บทที่ 1

INTRO

BAD BROTHER กรงรัก(พี่ชาย)

ตึก ตึก…

เสียงฝีเท้าคู่บางกระทบบนพื้นทางเดินเรียบหรูภายในบ้านหลังเล็กโดยมีน้องชายและน้องสาวอย่าง ฟารันและฟ้าใสเดินขนาบข้างอยู่คนละฝั่ง

“นี่คือบ้านใหม่ของหนูและน้อง ต่อจากนี้ไปอยู่ที่นี่”บาสเตียนชายวัยห้าสิบห้าเอ่ยออกมา เขาเป็นชาวฝรั่งเศส

“แล้วลุงบาสจะอยู่ที่นี่ด้วยกันไหมคะ” ฟางข้าวหญิงสาววัย 16 เอ่ยถาม

“ลุงไม่ได้อยู่ที่นี่ครับ จะแวะเข้ามาบ้างสัปดาห์ละหนึ่งครั้ง ข้าวอยู่ที่นี่กับน้อง ๆ จะมีแม่บ้านคอยดูแล” บาสเตียนพูดจบก็มองไปที่แม่บ้านซึ่งเขาจ้างมาดูแลที่นี่ประจำอย่างเกด

เธอเป็นหญิงวัยเกือบหกสิบ หน้าตาท่าทางดูใจดีและมีเมตตา เกดยืนประสานมือกันหน้าขาที่มุมของบ้านหลังเล็กแต่สะดวกและหรูหรา

“ค่ะ” เจ้าของใบหน้าจิ้มลิ้มพยักตอบ

“เอาล่ะ ลืมเรื่องเลวร้ายทั้งหมดแล้วเริ่มต้นชีวิตใหม่นะ” บาสเตียนเอ่ยด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน มือใหญ่ของเขายีผมฟางข้าวเบา ๆ แล้วเดินพ้นประตูบ้านไป ฟางข้าวมองตามด้วยแววตาเจือความเศร้าแต่ก็ไม่ได้ถามอะไรกลับไป

“คุณหนูข้าวค่ะ เดี๋ยวป้าจะพาไปดูห้องนอนค่ะ ส่วนข้าวของเดี๋ยวให้คนขนเข้ามาไว้ข้างในให้ค่ะ” เกดพูด

“ค่ะ” ฟางข้าวรับและฝืนยิ้มกลับไป ก่อนจะก้มหน้าเอ่ยคุยกับน้องชายคนกลางและน้องสาวคนเล็ก

“ฟารัน ฟ้าใส ต่อจากนี้เราจะไม่ใช่เด็กกำพร้าพ่อแม่แล้วนะ ที่นี่เป็นบ้านใหม่ของเราสามพี่น้อง” ฟางข้าวย่อเข่าลงบนพื้นตรงหน้าเด็กวัยสิบขวบและสามขวบ ฟารันอายุห่างกับฟางข้าวหกปี ส่วนฟ้าใสอายุห่างกับฟารันเจ็ดปี

“แล้วลุงกับป้าละครับ”

“เราไม่มีญาติที่ไหนแล้ว สองคนนั้นไม่ใช่ญาติของเราอีกต่อไป” ริมฝีปากบางเอ่ยพลางนึกย้อนกลับไปเหตุการณ์เมื่อเดือนก่อน

“ลุงบาสจะดีกับเราจริง ๆ ใช่ไหมครับ” ฟารันถามออกมาด้วยหน้าตาใสซื่อ

“เท่าที่พี่ดูลุงบาสคงไม่ใจร้ายเท่าลุงกับป้า ไม่ต้องห่วงนะ พี่จะไม่ยอมให้ใครมาทำอะไรรันกับฟ้าได้แน่นอน” เธอเอ่ยด้วยรอยยิ้มอ่อนโยนแต่ภายในใจแตกสลายไปหมดแล้ว

“ครับ ผมเชื่อพี่ข้าว” ฟารันพยักหน้าตอบ

“เราไปดูห้องกันค่ะ” ฟางข้าวหันไปคุยกับเกด

“เชิญทางนี้เลยค่ะ” เกดเดิมนำเด็กทั้งสามคนชมรอบบ้าน ทั้งด้านหน้า ด้านหลัง ห้องต่าง ๆ รวมถึงชั้นสองและห้องนอนของแต่ละคน

ฟารันนอนห้องแยกส่วนฟ้าใสนอนกับเกด ฟางข้าวนอนคนเดียว ห้องนอนของทุกคนอยู่บนชั้นสองหมด

“คุณหนูข้าวขาดเหลืออะไรเข้ามาเคาะห้องป้าได้เสมอนะคะ ได้ตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงเลยค่ะ” พอชมทุกส่วนเสร็จก็หยุดคุยกันที่โถงทางเดินชั้นสอง

“ค่ะ ข้าวฝากดูแลฟ้าด้วยนะคะ แกเป็นเด็กขี้กลัวแต่พอสนิทกันก็ไม่่ดื้อค่ะ”

“ไม่มีปัญหาค่ะ คุณหนูพักผ่อนเถอะนะคะ พรุ่งนี้เปิดเรียนวันแรก คุณรันกับคุณฟ้าป้าดูแลเองค่ะ”

“น้ำฟ้าจ้ะ อย่าดื้อกับป้าเกดนะ” ก่อนเข้าห้องฟางข้าวก็ไม่ลืมลูบผมน้ำฟ้าเบา ๆ จากนั้นเธอก็แยกเดินเข้าห้องตนเองพร้อมกับกระเป๋าเดินทางใบใหญ่

ดวงตากลมโตกวาดสายตามองบริเวณรอบห้องนอนใหญ่สะดวกสะบาย ขาก้าวเดินชมตรงมุมต่างๆ กระทั่งหยุดอยู่ที่กรอบรูปของ ‘ใครบางคน’ ตั้งอยู่บนหัวเตียงนอน

คนในภาพเป็นเด็กชายอายุราว 13 ขวบ สวมแว่นหนาเตอะ ผิวขาวอมชมพู ตัวใหญ่ แววตานิ่งและดูเหมือนจะเป็นลูกครึ่ง มือบางเอื้อมหยิบขึ้นมาดูแล้วมองด้วยความสงสัย แต่เธอก็สลัดความคิดออกแล้ววางลงที่เดิม

เหตุผลที่ทำให้ฟางข้าวและน้อง ๆ ถูกอุปการะเลี้ยงโดยเศรษฐีคู่สามีภรรยาก็เพราะพ่อแม่ของเธอประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตพร้อมกัน ภายหลังอยู่กับลุงและป้าแต่ก็ถูกด่าทอ ตบตีว่าเป็นภาระ บาสเตียนเข้ามาขออุปการะลุงกับป้าจึงยอมเซ็นให้พร้อมกับเรียกเงินค่าเลี้ยงดูก่อนหน้านั้นแบบไร้ยางอาย

ฟางข้าวยังไม่เคยเห็นหน้าพ่อแม่บุญธรรมของตนเอง แม้แต่ชื่อหรือเสียงเธอก็ยังไม่รู้จัก ไม่เคยได้ยิน ทุกอย่างสำหรับสองคนนั้นดูลึกลับไปหมด

ครืด!

แชต: บาสเตียน

บาสเตียน: พรุ่งนี้หนูเตรียมย้ายเข้าโรงเรียนใหม่นะ

บาสเตียน: ลุงให้ป้าเกดเตรียมชุดไว้แล้ว

บาสเตียน: ยินดีต้อนรับอย่างเป็นทางการนะครับ

บาสเตียน: แล้วอย่าลืมเรื่องที่ลุงเคยบอก

ฟางข้าว: เข้าใจแล้วค่ะลุงบาส

ฟางข้าวพิมพ์ตอบกลับไป ไม่รู้ว่าการเริ่มต้นใหม่จะดีแค่ไหนแต่เธอก็ภาวนาให้มันดีกว่าชีวิตเดิม ในหัวคิดก็มองไปที่รูปภาพของเด็กชายคนนั้นอีกครั้ง เขาคือใคร ?

เอาอินโทรมาฝากค้าบบบบ💗💗💗

เรื่องนี้เริ่มเล่าตั้งแต่จุดเริ่มต้นของฟางข้าวเลยนะคะ เริ่มเล่าตอนน้องอายุ 16 ขวบ กำลังจะขึ้นมัธยมปลาย อยากให้ทุกคนรออ่านกันน๊า กำลังใจเยอะไว้ไรท์จะรีบมาต่อให้เลยนะคั้บ

ก่อนกดออกคอมเมนท์ + อย่าลืมเพิ่มลงคลัง จะได้ไม่พลาดอัปเดตตอนใหม่ ๆ

ฝากพี่เคคนคลั่งรักกับน้องข้าวด้วยนะคะ 🫶🏻✨

🏴