni Jaile. Tila kakaiba iyon. Hindi pa niya naranasan na makatitig sa muka ng lalaki ng ganoon kalapit siguro isa iyon sa dahilan kung bakit namula ang kanyang mga pisngi.
"Shhhh! Tama na tanggalin mo na yan sa isipan mo Marian." inis na bulong ng dalaga sa kanyang sarili habang umiiling -iling pa ito. "Oyy! Anong nangyayari sayo? Bigla-bigla ka na lang nag sasalita mag-isa may pa action ka pa. Ayos ka lang? Naka tulog ka ba ng mabuti kagabe?" tanong ni Niro. Hindi niya alam kung nanga-ngamusta ba ito o inaasar lamang siya kaya tiningnan niya ito ng matalim na tingin. "Wala, huwag nyo na lang akong intindihin." iritabling tugon ng dalaga. Iniwan na niya ang mga kasama at nag tungo sa banyo upang mag hilamos. "What's happening to me? Bakit ako affected doon sa titigan namin? It's just an accident... Yeah, accident nga lang pero bakit ganto ayaw mawala sa isip ko." pumikit ang dalaga at muling nag hilamos matapos kausapin ang kanyang sarili sa salamin. "Baliw ka lang talaga Marian!" dagdag niya pa. Tila may inis din ito sa gamit na kanyang hinahawakan dahil pabagsak niya itong inilalagay sa lagayan matapos niyang magpunas ay lumabas na rin siya. Nakatulong ang malamig na tubig na naihilamos niya upang mapa kalma siya. "Ano? Ituloy na natin yung sinasabi mong road to Palawan sir Jaile." rinig ni Marian na sabi ni Erick kay Jaile. Tila nag napapasarap ang kanilang kwentohan kaya hindi na lamang niya inisturbo ang mga ito. Bagkus, inasikaso na lamang niya ang mga bagong customers na dumating. "Kung kailan kayo free? Gusto ko sana lahat tayo para marami. Alam mo naman pag marami mas masaya." tugon ni Jaile. Humaglpak pa ng tawa si Niro nang magbiruan silang tatlo. "Ako na riyan Marian. Gumawa ka na lang ng orders. Order for table 18." iniabot ni Eida ang papel na may lista ng order. Hindi na nga siya dumiritso sa counter dahil naroon si Jaile, iniiwasan niya iyon ngunit ngayon naman wala na siyang takas dahil kailangan niyang gumawa ng kape para sa customers. "Ohh, Marian sama ka?" tanong ni Niro nang makita si Marian na dumating na. "Hmm? Saan?" tanong nito na kunyari hindi niya narinig ang usapan ng tatlo. "Palawan." tugon niya "Busy ako. Kayo na lang." tugon ng dalaga. " Maganda doon kaya sumama kana. Kasama naman si Eida, diba Eida?" paninigurado pa nito at tumango naman si Eida nang tingnan ko ito. "Paano kang busy eh wala naman tayong trabaho niyan kung sakali." ani ni Erick. Napatigil ako tama nga naman, wala nang maipapalusot pa ang dalaga at tiyak kahit anong palusot niya hindi siya tatantanan ng mga ito. "Oo na, tingnan ko na lang sa schedule ko." tugon nito. "Well dapat paghandaan natin to ng mabuti. Ako na bahala sa rest house. Sakto, nandoon din yung resort ng mga magulang ko pwede tayong doon na lang mamasyal makakalibri pa kayo ng lahat ng gastusin." pag presenta ni Jaile. Mukang mayaman nga ang lalaking ito. Halata naman sa kanyang itsura, kung paano siya manamit, gumalaw at mag salita. Medyo mahangin pero may ibubuga naman talaga. Matapos ang trabaho ay naglalakad lamang ang dalaga pauwi sa condo. Malapit lamang iyon kaya hindi na niya kailangan sumakay dagdag lamang iyon sa pamasahe at gastusin niya. Mas gusto niya rin iyon upang makapag exercise siya sa umaga kapag papasok at sa pag uwi sa gabi. Nang gabing iyon habang nag lalakad siya sa kalsada biglang nawalan ng supply ang kuryente. Nag brown out kaya naman dumilim ang paligid at wala na siyang makita. Kaagad siyang nag bukas ng flashlight sa kanyang cellphone. Nakakatakot rin sa daanan niya dahil walang masyadong tao roon lalo na't gabi na iyon. Nag pa tuloy lang siya sa paglalakad nang may makasalubong siyang lalaki. "Ikaw nanaman?" itinutok niya ang flashlight niya sa muka nito. "Aray ko naman! Grabe ka naman maka flashlight sa muka ko muka ba akong multo?" tanong ni Jaile habang tinatakpan ang kanyang mata sa sinag ng flashlight ni Marian. "Alam mo ikaw iisipin ko na talagang stalker kita. Anong ginagawa mo dito nang ganitong oras?" Tanong ng dalaga. "Dito ka ba nauwi? May condo ka?" tanong ni Jaile na para bang wala siyang narinig sa sinabi ng dalaga. "Paki mo ba? Tinatanong kita dimo masagot." Aniya. "Napadaan lang ako rito. May binisita lang." tugon nito. " Gantong oras ng gabi may bibisitahin? At bakit dito pa? Ang malas ko naman na makikita ka sa dadaanan ko pauwi." turan ng dalaga sa kanyang isipan "Okay?" Humakbang ang dalaga pa kanan upang tumuloy na pauwi ngunit doon din humakbang si Jaile kaya nagkaharap ulit sila. Sa pangalawang beses humakbang ulit silang dalawa sa kaliwa. "Ano ba! Tabi ka nga dyan." inis na sabi ng dalaga na ikintawa ng binata at gumilid na ito. Hindi rin naman niya iyon sinasadya nag kakataon lamang na nagkakapareho sila ng hakbang sa parehong dereksyon. "Ang sungit talaga ng babaeng to. Kulang siguro to sa lambing o walang nanlalambing?" pangiting ani ni Jaile sa kanyang isipan. Wala pang nagiging karelasyon si Jaile. Tanging ang mga babae lang din ang nag hahabol sa kanya dahil hindi naman maitatanggi sa kanyang muka na habulin siya ng mga babae. Hindi rin naman niya nais na makipag laro sa mga babaeng iyon dahil hindi iyon ang itinuro sa kanya ng kanyang mga magulang. Matinong lalaki si Jaile. Malaki ang respeto niya sa mga babae. Siya ang masasabing complete package. Gwapo na mayaman pa may ugali pang dala bunos na lang ang talent niya dahil magaling siya sa mga instruments tulad ng guitar, piano at drums. Maganda rin ang boses niya kaya naman minsan nag re-release siya ng mga gawa niyang kanta at umaabot sa milyon ang views at subscriber nito. Tulad ni Marian wala ring natitipuhan si Jaile na babae. Wala pang nakakakuha ng attention niya maliban sa dalaga. Ito pa lamang ang kinauspa niya ng ganoon at binigyan niya ng kanyang calling card. Babaero man ang tingin sa kanya ng karamihan kabaliktaran naman niyon ang kanyang nais dahil gusto niya ang unang babaeng iibigin niya ay iyon din ang kanyang huling pagibig. Till death do us part.Matapos maglakad ng lahat na bridesmaid kasama ang groomsmen ay nagsipwesto na silang lahat sa kani-kanilang upuan. Habang nag papalakpakan ang mga bisita sa pagpasok ni Selvia."You're so beautiful" pagpuri ng mga tao kay Selvia. Naglalakad na ito sa red carpet patungo sa aisle naroon narin sa inahan ang kanyang asawa na si Don Fernando.Ang susunod na mag lalakad ay ang kanilang anak kaya naman ang lahat ng tao ay naka tingin sa papasukan ng bride. Naka handa ang mga videographer upang maging maganda ang entrance nito ngunit ilang minuto na ang lumipas wala parin ito. Samantalang isang bodyguard and lumapit kay Don Fernando at bumulong. Na siyang naka gawa ng ingay at naka kuha ng attention ng lahat."Ano? Nawawala ang anak ko?" gulantang na tanong ni Don Fernando"Nawawala si Marian?" kunot noong tanong ni Selvia. Nag tinginan silang lahat dahil kahit pa si Jaile ay walang alam sa nangyayari. "Sandali tatawagan ko siya." agad na sabi ni Jaile ngunit hindi nito sinasagot ang kany
"Sir? Sigurado ka po ba sa binabalak niyo? Malalagot kayo sa mom and dad niyo kapag nalaman niya ito." paalala sa kanya ng kanyang kanang kamay. "I'm pretty sure na magiging masaya to, Albert. Sisiguraduhin kong walang ibang makakakuha sa at mag mamay-aro sa taong mahal ko." tugon ni Renzo. "It was all for me. Wala nang kahit na sino ang makakapag hiwalay samin ni Marian kapag nagawa ko ito. Dahil ito na lamang ang tanging paraan upang maagaw ko siya, upang mapasa akin siya." tumingin ito kay Albert at inabutan ng champagne."Cheers? Kapag nangyari ang lahat ng gusto ko magiging masaya kami, magiging masaya ako. Ako naman dapat iyun eh, ako dapat ang mapapakasalan niya umepal nga lang itong magaling kong pinsan. Sino ba naman ako para piliin? Para gustuhin? Sino ba ako para mahalin? Wala. Lalo na kung si Jaile ang kalaban ko. Walang-wala ako." tinungga nito ang laman ng kanyang champagne. "Kung hindi ko makukuha ang babaeng gusto ko sa simpleng paraan pwes kukunin ko siya sa santon
Matapos ang kanilang pagbabakasyon ay umuwi na sila sa kanilang bahay. Inihatid ni Jaile ang dalaga sa kanila upang mabisita narin ang mga magulang nito."Kumusta naman ang inyong bakasyon sa Camiguin? Ang aga naman ng uwi nyo. Dapat nilubos lubos niyo na ang bakasyon doon dahil sa susunod na buwan ikakasal na kayo." ani ng mother ni Marian."Mom? Sa susunod na buwan agad?" takang tanong ni Marian sa ina."Oo bakit naman natin papatagalin pa? Huwag kayong mag alala naka handa na ang lahat ng kailangan niyo. Wala na kayong dapat na intindihin pa lahat ay naka ayos na." ani pa nito ng may ngiti sa mga labi. Nagkatinginan naman ang dalawa dahil hindi nila akalaing agad agad ang kasal na inayos ng kanilang mga magulang. Pumayag sila ngunit iba ang expectation nilang gagawin ng mga ito. Tila isang linggo lamang ang bakasyon nila tapos pagbalik ay naka ayos na ang lahat. Nakakabigla iyon. "Hmm, ano pa bat nakatayo lamang tayo. Tara na sa kusina nag luto ang daddy mo ng pagkain natin." pan
"Anak? Hmm. Siguro dalawa? Lalaki at babae para little you and little me." ngiting tugon niya. "Eh ikaw ilan ba gusto mo?" pabalik na tanong ng dalaga. "I want more than 5" ngiting tugon niya. "What? Ang dami naman nun. Tsaka kaya ko ba yan?" tanong ng dalaga."Oo naman kaya natin yun. The more the merrier mas masaya. Maraming little you and little me not only one version diba?" Patawang tugon niya."Pero love, it's too much" tugon niya. "Oo pero nandito naman ako ahh, sasamahan kita, gagabayan kita aalagaan kita kasama ng mga babies natin." tugon ni Jaile."Seryuso ka talaga dyan?" tanong pa ng dalaga."Hmmm, actually yes pero hindi naman kita pipilitin love. Kung ano lang yung kaya mong ibigay sakin na anak yun na yun. Buong puso kong tatanggapin yun. Kung mag kaanak tayo ng dalawa masaya nako roon kasi yun ang gusto mo pero kung mabibigyan mo pa ako ng mas marami pa sa dalawa ako ang magiging masayang masayang lalaki ns makikilala mo. " tugon ng binata. "You've been through a
Matapos ang pamamasyal ng tatlong araw ay napag desisyunan nilang dalawa na sa rest house na lamang muna sila mag stay ng isang araw. Upang makapag pahinga rin sila dahil nakakapagod din naman ang mamasyal ng sunod-sunod na araw. Una nilang pinuntahan ang Sunken Cemetery. Merong snorkeling at Sunken Cemetery ngunit hindi na nila iyon na try dahil hindi marunong lumangoy si Marian. Ayaw niyang napupunta siya sa malalim na parte ng tubig lalo na sa dagat dahil may phobia ito. Gustuhin man ng binata ngunit mas gusto niyang mapa buti ang kalagayan ni Marian. Ayaw niya rin naman itong iwan at mag isang susulong sa dagat dahil hindi iyon ma eenjoy ng dalaga kung mag hihintay lamang siya sa binata. Pumunta rin sila sa Katibawasan Falls at Tuasan Falls sa pangalawang araw at sa pangatlong araw ay ang White Island. "Love kain na tayo!" pag tawag ni Jaile sa dalaga na nasa kwarto pa. Sinabihan niya itong huwag muna lumabas habang nag aayos siya ng kanilang dinner sa oras na iyon. Malawak an
"Here you go!" ani ni Jaile matapos niyang mailapag ang kanilang pagkain sa lamesa. Marami silan inorder kaya naman ang waiter na ang nag hatid ng ibang pagkain doon. Samantalang abala naman si Marian sa kakakuha ng picture sa tanawin na nasa paligid lang nila. Naroon sila sa tinatawag na High Hills Restaurant. Kung saan nasa tuktuk ito ng bundok na makikita mo ang buong paligid at karagatan na naka palibot sa island. Maganda roon kaya doon na sila dumiritso ng kanilang hapunan matapos mamasyal. Naabutan din nila ang paglubog ng araw dahil napaka ganda ng view sa kanilang pwesto."tingnan mo love, ang ganda ng kuha ko sa sunset ohh." pinakita nito sa binata ang camera. "ohh, nice try." tugon nito. Maganda ang kanyang mga kuha para sa mga baguhan pa lamang sa photography at kahit hindi mag aral ng photography. "Kumain na tayo!" pagaaya ng binata ngunit nung kukuha na siya ng kutsara ay napatigil ito. Abala nanamang muli si Marian sa pagkuha ng litrato ng mga pagkain. Hindi naman it







