แชร์

8 | จุดปรับตัว

ผู้เขียน: ไข่ดาวเบคอน
last update วันที่เผยแพร่: 2026-09-04 11:52:18

8

จุดปรับตัว

“แน่ใจนะคะว่าไม่ได้เป็นอะไร” หญิงสาวเเหงนหน้าเข้าไปถาม ก่อนจะต้องหลับตาปี๋เมื่อคนตัวสูงยื่นหน้าเข้ามาหาอย่างรวดเร็ว

“ครับหนู” เขาตอบเสียงเบาหวิว อมยิ้มเมื่อคนตรงหน้าทำปากจู๋กำลังรอเขาจุมพิต

เเต่เเล้วเธอก็รอเก้อเมื่อไม่มีปากหนามาเเตะปากของเธอสักที

“หนูนึกว่าพี่จะจุ้ปปากเสียอีก ชิ๊” เเพรวรีบถอยตัวกลับในมือเธอถือเพียงเเค่เครื่องสำอางค์ของตัวเอง ส่วนของที่เหลือคนตัวสูงเเย่งเธอถือไปหมดแล้ว

“คนเยอะ” ผมมองซ้ายขวาวันนี้วันหยุดทำให้ในห้างคนค่อนข้างเยอะ เเต่หญิงสาวกระโดกกระเดกจนไม่ทันได้สังเกตคนรอบข้าง

“ไม่เห็นแคร์เลย” “เขาไม่รู้จักเราเสียหน่อย” หญิงสาวพูดเชิงน้อยใจ ก่อนจะรีบหันไปข้างหน้าเดินนำผมไปก่อน ผมรู้ว่าเธอไม่ได้งอนจริงจัง เมื่อเห็นร่างบางเริ่มห่างออกไปสองขาก็เร่งความเร็วขึ้น ของมากมายอยู่ในมือเขารีบย้ายมันมาถือข้างเดียวเเละเอื้อมมือของตัวเองคว้าเข้าที่มือนุ่ม พอหันไปสบตาคนสวยตรงหน้าก็ส่งยิ้มมาให้

เเละเราสองคนก็เข้ามาอยู่ภายในห้องสี่เหลี่ยมขนาดเล็ก

“เป็นยังไงบอกเเล้วไม่เชื่อ” “ว่าห้องเล็ก”

“ก็ตอนนั้นพอลองจินตนาการมันน่าจะไม่ได้เล็กขนาดนี้นี่นา” “หรือแพรวซื้อของเยอะไป” ภายในห้องขนาดเล็กไม่มีพื้นที่ว่างเพราะบนพื้นห้องเต็มไปด้วยของเพิ่งซื้อมายังไม่ได้จัดเก็บเข้าที่

“งั้นเราไปเช่าห้องอยู่ใหม่กันไหมคะ” คนตรงหน้าหันมาถามเขา

เขามองใบหน้าสวยนั้นด้วยความเข้าใจ เธอยังเด็ก ชีวิตเพรียบพร้อม การเเก้ปัญหามันก็ถูกต้องเเล้ว เเต่มันมีไว้สำหรับคนมีเงิน! ส่วนเขาก็อยากออกมาห้องเเสนจะคับเเคบนี้เหมือนกัน

“เงียบเเบบนี้” “รู้เลยค่ะว่าเกรงใจเเพรว” เธอหันไปมองคนตัวสูงมองหน้าเธอเงียบอยู่อย่างนั้น

“อดทนหน่อยนะครับ” “พี่พยายามอยู่” ก่อนสุดท้ายเขาตอบคนตัวเล็กไป

“หนูไปอยู่บนที่นอนรอเลย” “พี่จัดการตรงนี้เองครับ” สิ้นเสียงหญิงสาวก็กระโดดขึ้นเตียงไปด้วยความซุกซน

ปึก!

“โอ๊ย อ่าย” เสียงดังลั่นนั้นทำให้เขารีบนั่งลงข้างเตียงขนาดสามฟุตใช้มือคลำร่างบางนอนโค้งงอตัวบนเตียง

“เจ็บมากไหม” “พี่ลืมบอกว่าที่นอนมันเเข็ง”

“พี่อาโลอ่า” “ฮือเจ็บมากเลย”

“พี่ก็ไม่คิดว่าหนูจะกระโดดเหมือนลิง” ประโยคหลังเขาเอ่ยออกมาเบา ๆ

“พี่อาโล!” “หนูได้ยินนะ” เสียงเล็กขึ้นเสียง เเต่คนฟังมองว่าน่ารัก

“โอ๋ ๆ ไหนลุกไหวไหม” “ปวดมากหรือเปล่า” เขากลับมาถามด้วยความจริงจัง เพราะที่นอนมันค่อนข้างเเข็งสมกับราคาถูก ขนาดความหนาของผ้าปูค่อนข้างบาง ทำให้มันไม่พอลดความเเข็งขณะนอนได้

เมื่อดูเเล้วว่าหญิงสาวไม่ได้เป็นอะไรมาก เขาสำรวจร่างกายคนตัวเล็กที่คอยจับนู้นจับนี่เขาอยู่ตลอดจนเธอพอใจ พอหันมาอีกที่หญิงสาวก็หลับไปเเล้ว เขาจึงเอื้อมมือหยิบผ้าห่มขึ้นมาห่มให้ตอนนี้ก็ห้าโมงเย็นอุณหภูมิจะลดลงขึ้นเรื่อย ๆ

เขายกเสื้อผ้าของตัวเองในตู้ออกมาก่อน เเละค่อย ๆ ใส่เสื้อผ้าราคาเเพงของเธอใส่ตู้ด้วยความประณีต ทุกอย่างส่วนที่เคยเป็นของเขามีของเครื่องใช้ของเเพรวเข้ามาเเทรกแซงกินพื้นที่เปรียบเสมือนห้องนอนเธอมากกว่า ผ่านไปไม่นานการจัดของก็เสร็จเรียบร้อย

ตอนนี้เป็นเวลาเย็นเกือบค่ำ สายตาของเขามองวัตถุดิบในตู้เย็นเเละ เตาไฟฟ้าที่เพิ่งซื้อใหม่วันนี้ ส่วนคนออกเงินก็เป็นหญิงสาวเหมือนเดิม ชายหนุ่มลงมือทำอาหารสองอย่าง พร้อมกับปอกผลไม้ไว้ทานหลังมื้ออาหาร ไม่เพียงเท่านั้น เขายังคั้นน้ำสมคั้นสดเเช่เย็น ๆ ไว้ในตู้ เผื่อคนตื่นนอนขึ้นมาดื่มจะได้สดชื่น

“หอมจัง” คนนอนหลับเต็มอิ่มเมื่อได้กลิ่นอาหารหอม ๆ ก็ใช้มือขยี้ตาก่อนจะคลานมาปลายเตียง ที่เห็นแผ่นหลังหนากำลังทำอาหารอย่างขะมักเขม้น

“รอน้ำเดือดอีกนิดก็ทานได้เเล้วครับ” เขาหันไปมอง

ตรงพื้นมีเมนูต้มจืดเเละไข่เจียวกุ้งเป็นเมนูง่าย ๆ ที่เธอไม่ค่อยได้ทาน เพราะที่บ้านจะคิดว่าเมนูแบบนี้คือเมนูคนขี้เกียจทำอาหาร

“มากินข้าวกันครับตัวเล็ก”

“พรุ่งนี้เเพรวจะซื้อโต๊ะเล็ก ๆ มา” ร่างเล็กลองตักอาหารเข้าปาก เธอต้องก้มไปด้านหน้าเพราะอาหารจะหก คนไม่เคยนั่งทานข้าวแบบนี้ก็จะมีความลำบากหน่อย

“ไม่เป็นไรครับ พี่เลิกงานพี่เเวะซื้อให้” เราสองคนนั่งกินข้าวท่าขัดสมาธิ เขาพอเข้าใจว่าหญิงสาวอาจจะไม่ได้ถนัดเเละปวดหลัง เเละเขาก็รู้สึกสงสารเธอที่ยอมเสียสละขนาดนี้

พรุ่งนี้เขาฝึกงานวันเเรกบริษัทที่เขาฝึกงานใกล้กับห้าง ก่อนกลับเขาจะเเวะเข้าไปซื้อโต๊ะขนาดเล็กไว้ให้เธอทานข้าว

“เเพรวว่างนะ” “พี่ทำงานเหนื่อยเเล้ว”

“อยู่ห้องเฉย ๆ น่าเบื่อ” “จะไปเดินเล่นกับเพื่อนด้วยค่ะ” หญิงสาวรีบบอกเหตุผลเพราะรู้ว่าเขาจะปฏิเสธ เเละมันก็ได้ผลชายหนุ่มพยักหน้าเข้าใจ

“รีบไปอาบน้ำเถอะก่อนอากาศจะเย็นมากกว่านี้” “ตรงนี้พี่เก็บเองครับ” เขารู้ว่าเธอเป็นคนขี้หนาวเเละห้องเขาไม่มีเครื่องปรับน้ำอุ่นจึงไล่คนตัวเล็กไปอาบเเละก็…

“กรี๊ดพี่อาโลเเพรวหนาว” “อ๊ะหนาวมาก”

ชายหนุ่มขำเพราะเธอโผล่หน้าออกมาจากห้องน้ำเป็นระยะเเสดงสีหน้าเหน็บหนาวนั้น เเต่ลึก ๆ ในใจเขาสงสารเธออีกเเล้ว

สองร่างนอนตะเเครงโดยมือขวาของเขามีร่างบางนอนหนุน ส่วนมืออีกข้างเขาประสานจับมือนุ่มเอาไว้

“อื้อ” เเต่คนในอ้อมกอดจับมือเขาเข้าไปวางไว้บนอกอวบ ทำให้เขารู้ทันทีว่าเธอต้องการอะไร เขาใช้มือคลึงน้ำหนักมือหนักสลับเบาการกระทำแบบนี้เธอชอบมันเพราะมันทำให้เธอหลับง่าย

“ฝันดีนะตัวเล็ก”

“ฝันดีค่ะผู้ชายของแพรว” สัมผัสเพียงเเค่นี้ทำให้เธอคลายเหนื่อย เเม้จะอยู่ด้วยความลำบาก ไม่พร้อมเเต่อยู่กับเขาเเล้วเธอมีความสุข ความใส่ใจของคนซ้อนหลังทำให้เธอลุ่มหลง

“พี่ไปทำงานก่อนนะครับ” เขาตื่นเช้ากว่าคนตรงหน้าเพื่อมาเตรียมอาหารเช้า

“พี่ทำเงาะควานเมล็ดไว้ให้” “มีน้ำส้มเเช่เย็นด้วย”

“อย่าลืมกินนะครับ” มือหนาลูบผมสวยยาวนั้น เขาอยากนอนกอดเธอต่อ อยากสร้างครอบครัวไปกับเธอ การเริ่มงานวันนี้เขาจะตั้งใจเเละเต็มที่พัฒนาตัวเอง

“ค่า คนเก่งของเเพรว” ก่อนจากไปเขาก็ไม่ลืมที่จะหอมเเก้มนุ่มนั้น เมื่อใจกำลังใจดี ๆ ร่างสูงก็รีบเดินออกไปทำงานทันที

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • BAD AUCTION ผู้ชายประมูล   13 l จุดดีใจ

    13จุดดีใจมือบางกำแท่งสีขาวเอาไว้แน่นสิ่งที่ไม่อยากให้เกิดดันเกิดจนได้ ฮอร์โมนคุณแม่เริ่มพุ่งหนักเธอรู้สึกโกรธที่คนเป็นพ่อของเด็กไม่ยอมระวัง เธออายุสิบเจ็ดปลาย ๆ เท่ากับว่ายังไม่บรรลุนิติภาวะ สองขาค่อย ๆ ย่อลงนั่งลงบนพื้นห้องน้ำความสั่นกลัวเริ่มเข้ามาเธอจะบอกพ่ออย่างไรดี ผลตรวจอาจจะผิดก็ได้ เมื่อคิดแบบนั้นคนตัวเล็กก็รีบคว้ากระเป๋าออกไปโรงพยาบาล“ยินดีด้วยคุณพันธิตา ตอนนี้คุณตั้งครรภ์ได้สามสัปดาห์”“แต่ว่าอายุยังไม่ถึงเลย ไม่ทราบคุณแม่ตั้งใจท้องหรือถูกข่มขืนมาคะ” เนื่องจากตอนนี้มีคุณแม่วัยใสจำนวนมาก ทางโรงพยาบาลจึงมีการสอบถามกันตัวต่อตัว เพื่อจะได้ช่วยแก้ไขและลดปัญหาเด็กเกิดในครอบครัวไม่พร้อม และสามารถยุติการตั้งครรภ์ได้หากเป็นกรณีถูกข่มขืนหรือปัญหาทางร่างกายอย่างออทิสติกจะโดนข่มขืนก็ไม่ใช่เพราะเธอเองต่างหากที่สมยอม เธอไม่ผลักภาระโยนให้เขาแน่ ๆ“ตะตั้งใจค่ะ” หญิงสาวยกมือลูบหน้าท้องแบนราบตอบกลับคุณหมอสาวด้วยจิตใจเลื่อนลอย เพราะกำลังคิดว่าจะใช้เหตุผลอะไรไปอ้างคุณพ่อดี“หมอจะจ่ายยาบำรุงครรภ์ไปให้ทานนะ หลัก ๆจะเป็นโฟลิกตัวนี้ช่วยสร้างระบบประสาทและสมองของเด็กทานวันละหนึ่งเม็ด ห้ามขาดนะ”“

  • BAD AUCTION ผู้ชายประมูล   12 l จุดราบรื่น

    12จุดราบรื่นเขายังเป็นเด็กฝึกงานบริษัทก่อสร้างลึกลับแห่งนี้ งานที่เพิ่มมาคือตรวจเอกสารวัสดุก่อสร้างที่ฝ่ายจัดซื้อร้องคำขอมา เอกสารค่อนข้างต้องใช้สมาธิและความรอบคอบบวกกับประสบการณ์ เมื่อเห็นพี่มือซ้ายพี่มือขวาคุณฮามิชเข้ามา“สวัสดีครับพี่”“อืม” เรียมตอบในลำคอ“ดี” ฮัตสันยักคิ้วให้เขาลังเลว่าควรจะถามดีไหม หลังจากถกเถียงในหัวเขาว่าควรถามออกไปดีกว่า“พี่ครับ” “คือว่า…”“รีบพูดมาอาโลฉันมีงานต้องทำ” มือขวาอย่างเรียมรีบเอ่ยออกมาเสียงเข้ม เขาค่อนข้างหงุดหงิดนิดหน่อยเพราะต้องวางแผนรับมือกับมาเฟียกลุ่มบอสเนีย“งานเอกสารของผมรอบนี้” “มันงานของผมจริง ๆ ใช่ไหมครับ” ปากกาเขาถือวางลงรอคำตอบอนุมัติ“อืม งานมึงนั่นแหละ”“นายให้ทำ” “และนี่เอาไป!”ปึก! เสียงโยนวัตถุแข็งบางอย่างลงบนโต๊ะอย่างแม่นมือเพียงเท่านั้น อาโลแทบจะเกือบสติหลุดมันคือ ปืน!“ให้ผมทำไมครับ” ชายหนุ่มถามเสียงสั่นกลัว ว่าแล้วที่นี่มันต้องมีอะไรมากกว่านั้น“เอาไว้ป้องกันตัว” “กูจะสอนให้” ฮัตสันพูดต่อจากมือขวาทันที หลังจากนั้นเราสามคนต่างทำงานภายในห้องทำงานไร้เสียง เขาไม่ได้ถามอะไรกลับเพราะกลัวปืนที่ตัวเองได้จะลั่นใส่กะบาลตัวเองและทุก

  • BAD AUCTION ผู้ชายประมูล   11 l จุดเป็นของกันและกัน 2 NC

    11จุดเป็นของกันและกัน 2 NCลิ้นเล็กค่อย ๆ แตะลงหัวมนตัดสีชมพูเคยเข้าใจว่าส่วนนี้ของมนุษย์นั้นสกปรก เเต่เมื่อได้สัมผัสมันของเขากลับดูดี มีแต่กลิ่นชายแท้เธอกลับรู้สึกตื่นเต้น“อ่า” ลิ้นเล็กแตะวนไปมาอย่างไม่รู้ภาษากวักลิ้นเข้าปากชิมน้ำสวาทของชายหนุ่มเมื่อได้ยินเสียงเขาครางกลับรู้สึกฮึกเหิมอยากลองอะไรมากกว่านี้ คลิปที่เปิดดูเมื่อช่วงกลางวันกับกลุ่มเพื่อนสาวเธอเห็นสาวชาวฝรั่งกำลังเอาลำแท่งเข้าปากพร้อมมือจับลำช่วย ตอนนี้เธอกำลังเรียนแบบในคลิป แต่ด้วยขนาดมือที่เล็กทำให้ต้องจับสองมือช่วยกันประคอง“ทำไมหนูเก่งจัง” เขาก้มมองคนตัวเล็กพยายามเอาตัวตนของเขาเข้าปากแต่ขนาดใหญ่เกินมาตรฐานชายไทยเพราะเขาได้เชื้อพ่อชาวออสเตรียมามากกว่าแม่ เธอเอาเข้าลำบากจนเขาเห็นน้ำตาไหลออกมาจากหางตา“หนูทำดีไหม” “รู้สึกดีหรือเปล่า ฮึก” เธอผละออกมามองหน้าถาม“ดีครับ” “ดีมาก ดีเหมือนเคยทำให้คนอื่น” เขาก็ไม่รู้ว่าเธอเคยอะไรไม่เคยอะไรเลยพูดไปแบบนั้น จนคนด้านล่างจ้องมองด้วยสายตาง้องอน“ไม่เคยค่ะ” “หัดทำครั้งแรก” ก่อนคนตัวเล็กจะพูดยกยอตัวเอง จากนั้นเธอไม่ปล่อยให้เสียเวลาก้มลงละเลงลิ้นต่อ ตามด้วยเพิ่มสกิลโดยการดันมันเข้าปากเล

  • BAD AUCTION ผู้ชายประมูล   10 l จุดเป็นของกันและกัน NC

    10จุดเป็นของกันและกัน NCชายหนุ่มรีบเดินเข้ามาในซอย ก่อนลุงร้านกุญแจรีบเดินเข้ามาหาเหมือนรอเขาอยู่ก่อนแล้ว“พ่อหนุ่ม” “นี่ ๆ วันนี้เมียลุงทำกับข้าวหลายอย่าง”“เอาไว้กินนะ” ชายสูงวัยร่างท้วมยื่นกับข้าวใส่กล่องแพ็คอย่างดีไว้สองอย่าง เขาสังเกตคนผ่านไปมาแถวนี้ตลอดก็พอรับรู้ว่าชายหนุ่มรูปหล่อนี้น่าสงสารและเข้มแข็งในการใช้ชีวิต“ขอบคุณครับลุง” “ผมซื้อน้ำเต้าหู้มา”“งั้นผมแลกกับอาหารลุงแล้วกัน” อาโลหยิบถุงน้ำเต้าหู้เตรียมจะยื่นไปให้“โอ๊ย ไม่เอา ๆ” “ลุงอิ่มแล้ว” มือหยาบกระด้างรีบดันถุงน้ำเต้าหู้อุ่น ๆ ออก เขาอยากให้คนตรงหน้ากินให้อิ่มนอนให้หลับก็พอ“วันนี้ลุงเห็นแฟนเราหอบของเต็มเลย” “รีบกลับไปเถอะ” จากนั้นคุณลุงก็เดินกลับเข้าไปในตัวร้านทันที เพราะมีลูกค้าเข้ามาให้ปั๊มกุญแจอีกสองเจ้าเมื่อได้ยินในสิ่งลุงพูดสองขาก็กึ่งวิ่งกึ่งเดินจนผมปกหน้าผากปลิวไปตามแรงลม ‘ทำไมกูมีความสุขจังว่ะ’ แค่รู้ว่ากลับมาแล้วมีคนรอก๊อก ก๊อกนานหลายนาทีกว่าประตูจะเปิดจนมือเเกร่งตั้งท่าจะเคาะอีกครา เเต่แล้วประตูบานเก่าก็ค่อย ๆ แง้มออกช้า ๆ“พี่กลับมาแล้วครับ” ชายหนุ่มผลักประตูเข้ามาก่อนทว่าแสงสว่างในห้องไม่มีเลย มืดสนิ

  • BAD AUCTION ผู้ชายประมูล   9 | จุดเริ่มต้น

    9จุดเริ่มต้นชายหนุ่มวัยยี่สิบเอ็ดปีเดินเข้ามาในตึกผู้บริหาร นี่ไม่ใช่การทำงานครั้งแรก แต่เป็นงานที่เขารู้สึกประหม่ามากที่สุดความรู้สะสมในห้องเรียนมาจะถูกนำมาใช้ที่นี่“ชื่อวชิรวิทย์หรือเปล่า” เขาหันไปตามเสียงเรียกชื่อของเขาไม่ค่อยชัดนัก ก่อนจะรีบโค้งตัวทำความเคารพชายรูปร่างสูงกำยำสวมแว่นสีดำพร้อมกับมีไมค์ข้างหู เเละของตาเขาดันเหลือบเข้าไปเห็นปืนสั้นด้ามหลังที่ล้นขอบกางเกงขึ้นมา“ครับ” เขาตอบกลับด้วยน้ำเสียงหนักแน่น“อ่านงานในส่วนของเราเรียบร้อยแล้วใช่ไหม” ชายหนุ่มตรงหน้าถามย้ำอีกครั้ง“ผมอ่านเรียบร้อยครับ” “เชิญเข้าไปด้านใน” เขาเดินตามร่างเกรงขามเข้าไปในห้องประตูเหล็กหนาสวิงปิด เมื่อเข้ามาด้านในก็พบกับว่าโต๊ะทำงานคาดว่าน่าจะเป็นโต๊ะคุณฮามิช โมเซอร์ เจ้าของบริษัท Alpha Engineering เเต่ทว่าไม่พบกลับพบเพียงชายรูปร่างสูงใหญ่เหมือนคนเเรกแทน“คุณคือคนที่นายเลือก” “อย่าทำให้นายเราผิดหวัง”“นี่คืองานทั้งหมดของบริษัท” “เอาไปศึกษาอ่านทำความเข้าใจให้หมด”“เวลานายถามอะไรต้องตอบได้” “สงสัยอะไรถาม” “ผมชื่อเรียมมือขวาคุณฮามิช” คนอยู่ในห้องบอกชื่อก่อน ตามด้วย“ผมฮัตสันมือซ้าย” คนมารับผ

  • BAD AUCTION ผู้ชายประมูล   8 | จุดปรับตัว

    8จุดปรับตัว“แน่ใจนะคะว่าไม่ได้เป็นอะไร” หญิงสาวเเหงนหน้าเข้าไปถาม ก่อนจะต้องหลับตาปี๋เมื่อคนตัวสูงยื่นหน้าเข้ามาหาอย่างรวดเร็ว“ครับหนู” เขาตอบเสียงเบาหวิว อมยิ้มเมื่อคนตรงหน้าทำปากจู๋กำลังรอเขาจุมพิตเเต่เเล้วเธอก็รอเก้อเมื่อไม่มีปากหนามาเเตะปากของเธอสักที“หนูนึกว่าพี่จะจุ้ปปากเสียอีก ชิ๊” เเพรวรีบถอยตัวกลับในมือเธอถือเพียงเเค่เครื่องสำอางค์ของตัวเอง ส่วนของที่เหลือคนตัวสูงเเย่งเธอถือไปหมดแล้ว“คนเยอะ” ผมมองซ้ายขวาวันนี้วันหยุดทำให้ในห้างคนค่อนข้างเยอะ เเต่หญิงสาวกระโดกกระเดกจนไม่ทันได้สังเกตคนรอบข้าง “ไม่เห็นแคร์เลย” “เขาไม่รู้จักเราเสียหน่อย” หญิงสาวพูดเชิงน้อยใจ ก่อนจะรีบหันไปข้างหน้าเดินนำผมไปก่อน ผมรู้ว่าเธอไม่ได้งอนจริงจัง เมื่อเห็นร่างบางเริ่มห่างออกไปสองขาก็เร่งความเร็วขึ้น ของมากมายอยู่ในมือเขารีบย้ายมันมาถือข้างเดียวเเละเอื้อมมือของตัวเองคว้าเข้าที่มือนุ่ม พอหันไปสบตาคนสวยตรงหน้าก็ส่งยิ้มมาให้เเละเราสองคนก็เข้ามาอยู่ภายในห้องสี่เหลี่ยมขนาดเล็ก“เป็นยังไงบอกเเล้วไม่เชื่อ” “ว่าห้องเล็ก”“ก็ตอนนั้นพอลองจินตนาการมันน่าจะไม่ได้เล็กขนาดนี้นี่นา” “หรือแพรวซื้อของเยอะ

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status