LOGINเราคงได้เจอกันอีก!! เหอะ...เจอส้นตีนกูก่อนเถอะมึงแล้วยัยเด็กนี่เป็นอะไรครับมองตามหลังไอ้พายุมันอยู่ได้
หมับ!!
“โอ้ย...!!”
สำออยชิบหายแค่คว้ามือมาจับทำเป็นร้องเดี๋ยวเจอผมจัดหนักคืนนี้ไม่ร้องตายห่าเหรอวะ
“กฎของการเป็นคนของฉัน...คืออย่ามองผู้ชายคนอื่นต่อหน้าฉัน!! จำเอาไว้”
ผมบีบข้อมือของเพลงขวัญไว้แล้วพูดประโยคนี้ออกไปเธอจะได้จำว่าอะไรไม่ควรทำเวลาอยู่กับผมยังมีอีกหลายอย่างที่เธอต้องเรียนรู้ครับ
“กลับมาไม่บอกกูวะ”
แล้วผมก็หันไปคุยกับไอ้ลีที่ยืนมองผมกับเพลงขวัญอยู่ผมไม่รู้หรอกครับว่ามันจะกลับมาวันนี้
“ว่าจะมาเซอร์ไพรส์แต่ดันเซอร์ไพรส์ซะเอง”
มันตอบผมแล้วมองไปที่เพลงขวัญบางทีผมก็คิดนะว่าไอ้ลีมันต้องโกหกผมที่บอกว่ามันไม่คิดอะไรกับเพลงขวัญก็มันทั้งขอทั้งห้ามไม่ให้ผมยุ่งกับเด็กคนนี้แต่ตอนนี้ต่อให้มันจะคิดหรือไม่คิดอะไรกับเพลงขวัญมันก็ไม่ทันแล้วละครับเพราะตอนนี้เด็กนี้เป็นกรรมสิทธิ์ของผมแล้ว
“ผมบอกเด็กไปจัดการที่คอนโดเรียบร้อยถุงยงถุงยางครบไปถึงพุ่งลงเตียงได้เลย”
พอไอ้พีทแม่งพูดแบบนี้ออกมาเด็กนี้ก็ก้มหน้าลงเลยครับสงสัยแม่งจะอาย
“คืนนี้กูจะนอนคอนโดก่อนมึงสองคนเอาเงินไปเก็บแล้วคืนนี้ก็แยกย้าย..ส่วนเธอไปทำหน้าที่ของเธอได้ละ”
ผมพูดกับไอ้ลีไอ้พีทก่อนที่จะหันมาบอกเพลงขวัญที่ยืนซื่อบื้ออยู่
“ไอ้ลีพรุ่งนี้จัดการสามคนนั้นด้วยเวลากูพาเพลงขวัญไปอยู่ด้วยจะได้ไม่มามีคำถามให้กูรำคาญ”
“แล้วเรื่องบ้าน...”
“เดี๋ยวกูจะให้บริษัทเมียไอ้คิงมารีโนเวทใหม่”
พูดถึงเรื่องบ้านหลังนี้ทีไรไอ้ห่าสองตัวนี้แม่งทำหน้าหนักใจตลอดผมรู้ว่ามันสองคนไม่อยากให้ผมเปิดบ้านหลังนั้นแต่ผมไม่เป็นไรแล้วครับเรื่องเหี้ยๆ ที่บ้านหลังนั้นผมฝังไปพร้อมกับคนทรยศสองคนนั้นไปแล้ว
“ขึ้นมาสิ...จะยืนรอให้ฉันปูพรมให้เธอขึ้นมารึไง”
นี่ก็อีกคนยืนซื่อบื้ออยู่ได้เห็นผมขึ้นควับรถแล้วแทนที่จะกระโดดซ้อนท้ายแม่งไม่เป็นงานเลยวะขนาดลลิลตอนนั้นซ้อนท้ายไอ้พายุมาอย่างดีพอผัวแม่งแพ้ผมกระโดดขึ้นรถผมโดยที่ไม่ต้องบอก
“เฮียจะขับบิ๊กไบค์กลับคอนโดเหรอวะ”
“เปล่า..กูจะขับไปเก็บ”
“เอ้าท์!! แล้วจะให้น้องเขาซ้อนไปทำไมแค่นี้เองเดี๋ยวเฮียก็ขับรถเก๋งเฮียมารับน้องมันตรงนี้ก็ได้”
ทำไมไอ้พีทมันถามมากจังวะกูแม่งเริ่มรำคาญแล้วเพลงขวัญก็แม่งยังไม่ยอมขึ้นมาอีกครับ
“ขึ้นมา!!”
“ค่ะ”
ต้องให้ตะคอกใส่ถึงจะยอมขึ้นมา
“กอดเอว!!”
“ไม่เป็นไรค่ะ..ฉันนั่งแบบนี้ได้”
“ฮ่าๆๆๆ น้องเพลงแม่งได้ใจกูจริงๆ”
พอขึ้นมานั่งแม่งก็ทำตัวมีปัญหาเลยครับพูดแบบนี้ออกมาไอ้ห่าพีทแม่งหัวเราะลั่นใส่กูไปดิ ซ้อนท้ายผมไม่ยอมกอดเอวเดี๋ยวก็รู้ แล้วไอ้ห่าพีทกับไอ้ลีมันจะยืนขำยืนยิ้มกันอีกนานไหมครับ
“ตามใจ..ตกไปคอหักตายเป็นผีเฝ้าสนามอย่ามาโทษก็แล้วกัน”
บรึ้นนนนนน!!!
“ว้าย!!”
หมับ!!!
หึ...นึกว่าจะแน่ครับเจอสกิลการออกตัวแรงๆ ของผมแม่งกรี๊ดลั่นกอดเอวผมแน่นจนนมแม่งชนหลังผมไปหมดละตอนนี้ แล้วนี้ก็คือกฎอีกข้อที่เพลงขวัญจะต้องจำคืออย่าอวดดีกับผม
หนึ่งชั่วโมงผ่านไป
คอนโดฟาโรห์
ฉันเดินตามเขาเข้ามาในห้องหรูห้องหนึ่งของคอนโดแห่งนี้ด้วยหัวใจที่เต้นแรงบอกตามตรงว่าฉันกลัวถึงจะรู้อยู่แล้วว่าคืนนี้ฉันจะต้องถูกเขาทำอะไรบ้างฉันก็ยังกลัวอยู่ดี ระหว่างทางที่นั่งรถมากับเขาฉันเงียบมาตลอดทางเลยค่ะเขาเองก็ไม่พูดอะไรจนถึงตอนนี้
“จะยืนบื้ออยู่ตรงนั้นอีกนานไหม”
แล้วฉันก็ต้องสะดุ้งเมื่อเขาพูดกับฉันตอนนี้เขานั่งมองฉันอยู่ที่โซฟาหรูกลางห้องที่บนโต๊ะกลางมีขวดไวน์กับแก้วไวน์ว่างเตรียมไว้
“ขอโทษค่ะ”
“มานั่งนี้!!”
เขาพูดแล้วตบลงที่ตักตัวเองอย่าบอกนะคะว่าจะให้ฉันนั่งตักเขาน่ะ
“เพลงขวัญ..อย่าดื้อกับฉัน”
ฉันค่อยๆ เดินไปใกล้ๆ เขาแล้วค่อยๆ นั่งลงที่ตักเขา
พรึบ
“ลีลา!!”
เขาดึงฉันลงแล้วกอดรัดที่เอวฉันไว้แล้วพูดคำนี้ออกมา
“รินไวน์ให้ฉัน”
“ค่ะ”
ฉันเอื้อมมือไปหยิบขวดไวน์กับแก้วไวน์มารินให้เขาส่วนเขาน่ะเหรอคะเอาหน้ามาคลอเคลียที่ซอกคอฉันจนฉันจะเทไวน์หกอยู่แล้ว
“คุณคะ..ช่วยอยู่นิ่งๆก่อนได้ไหมฉันรินไวน์ไม่ถนัด”
“ก็เธอตัวหอมฉันอดหอมไม่ได้”
ขนลุกจังเลยค่ะยิ่งเขาพูดเสียงกระเส่าแบบนี้หน้าฉันก็เห่อร้อนขึ้นมาซะอย่างนั้น
“นี่ค่ะไวน์ของคุณ”
ฉันยื่นแก้วไวน์ส่งไปให้เขาแต่เขาก็ไม่รับนะคะได้แต่มองหน้าฉันแล้วแสยะยิ้มออกมา
“ป้อนฉันสิ!!”
“คะ!!”
“ฉันบอกว่าให้ป้อนฉัน”
ทำไมต้องให้ป้อนด้วยก็ไม่รู้ค่ะยกดื่มเองก็ได้ไหมฉันก็ทำได้แค่เถียงเขาในใจแหละค่ะสุดท้ายก็ต้องยอมป้อนเขาอยู่ดี
“ไม่ใช่แบบนี้”
พอฉันยกแก้วไปจ่อที่ปากเขาๆก็พูดแบบนี้ออกมาอะไรของเขาอีกคะไม่ป้อนแบบนี้แล้วจะให้ฉันป้อนยังไง
“แล้วฉันต้องทำแบบไหนคะ”
“ก็...ป้อนด้วยปากเธอไง”
เขาพูดแล้วเอานิ้วมาลูบที่ริมฝีปากฉันพร้อมกับส่งสายตาที่ฉันไม่อยากมองสายตาแบบนี้ของเขาเลยค่ะเพราะมองแล้วฉันก็รู้สึกวูบวาบยังไงก็ไม่รู้..แล้วที่บอกให้ฉันป้อนด้วยปากหมายความว่ายังไงคะ
“คือ...ฉัน”
“ป้อนสิป้อนไวน์ฉันด้วยปากของเธอ”
อ้ำๆ อึ้งๆ อยู่นั่นแหละครับแค่กระดกไวน์ใส่ปากตัวเองแล้วมาป้อนใส่ปากผมมันยากตรงไหนวะ
“ฉัน...ทำไม่เป็น”
ทำไม่เป็น..ทำไม่เป็นคืออะไรวะอย่าบอกว่าอายุยี่สิบกว่าแล้วยังไม่เคยจูบกับผู้ชายนะผมรู้ว่าน้องมันซิงแต่ไม่คิดว่าแค่จูบก็ยังไม่เคยถึงว่าตอนที่โดนผมจูบที่สนามถึงได้ทำตัวเขอะเขินแปลกๆ ยัยเด็กนี้ไร้เดียงสากว่าที่ผมคิดเยอะนะ
“งั้นเอาแก้วมานี่..เธอต้องเรียนรู้อะไรจากฉันอีกเยอะเพลงขวัญ”
พูดจบผมก็คว้าแก้วไวน์มายกกระดกไวน์เข้าปาก
อึก อึก อึก
แล้วผมก็...
หมับ!!
จ๊วบบบ
“อื้อๆ ..อื้ออ”
ผมประกบปากจูบปากเพลงขวัญแล้วก็ป้อนไวน์จากปากผมไปให้น้องมันเพลงขวัญดูตกใจนะครับแต่ผมก็ยังปิดปากน้องมันไว้รอให้น้องมันกลืนไวน์ลงไปไวน์แก้วนี้แม่งหวานกว่าที่ผมเคยดื่มนะครับไม่รู้ว่ามันหวานเพราะไวน์หรือหวานเพราะปากยัยเด็กนี้กันแน่
แค่กๆ
“ทำอะไรของคุณคะ”
“สอนเธอป้อนไวน์ด้วยปากไง..ต่อไปจะได้ทำเป็น”
พอผมผละจูบออกเพลงขวัญก็สำลักออกมาเหมือนคนไม่เคยดื่มอย่างงั้นแหละครับ
“แต่มันขมมากเลยนะคะ”
“ไวน์เนี้ยะนะขม...อย่าบอกนะว่าเธอไม่เคยดื่ม”
“ค่ะ..ฉันไม่เคยดื่มของพวกนี้”
“เหล้า เบียร์ ก็ไม่เคยเหรอ”
ผมขมวดคิ้วถามเพลงขวัญออกไปอย่าบอกนะว่าเรียนจบมหาลัยแล้วยังไม่เคยดื่มแอลกอฮอล์
“ไม่ค่ะฉันไม่เคยดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์”
ยัยเด็กนี้แม่งใช้ชีวิตวัยรุ่นไม่คุ้มเลยวะแต่ช่างเถอะครับไม่เคยดื่มผมก็ไม่ซีเพราะยังไงมันก็ไม่มีผลกับเรื่องบนเตียงของผมกับเธอคืนนี้
ตอนแรกอยากชวนน้องมันดื่มให้น้องมันเมาสักหน่อยเพราะครั้งแรกของเพลงขวัญต้องมาเจอคนเซ็กจัดเอาดุอย่างผมช่วยไม่ได้ครับดื่มไม่เป็นเองคืนนี้ก็ทนเจ็บหน่อยก็แล้วกัน
“ไม่เคยดื่มงั้นก็ไม่ต้องดื่มแต่คืนนี้ทนหน่อยก็แล้วกัน”
“หมายความว่าไงคะ”
“อยากรู้ก็ถอดเสื้อผ้าแล้วไปนอนรอบนเตียง”
เราคงได้เจอกันอีก!! เหอะ...เจอส้นตีนกูก่อนเถอะมึงแล้วยัยเด็กนี่เป็นอะไรครับมองตามหลังไอ้พายุมันอยู่ได้หมับ!!“โอ้ย...!!”สำออยชิบหายแค่คว้ามือมาจับทำเป็นร้องเดี๋ยวเจอผมจัดหนักคืนนี้ไม่ร้องตายห่าเหรอวะ“กฎของการเป็นคนของฉัน...คืออย่ามองผู้ชายคนอื่นต่อหน้าฉัน!! จำเอาไว้”ผมบีบข้อมือของเพลงขวัญไว้แล้วพูดประโยคนี้ออกไปเธอจะได้จำว่าอะไรไม่ควรทำเวลาอยู่กับผมยังมีอีกหลายอย่างที่เธอต้องเรียนรู้ครับ“กลับมาไม่บอกกูวะ”แล้วผมก็หันไปคุยกับไอ้ลีที่ยืนมองผมกับเพลงขวัญอยู่ผมไม่รู้หรอกครับว่ามันจะกลับมาวันนี้“ว่าจะมาเซอร์ไพรส์แต่ดันเซอร์ไพรส์ซะเอง”มันตอบผมแล้วมองไปที่เพลงขวัญบางทีผมก็คิดนะว่าไอ้ลีมันต้องโกหกผมที่บอกว่ามันไม่คิดอะไรกับเพลงขวัญก็มันทั้งขอทั้งห้ามไม่ให้ผมยุ่งกับเด็กคนนี้แต่ตอนนี้ต่อให้มันจะคิดหรือไม่คิดอะไรกับเพลงขวัญมันก็ไม่ทันแล้วละครับเพราะตอนนี้เด็กนี้เป็นกรรมสิทธิ์ของผมแล้ว“ผมบอกเด็กไปจัดการที่คอนโดเรียบร้อยถุงยงถุงยางครบไปถึงพุ่งลงเตียงได้เลย”พอไอ้พีทแม่งพูดแบบนี้ออกมาเด็กนี้ก็ก้มหน้าลงเลยครับสงสัยแม่งจะอาย“คืนนี้กูจะนอนคอนโดก่อนมึงสองคนเอาเงินไปเก็บแล้วคืนนี้ก็แยกย้าย..ส่ว
ผ่านไปเกือบจะครึ่งชั่วโมงแล้วค่ะที่ฉันนั่งดูการแข่งรถของคุณฟาโรห์กับคุณพายุในห้องนี้ที่ฉายภาพจากกล้องที่ตั้งไว้ตรงจุดสำคัญของเส้นทางที่ใช้ในการแข่งขันในภาพคุณฟาโรห์กับคุณพายุไม่มีใครยอมใครเลยค่ะผลัดกันแซงอยู่อย่างนั้นยิ่งใกล้ถึงเวลาที่ทั้งสองคนจะเข้าเส้นชัยใจฉันยิ่งเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ จนเหงื่อออกเต็มไม้เต็มมือหมดแล้ว“มือเย็นจังเลยเพลงตื่นเต้นเหรอ”“เพลง...เพลงกลัว”“โธ่!!เพลง”พอฉันตอบพี่นิดาออกไปด้วยเสียงสั่นๆ พร้อมกับน้ำตาเริ่มจะคลอๆ พี่นิดาก็ขยับมากอดและลูบหัวฉันเบาๆ ท่ามกลางสายตาของคุณลีกับคุณพีทที่มองมาที่ฉันฉันจะร้องไห้จริงๆนะคะ ฉันกลัว ยิ่งใกล้ถึงเวลาฉันยิ่งกลัว“พี่นิดาเคยรู้จักคุณพายุไหม เขาเป็นคนยังไง”“ก็พอรู้มาบ้างคุณพายุกับคุณฟาโรห์ก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่คือไม่ว่าคืนนี้ใครคือผู้ชนะแล้วได้เพลงไปถ้าเพลงทำตัวดีเขาสองคนดูแลเพลงได้เป็นอย่างดีแน่นอน ส่วนเรื่องอื่นเพลงต้องเรียนรู้ด้วยตัวเองโดยเฉพาะคุณฟาร์เพราะเขามีผู้หญิงที่ดูแลอยู่อีกหลายคนเพลงอาจจะต้องได้เจอกับพวกนั้นแล้วพี่ก็ไม่รู้ว่าพวกเธอจะต้อนรับเพลงยังไง"ถ้าถามใจฉันตอนนี้ฉันก็ไม่อยากไปกับใครทั้งนั้นแต่ถ้ามันเลี่ยงไม่ได้ที่
วี้ดวิ้ววว...วี้ดดดดด...ฮิ้วววฮู้วววว!!!แล้วไม่นานเสียโห่ร้องในสนามก็ดังขึ้นจนผมกับไอ้พายุหันไปมองตรงข้างสนามที่ตอนนี้มีบิ๊กไบค์ของไอ้พีทขับมา แล้วมีเพลงขวัญถือกระเป๋าใส่เงินยี่สิบล้านของไอ้พายุกับของผมมาที่แห่งนี้ไม่มีเช็คครับเงินเดิมพันต้องเงินสดเท่านั้นแล้ววันนี้เพลงขวัญก็ทำให้ผมแทบละสายตาไม่ได้เลย ผมอยากจะถอนคำพูดที่เคยว่าน้องมันจอแบนไปเลยครับเพลงขวัญแม่งซ่อนรูปชิบหายคืนนี้ผมคงต้องเสียน้ำเพราะน้องมันกี่ยกวะแล้วตอนนี้ไอ้พีทก็ขับบิ๊กไบค์มันมาจอดขวางหน้ารถผมกับไอ้พายุ“ขออนุญาตนะเฮีย”ฮึบ!!ไอ้เวร!!รู้ไหมครับว่ามันขออนุญาตอะไรมันพูดจบมันก็อุ้มเพลงขวัญลงจากรถมันน่ะสิครับ“รถมันสูงน้องเขาลงไม่ได้..ไม่ซีเรียสกันเนอะ”ครั้งนี้ครั้งแรกแล้วก็จะเป็นครั้งสุดท้ายที่มันจะได้แตะตัวเพลงขวัญครับเพราะหลังจากนี้ผู้หญิงคนนี้คือของผม“น้องเพลงขวัญมายืนตรงกลางเลยครับแล้วก็ดูหน้าผู้ชายสองคนนี้ชัดๆ เพราะคืนนี้น้องต้องไปกับคนใดคนหนึ่งอยากไปกับใครก็เชียร์ให้คนนั้นชนะนะ”เพลงขวัญมองหน้าผมอย่างแปลกใจพอผมแสยะยิ้มให้น้องมันก็หลบสายตาก่อนที่จะมองไอ้พายุมองไปเถอะมองให้ตายสุดท้ายคนที่จะพาเธอไปก็ไม่ใช่มัน“นัด
หนึ่งอาทิตย์ผ่านไปสนามแข่งฟาโรห์“พร้อมไหมเพลง”“มาถึงขนาดนี้แล้วต้องพร้อมแล้วละค่ะพี่นิดา”ตอนนี้ฉันอยู่ในห้องๆหนึ่งที่สนามของคุณฟาโรห์กับพี่นิดาแล้วก็พี่ๆช่างแต่งหน้าอีกสองคนแล้วชุดที่ฉันต้องใส่วันนี้ไม่รู้ว่าเรียกชุดได้รึเปล่ามันเหมือนใส่แค่ชุดชั้นในอ่ะมีแค่นี้จริงๆ ฉันมองไปที่ชุดแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจก๊อกๆ“นิดา..เข้าไปได้ไหม”“ได้ค่ะคุณพีท”แล้วในตอนที่ฉันกำลังนั่งแต่งหน้าอยู่ก็มีคนเคาะประตูห้องถามพี่นิดาแล้วเขาก็เดินเข้ามาคนนี้เองเหรอคุณพีท ผู้ชายที่นี่หน้าตาดีมากเลยนะคะน่าตาดีตั้งแต่เจ้านายยันลูกน้องแต่เรื่องนิสัยคงต่างกันอยู่ดูจากคุณลีนิสัยต่างกับเจ้านายราวฟ้ากับเหวคงไม่ต้องบอกนะคะว่าใครฟ้าใครเหว“นี่เหรอ น้องเพลงขวัญ”พอเข้ามาแล้วคุณพีทก็เดินมาแล้วก้มหน้ามามองฉันใกล้ๆ จนฉันต้องขยับออกก็เขาเล่นยื่นหน้ามาประชิดแบบนี้ฉันก็ตกใจสิคะ“ใช่ค่ะ..คนนี้แหละน้องเพลงขวัญ เพลงนี่คุณพีทคนที่ดิวงานกับพี่แทนคุณลี”“สวัสดีค่ะคุณพีท”พอพี่นิดาแนะนำฉันก็ยกมือไหว้เขา“คุณพงคุณพีทอะไรเรียกแบบนี้ดูห่างเหินเรียกพี่พีทดีกว่าครับ น้องเพลงขวัญ”ฉันก็ได้แต่ยิ้มตอบเขาอ่ะค่ะไม่รู้จะพูดอะไรแต่เห็นแค่นี้ฉั
ตอนนี้ผมเดินจูงมือยัยเด็กเพลงขวัญมาถึงที่รถผมแล้วครับระหว่างทางที่เดินมาก็พยามบิดแขนออกจากมือผมรู้ทั้งรู้ว่าทำไปยังไงก็ไม่หลุดก็ยังจะทำ“ฉันจะเปลี่ยนเสื้อ อย่าคิดหนี”ผมพูดแล้วชี้ไปที่หน้าเพลงขวัญเป็นการขู่ก่อนเพราะถ้าผมปล่อยมือยัยเด็กนี้อาจจะวิ่งหนีก็ได้ใครจะไปรู้พรึบ!!“เป็นไร ปิดตาทำไม”พอผมปลดกระดุมออกทุกเม็ดจนเสร็จแล้วกำลังจะถอดเพลงขวัญก็ยกมือขึ้นมาปิดตาแล้วยืนหันหลังให้ผมกล้ามาก!! ตั้งแต่เกิดมายังไม่มีผู้หญิงคนไหนหันหลังให้ผมขนาดนี้เลยยัยนี่คนแรก“ก็คุณจะถอดเสื้อ”“หันมา”“ไม่ค่ะ”ดื้อซะด้วยแบบนี้ต้องกำราบหมับ!!“ว้าย!! คุณมากอดฉันทำไมปล่อยนะ”สะดุ้งเลยดิทีนี้ไม่หันมาดีนักผมก็กอดซ้อนหลังแม่ง“ถ้าไม่หันหน้ามาฉันจะไม่ทำแค่กอด จะจูบต้นคอแม่ง”“ยะ...อย่านะฉันหันแล้ว”ก็แค่นี้ชอบทำตัวมีปัญหา“เปิดตาด้วย”ผมบอกให้เปิดตาก็เปิดครับแต่ยังก้มหน้าอยู่เห็นแล้วหงุดหงิด รู้ไหมครับไม่เคยมีใครเมินซิกแพ็คผมเหมือนยัยเด็กนี่เลยไม่มองดีนักใช่ไหม...หมับ!!ไม่มองก็ดึงมือมาจับแม่ง“นี่!! คุณทำอะไร”“จำไว้ว่าไม่เคยมีใครเมินร่างกายที่แสนเฟอร์เฟคของฉันถ้าเธอไม่มองฉันก็จับมือเธอมาลูบกล้ามท้องฉันแบบนี้
บ้านฟาร์โรห์“เรื่องคาสิโนที่ฮ่องกงให้ผมไปจัดการเลยไหมเฮีย”ไอ้ลีพูดกับผมออกมา ตอนนี้ผมกับมันแล้วก็ไอ้พีทลูกน้องอีกคนของผมนั่งประชุมกันอยู่ที่ห้องทำงานผมที่บ้านผมลืมบอกไปครับว่านอกจากสนามแข่ง บ่อน คาสิโน ผับบาร์ที่ไทย ผมยังมีธุรกิจพวกนี้อยู่ที่ฮ่องกงอีก ที่นั่นมีไอ้ฟีนิกส์ลูกพี่ลูกน้องผมดูแลอยู่แต่ตอนนี้ที่นั้นเกิดปัญหาครับไอ้ฟีนิกส์แม่งถูกลอบยิงเมื่อคืนดีที่ไม่ตายแต่ก็เจ็บหนัก“กูจะไปเอง”“ถ้าเฮียไปแม่งก็เข้าทางพวกมันดิวะที่มันลอบยิงฟีนิกส์ก็เพราะมันจะล่อบอสอย่างเฮียออกไป ให้ผมไปดีกว่า”ไอ้พีทที่นั่งหมุนรูบิคอยู่ก็พูดออกมาไอ้พีทมันต่างจากไอ้ลีครับไอ้ลีสายนิ่งสายเนียบ แต่ไอ้พีทมันเป็นสายกวนตีน สายบ้า สายบวก เรื่องใจร้อนต้องยกให้มันส่วนไอ้ลีแม่งเย็นเป็นน้ำแข็งแต่ถ้าได้ฆ่าใครไอ้ลีมันก็เลือดเย็นตามสไตล์มัน“มึงไปเดี๋ยวได้เหลือแต่ชื่อกลับมาไอ้พีทคนวู่วามอย่างมึงขืนกูปล่อยไปมีหวังได้ตายห่า”“ผมไปเอง”งานนี้แม่งมีแต่คนเสนอตัวไปครับไอ้ลีอีกคนละ“งานเลี้ยงลูกค้าที่สนามจะมีขึ้นอีกไม่กี่วันแล้วมึงก็เป็นพ่องานมึงจะไปได้ไงไอ้ลี”“ไอ้พีทมันจัดการต่อผมได้..ใช่ไหมวะ”“ทางกูเลยครับ งานที่มีสาวๆ นุ่







