LOGINShare
9 | จุดเริ่มต้น
publish date:
2026-09-04 11:52:489
จุดเริ่มต้น ชายหนุ่มวัยยี่สิบเอ็ดปีเดินเข้ามาในตึกผู้บริหาร นี่ไม่ใช่การทำงานครั้งแรก แต่เป็นงานที่เขารู้สึกประหม่ามากที่สุดความรู้สะสมในห้องเรียนมาจะถูกนำมาใช้ที่นี่ “ชื่อวชิรวิทย์หรือเปล่า” เขาหันไปตามเสียงเรียกชื่อของเขาไม่ค่อยชัดนัก ก่อนจะรีบโค้งตัวทำความเคารพชายรูปร่างสูงกำยำสวมแว่นสีดำพร้อมกับมีไมค์ข้างหู เเละของตาเขาดันเหลือบเข้าไปเห็นปืนสั้นด้ามหลังที่ล้นขอบกางเกงขึ้นมา “ครับ” เขาตอบกลับด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “อ่านงานในส่วนของเราเรียบร้อยแล้วใช่ไหม” ชายหนุ่มตรงหน้าถามย้ำอีกครั้ง “ผมอ่านเรียบร้อยครับ” “เชิญเข้าไปด้านใน” เขาเดินตามร่างเกรงขามเข้าไปในห้องประตูเหล็กหนาสวิงปิด เมื่อเข้ามาด้านในก็พบกับว่าโต๊ะทำงานคาดว่าน่าจะเป็นโต๊ะคุณฮามิช โมเซอร์ เจ้าของบริษัท Alpha Engineering เเต่ทว่าไม่พบกลับพบเพียงชายรูปร่างสูงใหญ่เหมือนคนเเรกแทน “คุณคือคนที่นายเลือก” “อย่าทำให้นายเราผิดหวัง” “นี่คืองานทั้งหมดของบริษัท” “เอาไปศึกษาอ่านทำความเข้าใจให้หมด” “เวลานายถามอะไรต้องตอบได้” “สงสัยอะไรถาม” “ผมชื่อเรียมมือขวาคุณฮามิช” คนอยู่ในห้องบอกชื่อก่อน ตามด้วย “ผมฮัตสันมือซ้าย” คนมารับผมเอ่ยต่อตามโดยก้มโค้งเล็กน้อย มันไม่เหมือนกับบริษัทก่อสร้างธรรมดา เบื้องหลังน่าจะมีอะไรมากกว่านั้น น่าจะเป็นเรื่องน่ากลัว ปวดหัวอยู่ไม่น้อย “ผมชื่อเล่นอาโลครับ” ชายร่างใหญ่สองคนแยกย้ายกันไปทำงานตามโต๊ะของตัวเอง มีโต๊ะด้านซ้ายเเละโต๊ะด้านขวาตามตำแหน่งของเจ้าตัว ส่วนโต๊ะทำงานของผมอยู่ข้างประตูหน้าห้อง ห้องทำงานโทนสีดำทำให้บรรยากาศดูอึดอัดเล็กน้อย คล้ายกับความสงบนิ่งแฝงไปด้วยอันตราย ก่อนผมเลิกสนใจเรื่องอื่น กลับมาโฟกัสเอกสารงานของตัวเอง พักกลางวันบริษัทมีสวัสดิการห้องอาหาร เเยกชั้นตำเเหน่งชัดเจนไม่ได้ทานรวมกันซึ่งต่างจากที่อื่น ชั้นผู้บริหารมีผู้คนน้อยมาก ผมเลือกอาหารเสร็จก็หาที่นั่งหลบมุมคนเดียวและไม่ลืมหยิบมือถือขึ้นมาทักหาหญิงสาว “ทำอะไรอยู่ครับ” ‘ออกมาดูหนังกับเพื่อนค่ะ’ ‘ตอนนี้กำลังกินข้าว’ ‘พี่กินรึยัง’ “กำลังกินครับ” ‘รีบกลับนะคะวันนี้เเพรวจะโชว์ฝีมือทำอาหาร’ “ครับ” “ดูแลตัวเองด้วยนะ” หลังจากพิมพ์ข้อความเสร็จขณะที่เขากำลังจะเก็บมือถือจู่ ๆ คนด้านหลังก็เดินชนจนโทรศัพท์ที่เพิ่งเปลี่ยนหน้าจอให้ร่วงลงทันที ปึก! ตุ้บ! “ขะขอโทษนะ” “เรามัวเเต่เหม่อลอยเอง” เขาก้มเก็บโทรศัพท์พร้อมกับหญิงสาวก้มเก็บเช่นเดียวกัน ทำให้เราสองคนหัวชนกันจนล้มก้นจ้ำเบ้า ปึก! “อ๊ะ คุณเจ็บมากไหม” เสียงหวานรีบถาม “คุณล่ะเจ็บตรงไหนหรือเปล่า” “ผมไม่เป็นอะไรครับ” เขาถามกลับก่อนจะลุกช่วยพยุงเธอขึ้นมา “ทำงานวันแรกก็อ๋องเลย” “ไม่เจ็บค่ะ” “คุณเป็นเด็กฝึกงานใช่ไหม” หญิงสาวชวนคุยถามต่อเพราะที่นี่มีแต่คนหน้าบึ้งทำให้ไม่กล้าคุยเล่น “ครับ” “ฉันชื่อแซนดี้นะ ฝึกงานวันแรกเหมือนกัน” “ผมอาโล” “คุณนั่งกับผมก็ได้ผมไม่มีเพื่อนเหมือนกัน” เขาเอ่ยชวนหญิงสาวร่างเล็กเธอจัดว่าเป็นสาวสวยแต่งตัวเป็น แต่ทว่าก็ไม่ได้ทำให้เขาหวั่นไหว เพราะในใจยังไงก็ยังเป็นเเพรว มื้อกลางวันบนโต๊ะอาหารกลับไม่ได้อึดอัดเเต่มีเสียงหัวเราะมาแทน เราแลกเปลี่ยนมุมมอง เขาพึ่งรู้ว่าแซนดี้เรียนการตลาดเเต่มันเป็นคณะบริหาร เขาคงทำงานมากไปเลยไม่ได้รับรู้เลยว่าหญิงสาวเป็นดาวคณะ ก่อนเราจะแยกย้ายกลับแผนก เเลกคอนแทคกันไว้เผื่อปรึกษาเรื่องงาน งานวันนี้ไม่มีอะไรมาก มีเพียงทำความเข้าใจธุรกิจงานบริหารต่าง ๆ ภาพรวมของบริษัทเขาพึ่งรู้ว่าจะมีโครงการสร้างอาคารที่ประเทศไทยหลายที่อีกด้วย พี่ชายรูปร่างสูงใหญ่สองคนหลังจากพักกลางวันมาเขาก็ไม่เห็นอีกเลย ในห้องผู้บริหารมีเพียงเขาคนเดียว เมื่อถึงเวลาเลิกงานชายหนุ่มเดินออกมาจากนอกบริเวณตึกก่อนจะสะดุดกับร่างสูงใหญ่กำลังคุยโทรศัพท์ เเต่เเล้วสายตาคมก็ดันตาดีเจอบิ๊กไบท์คันใหญ่ราคาเเพงเขาจำได้เพราะชอบดูรถ มีชายสองคนกำลังเล็งปืนสั้นมาที่ร่างสูงนี้ “ระวังครับ” เขาใช้สองมือผลักเต็มแรงจนโทนศัพท์ในมือชายคนนี้ร่วงกระเด็นลงพื้นไปไกล ส่วนตัวเขาหน้าคะมำเกือบกระแทกกับคอนกรีต ปัง! ปัง! “ตามมันไป!” ผู้ชายโดนเขาผลักตะโกนเสียงดังลั่น ก่อนชายหนุ่มที่เขาจำได้ว่าเป็นรุ่นพี่สองคนเรียมเเละฮัตสันวิ่งขึ้นรถหรูตามไปอย่างรวดเร็ว ไม่เพียงเท่านั้น ยังมีรถหรูอีกหลายคันขับตามไปด้วยความรวดเร็ว “คุณเป็นอะไรมากไหมครับ” “ผมไม่ได้ตั้งใจผลักคุณแรง” เขาพนมมือไหว้ชายหนุ่มตรงหน้าคาดว่าอายุน่าจะเลขสี่เเล้ว เเต่ความหล่อยังเปล่งประกายออกมา “ขอบใจ ฉันไม่ได้เป็นอะไรมาก” เขาคือฮามิต โมเซอร์ สถานะโสดหย่ากับเมียเก่ามาได้ห้าปี รักเหี้- ๆ เขาไม่ต้องการ ชีวิตของเขาถวายให้กับบริษัทก่อสร้างมาบังหน้าการเป็นมาเฟียอยู่เบื้องหลัง ตอนนี้มีกลุ่มมาเฟียต้องการจะฮุบกลุ่มของเขาลง เพื่อครองการเป็นใหญ่เพียงผู้เดียว ทำให้การโดนลอบยิงครั้งนี้เขาไม่แปลกใจว่าใครที่ชอบลอบกัด “ผมแจ้งตำรวจให้ไหมครับ” ชายหนุ่มตกตะลึงเขาพึ่งได้ยินเสียงปืนครั้งแรก การโดนปล้นวันนั้นยังไม่เท่าลอบยิงวันนี้ ถึงเขาจะเป็นผู้ชายเเต่ก็แอบใจหายอยู่ไม่น้อย “ไม่เป็นไร” “ขอบใจมาก” “เลิกงานเเล้วไม่ใช่หรือ กลับไปเถอะ” ร่างสูงใหญ่เอ่ยจบก็เดินเข้ากลับไปในตึกทันที ปากยังไม่ทันจะได้อ้าต่อร่างนั้นก็หายวับไป “นายเป็นยังไงบ้างครับ” “ผมขอโทษครับลงโทษผมอย่างไรก็ได้” เรียมเอ่ยออกมาพร้อมกับก้มหน้าลงสำนึกผิด เขากำลังง่วนอยู่กับการหาเอกสารเพื่อมาให้นายเซ็น เพียงเเค่คาดสายตาเสี้ยวเดียวนายของเขากลับถูกลอบยิง ซึ่งนี่ถือว่าเขาบกพร่องในหน้าที่ “ลงโทษผมเหมือนกันได้เลยครับนาย” ฮัตสันเอ่ยต่อ “พวกมึงหยุด” “คนนั้นคือเด็กฝึกงานใช่ไหม” เขายกมือห้ามเบรกพวกมันเอาไว้ก่อน “ครับ” “ชื่ออาโล” “ค่อนข้างหัวดี เเละน่าไว้ใจสุดครับ” จู่ ๆ ผู้เป็นนายก็อยากได้ลูกน้องใหม่เพิ่มเป็นเด็กนักศึกษาเข้ามาฝึกงานเเละย้ำนักหนาว่าต้องเป็นเด็กทุน เขาก็ไปหาสืบมาว่าอาโลเหมาะสมครบคุณสมบัติที่สุด “ทำดีมาก” “ความผิดวันนี้ฉันละเว้นให้”
Latest chapter
BAD AUCTION ผู้ชายประมูล 53 l ตอนพิเศษ ลูกสาวมาเฟีย ลูกชายยากูซ่า
53ตอนพิเศษ ลูกสาวมาเฟีย ลูกชายยากูซ่า บ้านโมเซอร์ถูกปรับเปลี่ยนเป็นพื้นที่ซ้อมยิงปืน บนชั้นอะลูมิเนียมถูกเปิดออกในนั้นมีลำปืนหลายกระบอกตั้งแต่ปืนพก ปืนยาว รวมไปถึงวัตถุทำลายล้างสูง ระเบิดแรงต่ำ ระเบิดแรงสูงและนิวเคลียร์ ลูกสาววัยยี่สิบสามอยู่ในชุดออกกำลังกายสีดำขลับชุดมันรัดสัดส่วนทำให้ดูออกเลยว่าหญิงสาวรักษารูปร่างตัวเองมากเป็นอย่างดี ตอนนี้โจรินโตเป็นสาวสวยสะพรั่ง เธอชอบการเล่นกีฬาโลดโผนหนึ่งในนั้นคือยิงปืนปัง! ปัง! ปัง! เสียงปืนยังคงดังต่อเนื่อง ถึงคุณพ่อห้ามเธอแต่ก็ไม่มีผลลูกสาวมาเฟียเสียอย่างทำไมต้องกลัว สิ่งตรงหน้าก็เปรียบเสมือนปลาย่างมีเธอเป็นแมวค่อยย่องเข้ามากินเล่น หมายถึงลูกปืน! “เติมมาอีก” เสียงแหลมเอ่ยสั่งขณะสายตาจับจ้องศัตรูตรงหน้าซึ่งก็เป็นการ์ดคอยคุ้มกันเธอ “ครับคุณหนู” ฮันเตอร์รีบเติมกระสุนให้เจ้านายของตัวเองด้วยความคล่องแคล่ว แม้เจ้านายเบื้องบนจะสั่งเขาว่าให้ขัดใจห้ามตามใจ แต่เขาก็ทำให้ไม่ได้เพราะหากไม่ทำเขาก็จะโดนเจ้านายน้อยสั่งสอน ‘ฮันเตอร์เครียด’ ส่วนคู่ต่อสู้อีกฝ่ายถือปืนสั่นพร่า จะไม่ให้เขา
BAD AUCTION ผู้ชายประมูล 52 l ตอนพิเศษ จุดภาพฝัน
52ตอนพิเศษ จุดภาพฝัน เช้าวันที่สองสามครอบครัวมีกิจกรรมทำร่วมกันคนเป็นพ่อเป็นแม่ให้ความสำคัญกับลูก ๆ จึงลงความเห็นกันว่าเราจะไปแหลมพันวา สถานแสดงสัตว์น้ำจังหวัดภูเก็ต ภูผา พายุ ตั้งแต่เล็กจนอายุสี่ขวบก็ยังไม่เคยมาเที่ยว มีเพียงมาพักผ่อนบ้านพักตากอากาศระหว่างรออาโลทำงาน “แอ๊ะ” เสียงเด็กเล็กโจรินลูกสาวของฮามิชส่งเสียงดีใจเมื่อเห็นหน้าพี่ ๆ “โจรินน้ำลายไหล” ภูผาชี้และน้ำหน้างงเล็กน้อยเมื่อน้องเล็กตรงหน้าขณะที่เขากำลังเดินขึ้นรถน้ำลายไหลออกมาลงพื้นรถ “เดี๋ยวน้าจูนรีบเช็ดจ๊ะ” “ขอบใจนะ” หญิงสาวยิ้มให้กับความไร้เดียงสานั้นแต่ไม่ทันที่เธอได้เอื้อมมือหยิบผ้าไปเช็ค ฮามิชเห็นเพราะเขายืนอยู่ข้างหลังทำแทนเธอแล้ว รถตู้คันใหญ่ดีไซส์พิเศษสำหรับครอบครัวมีหน้าจอทีวีสำหรับดูฆ่าเวลา ตอนนี้ถูกฉายเป็นสารคดีสัตว์เด็กหญิงเด็กชายบนรถจ้องมองด้วยความสนใจ เหล่าพ่อแม่ก็มองดูตามลูก ๆ จนกระทั่งมือของพวกรีบปิดหน้าเด็ก ๆ กันเป็นพัลวัน “พ่อปิดตาพายุทำไมครับ” พายุไม่ได้เอามือพ่อของเขาออกจากตาตัวเองแต่เพียงไม่เข้ามาว่าพ่อเขาปิดตาตนเองทำไม “เมื่อกี้ม้าสี
BAD AUCTION ผู้ชายประมูล 51 l ตอนพิเศษ จุดลงเอย
51ตอนพิเศษ จุดลงเอย บ้านหลังใหญ่เมื่อก่อนมีแต่ความตึงเครียดการ์ดมาเฟียยืนสุขุมนิ่งเงียบไม่ต่างจากหุ่นยนต์ ตอนนี้เปลี่ยนความใหญ่โตนี้มีแต่เสียงหัวเราะ เสียงเด็กเล็ก เสียงเท้าวิ่งเตาะแตะ กลุ่มมาเฟียโมเซอร์กลับมาเงียบสงบไร้ศัตรูแต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าจะไม่ต้องระวังอะไรอีก ทุกอย่างยังคงดำเนินการไปตามระบบของมัน ทีมไอทียังคงพัฒนาระบบหลังบ้านอยู่ตลอดเวลาเพราะใคร ๆ ก็อยากขึ้นมาเป็นผู้มีอำนาจเหมือนกันทั้งนั้น “หอมจังเลยครับ” อาโลเดินเข้ามาสวมกอดเมียที่ตอนนี้ขึ้นแท่นเมียมาเฟียอย่างสมบรูณ์ สายตาของทั้งสองมองไปยังลูก ๆ ที่จะต้องสืบทอดกลุ่มต่อไป “หอมทุกวันอยู่แล้วนี่คะ” เธอตอบวันนี้สามีปากหวานจนต้องหันไปมอง “มีอะไรคะ” “แพรวไม่ลืมที่สัญญากับพี่” “วันนี้มีสอบ” สอบในที่นี้หมายถึงกลุ่มมาเฟียทุกคนที่เข้ารับสายต้องผ่านแบบทดสอบร่างกาย ทักษะต่อสู้ รวมถึงการใช้อาวุธแต่ละประเภท “พร้อมสอบค่ะ” หญิงสาวนึกเสียว่าเรื่องอะไรทำให้เจ้าพ่ออาโลมาออเซอะเธอถึงเพียงนี้ เพราะเมื่อคืนวานบนเตียงเขาพร่ำบอกเธอทุกเวลาว่าหากไม่ผ่านการทดสอบต้องยอมสยบเขาบนเต
BAD AUCTION ผู้ชายประมูล 50 l Hamit & June จุดครอบครัวที่ตามหา
50Hamit & June จุดครอบครัวที่ตามหา วันนี้มีกินเลี้ยงสังสรรค์เราทั้งสองจะเตรียมซื้อวัตถุดิบไปเพิ่ม ฉันรู้สึกประหม่าเมื่อต้องพบปะผู้คนเยอะ ๆ แถมเธอยังไม่เคยได้พูดคุยด้วยจะมีแต่ชายหนุ่มตรงหน้าเขาบอกเธอทุกครั้งที่มีโอกาสว่าครอบครัวของเขาใจดีและอยากเจอเธอมาก ตอนนี้เราแวะตลาดสดตอนเย็นคราแรกฮามิชอยากพาเธอแวะห้างจะได้ไม่ร้อน แต่ฉันบอกเขาว่านี่คือทางผ่านและอยากลองพาเขาเดินตลาดด้วย “แตงโมไหมจ๊ะสิบบาท สิบบาทเลยจ๊ะ” เสียงแม่ค้าเรียกลูกค้าแหบแห้งเรียกฉันให้หันไปตามเสียง มือบางเอื้อมกระตุกเสื้อผ้าเนื้อดีอย่างแรง “ซื้อแตงโมค่ะ” เขาพยักหน้ายืนซ้อนด้านหลังก่อนจะเปลี่ยนเป็นมายืนข้าง ๆ เมื่อเขาเห็นเธอลูบสัมผัสผิวแตงโมคนเกิดมาจวบจนอายุสี่สิบสามยังไม่เคยมาเลือกแตงโมด้วยตัวเอง “อันนั้นยังไม่ค่อยสุกจ๊ะพ่อหนุ่ม” “ครับ” เขารีบละมือออกเมื่อแม้ค้าแตงโมว่าอย่างงั้น “นี่ค่ะ แบบนี้นะคะสุกหวานฉ่ำแน่นอน” แตงโมที่สุกท้องแตงโมจะมีสีเหลืองเข้ม ขั้วของมันจะม้วนงอและผิวจะด้านไม่วาว เธอเลือกอีกหนึ่งลูกเพราะเห็นฮามิชบอกว่ามีคนร่วมโต๊ะประมาณห้าคน
BAD AUCTION ผู้ชายประมูล 49 l Hamit & June จุดละเมอฝัน NC
49Hamit & June จุดละเมอฝัน NC ท้องฟ้ามืดมิดก็เปลี่ยนเป็นแดดจ้าแต่ทว่าคนโดนเล่นร่างกายยังคงหลับตาพริ้มไม่มีท่าทีว่าจะตื่น มีเพียงร่างหนาปลดปล่อยพลังกายใส่คนตัวเล็กจนเขาเองก็เพลียเช่นกัน แต่ถึงอย่างงั้นก็ไม่ได้ทำให้เขากังวลอะไรนอกจากรู้สึกมีความสุขที่ได้ครอบครองร่างนี้ เขาพลิกตัวตะแครงหน้าเข้าหาเธอใช้มือปัดปอยผมที่มาปรกหน้าเธอออก “เด็กขี้เซา” ยอมรับเลยว่าเมื่อคืนเขาแอบลงโทษคนไม่ได้สติไปพร้อมด้วย พอมีสติก็อดรู้สึกสงสารไม่ได้แต่ยังไงเขาก็ไม่ผิด เขาเลื่อนมือไปแตะอังตามหน้าผากมน ซอกคอและข้างแก้มสำรวจว่าคนนอนนานมีไข้หรือเปล่า “ปกติ” “อื้อ” มือบางเอื้อมมาปัดมือหนาเขาออกคล้ายรำคาญเมื่อโดนกวนในการนอนหลับ การขยับตัวของเธอทำให้ผ้าห่มที่กำลังปกปิดเต้าอวบรนร่วงลงมาเผื่อให้เห็นยอดดอกที่ชูชันเบ่งบาน ใครจะทนไหว “จ๊วบ” เขาโน้มตัวถดลงมาใช้ปากครอบครองเม็ดบัวสีชมพูกลิ่นสาบสาวปลุกอารมณ์ชายขึ้นมาอย่างง่ายดาย ลิ้นสากปัดป่ายเล่นจนเธอแอ่นอกรับสัมผัสนั้น “อื้ม” จูนเม้มปากเข้าหากันแต่ตาของเธอยังคงปิดสนิท ในห้วงของความฝันเธอได้รับสัมผัสนี้อีกแล้ว
BAD AUCTION ผู้ชายประมูล 48 l Hamit & June จุดใครก็ทำแทนไม่ได้ NC
48Hamit & June จุดใครก็ทำแทนไม่ได้ NC ชายหนุ่มร่างหนาค่อย ๆ ประคองร่างเล็กหลานรหัสที่ตนเฝ้ามองมานานหลายปี แต่กฎของคณะคือห้ามชอบสายรหัสตัวเอง คนลองดีอย่างเขามีหรือจะกลัวพี่รหัสหรือหลานรหัสของสายดอกมะลิ ฐิตาก็โดนเขากินมาแล้ว “ซื้ด จูนปวด ปวดตรงนั้น” มือบางพยายามกำสาบเสื้อเชิ้ตแน่นจนมันกลายเป็นผ้าซับเหงื่อจากมือเธอได้ หญิงสาวบิดเร้าตัวความรู้สึกแปลกใหม่ที่เกิดขึ้นกับตัวเอง “มากไหมครับ” ดินถามร่างบางเสียงแหบพร่าเขาปวดตรงกลางกายตัวเอง กลิ่นหอมอ่อน ๆ จากแชมพูกลิ่นนี้มันคือของแพงเขาเคยได้สูดดมจากฐิตาบ่อย ๆ เขาชอบมากไม่คิดว่าหลานรหัสของตนจะใช้เหมือนกัน “มากเลยค่ะ” “จูนอายไม่คิดว่าเป็นอื้อ แบบนี้ได้” หญิงสาวหลับตาข่มความรู้สึกเนียมอายนี้ คนไม่มีประสีประสาได้แต่ตามน้ำ “พี่ช่วยจูนเอาไหม” เขากระซิบถามข้างแก้มไล้ปากหยักไม่คิดว่าคนธรรมดาอย่างเธอคนนี้จะกระชากใจเขาได้ เขาอยากฟันเธอตั้งแต่เธอเรียนปีหนึ่งแต่ติดความเป็นเด็กดีของเธอมันช่วยฉุดรั้งกายหยาบของเขา “ชะช่วยแบบไหนคะ” “ถ้าอ๊ะมันหายจูนโอเค” เสียงเล็กบอกด้วยน้ำเสียงกระเซ้า เธอทรมานอ
You May Also Like
คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อวินจงมี่1.3M viewsห้ามหย่าร้าง นายลู่คุกเข่าทุกคืนเกลี้ยกล่อม
เฟเธอร์ในลมอ่อน131.9K viewsบ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก
อาเป่า77.3K viewsเรื่องสั้นซ่อนรัก LOVE
C103.3K viewsยามความรักมอดไหม้เหลือเพียงเถ้าธุลี
เพลิงพนา1.5K viewsDeceive เล่ห์เหลี่ยมลวงหลอก
SUNISAYOK227 viewsหย่า…มารักฉันเลย
เบลล่า28.2K viewsOh my wife วุ่นนักหลงรักคุณภรรยา
Goldberry22 views
